prima poſt Epiphanie.L.

mercationem vel etiam inductionem lignorum in dieſabbati. et precepit vt nō aꝑirent eas vſqꝫ poſt ſabbatūet de pueris ſuis cōſtituit ſuꝑ portas hieruſaleꝫ vt nullus inferret onꝰ die ſabbati. ſed qꝛ dic̄ ſanctꝰ tho. ꝙ obſeruatio diei dn̄ice ſucceſſit diei ſabbati. ideo deberentdomini et ciues ciuitatis diligēt̓ obſeruare ne talia onera in diebꝰ dominicis ſaltem anteꝙͣ finiret̉ diuinū officiū in ciuitates ducerent̉ ne ꝯtrariū facientes a deo punirent̉. Quia legit̉. quidaꝫ ductus ad penas inferni vidit ibi plauſtrū feno oneratū. ⁊ dictū eſt ei ꝙ totū fenūin dorſo ſuo comburat̉ eo ꝙ die dominico duxerat hocſciens tn̄ ꝓhibitū eſſe a ſacerdote. ille aūt reductꝰ poſtea cōfeſſus eſt vir bone vite. Refert etiā Uincē. in ſpehiſto. li. xxvij. c. xlj. Mulier quedaꝫ que in die feſto ſancti Iacobi panem ſubcinericiū fecit ⁊ coxit. ſꝫ ille panisad menſam allatus atqꝫ fractus coram cunctis diſcumbentibꝰ apparuit ſanguinolentus. ⁊ dū magis frangeret̉ magis ſanguinē recepit. Et habet̉ originaliter in libello Calixti pa. Et ibidem dicit̉ ꝙ ruſticus qͥdā induxit triticū in die feſto in horreū: ſed ex ꝑmiſſione diuīaignis totum horreum cum tritico conſumpſit. Refertetiā Grego. Turonen̄. cū ruſticus qͥdā in die feſto arare vellet protinus contractis digitis manubriū ſecuriscū qͦ aratrū mūdare vellet eius dextre adheſit. ſed poſtduos annos in eccleſia ſancti Iuliani ad eius p̄ces curatus eſt. Et dixi notanter cū ex auaricia ducūt ſeu ducere ꝑmittunt onera ꝑ hoc excludunt̉ illi qui ex pietatefaciunt pauperibꝰ. qꝛ dicit Guilhelmus raymūdus rubri. de ferijs .i. diebꝰ dn̄icis ꝙ ſi diuites arāt agros pauperū vel alios labores ad opus eoꝝ quadrigando noncredo ꝙ peccēt mortaliter. ſꝫ ꝑ hmōi laborem non reuocent̉ laborantes a diuinis audiendis que tenent̉ audire. Et ſubdit. ꝙ aūt talia licite ſuſtineant̉ oportet ꝙ pͥncipaliter fiant ꝓpter dn̄m nō ꝓpter affectionē carnalemaut ſpem remuneratiōis hoīm laborantiū aut animaliū. et ꝙ neceſſitas pauꝑtatis illius cui fiāt exigat. Tercio leuant hunc loculū auaricie hi qui diebꝰ dn̄icis ⁊ feſtiuis negligentes diuina officia ex auaricia ſolēt potuꝫꝓpinare. gentacula dare potatoribꝰ in domībꝰ ſuis luſoreſqꝫ fouere: ſicqꝫ ꝓ exili lucro ⁊ vili de domībꝰ ſuis faciunt tabernam dyaboli. qꝛ dicit Holk. ſuꝑ li. Sap̄. Taberna eſt templum dyaboli in qͣ cultores ventris inueniunt̉ aſſidui a mane vſqꝫ ad meridiē in comeſſatiōibꝰ⁊ impudicicijs occupati. de quo templo verificat̉ illudMath̓. ij. ⁊. vj. c. Tēplū luxurie et comeſſatiōibꝰ plenūerat. ſicut em̄ obedientes xp̄iani in eccleſia dn̄icis ⁊ feſtiuis diebꝰ ſeruiunt deo oīpotenti. ⁊ ibideꝫ paſcunt̉ ciboverbi dei. ſic iſti in his diebꝰ in taberna dyaboli ſeruiūtinterim deo ſuo qui eſt vent̓ ẜm apl̓m ad Philipp. iijita vt verificet̉ de illis Apoca. vij. Seruiūt ei die ac nocte. ſꝫ certe hoc ſeruiciū qd̓ ip̄i .ſ. tā hoſpites actiui ꝙͣ paſſiui faciūt ibidē dijs ſuis. cedit eis in ꝑpetuam inquietudineꝫ. iuxta illud Iere. xvj. Seruietis dijs alienis. qͥnō dabunt vobis requiem.¶ Dominica prima poſt epiphanie ſermo.Vlite conformari huicſcl̓o ſꝫ ꝯformamini in nouitate ſenſus veſtri:ad Roma. xij. Dicunt exꝑti naute ꝙ nauigātibꝰ ſuꝑ mare multa ꝑicula accidunt. iuxta illud SapQui nauigant mare enarrant ꝑicula eius. ideo incōſuetis nauigatio maris eſt diſſuadenda. qꝛ ẜm magiſtrumli. ꝓprietatū. xiij. Incōſuetis mare maxime nociuuꝫ eſtqꝛ timoris incuſſiuū. doloirs capitis generatiuū. vomitus ⁊ nauſee ꝓuocatiuū. appetituſqꝫ cibi ⁊ potus ablatiuū. Mora. mundus iſte aſſimilat̉ mari ꝓpter duas rōnes. Primo qꝛ mare eſt nubiū nebulaꝝ ⁊ ventoꝝ/ generatiuum. ſic mundus generat nubes vicioruꝫ. nebulaserroꝝ. et ventos ꝑſecutionū ſiue tentationum. ꝓpt̓ qd̓

multi p̄cipitant̉ ⁊ ſuffocant̉. In ſignū iſtius legit̉ mat.viij. ꝙ grex porcoꝝ cum magno impetu totus precepsabijt in mare et mortui ſunt in aquis. Per gregē porcrum intellige mūdanos hoīes carnaliter viuentes qͥ vifrequenter ſubmergunt̉ eterna morte in huius mundimari. quia dicit Iſi. ī li. de ſummo bono. Signū quidēet p̄ſagiū mortis eterne dū quis blāditias ⁊ dulcores ſequit̉ ſue carnis. ideo legit̉. Magiſter quidam ꝑiſien̄. apparuit ep̄o poſt mortem dixit in malo ſtatu ſuꝫ: qꝛ eternaliter damnatus. Et interrogauit epūs. vtrū ſuā ſciētiaꝫ adhuc haberet. rn̄dit. nihil ſcio niſi tria. Primo qꝛeternaliter damnatus ſum. Scd̓o qꝛ ſententia irreuocabilis data eſt ꝯtra me. Tercio ꝙ ꝓpter delicias corporis ⁊ honores mundi priuatus ſum dei eterna viſione.Ecce delicie carnis ſuffocant. Et queſiuit ab ep̄o ſi mūdus adhuc ſtaret? Cui ille. Cur hoc queris? Et rn̄dit.Tot aīas illis diebꝰ deſcenderūt in infernū ꝙ vix credidiſſem tot homines fuiſſe in mundo. Secūdo ſicut mare ſequit̉ lunaꝫ. quia dicit Areſto. in li. de ꝓprietatibꝰ elementoꝝ ꝙ mare imitatur lunam. Nam mare ſempereſt in ſummo augmēto ⁊ vigore quando luna in ſuo lumine plus proficit vel deficit ſic mare amplius creſcit ⁊decreſcit. et ſicut mare vt audiſtis ſequit̉ lunā. ita murdus ſequit̉ fortunam. et ſicut creſcit vel minuit̉ fortunaalicuius. ita paruꝫ vel multum appreciat ip̄m mundꝰideo dicit metriſta. Cū viuas felix multos numerabisamicos. Tꝑa ſi fuerint nubila ſolus eris. He ſunt duecauſe quare mundus mari adequat̉. ſi aūt vis hic materiam dilatare videsͣ. adhuc duas cauſas ſermone precedēti. K. N. Et ſicut mare habet naues ſuas ſic ⁊ mū Cdus. qꝛ vita hoīs cōparat̉ naui. qꝛ ſicut nauis nō relinquit veſtigiū hoīs poſt ſe. iuxta illud ꝓuerbi. xx. Triaſunt mihi difficilia .ſ. via aquile in celo. via colubri ſupͣpetrā. et via nauis in medio maris. quaſi diceret. qꝛ viam poſt ſe nō relinquunt. ideo capacitatē intellectꝰ trāſcendunt. ſic ⁊ vita hoīm mūdialiū nullā relinqͥt memoriam paucis tranſactis annis. qꝛ ẜm psͣ. Perit memoria eoꝝ cū ſonitu .ſ. campanaꝝ. et hoc ē certe veriſſimū.Plures .n. nobiles ⁊ diuites ꝑierūt quoꝝ nulla memoria habet̉ nec ſcriptura. nec ꝑ memoralia. ⁊ hoc eſt mente recogitanduꝫ. qꝛ ad ſeculi ꝯtemptuꝫ iuuat multumIdeo beatus Iero. in epiſtola. lv. narrat ꝙ xerſes rex ꝑſarū cū ſemel ꝑ ſublimitatē in mēte quaſi infinitā hoīmmultitudinē ⁊ mirabilem ꝯſideraſſet in exercitu. ꝓrufuturus erit. hanc nauem humane vite interduꝫ regitratio. et tunc homo ſecure nauigat. quia primo Ethic̄.Ratio ſemꝑ deprecatur ad optima. interduꝫ regit ſenſualitas. et tūc homo ꝑiclitat̉. ſꝫ quia vix duo inter mille: vt ita dicam: ſequunt̉ doctorem .ſ. rationem ſed magis rectorem .ſ. ſenſualitatem. ideo multi ꝑiclitant̉ ī mari huius mundi. propter quod dicit apl̓s in verbis thematis ꝓpoſitis. Nolite conformari huic ſeculo .ſ. bonaeius cōcupiſcēdo que ſunt illa. ꝯcupīa oculoꝝ. ꝯcupiſcētia carnis. et ſuꝑbia vite. j. Io. ij. In quibꝰ verbis dufacit. Mūdi diſſuadet ꝯformationē. ibi. Nolite cōformari. Mentis ꝯſulit renouatōnē. ibi. ſꝫ ꝯformamini innouitate. Primo igit̉ diſſuadet mūdi ꝯformatiōeꝫ. ibi.Nolite ꝯfor. hu. ſeculo. Ubi nota dicunt exꝑti hortulani et ſic eſt ꝙ arbores que ſunt ſteriles in deſerto ſi trāſplantent̉ in horto ſalutifere reddunt̉ que prius amarūfructum et inſipidum protulerunt: poſtea ſapidū ⁊ ducem ferūt. ſed tamen ad talem tranſplantationem primo requirit̉ labor. quia dicit Ariſto. li. de vegeta. arbores ſilueſtres ꝑ debitā culturā efficiunt̉ hortenſes. ⁊ ponit exēplū de amigdalo que eſt amara ⁊ ꝑ culturā efficitur dulcis. Scd̓o nccͣrius eſt locus. quedā .n. plante invno loco faciunt fructū ꝑnicioſuꝫ q̄ trāſplantate faciūtfructū bonū. ⁊ ponit exēplū de iuſqͥano qd̓ in ꝑſia ē na