Dominica.
re anima Sapi. vij. Uenerūt mihi omnia bona parit̓Agum illa .ſ. eterna ſapientia que eſt xp̄s. Ecce ſunt ſignaaduentus chriſti in mentē. ideo o anima fidelis ſi eumapud te tenere cupis: neceſſe eſt vt ad ianuā tuā oſtiarium ponas. et hic eſt timor filialis. qꝛ dicit Anẜ. li. x. ca.lxxix. Timor eſt ſicut oſtiarius anime. ſicut em̄ nobileshabent in egreſſibꝰ ⁊ in ingreſſibꝰ oſtiarios cuꝫ baculoturbam arcentes ⁊ expellentes. ſic aīa ingreſſo chriſtoſummo rege habet ꝓ oſtiario timorē cuiꝰ baculus ē ip̄einfernus quo arcet demones ⁊ expellit turbā malaꝝ cogitationū ne ab eis opprimat̉ ieſus .i. aīe ſalus ꝑ cōſenſum. ideo dictū eſt a ieſu petro et his qui cū eo erāt Luce. viij. et Math̓. v. Turbe te cōprimūt ⁊ affligūt. Iſteem̄ oſtiarius timor filialis expellit nō ſolum cogitationes nociuas ſꝫ etiā pctā atqꝫ culpas. Ecc̄i j. Timor dn̄iexpellit pctm̄. Glo. Tanqͣ ſibi ꝯtrariū eo ꝙ annexꝰ eſtcharitati. et Prouer. viij. Timor dn̄i odit malū. iō ẜmglo. nō ꝑmittit illud in domuꝫ cordis intrare. Et dicitGuilh̓. in ſumma virtutū tractu. ix. c. iij. Timor domini infernū qͣſi expauētaculū ponit in corde hoīs ad deterrendum vicia ⁊ demōes. ip̄e eſt ianitor cordis ab ingreſſu eius claua terribili decurrēs. Claua illa īfinita ēcū ſit eterna pena. Et ſubdit gladiū ex vtraqꝫ ꝑte acutū. gladiū inꝙͣ diuine ſnīe excedit vt ip̄e latrones in terrꝑis habitātes crucifiget. Iuxta illud psͣ. Configepre tuo carnes meas. Et nota ꝙ iſte oſtiarius qͥ dꝫaīam cuſtodire ne ab ea xp̄s expellat̉ dꝫ facere tria. Primo dꝫ illa ianuā ſeu oſtiu cordis claudere. ſicut em̄ volens tenere caſtrū dn̄i ſui ne capiat̉ dꝫ laborare vt portaclaudatur. ſic mora. Quicūqꝫ vult caſtrū xp̄i recte cuſtodire debꝫ portas qͥnqꝫ ſenſuū claudere vel ſerare. Sūtem̄ ſenſus noſtri quaſi quinqꝫ porte cordis ꝑ quas hoſtes ingrediūt̉ xp̄m expellentes. iuxta illud de pe. di. ij.c. ſi em̄. Si inqͥt ꝑ ianuā pctī intrat dyabolꝰ ſtatim xp̄srecedit. ideo dicit Euſebius in ſermone. Cū xp̄s ianuāmentis tue ingredit̉ vide vt mox introitꝰ adituſqꝫ claudat̉. Expellit em̄ xp̄m de aīa ſi aꝑta fuerit mētis ianuaad mūdana. Scd̓o dꝫ virtutibꝰ munire. ſicut em̄ caſtꝝfortiter munit foſſatis ⁊ muris. ſic aīa virtutibꝰ qꝛ ſicutmuri ingreſſuꝫ hoſtiū impediūt ſic v̓tutes vicijs obſiſtūt. charitas .n. impedit ne intret auaricia. caſtitas impedit ne intret luxuria. humilitas ne intret ſuꝑbia ⁊ ſicde alijs. Ideo dr̄ Iudic. x. filij iſrael muris circūdeder̄tvicos ſuos. Tercio dꝫ deo ꝯmēdare ſicut .n. cuſtos nōvalens tenere caſtrū vel domū ꝯmendat illud dn̄o legitimo. ſic timor ſi ꝑ ſe nō pōt cuſtodire vel tenere caſtruꝫſpūs vel aīe dꝫ illud dn̄o deo ꝯmendare. d. psͣ. xxx. Inma. tu. do. cō. ſpi. meū. qꝛ niſi dn̄s cuſtodierit ciuitateꝫfruſtra vig. qͥ cuſ. eā psͣ. cxxix. Scd̓o cū pͥnceps vel aliꝰdn̄s magnꝰ ⁊ honorabil̓ domū alicꝰ ingredit̉: ſedes ibidiſponit̉. In ſignū illius legit̉. iiij. Reg. iiij. Cū Helizeus frequenter ingrederet̉ domū ml̓ierꝭ ſunamitis dixit ip̄a ad virū ſuū. Aīaduerto ꝙ vir dei ſanctꝰ ſit iſteꝑ nos tranſit frequēter faciam ei cenaculū ꝑuū ⁊ ſeln. Spūalit̓. helizeus int̓pretat̉ deus meꝰ vl̓ ſaluato.⁊ ſignificat xp̄m. vl̓ dr̄. Deꝰ deꝰ meꝰ reſpi. ī me. vt dr̄ psxxj. Et dr̄ ſaluator qꝛ ſaluū fecit ppl̓m ſuum a pctīs eoMat. j. Ip̄e .n. frequēter ingredit̉ domuꝫ cordis nr̄i innob̓ hītando: ſic̄ hoc audiuit beatꝰ Ioh̓. vocē magnaꝫde throno .ſ. diuine maieſtatis dicēte. Ecce tab̓naculuꝫdei cū hoībꝰ ⁊ hītabit cū eis ⁊ ip̄i ppl̓s eiꝰ erūt ⁊ ip̄e deꝰcū eis erit eoꝝ deꝰ Apoc. xxj. iō ml̓ier .i. ſenſualitasⁱ nr̄adꝫ dicere ad virū ſuū .i. ad rōnē. vir iſte ſanctꝰ ē .ſ. xp̄usLeuit̓. xix. Sctī inqͥt eſtote qm̄ ego ſanctus ſuꝫ qͣre faciamus ei cenaculū ⁊ ſellā .i. ſedē ꝑ quā intelligit̉ ꝓpria diiudicatio vt vicꝫ ꝓpriā nr̄am vtilitatē diiudicemꝰ ⁊ nosindignos aduentui tāti regis humilit̓ reputemꝰ. et dicat vnuſqͥſqꝫ cū b. Iero. vt hr̄ in epl̓a Euſebij. Dn̄e qͥsego ſuꝫ vt ſim dignꝰ vt intres ſub tectū meuꝫ. Meruitem̄ hoc pctōr homo ſic: certe dn̄e nō ſuꝫ dignꝰ. nunqͥd
ego melior ſum ꝙͣ om̄s patres mei? tu Moyſi noluiſtivno ocl̓i ictu intrare. ſꝫ nūc tantū te hūilias vt patiarꝭad hoīeꝫ deſcēdere publicanū ⁊ pctōrē. hec ille. Iſta igitur ꝓpriā iudicatio q̄ ſe qͥs vilē ⁊ indignū pn̄tia xp̄i iudicat ē ſedes in qͣ xp̄s libent̓ reſidet ⁊ reqͥeſcit. iux illudEſa. vl. Suꝑ quē reqͥeſcit ſpūs meꝰ niſi ſuꝑ hūilē. Tercio ꝯſuetū ē pͥncipibꝰ in mudo ⁊ alijs ꝑſonis honorabilibꝰ cū intrauerint domū diuitū parat̉ mēſa cui ſupͣponit̉ panis ⁊ vinū an̄ alia cibaria pͥncipalit̓ ī cena. iux iliud metriſte. Mane cibū pͥmū portes de veſꝑe potū. etſic legit̉ Reg. vbi sͣ. ꝙ ml̓ier illa ſunamitꝭ fecit helizeo īcenaculo menſaꝫ cū cādelabro. Mora. Sunamitꝭ int̓p̄tat̉ captiua ⁊ ſignificat aīaꝫ q̄ tenet̉ ī corꝑe captiua. hecv̓o dꝫ helizeo xp̄o p̓ncipi celoꝝ ꝑare menſam vt ꝯgruedice̓ poſſit illud psͣ. xxij. Xp̄s. Paraſti in ꝯſpectu meomenſam ⁊ hec mēſa ē pnīa. Quia dn̄o mēſaꝫ ponunt qͥ Overā pnīam aſſumūt. hec inqͣ menſa pnīe figurata eſtExod̓ .xxvij. Per menſaꝫ altaris in qͦ carnes aīaliū offerebant̉: qꝛ in mēſa pnīe ē xp̄o ꝓpria caro nr̄a īmolāda. ⁊hēbat illa menſa qͥnqꝫ cubitos in longitudine ꝑ qͦs ſignificant̉. v. etates in qͥbꝰ dꝫ pnīa durare .ſ. adoleſcētiaiuuētus. virilitas. ſenectus ⁊ ſeniuꝫ. in puericia v̓o ⁊ inetate decrepita pnīe auſteritas non hꝫ locū. Habebatetiā illa altaris mēſa totidē cubitos in latitudīe. qꝛ qͥnqꝫ ſenſus exteriores debent ī pnīa exerceri. ⁊ hēbat trescubitos ī altitudine ꝑ qͦs ſignificāt̉ tres ꝑtes pnīe .ſ. cōtritio. ꝯfeſſio ⁊ ſatiſfactio. Cornua aūt ꝑ qͣtuor angulosex ip̄o erāt. ꝑ cornua ſurſuꝫ tendētia intelligūt̉ celeſtispr̄ie deſideria q̄ ſunt in vera pnīa. Et dictū ē moyſi. Facieſqꝫ in vſus eiꝰ lebetes. ꝑ lebetes intelligunt̉ inſtrumēta pnīe vel exercitia .ſ. ieiunia ⁊ vigilie. parcitas victus⁊ aſperitas veſtis. et ꝯcludit. Cōcauūqꝫ facies interiusꝑ qd̓ ſignificat̉ ꝙ vere penitēs dꝫ eē vacuus a terrenoꝝcupiditate. ſic exponit Nico. de lyra. Ecce hec ē menſapnīe q̄ xp̄o eſt p̄ꝑanda. Suꝑ hoc altare ponendus eſtpanis lachrymarū. qꝛ vt dicit Bern̄. ſuꝑ Can̄. in ipſiseſt odor vite. ſapor gr̄e guſtus indulgētie. ſanitas innocentie. hūc panē lachrymaꝝ obtulit ſuꝑ menſam pnīeDauid qui dixit. xlj. pͣsͣ. Fuerūt mihi lachryme mee panes die ac nocte. Itē ſuꝑ menſaꝫ pnīe xp̄i poſuit paneslachrymaꝝ maria magdalena qn̄ lachrymis lauit pedeſeius Luce. vij. iō canit in ꝓſa. Aphariſeo es inuitatusmarie ferculis ſaturatꝰ. ⁊ he fercule fuerūt feruentes lachryme in pnīa. Itē ſuꝑ hāc menſam pnīe pone vinuꝫꝯpunctionis: de qͦ in psͣ. lix. Potaſti nos vino ꝯpūctionis. nā ſic̄ vinū emittendo feces ſe purgat ⁊ ſꝑ eſt ī motu turbidū donec ſeꝑet̉ puꝝ ab impuro. ſic qͥ vere compunctus ē ſꝑ in motu ⁊ timore donec ſeꝑet̉ ab eo peccati īmūdicie. Et nota ꝙ fideles xp̄iani antiqͥ fortius vinū ⁊ meliꝰ poſuerūt ſuꝑ mēſaꝫ pnīe xp̄i. ſic̄ .n. vinū vetꝰeſt calidius nouo qꝛ dr̄ in li. de vīdemijs. ꝙ nouū vinūfrigidius eſt ꝓpter terreſtreitatē ⁊ aqͦſitatē ſꝫ vetꝰ ē calidius ⁊ fortiꝰ ⁊ bn̄ odoriferū. qd̓ .n. erat in eo aquoſuꝫ totū ꝯſumpſit. ſic antiqui pr̄es caruerūt t̓reſtreitate auaricie ⁊ aquoſitate luxurie. iō fuerūt feruētiores in amore. fortiores in pnīa et ꝑſecutione. ⁊ redolentiores in cōuerſatione. Quarto eſt ꝯſuetudo terreſtriū. pͥncipuꝫ vt. Ecū iaꝫ ſedēt in menſa accedūt miniſtri ſymphonizātesin lutinis et cytharis ludētes corā eis ⁊ ꝯuiuantes letificando. qꝛ dicit ſapiēs. Muſica ⁊ vinū letificāt cor. Etareſto. dic̄. j. poetrie. homo naͣliter delectat̉ ī ſymphoīaſic etiā debemꝰ pſallere xp̄o ⁊. x. cordas p̄ceptoꝝ tange̓.iuxͣ illud psͣ. xxxij. Cōfitemī dn̄o. glo. cōfeſſione laudisin cythara in pſalterio. x. cordaꝝ pſallite illi cātate ei cāticū nouū bn̄ pſallite ei in vociferatiōe. glo. dic̄. deo cytharizamꝰ cū carnē nr̄am crucifigimꝰ ⁊ ei in ꝓſꝑis ⁊ inaduerſis grās agimꝰ. et ſubdit. Pſalteriū eſt muſicū inſtrumētū ſuꝑius cauatū. x. cordis diſtētū ⁊ inferiꝰ reddit ſonū. pſalteriū ſunt ſctī de ſuꝑnis edocti qͥ qͣſi ſuꝑiꝰtacti inferiꝰ reſonāt. dū ſuꝑnā doctrinaꝫ in t̓ris p̄dicāt.