Druckschrift 
1 (1487) Pars hiemalis de tempore
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

tercia Aduentus.G.

dn̄e deus meus vita et gloria aīe mee inueniam te deſideriū cordis mei. exultatio mea ſumma intus et extraIſte inꝙͣ fluuius gratie ſpūſſancti egrediet̉ ad irrigandum paradiſuꝫ quem intelligit̉ aīa humana irrigatur ex gratia ſpūſſancti duplici irriguo .ſ. ſuꝑiori inferiori ꝓpter quod petit ab eo Ioſue. xv. exēplo Axe dixit ad caleph patrē ſuū. da mihi benedictionē. terrā auſtralem dediſti mihi arentē iuge irriguū aliqd̓. deditqꝫ ei irriguū ſuꝑius inferius. Axe int̓p̄tat̉ furibundaet ſignificat aīam debet eſſe furibunda ꝯͣ dyabolū eo nitit̉ eam ꝑdere igit̉ debet a deo pr̄e petere vt det ſibirriguū ſuꝑius celeſtiū ꝯtēplationē. et irriguū inferiꝰ inferni meditationē. et ab vtroqꝫ irriguo deducet̉ fluuius lachrymaꝝ ip̄am aīam fecūdans. De hoc dic̄ grego. in regiſtꝰ Irriguū ſuꝑiꝰ accipit aīa lachrymis regni celeſtis deſiderio affligit̉. Irriguū v̓o inferius accipit inferni ſupplicia flendo ꝑtimeſcit. hec Greg. IlQe igit̉ fluuius diuidit̉ in qͣtuor flumīa ſignificāt̉ virtutes cardinales. Phyſon interp̄tat̉ oris mutatio ſignificat prudentiaꝫ. Prudens .n. eſt nouit osſuū mutare vt aliter loquat̉ maioribꝰ alit̓ mīoribꝰ. hocprincipalit̓ ꝑtinet ad docentes vt ẜm capacitatē audiētalē vt ingenio diſcentiū ſemetip̄m poſſit aptarebi ordinem audientis capacitate dirigere debet etiaꝫqͥlibet prudens os ſuū ita mutare vt loquat̉ vbi ſitloquendū. taceat vbi ſit tacendū. qꝛ ꝓuer. xx. dr̄. Sapiēs tacebit vſqꝫ ad tp̄s. Iero. xxij. q. v. Quotiēs verbo loquimur aūt oportuno tꝑe aut non oportunoloco aut vt ꝯueniat audientibꝰ totiēs ſermo malusꝓcedit de ore nr̄o ad deſtructionē eoꝝ audiūt. Cōſiderandū itaqꝫ eſt qͥd loquamur qꝛ ocioſo v̓bo reddituri ſumꝰ rōnē in die iudicij. ꝯgrue phyſon int̓p̄tat̉ os mutandū prudētiā figurauit inꝙͣ phyſon circūit oēm terrā euilath interpretat̉ dolēs. qꝛ valde prudēs ē qui nouit dolere in hoc mūdo. qꝛ Luc̄. vj. dr̄. Beati nūc fletis qꝛ ridebitis. Et Ioh̓ xvj. Mundꝰ autēgaudebit vos aūt ꝯtriſtabimini. ſꝫ triſticiā veſtra vertetur in gaudiū. ibi nanqꝫ naſcit̉ aurū optimū qꝛ optimūeſt illi luget de peccato. qꝛ ꝯſolabit̉ in futuro. Ideo dicit be. Iero. in epl̓a ad Nepocianū vt igit̉ ꝯſolatione etiocunditate ꝑfruaris. ncc̄e ſummoꝑe eſt vt nūc in lamēXta aīe reſoluaris. Et bene dicit qꝛ circūit omnē terrā eurlath. que habet quatuor ꝑtes. qꝛ de quatuor eſt dolēdūſcꝫ de pctīs ꝓprijs. hoc ꝓpter qͣtuor. Primo cogitādo iniuſte peccādo deū ſuū offēdit. Scd̓o doleat peccatis ſe vltro .i. volūtarie ſepe obtulit in ip̄is ꝑſeuerauit. Tercio ſolū peccauit ſꝫ interim ſe etiā virtutepriuauit. Quarto ꝓximū ſuū malo exēplo corrupit.vt habet̉ de pe. di. j. §. j. Scd̓o dolendū eſt de pctīs alienis. ſicut fecit btūs Ambro. qui fuit tante paſſionis vt aliquis lapſuꝫ ſuū ꝯfiteret̉. ſic amariſſime flebat illum ſimiliter flere cōpellebat vt dicit ſua legenda. Plorandū dolendū eſt. Tercio pro incolatu pn̄tis miſerie ſicut dauid ait Psͣ. cix. Heu mihi qꝛ incolatꝰ meꝰplongatus eſt. Quarto dolendū eſt dilatione patrieſicut iterū fecit Dauid psͣ. xlj. Quēadmoduꝫ deſideratceruus. Et iterū fuerūt mihi lachryme mee. iterū. hecrecordatus ſum. effudi aīam meā qm̄ tranſibo. Et dictum eſt in terra euilath inuenit̉ bdelliū. et lapis onichinus. Per bdelliū ſignificat̉ opus miſericordie. Perlapidē onichinū diſcretio vel oratio. Onix .n. idē eſt qd̓anguis. fixurā anguis ſignificat̉ diſcretio vl̓ oratio. his tribꝰ curat̉ peccator in aīa .ſ. oꝑbꝰ miſericordie.Vorationibꝰ carnis afflictione vel dolore. Per gyoninterpretat̉ hiatus terre ſignificat̉ tꝑantia que omnemabſorbet temeritatē in nobis. qꝛ dicit btūs Grego. ſcribens natali ep̄o. di. xliiij. c. ꝯuiuia. Temperātiā cibi habent plus ꝙͣ neceſſe eſt corꝑi ſeruit̉. ſed ſola eiꝰ in-

firmitas reficit̉ vt aduerſus vicia exercendi virtus habeat̉. Et ꝯͣ ethiopiam vadit qꝛ malos motus in nobisdeſtruit. mali aut motus ſunt mali mores qͦs ſignificātethiopes. Iere. xiij. Si mutare pōt ethiops pellē ſuamaut pardꝰ varietates vos poteritis benefacere didiceritis malum. Tigris qui velox interpretat̉ ſignificat fortitudinē qui vadit ꝯͣ aſſirios .i. pugnat ꝯͣ demones. fortis .n. debet eſſe qui vult ꝯtra dyabolū pugnare. qꝛ ip̄e adeo fortis eſt vt neminē timeat. Iob. xlj.canit̉. Eſtote fortes in bello pugnate antiqͦ ſerpente ⁊cͣ. Sed eufraten qui frugifer interp̄tat̉ ſignificat iuſticiam multis affert fructū. Uana .n. ſunt oīa bonatꝑalia ſꝫ ſolū iuſticia fructifera eſt qꝛ oībꝰ vult ꝓdeſſe. etnulli nocere. De hoc dicit Sen̄. in li. de qͣtuor virtutibꝰcardinalibꝰ. duo ꝑtinent ad iuſticiā .ſ. velle oībꝰ ꝓdeſſe nulli nocere. et te virū iuſtū appellāt oēs de iſto flumine eufrates aūt determinat ſcriptura ꝯͣ quos vadatqꝛ iuſticia ꝑiter ad om̄es ſpectat homines. qꝛ nccͣria eſteis in vita et ī morte in futuro. In vita preſenti a malo pene cuſtodit. ſicut patuit de daniele. ca. vj. qui dicit.Concluſiora leonum et nocuerūt mihi. qꝛ iuſticia inuenta eſt in me. ipſa quidē iuſticia ſolū a malo cuſtodit ſꝫ etiā tꝑalia bona tribuit. iuxta illud Prouer. xiiij.Iuſticia eleuat egentem. et Ecc̄i. xx. Qui oꝑat̉ iuſticiaꝫipſe exaltabit̉. Ideo dicit psͣ. Nunꝙͣ vidi iuſtū derelictū nec ſemen eius querens panē .ſ. de domo in domūmendicādo. Cui ꝯſonat Tullius. moral̓. Si quis iuſtꝰqui iuſticie finaliter inheret illius panē nunꝙͣ ſibi queret. in morte nccͣria eſt iuſticia. qꝛ vt dicit psͣ. Uir iniuſtus malū capiet interitū. Et ecōtra v̓o Prouer. xviij.Speret iuſtꝰ inmorte ſua. in futuro iudicio nccͣria eritiuſticia. qꝛ Prouer. x. Nihil ꝓſunt theſauri iniquitatiset impietatis. Iuſticia v̓o liberabit a morte .ſ. eterna.dicit̉ Gen̄. xxx. ℟ndit mihi. oīs iuſticia mea. nam difficile erit īmo intolerabile corā dei iuſticia tūc apparere.qꝛ ẜm psͣ. ꝑmanebūt iniuſti an̄ ocl̓os tuos. et iteꝝniuſti aūt di ſꝑibunt ꝓpter quod dicit in alio loco psͣ.go apparebo in ꝯſpectu tuo ſatiabor cuꝫ apparueritgloria. ad hanc gloriā ꝑducit iuſticia. Ꝙͣtum ad terciūponit̉ prandij plena p̄ꝑatio ꝯcludit vt comedat ⁊c̄.Circa qd̓ ſciendū rex vel princeps terrenus domuꝫalicuiꝰ ſit ingreſſus. primo igit̉ et pͥncipaliter oſtiariusad ianuam diſponit̉ qui portā claudit et cuſtodit. ribaldos expellit. ne cuilibet ingreſſus pateat diligent̓ aduertit. Spūalit̓ xp̄s dn̄s qui ē rex terre pͥnceps Apoca. xix. Cuiꝰ delicie ſunt filijs hoīm. Prouer. viij.Venit in hoc tꝑe gratie ad corda hoīm pulſans ſe intromitti deſiderās dicit Apoca. iij. Ego ſto ad oſtiūet pulſo .ſ. cordis humani. Si quis audierit vocē meaꝫ aperuerit mihi ianuam introibo in illū cenabo illo ip̄e mecū. idcirco ſimꝰ ingͣti ſꝫ valde gͣti leti huicvt ad cor noſtꝝ ingrediat̉. hūilit̉ ſupplicādo dicendoillud v̓bū qd̓ inqͥt Laban ad verbū Abrae. Ingrederebenedicte domū cur foris ſtas Gen̄. xxiiij. Cūqꝫ ſic humilit̓ ad ingreſſum cordisⁱ inuitat̉ tunc dicit xp̄s. Uenio et merces mea mecū eſt Apoc. vlti. Et certe ipſiusaduentū in mente cognoſcit homo ex certis ſignis. pri eſt ineffabilis gaudij. de quo dicit Orige. ſuꝑ Can̄.Hec nulla lingua explicat. nulla eſtimat nec explorat qͣnta dei aduentꝰ gaudia refrigeriaqꝫ inducet. idcirco dicit Augꝰ. in ſoli. Tantā interdū in aduentu chriſti dulcedine guſtaui qd̓ gaudio inenarrabili qd̓ ī eohabui me eſſe hoīem penitꝰ ignorani. Scd̓m ſignū ē deliciaꝝ mūdi ꝯtēptibilitas. De quo dicit Ualeriꝰ in policͣtu li. iij. Cōſtat .n. tūc oēs mūdi hꝰ delicias in penamamaritudinēqꝫ trāſiſſe xp̄s mēte dinoſcit̉ adueniſſe.Terciū ſignū ē tꝑaliū et̓noꝝ felicitas. de dic̄ Bern̄.li. de ꝯſide. ad Eugeniū pa. Adueniēs xp̄s in mētē celeſte deſideriū amorē qͣntā tūc felicitatē efficiat hoc humanā angelicā trāſcēdit rōem. Tūc em̄ poteſt dice-