quarta AduentusH.

Ꝙ Tercia dn̄i poteſtas fuit maxima quando panē in ſuūcorpus ⁊ vinū in ſanguinē ſuū tranſb̓auit dicēs Mat.xxvj. Hoc eſt corpus meū. ⁊ poſt. Hic eſt ſanguis meus: vt dicit mgr̄ libro. iiij. diſt. viij. Cū hec verba proferunt̉ conuerſio fit panis et vini in ſubſtantiam corporis ſcꝫ animati. ⁊ ſanguinis chriſti. reliqua ad laudē dedicunt̉. Et allegat ibidē Ambr. de ſacra. omel̓. iiij. Sermone inqͥt xp̄i hoc conficit̉ ſacr̄m. qꝛ ſermo chriſti imitat creaturā. et ſic ex pane fit corpus chriſti. et vinū cuꝫaqua in calicem miſſum fit ſanguis ꝯſecratiōe verbi celeſtis. Et beatꝰ Augꝰ. de ꝯſecra. diſ. ij. c. ſub figura. Credendū eſt inquit ꝙ in verbo chriſti ꝯficiant̉ ſacramenta. ex iam dictis patet dn̄i poteſtas magna maior ⁊ maxima. et ꝓpter hoc dixit Mat. xxviij. Data eſt mihi oīspoteſtas in celo ⁊ in terra. et beatus Aug. de aſſumption v̓ginis ſermone. Scimus inqͥt ieſuꝫ oīa poſſe. Eteſt notandū ꝙͣtū ad hanc triplicem ptātem dn̄s etiamhabet triplicem ꝓpinquitatem. Nam quo ad primampoteſtatem ꝓpe eſt morientibꝰ ad reſoluendū. ſi em̄ potens eſt formato corꝑe illud mediante aīam viuificarepotens etiā eſt aīam a corꝑe ꝑ mortē ſeꝑare. et hoc citfaciet ſicut ꝓmiſit Apoca. vlti. Ecce venio cito. glo. adiudiciū cuiuſlibet hoīs in morte. Et opinant̉ certi doctores ꝙ dn̄s veniet in morte cuiuſlibet hominis. ſicutipſe pependit in cruce. et huius opinionis fuit Innoc̄iij. li. iij. de vili. huma. ꝯdi. iij. c. Videt inqͥt taꝫ bonꝰ qͥmalus anteꝙͣ egrediat̉ de corꝑe chriſtū in cruce poſituꝫmalus ad ꝯfuſionē vt erubeſcat ſe nō eſſe redemptumſanguine chriſti ſua culpa exigente. bonꝰ v̓o videt ad exRultationē. ⁊ hac opinione Inno. trahit̉ ꝙ boni in mote gaudebunt. mali aūt dolebunt. Primo .n. dico ꝙ boni in morte gaudebūt qꝛ mors eoꝝ eſt velut ſomnꝰ ſuauis. ſicut dixi ſupra dn̄ica pͥma ſermone. iij. b. a. ſunt etalia ſolatia quoꝝ tria aſſignaui. Primū ꝙ hoſpitē ip̄orū familiare occidit .ſ. corpꝰ qd̓ ſꝑ pugnat aduerſus ſpiritū. ẜm illd̓ ad Gall̓. v. Caro ꝯcupiſcit aduerſus ſpm̄ſpūs aduerſus carnē. ſicut .n. domeſticus inimicꝰ vald̓eſt efficax ad nocēdū. iuxta illud Boe. li. iij. ꝓſa. v. nulla peſtis ad nocendū efficacior eſt ꝙͣ falſus ⁊ familiarisamicus. ſic etiaꝫ eſt corpus Sapiētie. ix. Corpus quodcorrumpit̉ aggrauat aīam. Secundū ſolaciū qd̓ de cacere eos educit ꝓ qͦ petijt dauid psͣ. cxlj. ẜm aliaꝫ lr̄amEduc de carcere aīam meā ad cōfitendū noī tuo me expectant iuſti ⁊cͣ. Terciū ꝙ finē laborioſe peregrinationi imponit. de qͣ beatus Greg. Quid eſt vita mortalisniſi viā. ⁊ qualis ſit dementia fratres mei ꝑpendite invia laſſari et viā nolle finire. Quartuꝫ eſt ꝙ lentū equioīm genere vicioꝝ plenū in eis occidit ⁊ dextrariū eiusoptimū reſtitui facit. equus vicioſus corpus eſt ab hoceqͦ expediri cupiebat paulus cū dicebat ad Roma. vijInfelix ego qͥs me liberabit de corꝑe mortis huius ⁊c̄Tribꝰ de cauſis miles timet equū ſuū amittere. vel qͥnō ſecurus de emēdo. vel qꝛ timet capi equo amiſſo vꝓpter equi bonitatē. ſꝫ boni nullū hoꝝ habēt timere q̄ſecuri ſunt de emēdo. ſi .n. amittūt corpus vicioſuꝫ recipient a dn̄o ſuo glorioſuꝫ. ꝓpter qd̓ dixit btūs AmbroMori nō timeo qꝛ bonū dn̄m habeo. ⁊. ij. Mach̓. vij.dixit vnus de fratribꝰ ſeptē. Ecelo iſta poſſideo ſꝫ ꝓplegē dei iſta deſpicio. qꝛ ab ipſo ea me recepturū ſperonec etiam boni timent capi eqͦ iſto amiſſo. qꝛ tūc de manibus hoſtiū liberati ſunt. psͣ. cxxiij. Laqueus cōtritꝰ:et nos liberati ſumus. nec etiā equus iſte corꝑis eſt bonus ſꝫ fallax ⁊ nequitioſus. Psͣ. xxxij. Fallax equus adſalute. ideo huiuſmodi chriſti ſerui cupiunt ab eo expediri. Quītū qꝛ eos a miſerijs liberabit. figura gen̄. viij.Recordatus eſt dn̄s Noe et dixit ad eum egredere dearcha. tunc .n. dn̄s recordat̉ bonoꝝ iubens eos de archa egredi qn̄ ip̄os ad ſe vocat ꝑ mortem. et tūc egrediunt de archa virtutum qꝛ in patria nō manēt cardinales virtutes nec etiā theologice ꝙͣtū ad actū quē habēt

in pn̄ti. et tūc ceſſabit diluuiū miſeriaꝝ et minuent̉ aq̄tētationis vite pn̄tis qꝛ dr̄ Apoca .xxj. Abſterget deusomnē lachrymā ab oculis eoꝝ. Scd̓o dictū fuit ꝙ malidolebunt in morte ꝓpter qͣtuor. de qͥbꝰ dicit Inno. ppͣ.li. vbi sͣ. c. ij. Mali ſiquidē dolores precipuos patiunt̉ īmorte quatuor. Primus dolor in anguſtia. Scd̓s ꝙ tā S.plene de fatigato corꝑe ⁊ exhauſto ſuis viribꝰ vidit occurrere oīa oꝑa mala que fecit. Tercius qn̄ aīa incipit̉iudicari ⁊ ſibi tormenta gehenne imminere. Quartusqn̄ aīa adhuc ī corꝑe poſita vidit ſpūs malignos ad rapiendū ꝑatos. ſicut de hoc ponit exemplū btūs Greg. Xx☞libro. iiij. dyal̓. Uir inqͦt in hoc mūdo valde diues eratſed tn̄ ita plenus vicijs quantū rebꝰ abundabat īmundus carnis ſue voluptatibꝰ deditus. in acquirendis rebus auaricie facibꝰ accenſus. ſed cū tot malis dn̄s fineimponē decreuiſſet. corꝑali hūc moleſtia ꝑcuſſit. qꝛ adextrema veniens eadem hora qͣ iam de corꝑe exituruserat aꝑtis oculis vidit tetros ⁊ nigerrimos ſpūs coraꝫſe aſſiſtere ⁊ vehement̓ imminere vt ad inferni clauſtraeū raꝑent. cepit treme̓ ac palleſce̓ ſudare ac magnis vocibꝰ inducias petere. filiū ſuū noīe maximū monachuꝫip̄e cepit aduocare dicēs. maxime curre nūqͥd tibi malialiqͥd feci in fide tua me ſuſcipe. Turbatus mox maximus affuit lugens etiā familia cōuenit. ſꝫ eos quos illeinſiſtentes ſibi grauiter tolerabat ſpūs malignos illosip̄i videre nō poterant ſꝫ eoꝝ preſentiā pallore ⁊ tremore illius qui trahebat̉ videbant. pauore aūt eoꝝ huc illucqꝫ vertebat̉ in lecto ſi iacebat in ſiniſtro latē ibi aderant eum ꝯſtringentes cunqꝫ ꝯſtrictus nimis relaxare ſe iam nō potens deſperare cepit magnis vocibꝰ clamare. Inducias petens vſqꝫ mane. ſꝫ cuꝫ hec clamaretin ipſis vocibꝰ de carnis ſue habitacl̓o eſt euulſus. ⁊ qͥatot dolores in extremis eueniunt malis. idcirco memoria mortis eſt ſemꝑ habenda p̄ oculis. Exemplo Gallide quo refert Pliniꝰ in ſpecū. natu. Qui timens accipitrem terre predonē qui cū acuti viſus ſit vnū oculū inferius deprimit. et alterū in aerem dirigit vt aduentuꝫaccipitris ſcire poſſit. Moralit̓. accipiter ſignificat motem que p̄dat̉ vl̓ ter omnes. Cū ſtatutū eſt om̄ibus ſemel mori. ad. Heb̓. ix. Hanc debent habere hoīes preoculis mentis. Iuxͣ illud Ecc̄i. vij. Memorare nouiſſima tua .i. morte. ⁊ ineternū nō peccabis. Ad hoc etiaꝫhortat̉ nos qͥlibet iā defunctus. Memor inqͥt eſto iudicij mei .i. mortis mee que dr̄ hoīs iudiciuꝫ qꝛ qualis inmorte reꝑit̉ talis ad iudiciū pn̄tabit̉. vt dicit glo. ſic em̄erit meuꝫ et tuū mihi heri tibi hodie Ecc̄i. xxxiiij. Ubi gvlteriꝰ notandū ꝙ ſedula mortis meditatō valet homini ad multa bona q̄ colligunt̉ ex arte natura ⁊ ſcriptura. vicꝫ vite directionē. vicioꝝ fugationē. mundi deſpectionē. leticie moderationē. ſuꝑbie deiectionē. Prīotur valet ad vite directionē. nā nauta qͥ artificialit̓vnauē gubernare dꝫ ſe ī fine nauis ponere. ante ſe nauēdirigere. ⁊ ſic ꝑicula vitare. Sic qͥ vult vitā ſuā rōnablit̓ gubernare dꝫ ſe in finē vite pone̓ ſedula meditatiōe:vt poſſit ad bonū exitū nauē ſuā ꝯſummare. ſic̄ .n. ſollicite ⁊ longeante naute ſibi ꝓuident de nauis directiōeqͥ habent malū paſſuꝫ tranſire. ſic dꝫ quilibet longeante ſibi p̄uidere vt poſſit ꝑiculoſum paſſum mortis trāſire. Io dicit b. Gre. in moral̓. Qui ꝯſiderat qͣlis erit inmorte ſꝑ eſt pauidus in oꝑatiōe atqꝫ in oculis ſuis duꝫviuit nihil qd̓ tranſijt appetit. ſꝫ potius vite pn̄tis deſiderijs ꝯtradicit et pene mortuuꝫ ſe cōſiderat qͥ ſe moriturū nō ignorat. Scd̓o valet ad vicioꝝ fugationē. ſiculem̄ latro timet iudicis ſnīam ſic vicia mortē. ⁊ ſicut iumenta cauda ſe defendūt a muſcis. ſic homo ꝯſidearatione mortis defendit ſe a pctīs. iō dicit Iero. ad cypͥanū. Memento mortis tue ⁊ nō peccabis. Tercio valetad mundi deſpectōnē. Un̄ Iero. Facile ꝯtēnit oīa quiſe ſꝑ cogitat moriturū. Et in epl̓a ad Cyprianū Qui ſecogitat moriturū ꝯtēnit preſentia. ⁊ ad futura feſtinat