Infra octa. Nati. chriſtiR.

nu ſua ⁊ infixit eas in corde abſalon̄. Prima lancea eſtmemoria p̄teritoꝝ. Scd̓a intelligētia pn̄tiū. Tercia ꝓuidentia futuroꝝ. ideo dicit Boe. li. ij. ꝓſa. j. neqꝫ .n. ꝙante oculos eſt ſufficit intueri verū eſt rerū exitus ꝓuidentia metit̉. Et his tribꝰ ꝑtibꝰ prudētie occidit̉ Abſalon̄ .i. virtus inimici ſuꝑat̉. Sexto nccͣria ē ſibi enſis cōtinētie quo femur in quo eſt voluptas minuit̉. Ideo d̓cit̉ Can̄. iij. Uniuſcuiuſqꝫ enſis ſuꝑ femur ſuū. Septimo habeat circa ſe canem latrantē qui ip̄m dormitāteexcitet. Per canē latrantē intelligit̉ ꝯſcīa ꝯtra vicia latrans ⁊ murmurās. ip̄a .n. ꝯſcīa improperat aīe peccatrici ꝯmiſſa vicia. ſicut figuratū eſt Thob̓. iij. vbi legit̉ꝙ puella famula raguelis improperauit Zare dicensNō amplius videamus filiū de te aūt filiā ſuꝑ terramtuoꝝ interfectrix viroꝝ. illa his auditis aſcēdit ſolariuꝫſuꝑioris domus. ⁊ fuſis lachrymis a dn̄o huius improperij curationē impetrauit. Mora. ꝑ zarā intelligit̉ aīaque cum peccauerit ſeptē viri ꝑ quos intelligūt̉ ſeptendona ſpūſſancti īterficiunt̉. ideo famula ꝯſcīa improperabit ei ne vlterius ex ea ꝓgrediat̉ fructus bone oꝑationis niſi peniteat: hanc audiēs aīa aſcendit ad altitudinem diuine miſcd̓ie cū lachrymis vbi ſtudet improperationē huius obprobrij extirpare. vel ſolariū ſuꝑiorisdomus ad quod debꝫ aſcendere aīa eſt ſuꝑior ꝑs rōnisad quā debet homo recurrere qn̄ in ꝯſcīa aliquotiēs cōtingit errare. qn̄ ꝯiungit̉ ratōni q̄ ex ꝑte inferiori hꝫ verſari circa ꝑticularia. vt pꝫ in ſyllogis. practico. ſynderiſisꝓponit maiorē vt nullū malū eſt faciēdū. rō ſubſumitminorē vt hoc eſt malū. ſed ꝯſcīa ꝯcludit. gͦ non eſt faciendū. Circa pͥma ꝑtem nō eſt error. circa ſcd̓aꝫ ꝑtē qn̄qꝫ eſt error. ⁊ ex hoc eſt falſitas in ꝯcluſione. qꝛ qn̄qꝫ qd̓nos iudicamus in ꝯſcīa malū coram deo eſt bonū. quiadicit Grego. xj. q. j. c. ſacerdotibꝰ. Fortaſſis que vos ladatis ille rep̄hendit. ⁊ q̄ vos reprehenditis ille laudabitiō cauēda eſt cōſcīa nimis larga et etiā nimis ſtricta. nāprima generat p̄ſumptionē. ſcd̓a deſperationē. Itē prima dicit bonū malū. ſcd̓a ecōuerſo malū bonuꝫ. primaſepe ſaluat damnandū. ſcd̓a etiā damnat ſaluandū. vn̄aliud eſt ꝯſcīa: aliud timor ꝯſcīe: tūc em̄ eſt ꝯſcīa qn̄ qͥsfinaliter iudicat aliquod eſſe faciendū vel vitandū. Cōtra talem ꝯſcīam etiā ſi ſit erronea facere eſt pctm̄. qꝛ talis timor nō ſemꝑ eſt ex diffinitiua ſnīa rōnis ꝑ quā iudicat ſe teneri ad aliud. ſꝫ tn̄ ex eo ꝙ facillet inter dubianeſciens qd̓ ſit melius vel qd̓ teneat̉ potius cum tn̄ nōobmitteret qͥcqͥd ſciret eſſe placitū diuine volūtati. Secūdū ſeruitiū qd̓ debet hō facere xp̄o dn̄o ſuo eſt ꝙ debet vigilare qn̄ alij dormire ꝯſueuerūt. debet .n. in eſtate hoc eſt in vita gratie in pn̄ti qͥlibet xp̄ianus vigilarein bonis oꝑbꝰ et ſibi nccͣria in futurū ꝓcurare. Exemplo formice. de qͣ dicit Iſi. li. xij. et phiſologꝰ ꝙ tꝑe eſtatis qn̄ calor eſt in terra nō quieſcit ſꝫ grana tritici cōgret. ⁊ eoꝝ extrema p̄cingit ne germinēt. et de illis ī hyee viuit. ſic etiā nos xp̄iani in tꝑe gratie ꝑ eſtatē deſigͣti qn̄ calor diuine miſcd̓ie eſt in terra nō debemꝰ quieſcere ſꝫ grana bonoꝝ oꝑm ꝯgregare. vt d̓ illis tꝑe hyemis.i. mortis vel extremi iudicij viuere valeamus. iō dicitphiſologus. Nos laboremus fratres dū tp̄s habemꝰvt ſimus tuti tꝑe iudicij. Cui alludit apl̓s ad Gal̓. vjDū tp̄s habemꝰ oꝑemur bonū ad oēs maxime aūt acdomeſticos fidei. et dn̄s Ioh̓. vj. hortat̉ nos. oꝑaminicibū qͥ nō perit ſꝫ qͥ ꝑmanet in vitā eternā. Quare autēnō ſit dormiendū ſꝫ laboranduꝫ: on̄dit ſapiēs Sap̄. iij.Bonoꝝ laboꝝ glorioſus eſt fructus. et beatus Gregjͣ. q. ij. c. eccleſiam. Iuſtū eſt inqͥt vt illi ꝯſequant̉ ſtipendia. qui laboris impenderint obſeqͥuꝫ Terciū ſeruitiūdn̄o exhibendū eſt iudicare inter bonū potū et malumPer potū ītelligit̉ pnīa q̄ dꝫ eē mixta aceto amare ꝯtrtionis vino ꝯpuctōis: et muſto ſpei vel ꝯſolatiōis. quāqͥ guſtauerit pōt dicere bonū fuit acetū ꝯtritiōis. bonūeſt vinū ꝯpunctiōis. ⁊ bonū erit muſtū ꝯſolatiōis hoc

enim modo acetū cōtritionis fuit bonū. qꝛ ſicut amaritudo accti purgat ⁊ diſſoluit. ſic ꝯtritio que fuit anxia ⁊amara purgat mentē. et diſſoluit culpā. iuxta illud Bede. Amaritudo cordis mentē purgat. angelos letificatet deū placat. et btūs Iero. Nulla inqͥt culpa ꝯmittit̉:ob quā hō nō miro dolore anxiat̉. idcirco cōtritio amara in petro et magda bona fuit que mentes eoꝝ a peccatis purgauit. ſꝫ idcirco vinū compunctōnis eſt bonūnaͣ ſicut vinū emittendo feces ſe purgat ⁊ ſꝑ eſt in motu et turbidū donec ſeꝑetur purū ab impuro ſic qui vere compunctus eſt ſemꝑ in motu bone oꝑationis ⁊ tremore donec ſeꝑet̉ ab eo immūdicia pctōꝝ. quē motumdyabolus volens impedire immittit aliquā afflictione.i. occupationē terrenā. Recte em̄ ſicut homo qn̄ vinūmultū bibit et feruet ita forte ꝙ timet̉ doliū ne rumpatur immittit intus caſeū terreſtrē. et tunc incipit agerevapor et pͥoros caſei intrat et ceſſat periculū ⁊ ebullitioremiſſo feruore. Quid .n. vinū bulliēs niſi ꝯpunctio feruens. cui nimirū dyabolus feruorē tollit cū caſeū terreſtrem immittit qn̄ compunctā mentē ad terrenā occupationē vel afflictionē trahit feruente ſpiritu citiꝰ frigeſcit. ſicut patet de filio regis francie cui pꝰ cōpunctioneimmiſit dyabolus terrenoꝝ occupationē ita vt a feruore ꝯpunctionis refriguit ⁊ damnatus fuit. ſicut dixi sͣ.dn̄ica tercia ſermoneē. ij. G. G. Sed ꝓpterea bonuꝫ eritᵍmuſtū ꝯſolationis. qꝛ poſt amaritudinē ſequit̉ ꝯſolatōqꝛ refert Boe. li. ij. de ꝯſol̓. proſa. ij. ꝙ in pallatio Iouiserant duo dolia vini vnū de optimo aliud de amariſſimo. et qͥcunqꝫ volebat bibere de bono oportebat ꝙ pͥꝰbiberet de amaro. ſic qͥ vult de muſto conſolationis bibere oportet ꝙ prius bibat de vino ꝯpunctōnis. qꝛ ẜmpoetaꝫ. Dulcia nō memīt qͥ nō guſtauit amara. Ideodicit Greg. Si mens appetit qd̓ demulcet prius guſtꝫqd̓ dolet. Quartū ſeruitiū dn̄o exhibendū eſt hoīes adꝯuiuiū inuitare. illud ꝯuiuiū nō eſt aliud niſi eterna boatitudo. qd̓ figurat̉ in ꝯuiuio regis aſſueri. Heſter. j. qͥtercio anno ſui imperij fecit ꝯuiuiū in domo ſua que columnis fulciebat̉. lectuliſqꝫ aureis ornabat̉. bibebantqꝫvinū et nō erat qͥ cogeret ad bibēdū. ſed bonitas ip̄osattrahebat. Spualit̓. Aſſuerus interpretat̉ beatitudet ſignificat xp̄m qui tercio anno .i. tꝑe gratie. primꝰ annus fuit ſtatus nature. ſecundus ſtatus legis. terciꝰ ſtatus gratie in quo fecit grande ꝯuiuiū cunctis principibus .i. ſanctis apoſtolis quos cōſtituit principes ſuperomnē terram Psͣ .xliiij. ⁊ pueris ſuis .i. ſanctis angelisalijſqꝫ ſanctis. De quibꝰ Luc. xj. Pueri mei mecū ſuntin cubili. in hoc ꝯuiuio bibūt vinū optimū diuine ſuauitatis dicentes illud Ioh̓. ij. Oīs homo pͥmo vinū bonū ponit. tu aūt ſeruaſti vinū bonū vſqꝫ huc. qꝛ xp̄s cōſolationes eterne dulcedinis d̓at ſanctis in iſto mūdoqͣſi ad p̄guſtādū vt magis cū plenitudine ferueſcat defideriū. ſicut vini venditores aliquātulū dant̉ guſtarevolentibꝰ emere vt ſuauitate vini guſtata ad emenduꝫalliciant̉. ideo btūs augꝰ. cui dn̄s ad guſtādū hoc vinūdedit diuine ꝯſolatiōis. ſic ait. Guſtaui te ⁊ eſurio. tetigiſti me et exarſi in pace tua. ad hoc conuiuiū eterne beatitudinis debꝫ quilibꝫ nō ſolū amicos ſꝫ etiā inimicosſcꝫ pctōres inuitare. p̄dicatores quidā verbo diuini ſermonis ⁊ exemplis bonis. qꝛ dicit̉. viij. q. j. c. qualis eritedificatio diſcipuli ſi intelligat mgr̄o ſe eſſe maioreꝫ. vn̄de non ſolum epiſcopi preſb̓ri ⁊ dyacones debent magnoꝑe p̄uidere vt cunctū populū cui preſident cōuerſatione. ſermone. diſciplina preeant. verūetiā inferior gradus lectores exorciſte ⁊cͣ. Ex quo patꝫ ꝙ ſacerdotes debent ſermone predicationis et exemplo bone ꝯuerſationis inuitari pctōres ad ꝯuiuiū btītudinis eterne. Alijaūt vt layci debent inuitare ſe exēplis lucidis bonoruꝫoperū. iuxta illud Math̓. v. Sic luceat lux veſtra coraꝫhoībꝰ vt videant oꝑa vr̄a bona ⁊ glorificēt pr̄eꝫ vr̄mein celis eſt. Quintū ẜuitiū dn̄o exhibēdū eſt facere igne