Dominica

dicat me deus ſpūſſanctꝰ cuiꝰ me ſaluet pie conſolationis infuſio. Hec dicit Tho. in li. apiario. c. viij. ⁊ dicitſignant̓ apl̓us. Nolite maledicere. qꝛ maledictio ſupercaput maledicentis reuertit̉. Iuxͣ illud Prouerb̓. xxvj.Sicut auis ad alta tranſuolans ⁊ paſſer qͦlibet vadēs.Sic maledictum fruſtra ꝓlatū in quēpiam ſuꝑuenietEt hoc ꝓbat Ceſariꝰ in dyal̓. ¶ Femina q̄dam miſeraex īpatia maledixit ſibipſi ⁊ pedes ſuos pelui imponēs⁊ ex eam ſaltās retrorſum ſic ait. Hic ſalto de ptāte deiin ptātem dyaboli. quam dyabolus mox recipiens ⁊aera ducens multꝭ qͥ aderant vidētibꝰ ita vt vſqꝫ nuſqͥꝯꝑauit. Septimo homo dꝫ bn̄dicere ꝑſeq̄ntibꝰ ſe ⁊ nōeis maledicere. Exemplo xp̄i. de qͦ. j. Pe. ij. Cum malediceret̉ nō maledicebat. Refert be. Greg. in li. dya. Deduobꝰ viris quoꝝ vnꝰ eutitiꝰ alt̓ florentiꝰ dicebat̉ in hꝫbitu ſancte religionis in turſia ꝓuincia hītabant. mortuo rectore monaſterij in rectorē Eutitium elegerūtqp̄cibꝰ fratꝝ victꝰ. oratorium in qͦ habitauerat florentioꝯmittēs multis annis rector monaſterij in ſancte ꝯuerſatōis ſtudio fuit. Florentiꝰ v̓o cū ſolus eēt orauit dn̄mvt aliqd̓ ſolatium imꝑtiret̉ ſibi. cūqꝫ egreſſus eēt oratorium inuenit vrſum ſtantem ⁊ caput ſibi inclinantemquem a dn̄o ſibi ꝯmiſſum intellexit. Cūqꝫ qͣtuor vel qͥnqꝫ pecudes ſine cuſtode hr̄et illas vrſo ꝯmittēs ait. Pſce has oues ⁊ ſꝑ ad ſextam horam redibis. Cunqꝫ hocvrſus freq̄nt̓ ageret. ⁊ ẜm iuſſum florētij qn̄qꝫ ad ſextāqn̄qꝫ ad. ix. tꝑe ieiunij rediret qͣtuor monachi Eutitijinuidētes florentio. ⁊ ꝙ mgr̄ eoꝝ tali ſigno nō floreſceret ⁊ clareſce̓t vrſum occiderūt. Qui cū hora ſtatuta nōveniret florentiꝰ eum ad veſꝑam expectauit cepit triſtari ⁊ ꝑgens ad agꝝ mortuoqꝫ inuento apud oues dumcognouiſſet a relatoribꝰ qͥs feciſſet. tāmortē vrſi ꝙͣ maciam fratꝝ deplorauit. Cūqꝫ ad eutitium eēt deductvt ip̄m ꝯſolaret vehementis doloris ſtimulo. accerſitisqꝛ in hac vita an̄ oculos hoīm ex malicia ſua vindictaꝫrecipiant qͥ nihil ledentem vrſum meū occiderūt. qd̓ ⁊factum eſt. nam hi qͣtuor monachi qͥ illud fecerūt ſtatīelephantino morbo ſunt ꝑcuſſi ita vt membris putreſcentibꝰ int̓irent. qd̓ factum vir dn̄i cernēs expauit vehement̓ ſeqꝫ de frībꝰ ita maledixiſſe ꝑtimuit qd̓ et om̄itꝑe vite ſue deplorauit. Et ꝯcludit Greg. ibidem. qꝛ iōdeus illud ꝑmiſit ne vir mire ſimplicitatꝭ qͣntolibet dolore ꝯmotꝰ vltra p̄ſumeret iaculum maledictōis intorquere. Iō dicit Pe. apl̓s. ij. Pe. iij. Non reddētes malum ꝓ malo. vel maledictōꝫ ꝓ maledictiōe. Ꝙͣtum adOtercium hortat̉ apl̓us ad coexultatiōeꝫ virtuoſoꝝ cuminqͥt Gaudete cum gaudentibꝰ. Circa qd̓ notandumduplex eſt gaudium .ſ. v̓tutis ⁊ mūdi. Gaudiū v̓tutisẜm Aug. eſt velut fons gaudij in domo ꝓpria naſcensſꝫ gaudium mundi qͥd ſit idem rn̄dit dicens. Quid ſeculi gaudium ſit breuit̓ dico. Seculi leticia eſt impunita neqͥcia .ſ. luxurie inſpectacul̓ vacare. ebrietate ingurgitari. turpitudine fetere. ⁊ nihil mali pati. Et vlteriꝰ ēnotandum gaudium v̓tutis p̄cellit gaudium mūdi inqͣtuor. Primo ī ꝯtinuitate. qꝛ gaudiū v̓tutis ē ꝯtinuū.Iuxͣ illud Prouer. xv. Secura mens qͣſi iuge ꝯuiuiuꝫ.q. d. Homo ſecurꝰ a peccatis delectabilit̓ viuit ſicut homines in ꝯuiuio. ⁊ ibidem. Cor gaudens .i. bona ꝯſcīaexhilaret faciem exteriorem ẜm Glo. int̓li. hoc eſt veꝝgaudium. De qͦ Sen̄. in epl̓a ad Lucilluꝫ. Crede mihiveꝝ gaudium nō naſcit̉ niſi ex pura ꝯſcīa. Sꝫ gaudiūmūdi nō eſt ꝯtinuum. qꝛ ẜm ſapientem. Riſus doloremiſcebit̉ ⁊ extrema gaudij luctꝰ occupat. Cui conſonatInno. pa. iij. de vi. hu. ꝯdi. ꝑte. j. c. xxxiij. Semꝑ humane leticie triſticia ſuccedit. ⁊ qd̓ incipit gaudio deſinit eēin triſticia. Iō dic̄ Iob. xx. Gaudiū hypocrite adinſtarpuncti. Hypocrita eſt mūdus exteriꝰ deauratꝰ. qͣre legit̉ de qͦdaꝫ qͥ totum ꝯſumpſit diem in gaudio de ſerointra ſe cogitauit: qͦ ꝑuenit gaudiuꝫ qd̓ hodie tota die

habuimꝰ. ⁊ ſic videns falſitatem mundi huius gaudijꝯpunctꝰ religionem intrauit. Scd̓o gaudium v̓tutisp̄cellit in puritate. gaudium em̄ humane felicitatꝭ multis amaritudinibꝰ eſt reſperſum vt dic̄ Boe. li. ij. de cōlo. ꝓſa. iiij. Homo em̄ carnalis vnam amaritudinemhꝫ ex dilatōne deliciaꝝ qͣs vehement̓ appetit. Aliaꝫ exdefectu anime quē inuenit in vſu eaꝝ vbicūqꝫ em̄ carovt dic̄ Aug. q̄rit refectōeꝫ inuenit defectōeꝫ. Exceſſumetiam in ſumendo ſequit̉ duplex amaritudo .ſ. remiſſioꝯſcīe ⁊ gͣuamen animi. qꝛ dic̄ Sen̄. Uoluptas qͦ auidiꝰhauſta eſt eo citiꝰ in ꝯͣriū redit. Et ſap̄. Ecc̄i. xxxj. Amaritudo animi vinū multum potatum. Ecōtra v̓o gaudium v̓tutis puꝝ eſt nō reſꝑſum tot amaritudinibꝰ. iōdic̄ be. Augꝰ. li. ꝯfeẜ. Tu ſꝑ aderas miſcd̓iter ſeuiens ⁊amariſſimis aſꝑgens offenſionibꝰ omnes illicitos iocūdatores meos. vt ita querē ſine offenſione iocundari. ⁊vbi hoc poſſum nō inuenio quicꝙͣ p̄ter te dn̄e. Terciogaudium v̓tutis p̄cellit in dignitate. gaudium em̄ v̓tutis eſt de his de quibꝰ dignū eſt gaudere. qꝛ dic̄ glo. ſuꝑGall̓. v. Exultatio eſt de his q̄ digna ſunt. gaudiū autmūdi de indignis. Iuxͣ illud Sen. In voluptate nihileſt magnificū. ⁊ Prouer. iij. Sap̄. dicit. Stultoꝝ exultatio ignominia. ⁊ idem. xv. Stulticia eſt gaudiū ſtulto. Quarto p̄cellit in ſalubritate. gaudium v̓tutis ſalubre em̄ eſt faciens ꝯtēni gaudia vana. Iuxͣ illud Eccͣi.Ubi multa ſapīa ibi multa indignatio. vbi ⁊ ſapor v̓tutū ſentit̉ iocūditas carnal̓ deſpicit̉. qꝛ ẜm Aug. Guſtato ſpū deſipit omnis caro. Item gaudium v̓tutis facit triumphare dyabolo vnica em̄ rō vincendi inimicūeſt leticia ſpūalis vt ait bea. Antho. Iō dicit ſap̄. Ecc̄i.xxx. Iocunditas cordis hec eſt vita hominis ⁊ thezaurus ſine defectione ſanctitatis. ſꝫ ecōtra gaudium mūocciſoribꝰ vrſi maledicēs ait. Spero in omnipotēti deo 4 gaudium mūdi noxiuꝫ eſt. Legit̉ in li. de donis. qꝛ ẜmꝯſuetudinem cuiuſdam ciuitatis. Iuuenes eqͥtabantcū gaudio huiꝰ mūdi tenentes laruas turpiſſimas ceteris coriſantibꝰ ꝑ villam qͦs plebanꝰ in ambone pluriesammonuit vt deſiſterēt ſꝫ ipſi noluerūt v̓bis ſuis acqͥeſcere nec ei obedire. ⁊ ecce ſubito in die feſto in ſpē viroꝝ ac mulieꝝ maxima multitudo demonū ꝯiunxit ſeillis tūc vulgo cantanti p̄ gaudio vox dyabolica ſtatimaudita eſt. qͥ me amauerūt ⁊ mihi ẜuierūt mō mecumerūt delicati hoīes meis ludis eſtis vſi vt ſitis meliꝰ ꝯͣdeum diſſoluti. ⁊ ſubito terra aꝑta cunctos ad infernaabſorbuit tam cantantes ꝙͣ coriſantes ſimilit̓ ⁊ eqͥtantes. Ecce verificatū eſt h̓. illud Iob. xxj. Tenent cytharam ⁊ tympanū ⁊ gaudēt ad ſonitum organi. ⁊ ducūtin bonis dies ſuos ⁊ in pūcto ad inferna deſcēdūt. idcirco ad gaudium mūdi nō hortat̉ nos apl̓s cum dic̄.gaudete cum gaudētibꝰ. qꝛ illi letant̉ cum malefecerint⁊ exultant in rebꝰ peſſimis Prouer. ij. Sꝫ ad gaudiū v̓tuoſoꝝ nos monet vt ſi videmꝰ aliquem hominē gaudere in v̓tutibꝰ qͣtenꝰ illi ꝯgaudeamꝰ. Idem docet be.Augꝰ. li. v. Omeliaꝝ omelia. xv. in fine. Congaude illicui dn̄s aliquam gratiaꝫ dedit ⁊ habebis. habet ille v̓ginitatem ama illam ⁊ tua eſt. Item ſi tu forte habesmaiorem patientiam diligat te ⁊ ſua eſt. ille poteſt ſatisvigilare ſi nō inuides tuum eſt ſtudium eius. Tu fortepotes amplius ieiunare ſi amat ſuum eſt ieiunium tuum. Quia ꝑ charitatem tu in illo es ⁊ ipſe in te eſt.¶ De eadem dn̄ica. Sermo in euangelium.Ie tercio nuptie facteſunt in chana Galilee. ⁊ erat mater ih̓u ibiUbi vocatus eſt iheſus ⁊ diſcipuli eius acnuptias Iohannis. ij. Magiſter libro. xiij. ꝓprie. dicit.Quando aliqua aurea cum argenteis dn̄t malleando