G.tercia Aduentus
diſcernere cogitationes. Ad primū animi motum velꝓbare vel improbare qd̓ cogitat vt bonas cogitatiōesalat vel ſtatim malas extinguat. Hinc nanqꝫ fons eſtboni ⁊ origo pctī qͣre ibi maxime oportet p̄ſeruari peccatū vbi naſci ſolet. Statimqꝫ ad primā tentationis faciem ⁊ malū anteꝙͣ creſcat reſtringere dū adhuc eſt incogitatiōe. Quarto capilli dealbāt cū capilli vicꝫ caneſcut. in qͦ mora. innuit ꝙ cogitatiōes male ⁊ fede ſūt ꝑpnīaꝫ dealbāde .i. abluende. Iuxͣ illd̓ psͣ. l. Lauabis me⁊ ſuꝑ niuem dealbabor. Nam pnīe ardor quaſi crinesdealbat cū diſtortas cogitationes purificat. vn̄ Greg.xiij. moral̓. Mentes fiquas ip̄e carnales cogitatōes inueniunt pnīe ardore ꝯſumūt: nec cogitationes ſuas dilatari carnali voluptate ꝑmittūt. Ecce ſic debent aīe deuote crines malaꝝ cogitationū reſoluere que volūt vrū elephantē chriſtū ad ſe allicere. Quarto neceſſe eſt vtnō ſolum ſint virgines nude ⁊ habeāt crines reſolutosſed etiam vt habeant dulces voces quibꝰ mediantibꝰxp̄m ad ſe trahant. Et he voces debet pͥmo eſſe cordisletificatiue. vt .ſ. aīe deuota oratio ⁊ bona meditatio. dequa voce dicit ip̄e Can̄. ij. Sonat vox tua in auribusmeis: vox em̄ tua dulcis. ⁊ Psͣ. cxviij. Letabor ego ſuꝑeloquia tua: ſicut qui inuenit ſpolia multa. Secūdo debent eſſe amoris excitatiue. ſicut em̄ aues feminee dulciter canūt. ſic ꝙ cantu dulci mares ad ſe alliciūt atqꝫ trihunt. ſic vox intima aīe deuote debet dulciter cantare:vt ſic chriſtū ſponſum poſſit ad ſe inuitare. et ille cantꝰR. debet fieri fide. ſpe ⁊ charitate. Fides .n. debet iurandoxp̄m inuitare. ſpes hoſpitiū preꝑare. charitas v̓o eū tenere. Et ſic legit̉ de quadam muliere que dum caruiſſꝫaliquanto ꝯſueta viſitatione ſpūali ⁊ diuina. et timensne nimis tardaret. vel veniens cito recederet. allocuta ēvirtutes theologicales dicens. Fides mea vade ad dominū ⁊ adiura eū ꝑ omnes articulos fidei q̄ de eo credunt̉ vt veniat ſpes mea expecta eū et para hoſpitiumcharitas mea cū venerit tene eā ne recedat. cūqꝫ ſic dulciter cantaret ſeqꝫ ip̄aꝫ ad ſuas virtutes excitaret venitmira cōſolatio nō cito recedens. ecce ꝙ magnus ille elephas chriſtus ex dulci cantu aīe deuote venit. in ſinimentis obdormiens. iuxͣ illud Can̄. Ego dormio ⁊ cormeū vigilat. Ꝙͣtum ad ſcd̓m principale in verbis premiſſis ponit̉ loci pulcra preꝑatio. ibi in hortū ſuū. Circa quod notandū. cōſuetudo illa eſt ſatis laudabilis ethoneſta in hoc mundo cū quis aliquam honeſtam ꝑſonaͣ inuitauerit in domū ſuā ꝙ ante eius aduentū locuꝫin quē ip̄m inducere velit bn̄ p̄ꝑet mundet ⁊ diſponatẜm illud Ambro. in qͦdā ẜmone huiꝰ tꝑis dicentis. Ecce inqͥt ſi aliquis vr̄m ſeniorē ſuū in domū ſuā reciꝑe debuiſſet. ab oībꝰ ſordibꝰ ⁊ immūdis rebꝰ ip̄aꝫ domū mūdaſſet. Mora. Hāc ꝯſuetudinē dꝫ ſeqͥ qͥlibꝫ deuotꝰ hōxp̄m ad ſe inuocās ꝑ v̓bū p̄cedēs. vicꝫ. Ueniat dilectꝰmeus ī hortū ſuuꝫ. vt .ſ. abijciat ſordes īmūdicie exēploapū. Apes .n. vt dicūt naturales mirā inter ſe hn̄t mūdiciā ita ꝙ nullas ſpurcicias dimittūt int̓ oꝑa ſua. forisem̄ eijciunt digeſtiones qͣs faciūt intuſqꝫ nullū fetoremſuſtinere pn̄t. ideo dicit Apl̓s Iaco. c. j. Abijciētes oēmīmūdiciā ⁊ obundantiā malicie cū manſuetudine ſuſcipite inſitū verbū qd̓ pōt ſaluare aīas vr̄as. vbi ꝑ v̓buꝫintelligit̉ xp̄s. de qͦ Io. j. In pͥncipio erat v̓bū ⁊c̄. Cunqꝫ ſic ſordes expulerit locūqꝫ mētis p̄ꝑauerit tūc ſecurexp̄m inuitare poterit dicens. Veniat dilectꝰ meꝰ in horTtu ſuū. Ubi nota aīa deuota iuſti hoīs aſſil̓at̉ horto voluptatis quē plātauit dn̄s a pͥnº .ſ. ꝑadiſo terreſtri. Et ſimilitudo hec ꝯgrua vr̄ triplici rōe vt dic̄ anẜ. li. ix. c. iijPrimo igit̉ aīa iuſti aſſil̓at̉Situatiōis.horto voluptatis rōne ſituPlantatiōis.ſ. RōneIrrigationis. ationis. Eſt em̄ hortus ꝑadiſi ſituatus in ioco fertili. eminēti. orientali. Primo qͥdē ſituat̉ in loco fertili ꝓpter qd̓ dr̄ ꝑadiſus grece hortꝰlatine. eden hebraice qd̓ apud nos delicie intpͥtat̉. qꝛ eſt
hortus deliciarū vt dicit Iſi. li. xv. ſic aīa cuiuſlibet deuoti hoīs eſt hortus ſpūaliū deliciaꝝ dei. Ꝙ em̄ ē hortus teſtat̉ Ioh̓. criẜ. Aīa inqͥt ſancta hortꝰ ꝯchuſus eſſintelligit̉. qꝛ dānādo hūanā laudē in bonis q̄ rac̄ bonaintentiōe ſe circūſepit ne ad interiora hoſtis rapiēdo antiquꝰ irrūpe poſſit. iō de ſcā aīa dixit ſponſus xp̄s Can̄.iiij. Hortꝰ ꝯcluſus ſoror mea ſponſa. ꝙ aūt aīa ſcā ē hortus deliciaꝝ ſpūaliū approbat ip̄a veritas ꝓuerb̓. viij.Delicie inqͥt mee eē cū filijs hoīm. qd̓ deducit be. bern̄.ſuꝑ canti. dicēs. Multe tibi delicie cū filijs hoīm et̓nedeus qͦꝝ aīas in ꝑadiſum tue ineffabilis voluptatis etdulcedinis elegiſti. Et notanter dixit ſpōſus Can̄. vbisͣ. Portꝰ ꝯcluſus ſoror mea. qꝛ aīa q̄ dꝫ eē dei hītaculūdꝫ eſſe clauſa ⁊ nō egredi rōnis clauſtrū ꝙͣcito em̄ egredit̉ a dyabolo oppͥmit̉. ſic̄ figuratū eſt Gen̄. xxxiiij. vbilegit̉ egreſſa ē filia dyna filia lye vt videret mulieres regionis illiꝰ. quā cū vidiſſet ſichen filius hemor pͥncepsterre illius adamauit eā ⁊ rapuit ⁊ dormiuit cum illa vioppͥmēs virginē ⁊ ꝯglutinata ē aīa eiꝰ cū illa. triſtemqꝫblandicijs deliniuit. ⁊ ꝑgēs ad prēꝫ ſuū hemor dixit. accipe mihi puellā hanc ꝯiugem. Et ſeqͥtur. Arreptꝭ duofilij Iacob ſymeon ⁊ leui frēs dyne gladijs ingreſſi ſuntciuitatē ꝯfident̓ int̓fectiſqꝫ oībꝰ maſculis hemor ⁊ ſichēꝑiter necauerūt tollētes dynā de domo ſichen ſororē ſuam hāc filiā exponit Nico. de lyra in glo. mor̄. ſuꝑdi. Dyna egrediēs domū pr̄is ſui ſignificat aīamque egredit domū rōnis. iō a ſichē. qͥ interp̄tat̉ ebriꝰ ſignificās dyabolū rapit̉ qͥ trahit eā ad ꝯſenſuꝫ mortalisculpe. ⁊ dormit cū ea inducēdo ad effectū. ſꝫ poſt pctm̄aīa peccatrix incipit dolere. qꝛ ẜm beatū aug. Oīs inordinatꝰ aīmꝰ ē ſibipa pena ſꝫ vt ip̄a nō ad debitā pnīamꝑueniat dyabolꝰ ei blandit̉ in ꝓmittendo diuīe miſericordie magnitudinē ⁊ ſcōꝝ grauiora pctā ei ad memoriam reducēdo .ſ. dauid. manaſſes ⁊cͣ. Sed ꝑ hoc qd̓ ſeqͥtur. Accipe mihi puellā hāc in ꝯiugē. Querit dyabolꝰaīaꝫ quā traxit ad pctm̄ ſibi inſeꝑabilit̓ vt ſociet̉. ſꝫ duofrēs dyne .ſ. ſymeon ⁊ leui ſunt p̄dicatores qͥ mittūt̉ cōbinati Luc. x. Arreptis duobꝰ gladijs .ſ. or̄one ⁊ p̄dicatione inuadūt ciuitatē dyaboli ſicqꝫ totalit̓ ſororē ſuā adomo ſichē .i. dyaboli ꝑ verā pnīam ad ſtatū gratie reducēdo. idcirco aīa quā dꝫ xp̄s velut ꝑadiſuꝫ deliciarūinhabitare nō dꝫ de clauſtro vel de domo rōnis euagare ne a dyabolo oppͥmat̉ ⁊ maximo deſerat̉. Scd̓o para.diſus hortus deliciarū eſt ſituatꝰ in loco eminēti. et hocdicit Baſiliꝰ ⁊ amb̓. in exame. Paradiſus ē in oriēte inmonte altiſſimo de cuiꝰ cacumīe cadētes aq̄ maximumfaciūt lacū. ⁊ in cadēdo tantū faciūt ſonitū ꝙ oēs incole iuxta p̄dictū lacū naſcūt̉ ſurdi. de eminētia etiā ꝑadiſi dicit mgr̄ li. ij. ſnīarū di. xvij. c. v. vſqꝫ ad lunarē circūlū ꝑtingit. vn̄ neqꝫ aque diluuij illuc ꝑuenerūt. ſꝫ hoc n̄tm̄ fuit ẜm glo. ꝓpt̓ loci altitudinē ſꝫ ꝓpt̓ loci puritatemqͥ purgatiōe aq̄ nō indigebat. in hoc .n. moraliter ſignificat̉ ꝙ aīa iuſti hoīs que dꝫ eē hortꝰ deliciaꝝ deo. debetoīa terreſtria excedere ⁊ ꝯtēplatiōe ac deſiderio vſqꝫ adceleſtia ꝑtingere vt ſic dicat̉ psͣ. ix. de ip̄a. Altiſſimū poſuiſti refugiū tuū. Dꝫ .n. aīa noſtra ꝯuerſari in celeſtibꝰ.iuxta illud ad Philip. iij. Noſtra ꝯuerſatio in celis eſt.et potius in celeſtibꝰ ꝙͣ in terrenis occupari. qꝛ dic̄ hay.ſuꝑ Apoca. Animꝰ nr̄ neqͣꝙͣ celeſtibꝰ occupari poterit⁊ mūdanis. aut .n. celeſtibꝰ implicat̉ ⁊ vere beatꝰ ē. autvanis immergit̉ ⁊ miſer ſꝑ ē. Cui ꝯſonat criẜ. Ecce inqͥt ſine delectatōne aīa neqͥꝙͣ pōt eſſe. aut .n. delectat̉ ininfimis aut in ſummis. et quāto maiori ſtudio exercet̉ad ſumma tāto maiori faſtidio turpeſcit ad infima qͣntoqꝫ maiori cura marceſcit. ad infima tāto tꝑe dānabilifrigeſcit a ſummis. hec criẜ. Sed heu multi nr̄i nō attēdut altitudinē aīe iō nō curāt de ea ſꝫ verius ſolēt ip̄amdeijcere. Contra qd̓ dic̄ b. Aug. O aīa mirabilis creatūra q̄ te deijcis. ſi terrā amas melior es. ſi celuꝫ ꝯtēplarisaltior es. ſolo creatore tuo inferior es. ecce ꝙͣ in loco emi-