Dominica

tas ꝑ quam celum aſcendit̉. Ideo dicit Bern̄. Per humilitatē aſcende ad ſublimitatē. qꝛ hec eſt via ⁊ nō aliap̄ter ipſam qͥ alit̓ vadit ad celum cadit potiꝰ ꝙͣ aſcēdit.hec ſcala plana hꝫ ſex gradus. Primꝰ eſt ſubdere ſe maiori ⁊ hic gradus humilitatis aſſimilat̉ cuidam circuloplanetaꝝ qͥ dr̄ deferens. qͥ ẜm Ptolomeuꝫ eſt circulusplanꝰ ꝑ cuiꝰ circūferentiam ſemꝑ mouet̉ epiciclus ipſiꝰplanete. Ideo dr̄ deferens. qꝛ defert circulum epicicli.Huic etiam aſſimilat̉ gͣdus alius humilitatis q̄ eſt. nōAſolum ſb̓dere ſe maiori ⁊ eum deferre. ſꝫ etiam qꝛ ẜm eiꝰimꝑium ⁊ obedientiaꝫ ſubditꝰ dꝫ manere ⁊ obedire inomnibꝰ. vt ſic ẜm dr̄aꝫ huiꝰ circuli .i. ẜm diſpoſitōꝫ p̄lati deferat̉ circulus epicicli .i. vita ⁊ volūtas ſubditi. Exemplo xp̄i qͥ dixit Ioh̓. vj. Deſcendi de celo non vt faciam volūtatē meam ſꝫ patris mei qͥ miſit me. ⁊ hoc ꝙͣtūin mundū veniens. ſimilit̓ fuit obediens in mūdo manēs ⁊ de mūdo trāſiens. De pͥmo Ioh̓. xv. Sicut mandatum mihi dedit pr̄ ſic facio. d̓ ſcd̓o Math̓. xxvj. Nōſicut ego volo ſꝫ ſicut tu. Suꝑ quo dic̄ Bern̄. Mementote frēs xp̄c ne ꝑderet obedientiam ꝑdidit vitam. Etin ſignuꝫ ꝙ obediendo mādato pr̄is mortem ſuſtinuitinclinato capite emiſit ſpm̄ Ioh̓. xix. Et qͥd xp̄c in hocvoluit certe nihil aliud niſi vt nos inſtrueret maioribꝰnr̄is obedire. Iō dicit apl̓s ad Roma. xiij. Omnis anima ptātibꝰ ſublimioribꝰ ſubdita ſit. ⁊. xj. q. iij. c. ſi dn̄shic hr̄. Si dn̄s ea iubet q̄ ꝯͣria non ſunt vel vt aduerſaſanctis ſcripturis ſubijciat̉ dn̄o ſeruꝰ. ſi v̓o ꝯͣria p̄cipitmagis obediat ſpūali ꝙͣ corꝑali dn̄o. Et ſubdit. Si bonum qd̓ p̄cipit imꝑator iubentis exequere volūtatem.ſi malum rn̄de ꝙ deo oportet magis obedire ꝙͣ hominibꝰ hocip̄m ⁊ de ſeruis apud dn̄os. ⁊ de vxoribꝰ apucviros ⁊cͣ. Secūdus gradus humilitatis eſt non p̄ferreſe eqͣli. ⁊ hic circulo ꝯꝑat̉ qui dr̄ equās. qͥ ideo dr̄ equāsqꝛ in illo vniformit̓ tenet planeta ſuum curſum. ſic homo qui eſt eqͣlis alteri quo ad eqͣlitatem ſue mēſure nōexcedat. ſicut ptꝫ de ciuibꝰ in ciuitatibꝰ quoꝝ licꝫ aliquiexaltēt̉ vnꝰ in mgr̄m. alter in iudicem. ⁊ ſic de alijs. nōtn̄ debent ſe p̄ferre ſuis eqͣlibꝰ. ſic̄ docet Sap̄. Eccͣi. iij.Rectorem te poſuerūt noli te extollere Glo. ex honoretibi impenſo ſꝫ magis humiliare ſaluo tn̄ honore officijEt ſequit̉. Eſto in illis ſicut vnꝰ ex ipſis curam illoꝝ habe. Terciꝰ gradus humilitatis eſt minorem nō ſpernere ſꝫ ei ſe ꝯformare ⁊ hic aſſimilat̉ circulo qͥ vocat̉ epiciclus ꝑ cuiꝰ circūferentiam mouet̉ planeta. vnde in ſuperiori parte epicicli mouet̉ ab oriente in occidētem. abinferiori v̓o parte mouet̉ ⁊ ab occidente in orientem. ⁊iſte circulus eſt minor epiciclo. In quo innuit̉ ꝙ homolicite ſic mouet̉ in dignitate quando ſe paruificat obſequendo vel ꝯdeſcendendo minori ſicut xp̄c qui licet eſtrex regum ⁊ dn̄s dominantium Apoc̄. xix. tn̄ ſe paruificauit mīoribꝰ .ſ. diſcipulis ſuis īmo minorem ſe eis exhibuit in hoc ꝙ eis ſeruiuit. Ideo dicit Lu. xxij. Quismaior eſt qͥ recumbit. an qui miniſtrat? Nonne qͥ recūbit. Ego aūt in medio vr̄m ſum ſicut qͥ miniſtrat. q. d.In hoc do vobis exemplum vt ⁊ vos minoribꝰ vobisſeruiatis. ⁊ ſicut epiciclus eſt circulus quem deſcribitplaneta motu corꝑis ſui ſic hunc gradum humilitatisdeſcribit motus corꝑis noſtri. quia .ſ. docet nos vtnullo ſuꝑbire debeamus. ⁊ hic vocatus eſt duplex vtin morte. ⁊ hic eſt ab occidente in orientem qͣntum permortem corpus redigit̉ in pͥſtinam ſuam originē Gen̄.iij. Donec reuertaris in terram de qͣ ſumptꝰ es. ⁊ Eccͣiiij. De terra facta ſunt. ⁊ in terrā pariter reuertent̉. Alus eſt in vita qͥ tendit ab oriente in occidētem .i. a inuētute in mortē. Iuxͣ illud Eccͣs .j. Orit̉ ſol ⁊ occidit. q. d.Homo pͥmo naſcit̉ ⁊ poſt morit̉. ⁊ ꝯcordat ſapiēs nosnati ꝯtinue deſinimꝰ eſſe. ⁊ poſt erimꝰ qͣſi nō fuerimusSap̄. v. Quartꝰ gͣdus humilitatis eſt ſe coram alijs vilem reputare. Exemplo Dauid qͥ cum eſſet rex tn̄ ſe coraꝫ alijs humiliauit. ij. Regu. vj. Cum accinctus eſſet

ephot ducebat archam in iubilo in ciuitatem eius. micol aūt filia ſaul ꝓſpiciens ꝑ feneſtraꝫ ſaltantem deſpexit dicens. Ꝙͣglorioſus fuit hodie rex iſrl̓. qͣſi di. Innullo īmo vilis ⁊ inglorioſus diſcooꝑiens ſe. qꝛ regaliainſignia depoſuit ex humilitate que magisⁱ placet deoꝙͣ ornatus regiꝰ vt dicit Glo. ⁊ addidit ante ancillasẜuoꝝ qͣſi nudet̉ vnus de ſcurris. q. d. Non fuit diſtinctō in habitu regis a vilibꝰ ꝑſonis cui Dauid humilit̓rn̄dit. Uiuit dn̄s. q. d. Per viuentem dn̄m iuro ludaꝫante dn̄m ⁊ vilior .i. humilior fiam ⁊ cum ancillis de qͥbus locuta es. glorioſior apparebo. Et dicit Glo. Micol ex ſua ſuꝑbia ancillas reputabat alias vxores Dauid qͣs acceꝑat tanꝙͣ ſecūdarias. ⁊ cum iſtis Dauid apparuit glorioſior. qꝛ de ipſis habuit pulcram multum ⁊nobilem. etiam poſt iſtud factū non aūt de micol. Id̓odr̄ micol filia ſaul nō eſt natꝰ filius .ſ. deinceps licet an̄habuiſſet. Eſt tn̄ circa hoc aduertēdum. Iuxͣ illud qd̓dic̄ Egidiꝰ d̓ roma. in li. de re. pͥncipum ꝑte. iij. c. xxvij.Humilitas eſt v̓tus retrahēs ne rōne bonitatis ⁊ de­ Blectabilitatis q̄ eſt in rebꝰ honorificis eo vltra ꝙͣ rō dictat ꝓſequamur. In hoc aliqui abundant vt ſuꝑbi excellentias ⁊ honores vltra ꝙͣ ratio dictat ꝓſequentes.Alij v̓o penitꝰ fugiūt honorem nec querūt oꝑa honore digna qd̓ nō humilitatis. eſtqꝫ miſerie magis ⁊ vilitatis. Et ſubdit inqͥrendo oꝑa honore digna nō ꝯtingit peccare. ſi qͥs em̄ vltra ꝙͣ ſtatꝰ reqͥrat p̄ter rōem deijceret ſe. talis vel eſſet vilis ⁊ deiectꝰ vt beſtia q̄ ſuumſtatum non cognoſcit ille eſſet ſuꝑbꝰ ⁊ iactator ſicut exhoc aliqͥ querūt excellētiaꝫ ⁊ iactantiam ſe nimis deijciendo vt hypocrite face̓ ꝯſueuer̄t qͥ oꝑa bona faciūt exteriꝰ ſe viles vltra alios eſtimātes ſūme p̄dicantes. aliudtn̄ in corde hypocritaꝝ vtpote laudem oīm ⁊ fauoremp̄tendentes. ⁊ talium hoīm oꝑa qͣlia erūt ex fine cognoſcunt̉. Iō dicit Tulliꝰ mora. Siqͥs humilis eſt īmoderato mō fugiat̉. q. d. humilitas dꝫ eſſe int̓ ſuꝑbiaꝫ ⁊ deiectōeꝫ ſicut magnanimitas int̓ p̄ſumptōꝫ ⁊ puſillanimitatem. Et ſubdit rōem. qͥ nimis eſt humilis h̓ ꝓ ſtulto reputat̉. Et helinādus. Nimia humilitas maximaꝑs ſuꝑbie eſt. iō vere humilis intēdit repͥmere ſuꝑbiaꝫ⁊ moderare deiectōꝫ. Quintꝰ gͣdus humilitatis ē ſe exileꝫ in ſcīa eſtimare. ſic̄ fecit Iere. Qui cū mitteret̉ ad p̄dicandum. ait. dn̄e neſcio loqͥ. qꝛ puer ego ſum Iere. j.Sextꝰ gͣdus humilitatꝭ eſt infima libentiꝰ oꝑari. Exempluꝫ de Abigail. j. Reg. xxv. Pro qͣ dauid dū deſtinaſſet vt eam in vxorem duce̓t dixit ecce famula tua ſit inancillam vt lauet pedes ẜuoꝝ tuoꝝ. Quicunqꝫ gͦ hosgͣdus humilitatis aſcenderit ⁊ tribꝰ ictibꝰ .ſ. or̄one deuota. ieiunio ⁊ el̓yna. ianuam celi pulſauerit ad pallaciumpulcerrimum intromittet̉ eterne glorie. De cuiꝰ pulcritudine dicit be. Aug. Quāta eſt pulcritudo ſuꝑne gloc Crie. tanta eſt iocunditas lucis eterne vt etiam ſi non liceret in ea manere p̄terꝙͣ vniꝰ diei horam ꝓpt̓ hoc ſolūinnumerabiles huiꝰ vite dies pleni delicijs ⁊ circūfluētia bonoꝝ tꝑalium merito ꝯtemerent̉. taꝫ em̄ pulcraeſt ⁊ ſuauis vt in ea viſa nō poſſit ampliꝰ delectari omnem vincit dulcedinem. omnem exuꝑat ꝯcupiſcentiaꝫ SxenIō legit̉ in apiario. c. vl. ꝙ dn̄s brabantinꝰ int̓rogauitquendam demonem qͥ obſedit hominem de cleſti patria an tam pulcra ſit ⁊ in ea infinita gaudia ſint ſic̄ dr̄.ait demon. infinita pulcriora ⁊ maiora ꝙͣ dici poſſit. aitThomas velles redire ad illa. vellem inqͥt ſi poſſem vſqꝫ ad diem iudicij omnia tormenta q̄ omnes demoneſpatiunt̉ ꝓ eo tolerare. cui ille. ꝓmitto tibi ꝙ eam recuꝑabis ſi potes cum bona intentione dicere. Dn̄e deusmeꝰ peccaui ignoſce mihi qͥ mox ꝯtorto collo clamauitdn̄e deus meus amplius nō ꝓcedens. Cūqꝫ hoc ſepiꝰiteraret nec ſe peccaſſe fate̓t̉ nec petēt ſibi ignoſci. Subiunxit dn̄e deꝰ margarethe: ſic em̄ femina quā obſeditvocabat̉: dedignatus es dn̄m deum te cognoſcere. AitThomas. O infeliciſſime. ſuꝑbia tua de celo te eiecit