Dominica

Quarto valet ad leticie moderationeꝫ. iuxta illud Ecc̄ivj. Si annis multis vixerit hō et in his om̄ibꝰ letus fierit meminiſſe debet tenebroſi tꝑis .ſ. mortis amare. dequa Ecc̄i. xlj. O mors ꝙͣamara eſt memoria tua hoī iniuſto. Et hoc patet de quodam iuuene indiſpoſito quēmors preuenerat ſicut narrat deuotus amādus in hora. Sap̄. li. ij. ca. ij. qͥ ait. Circūdederūt me gemitꝰ mortis dolores inferni circumdederunt me. heu me miſerūdeus eterne. ad quid in hunc mundū naſcebar ego exvtero. cur non tunc peri. En principiū vite mee fuit cufletū ⁊ dolore. nūc aut finis et exitus meus cū miſerabili planctu ⁊ dolore. O mors ꝙͣ amara ē memoria tua cordi iocundo in delicijs enutrito. horribilis p̄ſentia ei qin etate iuuenis ⁊ robore fortis. ⁊ q̄ potit̉ ſucceſſibꝰ proſꝑis ⁊ nō fleo iudiciū mortis ſꝫ fleo damna in diſpoſitone mortis. nō ploro ꝙ hinc exiturus ſuꝫ ſed plango etlugeo damna dierū qui inutiliter et ſine oī fructu tranUſierunt. Quinto valet ad ſuꝑbie deiectionem. ſicut ptꝫexemplo pauonis. de quo refert Iſid̓. in hiſto. natu. cūpulcritudinē pennaꝝ ſuaꝝ cernit caudaꝫ erigit ad modū rote ꝑ gyrū capitis circumponit ſed dum inter hecdifformitatem pedum circumſpicit plurimū erubeſcit.et obliniſcens ſue pulcritudinis caudam deprimit ⁊ deponit. ſic mora. ſuperius cū difformitatē ſuā aut vilitatē ꝓſpexerit omnē elationem ſuā ⁊ ſuꝑbiam mox deijcit/ ⁊ deponit. quid em̄ eſt pes quo mediante terraꝫ corpus contingit niſi mors hoīs ꝑ quam corpus in terraꝫredit. Quicūqꝫ gͦ gloriant̉ de aliqua pulcritudine corporis reſpiciant corꝑis pedē .i. ipſius finē ꝙ ſi bene reſpiciant quale poſt morte fiet potiꝰ ſibi aderit triſticia ꝙͣ gloria. ideo dicit ſapiēs Ecc̄i. x. Quid ſuꝑbis terra ⁊ cinis.glo. cito in cinerē redigendus. Ꝙͣtū ad ſcd̓am ptātemꝓpe eſt dn̄s ꝑſeuerātibꝰ ad premiandū. ſi enim potensfuit dn̄s celum et terrā ex nihilo creare. potens eſt etiaꝫhoīem ꝑſeuerantē p̄miare qꝛ celū nō ſolū ꝓpter angl̓osſꝫ etiā ꝓpter hoīes eſt creatū ſi manēt ꝑſeuerātes. qꝛ dic̄Iſid̓. Inchoantibꝰ p̄miū ꝓmittit̉ ꝑſeuerantibꝰ aut datur. ꝙ aūt ꝓpe eſt dn̄s ꝑſeuerātibꝰ ad p̄miāduꝫ ncc̄e eſtvt ſimiles ſint lauro ꝓpter tria. vicꝫ ꝓpter viriditatē. ſecuritatē ⁊ dignitatē. Primo igit̉ ꝓpter viriditateꝫ ſicutem̄ laurus eſt arbor viridis ſꝑ virens. ſuo .n. nitore nechyeme nec eſtate ſpoliat̉. ſic hō volens a dn̄o p̄miū accipere debet ſemꝑ in bono virere virtutis et perſeuerarevt nec in hyeme aduerſitatis nec in eſtate proſperitatisnitorem virtutis amittat. Sed heu nos interduꝫ ad leuem ſermonē a vigore boni oꝑis ceſſamꝰ. ſicut probatGrego. Sępe inquit agere aliqua bona ꝓponimus. ſꝫſvnus leuiſſimus ẜmo ab ore irridentis eripit̉ ab intētion actionis noſtre fracti ꝓtinꝰ ꝯfuſi recedimꝰ: iō dn̄seſt ꝓpe ad p̄miandū. Scd̓o nos ſil̓es eſſe neceſſe ē lauroꝓpter ſecuritatē. ſicut .n. hec arbor ſecura eſt a fulminibꝰrantaſmatibꝰ ⁊ vermibꝰ ſic ꝑſeuerātibꝰ in bono nec fulmina aduerſitatū. nec fantaſmata demonū. nec pūcture infirmitatū nocēt ſꝫ oīa finalit̓ eis ꝓſunt. Qd̓ ꝓbat̉ īexemplo. legit̉ in vitaſpatꝝ li. j. c. iij. de quodā viro quivitam turpiſſimā ꝑ omne facinus ducebat ita vt opinatiſſimus in flagicijs haberet̉. qui ꝑ minatū dr̄ ꝯpunctus ad pnīaꝫ redijt intra ſepulcrū quoddā ſe includēspͥoꝝ ſcelerū pollutiōes lachrymarū fletibꝰ abluebat diebus ac noctibꝰ in faciem ꝓſtratus. nec in celum erat auſus faciem leuare nec vocē mittere. nec nomē dn̄i inuocare. ſed in ſolis fletibꝰ ⁊ gemitibꝰ ꝑdurabat. Cunqꝫ ſicpoſitus ꝑmaneret. venerunt ad eum demones clamātes. Quid eſt quod agis o impijſſime iam omni impuritate es ſaturatus. et nūc a nobis caſtus ꝓfugis. vnusem̄ ex nobis es. ideo redi ad nos ⁊ tp̄s qd̓ ſuꝑeſt in ſuꝑplenda voluptate nō ꝑdas. preꝑamus tibi affluentesdelicias ⁊ ſcortū nobiliſſimū que tibi florem poſuit reꝑare gratiſſime iuuētutis. ſed ſi pena hec delectat expecta paululū ⁊ inuenies ꝑatam hec et plura illis dicenti

bus. iacebat immobilis nec auditū ꝯuertēs ad eos nenullū ſermonē reſpondebat. ecce ꝑſeuerātia. Cum igit̉demones verba ſua viderent ꝯtemni multis eū verberibus cruciantes ſemiuiuū reliquerunt. nec in illis cruciatibꝰ mutare locū voluit. poſtride quidē ſuoꝝ euꝫ inuenerūt penis afflictū ⁊ cū cām didiciſſent rogabāt eūvt ad domū ꝓpriā duci pateret̉ ⁊ ip̄e noluit. Igit̉ ſeq̄ntinocte eū grauioribꝰ penis afflixerunt nec quidē moueri voluit de loco. tercia nocte multitudo demonū cōuenit. ⁊ abſqꝫ vlla miſeratione in eum irruentes oībꝰ penis afficiunt ita vt ſolus ſpūs de oībꝰ reſiſtebat ⁊ certemagna fuit eiꝰ ꝑſeuerantia. Qd̓ demones videntes voce magna clamabant. viciſti. Et mox celitus fugati ſūtnec vltra ei nocere p̄ſumpſerunt. Ecce ꝙ fulmina aduerſitatū. nec fantaſmata demonū ei obfuerūt. Refertem̄ Pe. in ſcho. hiſt. ꝙ tyberius ceſar celo tonante laurū in capite ſolitus erat ferre ne poſſit ledi a fulmine. ſic⁊ iſte nobis laurū in exemplū ꝑſeuerantie in capite mētis portauit ⁊ fulmē aduerſitatū demonū leuiter ſuꝑauit. iō meruit ꝓpinquitatē ſalutis dn̄i iuxta illd̓ Mat.xxiiij. Qui ꝑſeuerauerit ī finē hic ſaluꝰ erit. Tercio nosſimiles eſſe decet lauro ꝓpter dignitatē. ſic̄ .n. laurus dr̄a laude ẜm Iſid̓. li. xvij. qꝛ eſt arbor victorialis digͣ multū laudū p̄conijs ꝓpter ſingularē gr̄e ſue excellentiaꝫ etvirtutis ꝓpter quod ⁊ victores quondā obtēta victoriafolijs laureis ducebant̉. ſic ꝑſeuerantia ſola eſt tādignaꝙ coronā ⁊ laudē meret̉. iō dicit Bern̄. in Epl̓a. Abſqꝫꝑſeuerantia nec pugnans habet victoriā nec palmā victor ꝯſequit̉ nutrix eſt virtutū ⁊ mediatrix ad premiūquare etiā dixit dn̄s Apoc̄. ij. Eſto fidelis vſqꝫ ad motem ⁊ dabo tibi coronā vite. Ꝙͣtū ad terciā ptātē ꝓpe ēdn̄s fidelibꝰ ad manducandū ſi em̄ potēs ip̄e fuit panēin corpus ſuuꝫ ⁊ vinū in ſanguinē ſuū tranſmutare dicens occulte hec verba quatuor. Hoc eſt corpus meū.potens etiā fuit corpus ſuum fidelibus ad manducandū dare cū ſubiunxit. Accipite ⁊ comedite Mat. xxvj.Et nota licet dn̄s in ſuo ſacramento ſꝑ eſt nobis ꝓpe qꝛẜm Aug. in ſermone de corpore chriſti nō eſt aliqͣ natiotāgrandis q̄ habeat appropinqͣntes ſuos ſibi ſic̄ adeſtnob̓ noſter deus. tn̄ pͥncipaliter ad tria feſta in anno eſtoībꝰ deuotis fidelibꝰ ꝓpe ad manducandū .ſ. in paſcha.penthe. ⁊ natalis dn̄i. qꝛ p̄cepit Fabianus papa de ꝯſe.di. ij. et allegat̉ a mgr̄o li. iiij. di. xij. Si nō frequentiusaltem ter in anno hoīes cōicent niſi forte qͥs criminalibus impediat̉. Et dicit ibidē Anacletus papa. Om̄s gͦcōicent qui noluerint carere eccleſiaſticis liminibꝰ. EEthoc referendū eſt ſolū ad feſtū paſce vbi om̄s tenenturex mandato cōicare: vt ſtatuit Inno. papa. iij. de pe. etre. c. Oīs vtriuſqꝫ ſexus. Exqͦ gͦ inſtat feſtū benedictuꝫ⁊ a ſanctis patribus valde deſideratū dn̄i natalis. in qͦſalus credentiū apparuit ppl̓is ꝓpe eſt oībꝰ deuotis inſuo ſacramento ad manducandū. gͦ cuilibet deuoto qͥeſt abſqꝫ peccatis mortalibus. nec in malo ꝓpoſito manducare eſſet neceſſariū in augmētū virtutis .ſ. charitatꝭ⁊ in medicinaꝫ quotidiane infirmitatis. qꝛ he ſunt duecauſe ꝓpter quas hoc ſacramentū inſtitutū eſt. vt dicitmagiſter li. iiij. di. xij. et dixi notanter ſine mortalibꝰ necin malo ꝓpoſito quia in peccato mortali exiſtens xp̄m īſacramento ſpūaliter nō ſumit qꝛ xp̄s ſimilis ē lapidi p̄cioſo qui dicit̉ echites qui inuenit̉ in nidis aquilarum.De quo refert magiſter li. xvj. ꝓprie. Si de veneni fraude aliquis ſuſpectus fuerit hic lapis ſub cibo eius poſitus cibū deglutire nō ꝑmittit. ꝙ ſi lapis ſubtractus fuerit cibū deglutire nō tardabit. ſic chriſtus qui inuenit̉in nidis aqͥlaꝝ .i. in cordibꝰ ꝯtēplātiū poſitꝰ .i. ꝯtētꝰ ſubcibo ſacr̄ali reu veneni .i. pctī mortalis deglutire nō ſinit. qꝛ ei nocet iuxta illud Michee. vj. Tu comedesⁱ etnō ſatiaberis. exponit lyra .i. euchariſtiā aſſumes ⁊ nonꝓficiet tibi ſed plꝰ nocebit. ſi aūt ſubtractꝰ fuerit lapiscibū mox cōglutiet. q. d. ſi in peccato accedit xp̄s ſb̓tra-