eInfra octauas Nati. cpriſtiI.

non deus ſed dyabolus excidit. Quia ſap̄. ij. dicit̉. Defecit hominem in exterminabilē. inuidia autē dyabolimors intrauit in orbem terraꝝ. Glo. mediante inuididyaboli. qꝛ dyabolus ex inuidia temptādo mortem intulit. qꝛ pͥmi parentes ex ſuggeſtione eius mandatumtranſgredientes originalem iuſticiam ꝑdiderūt ⁊ mortem incurrerūt. aut moriendi neceſſitatē Gen̄. j. iō iſtelapis dr̄ exciſus fuiſſe ſine manibꝰ ⁊ ꝑcuſſit ſtatuam inpede. qꝛ potētes in morte ꝑcutiūt̉ ⁊ in puluerē redigūt̉X. Item ad latꝰ dextꝝ fuit vrſus ꝑ quem intelligit̉ ꝯſciētimordēs q̄ ſemꝑ eſt circa lectū humane vite ⁊ pͥncipal̓rpotentium ſuꝑboꝝ teſtificans ꝯͣ eos ꝙ male agūt. Iuillud apl̓i ad Ro. ij. Teſtimonium reddente illis ꝯſcīaeoꝝ. qꝛ ꝯſcīa eoꝝ eos coram deo accuſat. xiij. q. iij. c. Incunctꝭ Liber ſine accuſatōe eſſe nō pōt ſi ſola q̄ interiꝰeſt ꝯſcīa accuſat. iō ſuꝑbi potentes dn̄t ꝯſcīe ꝯſentire .i.ſuꝑbiam deponere. exemplo dauid. j. Reg. xix. vbi legit̉ Dauid fuit obſeſſus in domo ſua ꝓpria ꝑ familiamSaul qͥ ductꝰ eſt ſpū inuidie. ⁊ eum occidere cogitabatCui dixit vxor niſi ſaluaueris te in hac nocte cras moreris. Qui ei ꝯſentiens depoſitꝰ eſt ꝑ feneſtram. porro ile abijt ⁊ aufugit ⁊ ſaluatꝰ eſt nec hoc ꝑiculum euaderepotuiſſet niſi vxori ꝯſenſiſſet. Tulit aūt micol ſtatuam⁊ poſuit ſupͣ lectum ⁊ pellem piloſaꝫ capre poſuit ad caput eiꝰ ⁊ operuit eum veſtimetis. Mora. Per dauid qͥint̓pretat̉ fortis manu qͥlibet potens huiꝰ mūdi intelligit̉. ꝑ Saul qͥ int̓pretat̉ abutens dyabolus ſignificat̉ l̓inquaꝫ obſedit potentes huiꝰ mūdi cum familia ſua .ſ.ſuꝑbia. luxuria. auaricia. qͣ oppͥmit pauꝑes ſic̄ dic̄ bea.Hiero. vt hr̄ in epl̓a Euſebij. Quid diues a mortali aura paſtꝰ aliud eſt ꝙͣ quoddam pctōꝝ vas putridum ibſuꝑbia ibi luxuria ibi auaricia ⁊ ſic de alijs. Et ſb̓dit nōne in diuitibꝰ nobilibꝰ ⁊ potētibꝰ nōne latrones qͥ paupeꝝ mercedem dep̄dant̉ violent̓ ⁊ eos depͥmūt atꝫ necant. q. d. vtiqꝫ. Et ſb̓dit. Receperūt certe ſuꝑfluitatꝭveſtimētoꝝ de pauꝑibꝰ frigore ⁊ nuditate morientibꝰnō curant pallacia ⁊ magna edificia erigūt vt ea humani oculi ꝯtemplant̉ ⁊ pauꝑes in plateis moriunt̉ incomode. ꝯuiuia freq̄nt̓ preꝑant alijs diuitibꝰ vt ferculisdelicatiſſimis ſui ventris repleāt ingluuie qͥbꝰ pauꝑeseant. qͥd aliud eſt eoꝝ vita ꝙͣ pctā. Si vent̓ tanta ciboꝝ repletꝰ eſt copia nōne ad fores eius adeſt luxiria. q. d. ſic. Ecce ꝙͣ multa familia dyabolus obſedit diuites ⁊ potentes. quā familiam Micol. q̄ int̓pretat̉ a qͣomnis. ſignificans ꝯſcīam qͣ oīs iniqͥtas ꝯſiderat̉ mocognoſcit. Iō dicit niſi te ſalues in hac nocte .i. in hac vita q̄ eſt velut nox damnaberis ſeu morieris morte et̓naiō. xxviij. q. j. Omne qd̓ ꝯͣ ꝯſcīaꝫ fit edificat ad gehēnāEt dr̄ exͣ de reſti. ſpo. c. hn̄s. ꝙ audiens diues ⁊ potensꝑ feneſtram deſcendit qn̄ ꝑ mēoriam penas inferni meminit ſicqꝫ abijt in viam humilitatis de caſtro elatiōis⁊ ſaluat̉. Item ad latꝰ ſiniſtrum erāt ſerpentes ⁊ bufones. Et qͥd ꝑ latus ſiniſtrū niſi ſtatꝰ poſt hanc vitā vbiẜpentes ⁊ bufones rodent corꝑa potētum ⁊ aīe tradēt̉in ptātem demonum ⁊ tormētoꝝ. Sap̄. vj. Potentespotent̓ tormenta patient̉. ſi em̄ homo hec p̄dicta diligeter inſpexerit ſe cito d̓ honore md̓i expedire poterit. Scut fecit dam dux burgūdie de qͦ legit̉ cum ſepulcrūpr̄is ſui aꝑiret ⁊ corpꝰ tranſferre vellet vidit magnumbufonem ſuꝑ faciem pr̄is ⁊ prudēter ad ſe rediens corāomnibꝰ militibꝰ ſuis exclamauit. O falſa md̓i gl̓ia deluſiſti patrē meuꝫ me aūt nō decipies. Et ꝯuerſus ad corpus pr̄is dixit vbi ſunt diuitie ⁊ delicie qͣs habuiſti nūcomederis tamturpit̉ a bufone ⁊ v̓mes te deuorant ſipauꝑes deuoraſti ⁊ relictis ſtatim oībꝰ religionē intͣuitV. Deinde gantheriꝰ ꝑuenit ad aliud regnū qd̓ eſt regnūcarnis. ſi em̄ homo fugerit de regno honoris ꝑ viaꝫ humilitatis ducit eum dyabolus ad regnum carnalitatisIn qͦ qͥdem regno multi exaltant̉ ſic̄ pꝫ de ſalomone qͥad tantam carnalitatē deuenerat vt freq̄nt̓ v̓gines de

nouo hr̄e volebat. ꝓpter qd̓ dr̄. iij. Reg. xj. Fueruntevxores qͣſi regine ſeptingēte. ⁊ ꝯcūbine. In hoc regnocarnalitatis exaltatꝰ fuit Aſſuerꝰ qͥ vt legit̉ Heſter. ij.Qualibet die hēbat vnam ⁊ q̄ ingrediebat̉ veſꝑe egrediebat̉ ⁊ mane nec hēbat lnīaꝫ reuertendi niſi eam rexvocaſſet ex noīe ſꝫ hic ſis caſtus ⁊ cautꝰ in p̄dicādo hashyſtorias eo ꝙ multi potentes ſeculi occaſionem ⁊ excuſatōꝫ ſue carnalitatꝭ: vt credo: ab his acciꝑent qͥ vt freq̄nt v̓gines hr̄e voluer̄t qͣs in ꝑditiōem animaꝝ ſuaꝝturpit ſtuprauerūt qͦꝝ nōnullos noui. vnum qͥ an̄ pauca tꝑa pͥncipal̓r in hoc regno carnalitatis exaltatꝰ fuitſardinapalus rex aſſirioꝝ qͥ raro armis vſus eſt vt regem decet ſꝫ voluptati deditꝰ qͦtidie ꝯuerſabat̉ cū mulieribꝰ ⁊ puellis. ⁊ timeo ꝙ adhuc ſunt ml̓ti qͥ in hoc regno exaltant̉ illis qͥdem neceſſe eſt vt reſpiciant lectumcarnalitatis qͥ qͥdem nouaculis acutꝭ plenꝰ eſt qꝛ peneq̄ dant̉ carnalibꝰ ſunt doloribꝰ plene qꝛ de tali lecto dr̄Eſa. xiij. Subter te ſternet̉ tinea ⁊ oꝑimentum tuumerūt v̓mes. d̓ hoc q̄re ex ẜmo. ij. ſcd̓e dn̄ice. H. L. Uelꝑ lectum carnalitatis intelligunt̉ delicie qͥ inquaꝫ lectꝰlꝫ pulcer videat̉ eſt tn̄ acutis nouaculis plenus .i. anxietatibꝰ. ſicut dic̄ Hiero. Appetitꝰ fornicatōis anxietas. Z⁊ ſacietas ⁊ pnīa. Exemplū de qͣdam puella q̄ eſtimāsꝙ delectatio huiꝰ pctī eſſet qͦddam magnū. deſiderio illius ſibi v̓ginitatem auferri ꝑmiſit. deinde vidēs ꝓ qͣlire thezauꝝ tātū amiſiſſet adeo penituit ꝙ ſe int̓fice voluit. Et hec anxietas nō ſolū eſt in vitā ſꝫ etiaꝫ in morteqꝛ dic̄ Egeſippꝰ. O ꝙͣamara morte obiūt qͥ ſe in hac vita voluptatibꝰ ⁊ delicijs affecerunt ſꝫ poſt mortē anxietatem ⁊ tribulatōꝫ hēbunt maximā. Apoc̄. ij. dr̄ de fornicatore Ieſabel. Ecce ego immittā in eam lectū. Glo.infernalis pene. ⁊ qͥ machinant̉ cuꝫ ea .ſ. ꝯmunicandomalis ipſiꝰ in tribulatōe maxima erūt. niſi pnīam .ſ. inpn̄ti ab oꝑbꝰ egerint. iō regnū carnalitatis merito eſtreſignādum. Tercio ſequit̉ ꝙ ille Gantheriꝰ mane ſuirexit ⁊ viam trium dieꝝ ambulauit. ſic dꝫ homo xp̄ianꝰ mane ſurgere ad laudandum deum ⁊ adorandum.qꝛ dicit Iob. viij. Si diluculo cōſurrexeris ad deum ⁊omnipotētem fueris dep̄catus ſtatim vigilabit ad te ⁊placatum reddet habitaculum tuum. Et nota ꝙ debe 4ν4δδυνmꝰ mane ſurgere ad exorādum deum. Primo ꝓpt̓ citaꝫexauditōꝫ. ſicut em̄ diuites boni huiꝰ mūdi pͥmum eispauꝑem occurrentem ⁊ el̓ynam petētem citiꝰ exaudire⁊ ei dare ꝯſueuerūt. ſic dn̄s libentiꝰ dat eis ⁊ eos exaudire ꝯſueuit qͥ valde mane exorant eum. iō dixit Sap̄.Oportet p̄uenire ſolem ad benedictōem ⁊ ad ortum ſolis te adorare. Quid em̄ eſt aliud bn̄dictio niſi muneꝝdatio quam dꝫ homo p̄uenire mane deum exorando.Scd̓o ꝓpt̓ diuinam ꝯſolatōem. ſic̄ em̄ filij iſrl̓ colligebātmāna hora matutina Exo. xvj. Sic dulcedo d̓ine ꝯſolatōis q̄renda eſt mane qꝛ dn̄s mane viſitat ſe q̄rentesIob .xvj. Uiſitas eum diluculo. ⁊ Eſa. xxvj. dicit dn̄sDe mane vigilabo ad te. Item homo nō ſolum de mane dꝫ ſurgere qͥ vult ad celeſtem hereditatem ꝑuenire.ſꝫ etiam viam trium dieꝝ ambulare. Prima die ꝑ viaꝫꝯtritōis. Scd̓a ꝑ viam ꝯfeſſionis. Tercia ꝑ viam ſatiſfactōis. De qͥbꝰ dicam. jͣ. latiꝰ dn̄ica ſeq̄nti ẜmo. iij. LQ. Poſtꝙͣ igit̉ illoꝝ trium dieꝝ vias ambulauit ſenemquendam inuenit qui eſt xp̄c dominus qui dicit̉ ſenexdierum Daniel̓. vij. Et habebat baculum ſancte crucꝭin manu ſua. De quo Psͣ. xxij. Uirga tua ⁊ baculustuus ipſa me conſolata ſunt. hunc igitur baculum dathomini. Quia vult per paſſionem crucis ſe hominemſequi. Iuxta illud Math̓. xvj. Si quis vult poſt mevenire abneget ſemetipſum ⁊ tollat crucem ſuam ⁊ ſequatur me. Et ideo dicit accipe baculum iſtum ⁊ videdē huius montis. id eſt in terra ſtat vna ſcala ꝑ quamoportet hominem aſcēdere. Iſta ſcala eſt vera humili-