Druckschrift 
1 (1487) Pars hiemalis de tempore
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica

penam quaꝫ incerte tulit oīs pena tꝑalis peccatoꝯmiſſo debebat̉ in baptiſmo penitꝰ laxat̉ vt nulla a baptiſato exigat̉. in pnīa mīorat̉. xp̄c ꝯꝑat̉ aqͥle Exo.xxxij. Sicut aqͥla ꝓuocans ad volandum pullos ſuor ſuꝑ eos volans expandit alas ſuas. aſſumpſit eosatꝫ portauit in humeris ſuis. qd̓ exponit Honoriꝰ d.Dn̄s xp̄c expandit alas crucis. aſſumpſit redemptosin gr̄aꝫ portauit in humeris ſuis qn̄ crucē baiulauit. pct̄a nr̄a portauit. Iſte inquam celeſtis aqͥla xp̄c dn̄sin nido huiꝰ md̓i hꝫ duplices pullos bonos vicꝫ malos qͦs ſuſpendit vngue radijs ſolis obijcit qn̄ aſꝑisv̓bis ſacre ſcpͥture ad ſe amādum ꝓuocat. ſicqꝫ ſeip̄mveꝝ ſolem aſpicere ꝯpellit vt illud v̓bum. j. Ioh̓. iij.Qui diligit me .ſ. xp̄m manet in morte .ſ. et̓na vel caret charitate eſt vita aīe. aūt ip̄m inſpiciunt eumdiligūt paſcit eos diligit: nec egere ꝑmittit. qꝛ ẜm psͣxxxiiij. Nunꝙͣ inqͥt vie iuſtum derelictum nec ſemēeius querēs panē .ſ. me. cādo. v̓o velut degeneresoculos ſuos auertūt ⁊ᵐ 1 pctīs viuūt abijcit eos dumpauꝑes eos effici ꝑmit it. ſicut ꝑmiſit filio ꝓdigo adtantam pauꝑtatem ꝑu it vt ventrē de ſiliqͥs ſaturare deſiderabat. nemo illi abat Luc. xv. Nos aūt adinſtar herodij face̓ debemꝰ vt qͦs xp̄c verꝰ aqͥla abijcit. in pauꝑtate ſinit viuere illos nos hoſpitio ſuſciꝑe neceſſe eſt nutrire. ſicut de hoc hortat̉ apl̓s in v̓bo p̄aſſumpto dic̄ hoſpitalitatem ſectantes vulgarit̓. vbergaſtunge. benedici ꝑſequentibꝰ. In qͥbꝰ verbis ad triaexhortamur.Ad receptōꝫ ꝑegrinoꝝHoſpitali. ſectan.Ad benedictōꝫ inimicoꝝ ibi bn̄dicite ꝑſeq̄n.Exultatōem v̓tuoſoꝝ.gaudete cum gau.Primo igr̄ exhortat̉ apl̓s xp̄ifideles ad receptōꝫ ꝑegrinoꝝ cum dic̄ hoſpitalitatem ſectantes. Circa qd̓ notādum dic̄ Tho. de apibꝰ. c. xlviij. Apes ſunt hoſpitalitatis v̓tuti dedite. nam apes exneas dum bone mitꝭnatute ſunt ſecum in ſua aluaria recipiūt. ī quo mora.nos docent vt pauꝑes hoīes pͥncipalit̓ bonos mitesad hoſpitia nr̄a recipiamus pͥncipaliter ꝓpter quatuorvidelicet ꝓpter.Gratiaꝝ ſuſceptionem.Temꝑalium multiplicatōem.Uite ꝯſeruationem.Xp̄i aūt angeloꝝ viſionem.Primo igit̉ ſunt recipiendi ꝓpt̓ grāꝝ ſuſceptōꝫ int̓dumem̄ multam grām a deo recipit pauꝑem in hoſpitioſuo colit. Cūqꝫ etiaꝫ diuina cognitio infundit̉ alicui occaſione alicꝰ ſancti viri in hoſpicio recepti. Figura huiꝰhr̄ Lu. vl. Duo diſcipuli euntes in emans rogaueruntxp̄m in ſpē ꝑegrini: quem tn̄ tūc non nouer̄t: vt maneret apud eos dicētes. Mane nobiſcū dn̄e qm̄ adueſꝑaſcit inclinat a eſt iaꝫ dies intͣuit illis. factū eſtrecumberet illis accepit pane̓ bn̄dixit fregit porrigebatqꝫ illis. aꝑti ſunt oculi eoꝝ cognouerūt eum.Item. iij. Reg. xvij. legit̉ mulier Helyam hoſpitōtōꝫ. qꝛ vidua p̄dicta helyam hoſpitauit olei augmentatōꝫ recepit vt ei deficeret farina oleū vſqꝫ in diē dn̄s daturꝰ eſt pluuiaꝫ. Sic etiam legit̉. iiij. Reg. iiij. helizeꝰ etiam viduam quādaꝫ ꝯſolatꝰ eſt in eo oleūaugmētauit in filiū ſuū a creditoribꝰ liberauit. Refert etiā Tho. li. de apibꝰ. c. xlviij. Fuit in roma vir piꝰ bonꝰ indifferent̓ religioſos pauꝑes ad hoſpitiuminuitabat. Contigit aūt eum ꝯfectū ſenio depauꝑarirebꝰ anguſtiabat plus ſe ſolitam hoſpitatōeꝫ exercere poſſe ad vſus ſuos ſufficientiam hr̄e. Cunqꝫvna nocte anxiꝰ talibꝰ iaceret in lecto ſe inuigilās audiuit vocē dicētem ſibi. Uidi charitatē tuaꝫ quaꝫ exhibēdo hoſpitalitatē multo tꝑe habuiſti hāc ad vitāpauꝑem deueniſti: volo in futuro ſolū tui remīſci

verū etiam in pn̄ti. loquere illi diuiti de vinea tua quemelior eſt vinea illiꝰ ꝯcambium facias. ip̄e aūt libent̓annuet v̓bis tuis habita illiꝰ vinea in medio illiꝰ aceruum fodias in ꝓfundū. in ea reꝑies qd̓ romanispijs eſt inuiſum. ad hāc vocem homo ꝓtinusobediret. ſcd̓o tercio eidēqꝫ vox d̓ina vt prius p̄cepit.Tūc homo ad diuitē veniēs obtulit ꝯcambiū vineaꝝ.cui diues libent̓ inqͥt. melior eſt vinea tua tibi ſoluācui pauꝑ nolo ait. ſꝫ eqͦ valore ꝯcambiū fiat. factuꝫ eſtſic mox pauꝑ cōicato ſecreto ꝯſilio filio ſuo queꝫbat. duabꝰ ꝑit̓ filiabꝰ ad aceruū cum eis accedit. ceper̄t pr̄i ſuo filiꝰ filiabꝰ inſultare qͥbꝰ pr̄ nullo poſum credere fruſtrabor. Tandem igr̄ in ꝓfundo int̓ingentes lapides vas marmoreum plenum aq̄. in oreipſiꝰ vaſis ollam vitream plenam balſamo. in orificioolle paruū vas fictile in eo tres lapides p̄cioſos ſmaragdū. zaphiꝝ. balicriſtum qͣntitatꝭ modice reꝑierunt. nihil aquam aūt in vaſe marmoreo reputātes eaꝫeffuderūt. vt mox inſtrumenta q̄dam erea in qͥbꝰ laborauerūt ꝑfuſione ꝯtingēt. colorē eiꝰ in pulcerrimi auri ſpēm cōmutauit. Erat em̄ aqͣ ex carnibꝰ ſanguinebaſiliſci in modū aque roſacee exalatōꝫ vel diſtillatōꝫfacta ſolet ab alchimiſtis auꝝ fieri ſophiſticum. ſꝫ hacaqͣ deꝰ noluit p̄dicti viri innocētiam maculare. diffuſa diſparuit. balſamo v̓o cum dictꝰ homo debilitatꝰ īviſu vſus fuiſſet qͣſi ꝯmuni oleo dies aliqͦs recuꝑauitintegerrime viſum poſt agnito eēt balſamū vendidit illud ineſtīabili p̄cio ſapidibꝰ qͦs īuenerat p̄cioſpecunias copioſiſſimas multas accepit. Factuſqꝫ diues inclitꝰ glorificauit deum poſt ſe filios vel nepotes in multis copijs dereliqͥt. Tercio pauꝑes ſunt hoſpitādi ꝓpt̓ vite ꝯẜuatōꝫ. ꝯẜuat em̄ deꝰ vitā corꝑalē his ſunt dediti hoſpitalitati. Et hoc on̄dit̉ in Raab meretrice nūcios filioꝝ iſrl̓ recepit. nōne a morte ſaluataeſt Ioſue. vj. Sola raab meretrix viuat. hoc ꝯmemorat apl̓s ad Heb̓. xj. Raab meretrix perijt incredulis excipiens exploratores pace. Quarto ꝓpt̓ xp̄iangeloꝝ viſionē aūt apparitōꝫ ꝑſonalit̓ em̄ xp̄m ſuſcipit vidit pauꝑes in domum ſuaꝫ introducit. De grrrefert Tho. de api. c. xxvij. Uidi monachū ciſterẜ. vipietate plenum frigore nimiū terra brabancie reſꝑſa totum p̄miſſo in villaꝫ famulo ſolus in campis deuia veniebat. ecce inuenit pueꝝ elegantiſſime formetenerrime magno fletū vlulatu ſolum in niue reſidētem ꝯpaſſus ei de eqͦ deſcendit flentē ꝯplexus flere cepit qͣrere qͥd hr̄et. tacente puero q̄rit vbi eſt mat̓ tuanunqͥd ꝑdidiſti matrē. ad quem puer fortis flens. henme. heu me qͣre non flerē qͣre vlularē ecce vidensegens ſolus in frigore ſedeo eſt colligit me vehoſpitium p̄ſtet mox ille ſurgens pueꝝ ī brachijs eleuans oſculatꝰ eſt dicēs. Ceſſes flere dulciſſime puer adhoſpitiū te portabo faciā nutrire hec dicens pueroequum aſcendere voluit puer de brachio tenētis exiliens repente diſparuit. qꝛ xp̄c filiꝰ v̓ginis fuit. At ille īterraꝫ cadens plorans dixit. heu me puer bone qͣre medereliqͥſti qͣre abiſti tācito cur te ꝑdidi. Et ait autor. qͥsſine lacrimis audire pōt filiꝰ vnicꝰ pr̄is deus exn̄s hoſpitium in terra q̄rit eget cibo algore ꝯͣhit̉ abundantia iniqͥtatis refrigeſcente charitate multoꝝ eſt eum recipiat cordis hoſpitio. foueat oſculis deuotōꝭ veſtibꝰ ꝯtegat charitatꝭ. De hoc vide plura dn̄ica. iij.in aduētu dn̄i ẜmo. ij. H. N. dn̄ica .. octa. eph̓iemo. ij. in fi. In quibꝰ ptꝫ xp̄m int̓dum ꝑſonalit̓ hoſpitalis recepit atꝫ vidit. dic̄ be. Greg. in ome. Penſate frēs chariſſimi qͣnta hoſpitalitatꝭ v̓tus ſit ad menſas vr̄as xp̄m ſuſcipite vt vos ab eo ſuſcipi ad cōuiuiaet̓na valeatꝭ. p̄bete dn̄o ꝑegrino xp̄o vt nos in iudicioqͣſi non ꝑegrinos ſuſcipiat. Sꝫ vt ꝓprios ad regnū reci D.piat. hoſpitales angelos ſuſciꝑe videre meruer̄t. ſic̄patet de Abraham de Loth. De abrahaꝫ Gen̄. xviij.