Druckschrift 
1 (1487) Pars hiemalis de tempore
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Secunda poſt EpiphanieM.

vede. qꝛ bene ſoluam tꝑe ſuo. qui dum intraſſet vlteriꝰoccurrit ſibi xp̄c in hītu cuiuſdam monachi tendētreqͥſiuit appellās eum filiū dixit vos eſtis pr̄ meꝰ.cui ille. certe tu es filiꝰ meꝰ. ille rn̄dit indignatōe eſſet filiꝰ eius. tūc xp̄c aꝑta cappa on̄dit ei manꝰ latus ambe erāt cruentate ſicut apud crucifixum ſolētdepingi. Credis inqͥt ego ſum pr̄ tuꝰ. exclamauitdn̄s meꝰ deus meꝰ. Tūc dixit ei xp̄c. vade cōfitere. qꝛille tibi occurrebat an̄ rubetū eſt dya. expectat te vtibi frangat collū. dum exiſſet de ſilua ꝓpoſito ꝯfitendi dyabolus eum nouit. ip̄e int̓rogās dyabolūdixit. qͥd tu expectas. cui ille. certe tu ille es. iſte erattotꝰ nr̄ mihi data fuit ptās ſuꝑ eum vt ip̄m occiderē.tu v̓o alt̓ es. intelligens dei miſcd̓iaꝫ circa ſe factaꝫ intrans clauſtꝝ ꝯfeſſus eſt. ſic bono fine vitam finiuit.Sꝫ d. nūqͥd layco poſſet qͥs ꝯfiteri? Rn̄det mgr̄ vbiſupͣ. c. vj. ſane dici pōt ſacerdotꝭ examē reqͥrendū eſtſtudioſe. qꝛ ſacerdotibꝰ ꝯceſſit deꝰ ptātem ligandi ſoluendi. qͥbꝰ ipſi dimittūt dn̄s dimittit. ſi tn̄ defuerit ſacerdos ꝓximo vel ſocio faciēda eſt ꝯfeſſio. Cuicordat Aug. de pe. di. j. quē penitet. Tanta eſt vis ꝯfeſſionis ſi deeſt copia ſacerdotum ꝯfiteat̉ ꝓximo. Refertceſariꝰ in dyalogo. Miles qͥdaꝫ in villa qͣdam hītabatcuiꝰ vxore ville ſacerdos adulteriū maculauit. qd̓ cuꝫmiles audiuit ſꝫ qꝛ vir prudens erat v̓bis facile credidit nullāqꝫ mentōꝫ de hoc facere voluit vxori ſue. veritatē veriꝰ volēs exꝑiri tn̄ ſine ſuſpicatōe fuit. Erataūt in qͣdam villa multū a militꝭ villa remota qͥdaꝫobſeſſus in demon tamnequā erat coraꝫ aſtantibꝰimproꝑaret pcta ꝯfeſſione veram eſſent detectaqd̓ cum miles intellexiſſet rogauit ſuſpectū ſibi ſacerdo vt ad colloqͥum ſecū ire recuſaret acqͥeuit ſacerdos. veniſſent in villam vbi obſeſſus erat ꝯſciꝰ ſibipſi ſacerdos ſuſpectū cepit hr̄e militē qꝛ eum latebat obſeſſus a tamnequā demone in eadē villa hītaret. timenſqꝫ crimē ſuum a demone ꝓderet̉ neceſſitateꝫ nature ſimulās intrauit ſtabulū ad ẜuū militis. pedibuſqꝫ eiꝰ ꝓſtratꝰ dixit. rogo te ꝓpt̓ deū vt audias ꝯfeſionem meaꝫ quē ẜuꝰ expaueſcēs leuauit. audiēſqꝫ ab ilo ꝯfeſſionem. facta v̓o ꝯfeſſione cum ſibi ſacerdos aliqͥd iniūgi peteret. ℟ndit ille dicēs. qͣntum alteri ſacerdoti tali peccato iniūgeretis hoc ſit ſatiſfactio vr̄a. ſicqꝫ exiens ſecurior milite ad eccl̓iaꝫ venit in demoniacꝰ fuit reqͥſitus eſt a milite in hec v̓ba. noſti aliqͥdde me hoc em̄ ex induſtria fecit vt ſacerdoti tolleret ſuſpicatōꝫ. Cui demon. neſcio qͥd rn̄dere debeo. Adiecitqͥd tibi vr̄ de iſto homine. rn̄dit ille. nihil de eo ſcio lingua theutonica. latine mox ſb̓iunxit. in ſtabulo iuſtificatꝰ eſt nullus tūc aderat clericoꝝ. Terciꝰ dies eſt diesfatiſfactionis merito ſequit̉ duos dies p̄cedentes. qꝛniſi qͥs deum in die ſatiſfactōis queſierit eum inuenire poterit. Eſt ſatiſfactio ẜm Aug. de pe. diſ. iij. circapͥncipium. Cauſas pctōꝝ excidere eoꝝ ſuggeſtiōibꝰaditum indulgere. Cuiꝰ ſunt pͥncipalit̓ tres ꝑtes vtdr̄ de pe. diſt. vj. §. j. eb̓yna. ieiunium. or̄o. El̓yna eſt ꝯͣauariciam. Ieuiniū ꝯͣ carnis ꝯcupīaꝫ. Or̄o ſuꝑbiaꝫ.que tria pctā in toto regnant mūdo. Iuxͣ illud. j. Ioh̓.ij. Omne qd̓ eſt in md̓o eſt ꝯcupīa carnis. aut ꝯcupīayoculoꝝ. aut ſuꝑbia vite. Eſt tn̄ notandū quicūqꝫ vultel̓yna pctīs ſuis ſatiſfacere dꝫ de iuſtis bonis tribuere. qꝛ. ij. q. j. dr̄. Non eſt putanda el̓yna pauꝑibꝰ diſpenſat̉ ſi ex illicitꝭ rebꝰ acqͥrit̉. ſꝫ ſi hēat aliqd̓ de actōibꝰpaupeꝝ furto. rapinis. vſuris. dꝫ reſtituere his qͥbꝰ abſtulit al̓s non vere penitet ablatū non reſtutuit. xiiij.q. vj. c. ſi res.. xxiiij. q. viij. peſſima. Refert ceſariꝰ exēplum in dyalogo. Miles qͥdam fredericꝰ noīe abſtulitcuidaꝫ vidue pelles oninas. ſibi ꝑtem agri vſurpauitiniuſte defunctꝰ igit̉ apparuit cuidaꝫ ciui in dextrarionigerrimo. de cuiꝰ naribꝰ fumꝰ flamā ꝓcedebat tectꝰpellibꝰ ouinis molē terre geſtans in humerꝭ ſuis. Cur

ciuis eſtis vos dn̄s fridericꝰˡ? rn̄dit ego ſum. ſubiunxit vn̄ venitis qͥd ſignificant iſta ego video. ego inquit in magnis penis ſum. pelles iſtas cuidam viduabſtuli qͣs ardentiꝰ ſentio ſimilit̓ ꝑte cuiuſdaꝫ agricuiꝰ nunc pondere p̄mor. ſꝫ ſi filij mei iſta reſtituerēt pnam meam mihi multū alleuiarent. ſicqꝫ euanuit audientes filij pr̄is ab illo. maluerūt eum in penis et̓nis manere ꝙͣ p̄dicta reſtituere. ꝯſulendum eſt his iniuſtapoſſidēt vt ea ſe reſtituant adhuc viuūt. Sic̄ fecitille comes de dixi ſupͣ dn̄ica .j. in aduentu ẜmōe .j. AN. Sic etiam fecit ille de ſubdit̉. narrat Tho. quemalij vocat Guilhelmū in li. de apibꝰ. Quidaꝫ vſurariꝰfuit diues valde diuerſaꝝ eccl̓iaꝝ theſauros loco pignoris tenebat. Percuſſuſqꝫ infirmitate cepit ꝯſiderare pondus vſure. tormēta gehenne difficultatē pnīe.Et vocans ad ſe q̄ndam abbatem nigri ordinis ſibi familiarem dixitqꝫ ei dn̄e grauit̓ infirmor poſſum aliqͥd de rebꝰ meis ordinare neqꝫ vſuras reſtituere ſi volueritis de anima mea reddere rōem pctōꝝ meoꝝ mihiꝓmittere abſolutōꝫ omnia bona mea tāmobilia ꝙͣ immobilia vr̄e ſubijciam ptāti vt de illis qd̓ viſum fueritfaciatis. Cernens abbas hoīem ꝯtritū vere penitentem ego deliberabo. feſtinanſqꝫ ad ep̄m iuit v̓ba vſurarij ei expoſuit qͥd ꝯſuleret inqͥſiuit. ℟ndit ep̄us bo mihi vr̄ vt anima eiꝰ rn̄deas ſb̓am recipias itadūtaxat eccl̓ie mee theſauros de iure ſibi debitos reſtituas. mox abbas ad egrum rediens rn̄dit. Ego deliberaui vt bona tua ſuſcipiam pctīs tuis rn̄deam. cuiinfirmꝰ nūc ꝯſilium meū eſt vt allatis curribꝰ oīa meaefferatis me nouiſſime tollens. nullūqꝫ patieris impedimentū in efferendo. hēbat em̄ archas plenas auroargento pignora etiaꝫ plurima in vaſis alijs ornamētis. frumentū. vinum. oleum. ſuppellectilem multaꝫpecoraqꝫ multa infinita. tūc abbas pͥus oībꝰ abductꝭnouiſſimo in geſtorio ponens infirmū ꝓperauit ad monaſteriū. mox vt monaſteriuꝫ intrauit ſpm̄ exalauit.Abbas v̓o non īmemor ſponſionis ſue inꝙͣtuꝫ potuitomnibꝰ ſuꝑuenientibꝰ vſuras reſtituit plurimas largiens anima illiꝰ ebynas reſiduum in vſus fratꝝ ꝯuertit. poſtmodū anima ipſiꝰ accepta de ptāte demonuꝫ angelos tanꝙͣ viri ꝯtriti penitentis pn̄tata eſt dn̄oih̓u xp̄o. ſic poſt hos tres dies .ſ. ꝯtritōeꝫ. ꝯfeſſionem. ſatiſfactōꝫ xp̄m in templo celeſti letant̓ adinuenit. qd̓nobis p̄ſtare dignet̉ ⁊cͣ. Dominica ſecunda poſt epiphanie. Sermo.Oſpitalitatem ſectātesbenedicite ꝑſequētibꝰ vos nolite malidicere. gaudete gaudentibꝰ. flete flentibꝰIta ſcribit̉ ad Roma. xij. Ariſt. li. ix. aīaliū. be. Amin examerō. Dicūt aqͥla pullos ſuos vngue ſuſpenſosradijs ſolis obijcit. ſolem aſpicere ꝯpellit. hoc facitanteꝙͣ hēant alas ꝯpletas ſi oculus alicꝰ lacrimet̉ autſolem aſpicere poterit. ip̄m tanꝙͣ degeneꝝ vel abijcit aut occidit. ſi aut directa acie radium ſolis intuitusfuerit ip̄m tanꝙͣ ſimilē ſibi diligit atꝫ nutrit. Et additAmb̓. in exa. herodiꝰ aut falco int̓ omnes p̄de aueshꝫ aīm pium affectū circa pullos eodemqꝫ ſedulitatꝭofficio ꝓprios fetus pacit pari ſub mīſtratōe pullumab aqͥla abiectum ſibi cognitum ſuſcipit atꝫ nutriSpualiter aqͥlam intellige xp̄m dn̄m. qꝛ ſicut aqͥlaꝫdicit Rabi ſalomō ſuꝑ Exo. portat pullos ſuos in deſerto qn̄ portat eos de aliqͦ loco ne ſagitta aliqͣ feriant̉.Sic xp̄c qn̄ portauit nos de obligatōe eterne pene portauit pctā nr̄a in ſuo corꝑe. Sicut teſtat̉ be. Pe. j. Pet̓.ij. Peccatit nr̄a ipſe portauit in corꝑe ſuo ſuꝑ lignum.qd̓ exponit mgr̄ li. iij. di. xix. c. iij. Peccata nr̄a .i. penampctōꝝ nr̄oꝝ d̓r̄ in corꝑe ſuo ſuꝑ lignū portaſſe. qꝛ ip̄iꝰ