Druckschrift 
1 (1487) Pars hiemalis de tempore
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

tercia Aduentus.

Dęcem corde ſunt. x. legis precepta. ex his tria ꝑtinentad dilectionē xp̄i. et. vij. ad dilectionē ꝓximi. ī hoc pſalterio decacordo pſallimꝰ cum. x. p̄cepta in dilectōe dei ꝓximi ꝑficimus vel deo in pſalterio. x. cordaꝝ pſallimus in qͥnqꝫ ſenſibꝰ carnalibꝰ in qͥnqꝫ ſpūalibꝰbabiliter viuimꝰ. ideo dixit Dauid in psͣ. cxlj. In pſalterio decacordo pſallā tibi. ſuꝑ dicit mgr̄ in glo. Quicūqꝫ homo tangit has. x. cordas dei p̄ceptorū decem fefras occidit. Tangis primā vnus colit̉ deus occidit̉beſtia ſuꝑſticioſitatis. Tangis ſcd̓am cordā qua accepiſti nomē dei tui inuanu occidit̉ beſtia erroris et hereſis nephanda. Tangis terciā cordā vbi ſpe futureetis facis qͥcquid facis interficit̉ crudelior alijs amor ſeculi ꝓpter amorem em̄ huius ſeculi laborāt hoīes inbus negocijs ſuis. Tu aūt in oībꝰ tuis labora ꝓpteramorē ſeculi ſꝫ eterna requie quā ꝓmittit deus. honora patrē matrē. et tangis quartā cordā vt honorē ꝑentibꝰ deferas occidet̉ beſtia impietatis. mechaberistangis. v. cordā et occidit̉ beſtia libidinis. non occidastangis ſextā cordam et occidit̉ beſtia crudelitatis. nonfurtū facias. tāgis ſeptima cordā. occidit̉ beſtia rapacitatis. falſum teſtimoniū dices. tangis octauā occidit̉ beſtia falſitatis. ꝯcupiſces vxorē ꝓximi tuigis. ix. cordam occidit̉ beſtia adulterine cogitatōnis ꝯcupiſcas ꝓximi tui. tangis. x. et vltimā cordā. etoccidit̉ beſtia cupiditatis. ita occiſis oībꝰ beſtijs ſecurꝰet innocens in dei dilectione in humana ſocietate verſaris. hec glo. Et nota xp̄o non ſolū debemꝰ pſallerein decē p̄ceptoꝝ pſalterijs ſꝫ etiā cantare cātica laudis.ſicut em̄ dn̄i terreſtres habent ſuos cantores eo cantica valent ad tediū vite ſubleuādū. ſic etiā xp̄s ē dominus celi et terre oīm que in eis ſunt ab initio vſqꝫhuc habuit et hꝫ ſuos cantores cantauerunt ei bonacantica laudis. bonus cantor fuit Moyſes filijs iſrl̓Exo. xv. vbi legit̉. tūc cantauit moyſes filij iſrl̓ canti hoc dn̄o et dixerūt. Cantemꝰ dn̄o ⁊cͣ. Bonus cātorfuit Dauid ait psͣ. lxxxviij. Miſericordias dn̄i ineter cantabo. Cantor bonus fuit deuotus doctor amandus qui aīam ſuā ad laudandū deuꝫ excitauit. in horaSap̄. li. j. c. v. Conſurge nunc inqͥt anima mea loquerecanticū. Canticū vtiqꝫ laudis in voce exultatiōis. cynbala cōcrepent. corda coniubilent. tellus oīs reſultet inlaudem creatoris. ſic quilibꝫ deuotꝰ inuitat xp̄min cor ſuū dꝫ ei cantare laudis leticie canticū. Iuxta īlud psͣ. xcv. Cantate dn̄o canticū nouū cātate dn̄o oīsterra. Quīto dicta ꝑacta ſunt oīa ad menſas dn̄orum portant̉ cibaria fercula. ſic et tu homo deuoteante portam cordis tui ad quod recepiſti chriſtū diſpoſuiſti oſtiariū timorem locaſti ꝓprie diiudicationis ſedēIuxta illud Sapīe. Tranſi hoſpes orna menſaꝫ. Ecc̄ixxix. Cunqꝫ ſuprapoſuiſti panē lachrymaꝝ vinū compunctionis cantaſtiqꝫ canticū laudatōnis. infer adſe ornatū hec quinqꝫ fercula virtutis .ſ. ferculū ꝑdicinūhumilitatis. leporicinū timoroſitatis. amigdalinū caſtitatis. iumentinū pietatis. ceruinū fidelitatis. Primoigit̉ infer chriſto qui dignatus eſt venire in domū cordis tui. Primū ferculū de ꝑdicibꝰ humilitatis qꝛ ſicut īmenſis regū terrenoꝝ pͥmū apportant̉ fercula p̄dicū ſhaberi p̄n̄t ꝓpter digeſtionis leuitatē. ſic pͥmo offer xp̄oregi celi tuā humilitatē. qꝛ ip̄a eſt ẜm beatū Aug. caputoīm virtutū obtinet primatū principatū ceteraruꝫtanꝙͣ ꝯſeruatrix ip̄aꝝ. ꝯgrue ꝑdiceꝫ intellige humilitate. ſicut .n. perdix ẜm mgr̄m u. xij. ꝓprietatuꝫ parū ſea tra erigit eo eſt pauce pennoſitatis multe carnis.et ſi ſe interdū erigit ſtatim poſt paululum terram petit. Ita homo deuotus debꝫ in terra humilitatis quicſcere nec ſe ſuperbie alas erigere: Iuxta illud psͣ. Nelite extollere in altū cornu veſtꝝ. et hoc ideo. quia ſicutniſus ſemꝑ inſidiat̉ ꝑdicibꝰ ſe in altū leuantibꝰ. ẜm em̄Pliniū in ſpeculo naturali. Ꝙͣdiu niſum in aere videt

.H.tamdiu a terra non recedit. Sic et niſus infernalis dyabolus ſemper inſidiat̉ homini et circa ip̄m volitat. qꝛdicit Pay. et Orige. ſuꝑ Ephe. vj. Tot ſunt demionestentantes quot ſunt arhomī in aere. et dicit Bonauētura cardinalis ſanctis viris reuelatū eſt. demōescirca nos volitant ſicut muſce. Ponit cauſam be. Gre.Dyabolus circumſpectus eſt vt cogitationi. locutioni.et oꝑi noſtro ſemꝑ inſiſtat. Si fortaſſis qͥd inueniat vn̄apud examen eterni iudicis accuſator exiſtat. et allegatibidē exemplum de preſb̓ro nomine Stephanusdam die de itinere ingreſſus domū mancipio ſuo neglitate diſſolui. Ex quo aꝑte conſtat ſibi ip̄e qui vocatꝰfuerat dyabolus ad exuēdas caligas obedit. Quod vtpreſb̓r vidit vehementer expauit. magniſqꝫ vocibꝰ cepit clamare. recede miſer recede tibi ſꝫ mācipio meoſum locutus. Ad cuius voceꝫ ꝓtinus receſſit. idcirco ſinon vis ab eo rapio homo. deuorari in terra humilitatis oportet te iacere et morari. qꝛ dicit Hilariꝰ ſuperMath̓. Dum .n. hoſtis noſter antiquus humilitatemſibi dominari conſpicit de alijs vicijs tentare preſumit. et ſicut dicit̉ de ꝑdice ſe interdū erigit pauloptꝰtn̄ terrā petit. ſic ſi homo p̄ter rōnem ſe erigit alis ſupbie tūc debet ſtatim deſcendere. qꝛ bec ſuperbia pret̓iudicium rōnis accidit pctm̄ mortale exiſtit. Et hoceſt ꝓpter imꝑfectionē ipſius ſi tamen homo in ea habita deliberatione cōſentit vt dicit ſanctus Tho. inma ſcd̓e. q. c. lxij. Et nota ſicut ad mēſas dn̄oꝝ ferculaniſi prius ꝯdient̉ non portāt̉. ſic etiā hoc ferculū humilitatis condiendū eſt cariofilis ꝓprie ꝯtemptibilitatis.Recte em̄ ſic̄ cariofili ꝯueniūt carnibus ꝑdicinis eoſua ſiccitate caliditate tꝑant ipſarū humiditatem. ſicetiam ꝓpria ꝯtemptibilitas cōuenit humilitati licet em̄cariofili ſint in apparētia nigri quaſi deſpecti. habenttn̄ acutū ſaporē. ſuauē odore. et manu ꝯpreſſi emittuntaliquē humorē. ſic humilitas licꝫ ſit exterius nigra deſpecta hꝫ tn̄ interius acutū ſaporē ſapīe ꝯtēplationeꝫodorem ſuauem gratie ꝯuerſionem cōpreſſionemhūidā lachrymaꝝ emiſſionē. qꝛ dicit Rich̓. de ſanc. vic.Hūilis nanqꝫ eſt qui ſe veraciter ꝯtemnit; hūilior quiſe ab alijs ꝯtemni refugit. humilimus v̓o qui cōtēptū ſuū non ſolū ꝯtemnit ſꝫ admodū ꝯcupiſcit. Ecce deuote hoc ferculū ꝑdicinū hūilitatis ꝯditū cariofilis ꝓprie ꝯtemptibilitatis dulcit̉ xp̄o ſapit. qd̓ pꝫ in exemplo. Refert eraclites in monaſterio thabenoſitaruꝫfuit quedā mulier que ſe fecit ſtultam ex magna humilitate vt virtutis ꝓpoſitū diligentius adimpleret. cūqꝫſe nimis humiliaret atqꝫ deijceret oībꝰ alijs horribiliserat ac deſpecta vt nec cibuꝫ cuꝫ ea dignarēt̉ ſumere abomnibꝰ cedebat̉ ſꝑqꝫ ī coquina manes officiū ſuū ſupplebat nunꝙͣ edebat ſed micis mēſarū ablutionibusollaꝝ ꝯtenta erat. nunꝙͣ calciamētis vtebat̉ ſꝫ ſꝑ habēscaput pannis inuolutū. ſic oībꝰ ſeruiebat. Aſtitit auteꝫangelus dn̄i cuidā in deſertis viuēti dicens. Uade adtale monaſteriū feminaꝝ inuenies vnā ex eis pannūꝯſciſſuꝫ in capite habentē ipſumqꝫ cognoſce meliorēcum em̄ ſola ꝯͣ tantas tribulationes diebꝰ atqꝫ noctibꝰpugnat cor tn̄ eius ab hūilitate nunqͣꝫ recedit. Tu aūt ſolꝰ ſuꝑ oēs nubes celi aīo liberato vagaris nec humilitatē te fers vt deberes. Qui ꝑrexit ſorores oēs congregari faciēs. illā ꝓpter quā venerat non vidit dixitqꝫom̄es adducite. ille oēs inqͥunt. ſumꝰ p̄ter vnā ſtul quā habemꝰ in coqͥna. exhibete mihi inqͥt quāadduxiſſēt ille vidēs ſigͣ ei fuerāt ab angl̓o data ſtatīꝓiecit ſe ad pedes eiꝰ petēs bn̄dictiōeꝫ illa ex alia ꝑteſtrata bn̄dictionē petebat. Oēs .n. alie virgines obſtupētes dixer̄t. ſine. noli. iſta quā cernis fatua ē. īmoinqͥt ille vos fatue eſtꝭ. illa melior ē ex vob̓. cūqꝫ retuliſſꝫ eis qͥd ſibi fuerat reuelatū oēs ad pedes eꝰ cecider̄t.