Secūda poſt Epiphanie.M.

Qui recepit angelos in domum ſuam eſtimans ꝑegrinos eſſe dicens ad vnum. Dn̄e ſi inueni grāꝫ in oculistuis ne trāſeas ẜuū tuum ſꝫ afferam pauxillū aque ⁊ lauent̉ pedes vr̄i ⁊ reqͥeſcite ⁊ ponam buccellaꝫ panis ⁊ꝯfortate cor vr̄m poſtea tranſibitꝭ. ſꝫ de Loth Gen̄. xix.Qui rogauit ꝑegrinos vt declinarēt in domum ſuam⁊ meruit videre angelos qn̄ dixit. Obſecro deum declinate in domū pueri vr̄i ⁊ manēte ibi. Iō dic̄ Orige. Domos hoſpitales ingreſſi ſunt angeli. domos v̓o hoſpitibꝰ clauſas igne ⁊ ſulphure dn̄s ſuſcēdit ⁊ be. HieroAbraham ⁊ Loth angelos ſuſceperunt. ⁊. xlij. diſt. §. j.Abraham ⁊ Loth ꝑ hoſpitalitatꝭ oꝑa deo placuerūt ⁊angelos reciꝑe meruerūt. Iō hortat nos be. Apl̓us invbis p̄miſſis ad hoſpitalitatem cū dicit. hoſpitalitateꝫſectantes. Et ad Heb̓. xiij. Hoſpitalitatē nolite obliuiſci. ꝑ hanc em̄ qͥdam placuerūt angelis hoſpitio recptis. Et eſt notādum. dictum eſt ſuꝑiꝰ notant̓ ꝙ aperecipiunt ſecum in aluearia ſua exͣneas apes cum bone⁊ mitis nature ſunt. inſignum qd̓ reciꝑe debemꝰ maxībonos viros ⁊ ꝑegrinos. De pͥmo legit̉. iiij. Regū. iiij.de Helizeo de qͣ dixit mulier animaduerto ꝙ ſanctusiſte vir dei eſt qͥ tranſit ꝑ nos freq̄nt̓ faciamꝰ ei tabernaculum paruū ⁊ ponam ei lectum ⁊ mēſam. De ſcd̓o habemꝰ Iob. xxx. Foris nō manſit ꝑegrinꝰ. Et be. Ioh̓. īcano. Chariſſime fidelit̓ facis qͥcqͥd oꝑaris in fres ꝑegrinos qͥ teſtimoniū reddēt charitati tue. Sꝫ ſunt heuꝗ̇dam ⁊ certe valde multi qͥ etiam bonos nolūt reciꝑein ſuo hoſpitio qͥ dicunt Iudi. xix. Uadimꝰ ad domūdei nullus ſb̓ tectum vult nos reciꝑe. Iō be. Bern̄. inli. qͥ intitulat̉ ſtimulus amoris. ꝑte. jͣ. c. xiij. dic̄. O miſera hoīm neqͥcia. Dn̄s nr̄ in ſeipſo latronem ſuſcepit inhoſpitio ⁊ nos in terrenis lutoſis domībꝰ etiaꝫ bonohomines reciꝑe nolumꝰ. Excuſamꝰ nos ⁊ dicimꝰ forteip̄i ſunt latrones memēto miſer. qꝛ latronem ipſe deusrecepit. Etſi forte reciꝑe nō potes qꝛ pauꝑ es. collige tn̄in corde tuo ei ꝯpatiēdo. Et notādum ſic̄ apes exͣneasad aluearia ſecum ducūt ſic etiam eas cibant ac defendūt vt dicūt naͣles. ſic ⁊ nos nō ſolum debemꝰ pauꝑes⁊ exͣneos in domos nr̄as ducere ſꝫ etiaꝫ paſcere ⁊ defendere. De pͥmo Iudi. xix. Pax tecum ſit ego p̄beo omnia q̄ nccͣia ſunt. tm̄ queſo ne in platea maneas. Narrat Greg. in dyalo. Ꝙ abbas caſſianꝰ venit ad quēdaꝫſenem qͥ dedit ei maducare vſqꝫ ad ſacietatem cū ſocijsſuis ⁊ hortabat̉ eum plus comedere qͥ cum diceret ſe eſaciatum. Rn̄dit ego cū diuerſis fratribꝰ veniētibꝰ ſepties manducani. ⁊ adhuc eſurio ⁊ tu ſemel māducāses ſaciatꝰ. ⁊ dixit ieiunium eſſe frangēdum ꝓpt̓ hoſpites. qꝛ in hoſpite ſuſcipit̉ xp̄c ⁊ non pn̄t filij ſponſi ieiunare ꝙͣdiu cuꝫ illo eſt ſponſus. De ſcd̓o legit Gen̄. xixZodomite videntes ingredi angelos iuuenes venerūtvt cū eis peccarent ⁊ violentiam facerent. quibꝰ Lothait. Abutimini filiabꝰ meis ſicut vobis placuerit tm̄virꝭ iſtis nihil mali faciatꝭ. Iō dic̄ b. Amb̓. xxxij. q. vij.Loth iō filias ſuas ꝓ angelis zodomitis obtulit vt hoitalitas non violaret̉ ⁊ magis pctm̄ vitaret̉. Et dicitGlo. Bart. brixen̄. ꝙ volebat hoſpites ẜuare illeſosꝘtum ad ſcd̓m hortat̉ nos Apl̓s ad bn̄dictōeꝫ ⁊ p̄cipue inimicoꝝ cum dic̄. benedicite ꝑſeq̄ntibꝰ vos ⁊ nolite maledicere. Et dicit notant̓ benedicite. Ubi notahoīes pͥmo benedicere dn̄t cibos ſuos anteꝙͣ cōmedātExemplo xp̄i qͥ benedixit ſeptē panes anteꝙͣ apponerent̉ turbe. Math̓. vij. ⁊ Math̓. xv. Similit̓ Ioh̓. vjBenedixit qͥnqꝫ panes ⁊ poſt diſtribuit diſcumbētibꝰ⁊ pẜtim clerici dn̄t bn̄dicere mēſas ſuas. qꝛ di. xl. c. Nōlicꝫ clericos niſi himno dicto comede̓ panem ⁊ poſt cibos grās deo auctori referre. Et idem hr̄ di. xliiij. c. qu̓ex ꝯſilio maticen̄. Qn̄ aūt ꝯuenerint p̄ſb̓ri ad aliqd̓ ꝯuiuium aliqͥs pͥor illoꝝ v̓ſum an̄ menſaꝫ incipiat ⁊ qͣſi benedicat. ⁊ tuc ẜm ordinem ſedeant alt̓ alteri honoremp̄bentes ⁊ ꝑ viros potū ⁊ cibū bn̄dicant. ⁊ aliqͥs de il

loꝝ clericis aliquid de ſacra ſcriptura legat. ⁊ poſt refectionem ſimilit hymnum ſanctū dicant ad exemplumxp̄i. ſicut in cena feciſſe dr̄. Ꝙ aūt bonuꝫ ſit benedictōp̄cedere refectōeꝫ clericoꝝ legit̉ in annulo. c. vj. Ꝙ iuxͣhallis ciuitatē qͥdā ſacerdos ſaxonie faciēs ꝓ hoſpitibꝰ.ſ. alijs ſacerdotibꝰ piſcari qͦs tūc īuitauerat piſcatoresceper̄t qͦddaꝫ monſtꝝ hiſpidū vere humanaꝫ effigiemhn̄s qd̓ cum ad ſacerdotis domum detuliſſent ſuꝑ fornacem detulerūt ⁊ locauerūt. ⁊ multi ad ip̄m videndūꝯuenerūt. ꝯuiuantibꝰ aut cum gaudio qͥdam deuotusſacerdos ibidem ꝯmeſurus ſuꝑueniens ceteris ſine benedictione manducantibꝰ ⁊ v̓ba varia ⁊ leuia loq̄ntibꝰintrans dixit benedicite. Quibꝰ rn̄dentibꝰ. dn̄s. Mōſtrum pͥus mutum tūc cachinnādo dixit alta voce. veve vltimo. ve ve vltimo. Mirantibꝰ cunctis ⁊ timentibus adiurant monſtrum ꝑ quēdam ſacerdotem ceteris audatiorem. ⁊ ait. Ego ſum dyabolus ⁊ cum multꝭalijs demonibꝰ huc veni iam vos ꝓcuraui ⁊ feci ſine benedicite cibum ſumere ⁊ poſt modicum ꝓuocati ad iurgia vos mutuo mortificaſſetis. ſꝫ hic deuotus ſacerdosſuo ſaluberrimo v̓bo veluti ventum omnem ptātemnoſtram diſperſit quod ego vidi ⁊ ſocios meos deriſi qͦfacto diſparuit. cūcti v̓o qͥ aderant deum collaudabāt.qͥ v̓tute verbi ſui omnem fallaciam dyabolicam miſericorditer eis ꝑcendo detexit. Secundo dn̄t homines benedicere deo ꝓ obtenta victoria. ⁊ iō Dauid qͥ poſtꝙͣGoliam gigantem in nomine domini in funda ⁊ lapide deuiciſſet. Vt habet̉ .j. Reg. xvij. Dominum benedixit faciendo psͣ. cxliij. Benedictꝰ dominꝰ deus meqͥ docet manus meas ad p̄lium. ⁊ digitos meos ad bellum. Sic ſequit̉ Iudith. xij. Poſtꝙͣ iudith abſcidit caput Holofernis Ozias pͥnceps viſo capite dixit. Benedictus dominꝰ qͥ creauit celum ⁊ terram. Tercio dꝫhomo deo benedicere oꝑe ꝯpleto ſicut fecit Salomoniij. Reg. viij. Poſtꝙͣ templuꝫ domini ꝯpleuiſſet dn̄mbenedixit ⁊ ait. Benedictus dominꝰ deus iſrahel qͥ locutus eſt ore ad Dauid patrem meum ⁊ manibꝰ meisꝑfecit. Quarto debet homo benedicere deo poſtꝙͣ tribulationem euaſit ſicut fecerunt nobis in exemplumThobias ⁊ Zara Tho. viij. Poſtꝙͣ liberati eēt a demone qͥ. vij. viros occidit dicebant. Benedicimus tedeus iſrahel. quia non contigit nobis quemadmoduꝫputabamus. feciſti em̄ nobiſcum miſericordiam ⁊ excluſiſti a nobis inimicum perſequentibꝰ nos. Quinto debent peccatores benedicere pueris ſuis ⁊ non maledicere exemplo Yſaac qͥ benedixit filio ſuo Iacob dicēsDet tibi deus de rore celi ⁊ de pinguedine terre abundantiam. Et Eſau ſic bn̄dixit pinguedine terre ⁊ roredeſuper erit benedictio tua Gen̄. xxvij. Iacob benedixit filio ſuo Ioſeph. ⁊ poſtea alijs pueris ſuis dicens.Benedicat pueris iſtis ⁊ inuocetur nomen meum ſuper eos ⁊ creſcant in multitudinem ſuꝑ terram Gen̄.xlviij. Et dixit notanter Apoſtolus benedicite .ſ. pue/ Fris veſtris. ⁊ nolite maledicere. Quia maledictionesque fiunt pueris a parentibus ſuis ſolent eſſe multumnociue. Sicut legitur. Parentes maledixerunt ꝓprio filio ⁊ ſtatim rapuit demon eundem puerum. Similitermulier quedam nobilis maledixit decem filijs ſuis. etillico tremuerunt toto corpore ⁊ totis membris. ⁊ hincinde ſunt diſperſi. Et ideo Sapiens Eccͣi. iij. Benedictio patris firmat domos filiorum. Maledictio autemmatris eradicat fundamenta. Sexto debet homo benedicere ſibipſi ⁊ non maledicere. Benedicere enim debet ſe contra dyabolum his verbis que docuit Mariaquendaꝫ infirmum fratrem ordinis predicatorum adquem dyabolus venturus erat in habitu monachi. iōdixit ei in ſimilitudine habitus tui dyabolus vt fratermalus veniet ſꝫ contra hunc verbis hmōi te ſigna benedicat me deus pater qͥ cuncta creauit ex nihilo. bn̄dicat me deꝰ filiꝰ qͥ hoīem reꝑauit ſanguine ex ꝓprio. bn̄-