Dominica.

ſine fumo. Per igneꝫ. Mora. intelligit̉ charitas. PrīoMº qꝛ ignis inter elementa virtuoſior eſt ceteris elementisſic ceteris virtutibꝰ virtuoſior eſt charitas. et ſine ea alievirtutes non merent̉ dici virtutes. qꝛ dicit be. Auguſ.de lauachri. Attende quanta eſt charitas q̄ ſi deſit fruſtra habent̉ cetera. ſi aut habet̉ habent̉ omnia vel ī hisvel in alijs. Secundo ſicut ignis ferrum quaſi ignē facit. ſic charitas eos in quibꝰ eſt vt ignē efficit. ſicut patꝫde helya Ecc̄i. .xlviij. Surrexit helyas ꝓph̓a ſicut ignis⁊ verba eius quaſi facula ardebant. Tercio ſicut ignisneſcit eſſe ocioſus ſemꝑ em̄ agit in cōbuſtibile ꝓpter qd̓dicit ph̓s. ij. de aīa. Ignis ꝑ appoſitionē cōbuſtibiliumcreſcit in infinitū. ſic etiā charitas nūꝙͣ eſt ocioſa. ſicutteſtat̉ Grego. in regiſtro. Nunꝙͣ .n. amor dei eſt ocioſus. operatur .n. magna ſi eſt aut ſi oꝑari contēnit amornō eſt. Iſtū igit̉ igne charitatꝭ ſine fumo ire debet facere qui vult deo ſeruire qꝛ tunc igneꝫ ſine fumo facit qꝛ̄charitatem ſine ira cuꝫ ꝓximo gerit. ſicut legit̉ in vitaſpatrū li. ij. c. xciij. de duabo mulieribꝰ. Quodā tꝑe orante btō Machario abbate: venit vox ad eū dicens. nondum ad menſuram duaꝝ mulierū ꝑueniſti que in ꝓxima ꝑiter habitāt ciuitate. quo audito ſenex arrepto baculo venit in ciuitateꝫ. cūqꝫ ad domum cepiſſet pulſareegreſſa vna ex illis cū magna exultatiōe eū ſuſcepit. qͣscōuocans dixit ꝓpter vos tantos labores ſuſtinui veniens ex ſolitudine vt oꝑa veſtra cognoſcerem ideo mihienarrate. cui ille. Crede nobis pater ſancte. quia nec p̄ſenti nocte a maritoꝝ lectulis ſumus ſeꝑate. qualia ergo oꝑa a nobis exquiris. Senex auteꝫ precibꝰ ꝑſiſtebatvt ei vite ſue ordine declararēt. tūc ille ꝯpulſe dixerunt.nos nulla inter nos ſumus ꝑentele affinitate ꝯiūcte: ſꝫduobꝰ fratribꝰ ſumus iuncte. et cū his. xv. ānis in vnadomo ꝑiter ꝯmanētes neqꝫ turpe verbū altera dixit adalteram: neqꝫ litē aliqn̄ cōmiſimus ſed in pace hactenꝰviximus ⁊ ꝯſenſu tractamus qͣliter relictis viris ad cōgregatione virginū tranſirem et multis p̄cibꝰ a ꝯiugibus non potuimus impetrare. Ecce iſte famule domini fecerūt ignem ſine fumo cū in charitate ſine ira vixerunt mutuo. quo audito in veritate dixit. nō eſt virgoneqꝫ maritata: neqꝫ monachus neqꝫ ſecularis. ſꝫ deꝰ tm̄ꝓpoſitū querit ⁊ ſpm̄ vite omnibꝰ miniſtrat. ſꝫ timeo ꝙpauci qͥ ſimul viuentes ꝑ tantū tp̄s poſſent ſine fumofacere ignē .i. ſine ira hebere charitatē. Iuxta illud Psͣ.xvij. Aſcendit fumꝰ in ira eius. ideo legit̉ ꝙ puella fuitquedā diuitū filia ita iracūda vt vix aliqͥs eius rixas etodia euadere poſſet. tandem mortua in atrio eccleſie ſepulta eſt. Mane venientes ad eccleſiam videbant tūbam eius adinſtar fornacis eructantem fumū. Ecce ſic̄hec in ira fumebat ſic ⁊ ibi fumū emittebat. videre igit̉volentes quid hoc p̄tenderet terraꝫ eijciunt. ⁊ ecce medietatē corꝑis ꝑtē ſuꝑiorem ignis ꝯſumpſerat .ſ. fel. cor.linguā ⁊ manus cū qͥbꝰ peccauerat. inferiorē v̓o ab vmbilico deorſum nō tetigit. deus in hoc ſuā caſtitatē apNprobauit. Sextū ſeruitiū ⁊ vltimū eſt viam ad terramſanctaꝫ ꝑ mare monſtrare aut docere. Mora. Mare ſinificat mundū. Primo em̄ qꝛ mare eſt multoꝝ pericūꝝ ꝯtentiuū. iuxta illud. Ecc̄i. xliiij. Qui nauigant mare enarrant ꝑicula eius ſic etiā in mundo diuerſa ꝑicula ſunt. ſicut ꝓbat apl̓s. ij. ad Corinth̓. xj. ꝙ fuit in ꝑiculis fluminū. in ꝑiculis latronū. periculis ex genere exgentibꝰ. ex ciuitate. ꝑiculiſqꝫ ex falſis fratribꝰ. Secundomare eſt monſtroꝝ multipliciū ⁊ aīaliū ꝓductiuuꝫ. qͥaẜm Rabanū. plura monſtra ꝓducit mare ꝙͣ terra. Etpsͣ. Hoc mare magnum et ſpacioſum illic reptilia ⁊cͣ.ſic etiam in mari huius mūdi ſunt in aīalibꝰ varia mōſtra et homines animales qui ſignificant̉ Dan̄. viij. ꝑanimalia que aſcendebant de mari. Primūqꝫ erat quſi leena ⁊ alas habebat aquile ſignificat ſuperbiam viteque ſemper vult volare in altum. Secundum fuit ſimile vrſo qui ſignificat voluptatē carnalis cōcupiſcen-

tie. Tercium erat ſimile pardo qͥ ſignificat cupiditateꝫauaricie. Quartum habebat dentes ferreos terribiles.qd̓ ſignificat crudelitatem et qui habent hec vicia in ſenon dicunt̉ hoīes ſꝫ belue. ſicut ꝓbat Boe. li. iiij. proſaiij. Euenit vt quē trāſformatū vicijs improbū videas.hoīem eſtimare nō poſſis. et infra. Ita inqͥt fit vt qͥ ꝓbitate deſerta homo eſſe deſerit cū in diuinā ꝯditioneꝫid eſt naturam tranſire nō poſſit vertit̉ in beluam. id ēmonſtrum. quicunqꝫ ergo ꝑ hoc mare mundi nauigare voluerit ſecure ad terrā ſanctam. De qua dicit ꝓph̓aPsͣ .xxvj. Credo videre bona domini in terra viuentium. ſcire debet ꝙ quedam eſt auis ꝑ quā intelligit̉ patientia que ſemꝑ debet eſſe in nido cordis. Primo igit̉qꝛ ipſa ornat animam. eo ꝙ ip̄a eſt quaſi veſtis purpurea decēs valde electis dei ꝓpter qd̓ dic̄ apl̓s ad Col̓. iij.Induite vos ſicut electi dei viſcera miſcd̓ie. benignitatem. humilitatem. modeſtiam. patientiam. Ecce patiētia vltimo ponit̉ quaſi ornās ⁊ ꝓtegēs alias virtutes.Secundo quia ipſa animam ꝑficit. vnde ſuꝑ illud Iobiiij. Perfectio viaꝝ tuaꝝ dicit Glo. de patientia ꝑfectōnaſcit̉. Iuxta illud Iaco. j. Patientia opus perfectumhabet nō ꝙͣtum ad ſufficientiam ſed patientia ꝙͣtū adexcellentiam. ideo dicit bea. Greg. v. moral̓. Ille vere ꝑfectus eſt qui erga imꝑfectionem ꝓximi impatiens nōeſt. nā qui alienam imꝑfectionē ferre nō pōt ipſe ſibi teſtis eſt ꝙ ꝑfecte nōdum ꝓfecit. Et ideꝫ dicit. xx. mora.Nullus ꝑfectus eſt qͥ inter ꝓximoꝝ mala patiens nōeſt. qui em̄ equanimiter aliena mala nō tolerat ipſe ſibiꝑ impatientiam teſtis eſt. qꝛ ab omni plenitudine longe diſtat. Et ſubdit. Abel quippe eſſe renuit quē Caynmalicia exercet. ſic in tritura aree grana paleis p̄munt̉.ſic flores inter ſpinas ꝓdeunt ⁊ roſa que redolet creſcitcum ſpina que pungit. qꝛ ſicut iuſto pctōr cum maliciaiungit̉ ſic in fornace auro palea cum igne ſociat̉ vt quoardet palea purget̉ aurū. ſic gͦ veraciter boni ſūt qui inbonitate ꝑſiſtere etiam intex malos poſſunt. Hec ille.Tercio qꝛ aīam ſapientem facit. iuxta illud Prouerb̓xiiij. Qui patiens eſt multa gubernat̉ ſapientia. et prouer. xix. Doctrina viri ꝑ patientiā noſcit̉. Ideo dicit beatus Grego. Tanto aliquis oſtendit̉ minus doctꝰ qͣnto minus patiēs ꝯiincit̉ ꝓpter hec tria iam dicta patiētia adinſtar dicte auis debet frequenter manere in nido cordis qꝛ ꝙͣdiu manet in corde ſꝑ tranquillū eſt huius mundi mare qꝛ quicquid in mūdo patit̉ ſemꝑ ī melius interpretatur. ſicut legit̉ in vitas ph̓oꝝ de Dyogene quem quidam verbis ꝯtumelioſis dehoneſtauit. qnō rn̄dit. et dixerūt ei ſui. quare non reſpōdes. Ego inquit nō poſſum illi tantam ꝯfuſionem inferre rn̄dēdo:quantā ip̄e ſibi garrulando intulit. Alius inſuꝑ verbiscontumelioſis moleſtauit ſed ex hoc non eſt indignatꝰſed tacuit. et dixerunt ſui. Quare nō indignaris. qui reſpondit. dehoneſtator verbis aut veridicus aut mendax. ſi veridicus ꝓpter veritatē nō iraſcor. ſi mendax ē:ex indignatiōis cauſa non noſcit quid loquit̉ aut oꝑatur. Ecce ꝙ mare ſui cordis ꝑturbari nō potuit ſed ſꝑtranquillum fuit. qꝛ pati ētia nō euolauit ſic aūt nō eſtde iracundis ⁊ impijs. De quoꝝ corde receſſit ſapien­ Otia et patientia. ideo rn̄dit Eſa. lviij. Impij cor qͣſi mare feruidū quod quieſcere nō pōt. Refert Ceſarius indyalogo. ꝙ due generationes ruſticoꝝ mortales inimi Ecicias adinuicem exercebant: inter quos erant duo elati qui ſemꝑ noua bella ſuſcitabant. nullam pacem fieripermittentes diuino igit̉ nutu factū eſt vt vno die morerent̉. et quia de vna erant parochia ſicut placuit domino per illos diſſenſionis malū oſtēdere et quante pone ſubiaceant auctores diſcordie. mira res ⁊ inauditacunctis qui aderant videntibꝰ corꝑa eoꝝ dorſa verter̄tadinuicem in ſepulcro ipſiſqꝫ dorſis impetuoſe collidētibus vt caballos indomitos eſtimantes: mox vnumextrahentes in alio tumulo poſuerunt et facta eſt rixa