tercia AduentusF.

cum offertorium diceret. acceſſit grandeuus ille. ⁊ vasplenum ariſtis ꝓprie Ehern. obtulit dicēs. Reporta liprum ad aliud cornu altaris. ⁊ de ſancta cruce. nos aūtmiſſam inchoabis. Quod vir heremita fecit. poſtꝙͣ v̓oeuangeliū ꝯpleuit dicto offertorio ille vas plenū faſciculis diſcoloratꝭ crucis ſignū hn̄tibꝰ obtulit dicēs. Regira iij. librū in aliud altaris cornu. ⁊ miſſaꝫ inchoabisꝓ defunctꝭ qd̓ vir ille vſqꝫ poſt euāgelium ſic̄ an̄ ꝑfecitIlle caluariam capitis in vaſe obtulit cruentatam. in qͦheremita horruit mirabilit̓. ⁊ in hoc ſi a deo eſſet on̄ſioplurimū dubitauit. cuiꝰ cogitatōibꝰ grādeuꝰ ille rn̄ditPetrus apl̓s ſum miſſus ad te q̄ oportuit fieri tꝑibꝰ futuris vt on̄daꝫ tibi. qꝛ mortali humano generi ꝯpaſſuses. ⁊ exaudiuit te deꝰ. Et in ſignum iſtiꝰ obtuli tibi vasariſtis plenum videbis ꝙ an̄ꝙͣ auguſtꝰ finiet̉ ꝙ mēſura ꝓ. xx. denarijs hr̄ qd̓ modo. xx. ſolidis venūdat̉. q. d.Deus qͥ ppl̓m ſuum fame affligi ꝑmiſit. dubitas tu neꝯſolari poſſit. Secūda oblatio quam feci tibi de diuerſis faſciculis diſcoloratis ſignum crucꝭ hn̄tibꝰ ꝑegrinatiōes diuerſas ſignificat. q. d. homines poſt tribulatōnes famis varias fiunt plus in ẜuitio dei feruentioresad diuerſas ꝑegrinādo eccl̓ias. Tercia oblatio quaꝫ decaluaria capitis obtuli tempus in fine dieꝝ iſtoꝝ ſignificat in qͦ tanta ſtrages humanoꝝ corpoꝝ erit qͣntā nūꝙͣ viſa fuerit a tꝑe ex qͦ xp̄iani noīs gentes eſſe ceperūtLhis dictis ille diſparuit. Quinto nō eſt iudicandum deoccultꝭ intentōibꝰ ſinguloꝝ. nō em̄ debemꝰ iudicare deoccultis intentōibꝰ hoīm. qꝛ ſcire corda eoꝝ ſoliꝰ dei eſtIuxͣ illud. j. Reg. xvj. Homo videt ea q̄ patent. deusaūt intuet̉ cor. Ubi nota intentio hoīs aſſimilat̉ radiciarboris vt dicit Anẜ. li. iij. c. xxxj. Primo ſic̄ radix eſt totiꝰ herbe vel arboris pͥncipiuꝫ. ſic etiaꝫ intētio eſt totiꝰv̓bi vel oꝑis initiuꝫ. qꝛ dr̄. xlj. diſt. Cuiqꝫ intentio operinomen imponit. Scd̓o radix ſic̄ expetit latibulū. ſic intentio reqͥrit occultuꝫ. ſicut em̄ radix ꝙͣdiu ſub terra latitat nutrit̉ ⁊ ꝓficit. ſi aūt euulſa fuerit morit̉ ⁊ areſcitita intentio ſi in corde latuerit opus bonū nutrit ⁊ creſcit. ſi aūt poſt temptatōem euulſa fuerit ab humilitateextinguit̉ ⁊ deficit. Iō dic̄ Greg. in omel̓. Sic opus fiatin publico vt ſꝑ intentio maneat in occulto. Tercio qꝛſic̄ radix eſt cā malicie ⁊ bonitatis arboris. ſic intentio ēcā oꝑis. vt .ſ. ꝙ ſit bonum vel malum. ſicut em̄ bonitas⁊ malicia radicis ad ramos aſcendit. ⁊ ſepe apparet inflore ⁊ fructu qͣlis eſt qͣlitas in radice. qꝛ non pōt aliumhumorem ramis infundere quaꝫ illum quem hꝫ in ſe.ſic etiā bonitas ⁊ malicia oꝑis ex intentōne ꝓcedit. naꝫvnus ⁊ idem actꝰ relatus ad diuerſas intentiōes ſortit̉v̓tutem. ⁊ pctm̄ qd̓ ꝓbat̉ Gen̄. iiij. Cayn occidit abel ⁊peccauit. qꝛ ex inuidia fecit. Dauid occidit golyaꝫ gigātem .j. Reg. xvij. Et meruit. qꝛ ex iuſticia ꝓceſſit vt populum defenderet. Ita etiam legit̉ Exo. ix. ꝙ Pharacdixit ad Moyſen. Peccaui etiam ego ⁊ ppl̓us meus. ⁊Math̓ .xxvij. dixit Iudas. Peccaui tradens ſanguinēiuſtum. nec tn̄ pnīam meruerūt. qꝛ cogitatōes eoꝝ depͥuate extiterūt. ſꝫ Dauid dixit. peccaui. cum argueret̉a nathan ꝓph̓a ⁊ veniam meruit cum audiuit. Trāſtulit dn̄s pctm̄ ſuum .j. Reg. xij. qꝛ ex bona intentōe ⁊ recta ꝓceſſit. Iō dicit dn̄s Lu. xj. Lucerna corꝑis tui eſtoculus tuus .i. intentio tua. ſi oculus tuꝰ .i. intentō tuafuerit ſimplex totum corpus .i. opꝰ tuū lucidum erit. ſioculus tuꝰ nequam fuerit etiam totū corpus tuum tenebroſum erit. Et b. apl̓s ad Roma. xj. ſi radix .i. intentio ſancta ⁊ rami ſancti .i. oꝑa. Et tn̄ eſt notādum ꝙ intentio bona nō excuſat maluꝫ opus. v̓bi gr̄a. Aliqͥs rapit illicite aliena vt inde fiat ebyna. ibi eſt intentio bona ſꝫ tn̄ eſt malum opꝰ. Iō dr̄. jͣ. q. j. Non eſt putandaeb̓yna ſi pauperi diſpēſet̉ qd̓ ex illicitꝭ rebꝰ acqͥrit̉. Et ſb̓dit̉ ꝙ hac intentiōe male accipit. vt bn̄ diſpenſet. gͣuat̉potiꝰ ꝙͣ iuuet̉ ꝑ Gregorium. Ex his iam dictꝭ patet. ſic̄radix nō pōt cognoſci an ſit bona vel mala niſi ex fructi

bus arboris. ſic nec intentio hominis pōt recte cogſci niſi ex oꝑbꝰ. Iuxͣ illd̓ Math̓. vij. Ex fructibꝰ eoctatōꝫ. ibi. qͥaduſqꝫ adueniat dn̄s. Circa qd̓ notādumqn̄ pius dn̄s terrenꝰ ad ppl̓m ſuum eſt venturꝰ cū magno deſiderio expectat̉ aduentꝰ eiꝰ nec timent hoīes cūad ipſos veniūt pij ꝓtectores. qͥs magꝭ pius ꝙͣ dn̄s nr̄ih̓s xp̄c. De qͦ Bern̄. qͥd inqͥt de tua pietate dicaꝫ dn̄eih̓u xp̄e qͥ nō minꝰ pctōrem ꝯuerſum diligis ꝙͣ qͥ nūqͣpctī maculam ꝯͣxit h̓ inquaꝫ in mētem cuiuſlibet hoīsadueniet qͥ eiꝰ aduētum cuꝫ deſiderio expectat. qꝛ dicitProuerb̓. viij. Delicie mee eſſe cū filijs hoīm. nec dꝫ hōtime cum qͣ pius dn̄s cupit manere. ⁊ oēm doloreꝫ cordis remoue. Iuxͣ illud Anẜ. ī li. p̄fa. ⁊ Orige. ſuꝑ Can̄.qͥd humana fragilitas ꝑtimeſcit. cū em̄ xp̄c mēti aduenit mox omne tormētum oīſqꝫ penalitas dulceſſit. ꝓ qͦlatiꝰ eſt ſciendū xp̄c venit in mentem cuiuſlibet deuotihominis. vtUiuificator mortuoꝝ.Iocundator tribulatoꝝ.Emendator delictoꝝAnimator pugnatoNecator carnalium deſiderioꝝ.Tranſformator animoꝝ.Primo dico ꝙ xp̄c venit ad nos vt viuificator mortuoꝝ. ⁊ hoc innuit pͥma lr̄a hꝰ v̓bi veniat q̄ eſt. v. ſignificās ꝙ xp̄c ꝑ ſuū aduētū viuificat aīas mortuas ī pctīsnaͣ pctm̄ mortale ī corde generatū mortificat ⁊ extīguitoīa merita ⁊ oēs v̓tutes formatas. iō aſſimilat̉ cuidamlactuce ſpōte creſcenti q̄ dr̄ capͥna de qͣ dic̄ Pli. ī ſpe. na.ꝙ ſi in mare ꝓijciat̉. piſces qͥ in vicino ſunt ꝓtinꝰ moriunt̉. Mare aūt eſt cor humanū. Eſa. lvij. Impij cor qͣſimare feruidū qd̓ qͥeſce nō pōt. in qd̓ qͥdem cor ſi pctm̄ingredit̉ oīa merita ⁊ v̓tutes occidit Iaco. .j. Pctm̄ cuꝫ.ꝯſumatū fuerit generat mortē .ſ. aīe. Et h̓ d̓r̄ mors ſpūalis qͣ qͥs morit̉ ꝑ pctm̄ mortale vt criminoſus. iij. q. iiij.Ira. ⁊ de pe. di. iiij. d. ⁊ hec aſſimilat̉ colloqͥntide. Prīoꝓpt̓ amaritudinē qꝛ colloqͥntida ẜm Yſido. li. xvij. Eſtherba amariſſima ꝓpt̓ qd̓ legit̉. iiij. Regū. iiij. ꝙ fameserat in t̓ra. ⁊ filij ꝓph̓aꝝ hītabant cū heliſeo. dixitqꝫ vnide puerꝭ ſuis. pone ollā grandē ⁊ coq̄ pulmētum cū filijs ꝓph̓aꝝ. Egreſſus ē vnꝰ in agꝝ vt colligeret herbasagreſtes inuenitqꝫ qͣſi vitē agreſtem ⁊ collegit ex ea colloqͥntidas agri. ⁊ impleuit palliū ſuū. ⁊ ꝯuerſus ꝯſciditin ollam pulmēti. ⁊ neſciebat qͥd eēt. infudit gͦ ſocijs vtcomederet. cūqꝫ guſtaſſent de coctōe. exclamauer̄t dicētes. mors in olla vir dei. ex qͦ ptꝫ herbe illiꝰ amaritudo.ſic etiam mors illa ſpūalis qͥ morit̉ aīa ꝑ pctm̄ eſt valdeamara. Iuxͣ illud Iere. ij. ſcito ⁊ vide ꝙ malū ⁊ amaꝝ ēreliqͥſſe dn̄m deū tuū. ⁊ nō eē timorē eiꝰ apud te. iō pōtexponi de ea illud. Eccͣi. xlj. O mors ꝙͣamara ē mēoriatua. Scd̓o ꝓpt̓ latitudinē. qꝛ colloqͥntida ad modū vitꝭiuxͣ terrā ramos ſuos expādit. Sic etiam mors ſpūalisadeo late ſe exꝑandit in viribꝰ ſuis vt pauci eā euadāt.qꝛ ad Ro. iij. Peccauerūt oēs. ⁊ egent gr̄a dei. ſi qͥs igr̄ab hac morte voluerit viuificari neceſſe eſt xp̄m venire⁊ mortuā aīaꝫ viuificare. ipſe em̄ ad inſtar galline viuificat aīam. Refert Ariſt. li. vj. aīaliū. Cū gallina cubatſuꝑ oua tūc poſt. x. dies generatōꝭ ꝯplet̉ pullus ẜm oēsꝑtes ſuas ⁊ tūc hꝫ maius caput toto corꝑe. ⁊ hꝫ caputinclinatū ſuꝑ crus dextꝝ. ⁊ alas expāſas ſupͣ caput ptꝰhoc rumpit̉ teſta die. viij. vel. x. ⁊ exeūt pulli iam viuificati. Spualit̓ gallīa gerit figurā xp̄i Math̓. xxiij. Quotiēs volui ꝯgregare te ſic̄ gallīa ꝯgregat pullos ſuos ſb̓alis ſuis. ſic̄ eī gallīa ē cā viuificatōis pulloꝝ. ſic deꝰ aīarū. qꝛ dic̄ Aug. in li. de naͣ. Inno. Due vite ſt̓. Una corꝑis. altera aīe. ſic̄ vita corꝑis aīa. ſic vita ē aīe deꝰ. ⁊ qm̄ſi aīa deſierit corpꝰ. morit̉ hō. ſic aīa morit̉ cū deſierit eādeus. Idem aīa per pctm̄ pn̄tia xp̄i carens qui eſt vita