Druckschrift 
1 (1487) Pars hiemalis de tempore
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica

candū. qꝛ dicit Haymo de certis de aꝑtis rebus pn̄t cognoſci quō fiant licitum eſt iudicare. v̓bi gr̄aſicut eſt homicidium adulterium publica fornicatioſimilit̓ Criẜ. de regulis iuris vbi. dic̄ de manifeſtisnon pn̄t bono animo fieri vt ſtuprum. blaſphemie. furta. ebrietas. ſimilia ꝑmittant̉ nobis iudicari. Sꝫ d. a.videt̉ de talibꝰ pct̄īs ſit iudicādum. qꝛ in vitaſpa.li. iiij. c. cxxxviij. Dixit qͥdam ſenex iudices de fornicatoribꝰ ſi caſtꝰ es. qꝛ ſil̓r lege p̄uaricarꝭ. etem̄ dixitforniceris. dixit etiam iudices. Ubi nota be. Augꝰſuꝑ Math̓. vij. ponit tres ꝯſideratōes. Et be. Grego.ſuꝑaddit duas qͣs qͥlibet dꝫ hr̄e aliuꝫ vult iudicare.Primo dꝫ videre ſi eſt ei ſimilis in culpa hac vel maioriſi ſic tūc non dꝫ iudicare. ſꝫ ambo dn̄t ſuꝑ ſe gemere. ſi eſt ei ſimilis dꝫ ire ad ſecūdam ꝯſideratōeꝫ. videreſi aliqn̄ fuit ſimilis. ſicut tūc volebat ſibi miſcd̓iaminhiberi. ſic dꝫ alteri exhibere. ſi v̓o ē ei ſimilis necaliqn̄ fuit tūc dꝫ ire ad terciam ꝯſideratōꝫ cogitareadhuc pōt eſſe ſimilis. rōne talis dubij dꝫ ſuꝑꝙͣ fiet. tunc dꝫ tranſire ad qͣrtam ꝯſideratiōeꝫ. viderealiquos defectꝰ ſi iſte eſt rep̄henſibilis ſit in aliqͦ ꝯmēdabilis. ſi hꝫ aliquos defectꝰ videre dꝫ an̄ habeat etiam ꝓfectus. tūc rōne eoꝝ magis hꝫ ſupportanduseſt in his minꝰ hꝫ. Si v̓o quis videt̉ eſſe malus. necaliqd̓ bonum hꝫ quo ſit tolerādus dꝫ tranſire ad quintam ꝯſideratōꝫ vt qꝛ iſte videt̉ alicui eſſe malus forte inꝯſpectu dei ſit merito p̄ferendus. Et ponit exemplumGreg. in Stephano Paulo. nam cum ſtephanꝰ ꝯſentiente adiuuante paulo lapidaret̉ ſtephanꝰ oīno eratbonꝰ. Paulus aūt oīno videbat̉ eſſe malus. tn̄ inſpectu dei erat paulus ſtephano p̄ferendus qͣre dic̄ b.Greg. xj. q. j. c. Sacerdotibꝰ. Nolite an̄ tempus iudicare quoaduſqꝫ veniat dn̄s. nam multa ſunt hominesde iudicio illiꝰ ignorāt. qꝛ fortaſſis vos laudatis ille reH p̄hendet. que vos rep̄henditꝭ ille laudabit. Secūcnon eſt iudicanduꝫ de ꝓſperis ſucceſſibꝰ damnādoꝫqꝛ ꝓſperitas maloꝝ eſt iniqͥtatꝭ initium calamitatisindicium. Primo qͥdem eſt iniqͥtatꝭ initium. aſſil̓at̉buboni Yſid̓. em̄ li. xij. d. bubo ē auis onuſta plumiſꝫ multa detenta pigricia debilis ad volandum in ſepulcris die ac nocte morat̉. Sic pctōr abūdans diuitijſeſt qͣſi bubo onuſtus pennis piger valde ad exercitumbonoꝝ oꝑm. debilis ad ꝯtemplatōis volatū. manēsin mortuoꝝ ſepulcris .i. in fetore oꝑm peſſimoꝝ ſeu carnalium pctōꝝ. Primū patet. ij. Paral̓. xxxiij. de Maomnes gentes ydola adorauit. vt. iiij. Reg. xxj. Dicit̉ ſanguine ꝓph̓aꝝ repleuit hirl̓m vſqꝫ ad os. Secūdopatet de Salo. cui adeo ꝓſꝑe ſucceſſit tꝑe ipſiꝰ argentum intanta erat abūdantia inqͣntū lapides. iij. Regx. qͣre dicit̉ de ipſo Ecc̄i. xlvij. Collegiſti qͣſi auricalcumauꝝ. inclinaſti femora tua mulieribꝰ. ecce habitauit īfetore carnalium deſiderioꝝ. Scd̓o ꝓſꝑitas eſt calamitatis indicium. Nam bubo apud augures malumtendere fert̉. loci ſolitudinem vbi hītat videt̉ nūciare. ſic ꝓſꝑitas eſt future damnatōis deſolatōis p̄noſticatio. iuxͣ illd̓ Prouer .j. Proſꝑitas ſtultoꝝ ꝑdet illos pe. di. iij. §. ꝙͣꝙͣ. dr̄ ꝓſꝑitas maloꝝ reſultat in caput. dicit dn̄s Lu. vj. Ue vobis diuitibꝰ habetisꝯſolatōꝫ vr̄aꝫ in hoc mundo. ac ſi aꝑte dicat ipſa vr̄aſolatio quaꝫ nunc in pn̄ti accipitis. ve vobis ſuꝑ venturum deſignat et̓ne damnatōꝭ. hoc ptꝫ in exemplo.Quadam vice be. Amb̓. romam ꝑgens in qͣdam villatuſcie apud quēdam virum locupletē hoſpitatꝰ reqͥſiſſet ſuꝑ ſtatu ſuo ait. Statꝰ meus dn̄e ſꝑ felix extititglorioſus ecce diuitijs habundo infinitis famulos ꝙͣplures habeo magnāqꝫ cateruam filioꝝ nepotū poſſi

deo omnia ſemꝑ ad vota habui nec vnꝙͣ aliqͥd mihiquo triſtarer aduenit qd̓ audiens Amb̓. obſtupuit vehement̓. his ſecum erāt in comitatū dixit. Surgite hinc qͣntocitiꝰ fugiamꝰ. qꝛ dn̄s non eſt in loco iſto. Feſtinate inqͥt filij feſtinate ne nos vltio d̓ina app̄hendat. in pctīs eoꝝ nos inuoluat nec mora. fugerun aliqͣntulum ꝓceſſiſſent ſubito terra ſe aperuit hominem illū cum vniuerſis ad ip̄m ꝑtinebant. ita abſorbuit vt nullū inde veſtigium remaneret. qd̓ cernēsbe. Amb̓. ait. ꝙͣmiſcd̓iter dn̄s parcit aduerſa tribuit ꝙͣſecure iraſcit̉ ſꝑ ꝓſpera elargit̉. eſt iudicandum de ꝓſꝑis ſucceſſionibꝰ damnādoꝝ. ſunt tn̄ nōnulli de his ceſſant iudicare deū. qͣſi ſit iniuſtꝰ. inculpando dicentes Iob. xxj. Quare impij viuūt ſublimati. ꝯfortati diuitijs. ſemē eoꝝ ꝑmanet coraꝫ eis. ꝓpinqͦꝝturba nepotum in ꝯſpectu eoꝝ. domꝰ eoꝝ pacate ſūt ſecure. non eſt dei v̓ga ſuꝑ eos. bos eoꝝ ꝯcepitabortiuit. vacca ꝯcepit non eſt pͥuata fetu ſuo. egrediunt̉ qͣſi greges ꝑuuli eoꝝ. infantuli eoꝝ exultāt luſibꝰtenent tympanū cytharam gaudēt ad ſonū organiducūt in bonis dies ſuos. ecce proſꝑe ſuccedit malisꝓpt̓ea murmurāt aliqͥ ꝯͣ deum. ſꝫ aduertūt illud qd̓ſequit̉. in puncto ad inferna deſcendūt. q. d. be. IoNolite mirari nec iudicare de ꝓſpero ꝓceſſu malo.qꝛ hic bonis ſi fecerūt recipiūt mercedem. vt in futuro hēant et̓nam penam. Iuxͣ illud Greg. mali bona hac vita faciunt remunerant̉ vt ad ſola poſteruꝫormenta ꝓtrahant̉. Tercio eſt iudicandum teme­ I.rarie de vicijs impunitis reproboꝝ. qꝛ ſignum eſt odudei. ſic̄ em̄ pr̄ carnalis filiuꝫ quem diligit alijs a malisretrahit. flagellis corrigit. Iuxͣ illud Eccͣi. xxx. Qui diligit filium ſuū. Glo. amore diſcreto aſſiduat ei flagella v̓bera. ſic etiaꝫ xp̄c pr̄ nr̄ rōne creatōis qͦs diligit hos pctīs punit. iux illud Apoc̄. iij. Ego inqͥt qͦs amo arguo caſtigo. Et apl̓s ad Heb̓. xij. Quē em̄ diligit deꝰcaſtigat .ſ. a malis retͣhendo. flagellat em̄ oēm filiū quērecipit. Et infra. qͥs em̄ eſt filiꝰ quem non corripit. q. d.nullus. loq̄ndo de filio vero dilecto. ecōtra vr̄ eſſe odium ira pr̄is ſi videt filiū in pctīs viuere. nec eum vultcorrigere. Sic eſt ſignū magne ire dei homines peccare ꝯſpicit. eos impunitos ꝑmittit. ſic̄ teſtat̉ b. Aug.dicēs. Sūma dei ira eſt ꝑcit. ad hoc em̄ ꝑcit vt īet̓nū puniat. Un̄ orat dicēs. vre ſeca vt in futuroꝑcas. dic̄ be. Greg. Peccātes tūc qͦuſqꝫ ꝯſideremusampliꝰ miſeriores qn̄ eos ꝯſpicimꝰ in culpā ſua ſine flagello derelictos. Cui ꝯſonat Boe. li. iiij. ꝯſo. ꝓſa. iiij.multo infelitiores ſunt improbi impunitate donati ꝙͣiuſta vltōe puniti ⁊cͣ. Quarto eſt iudicādum de di­uerſis euentibꝰ ſaluādoꝝ. em̄ bonis aduerſa adueniunt ſignū eſt charitatꝭ ſaluatōꝭ. in horolo. Sap̄. li.j. ca. xiij. Querit amādus a vera ſapīa. qͣre inqͥt amicospotiꝰ aduerſis ꝙͣ ꝓſꝑis ſoles exercere. rn̄det ꝓni ſintſenſus hoīs ad malum ab adoleſcentia ſua. ſapiēda eſtvia electoꝝ ſpinis tribulationū ne noxia delectatio materiam p̄beat delinq̄ndi. dum electus nimis ꝯtinuistribulatōibꝰ p̄mit̉. ad ſuꝑna etiam inuitꝰ cogit. Hec ille. dn̄s intdum p̄mit fame. int̓duꝫ infirmitate. autalia aduerſitate. ꝓpt̓ hoc nullus dꝫ xp̄m inde blaſphemare aut iniuſtū eſtimare. aut temerarie iudicare. Refert em̄ Tho. brabātinꝰ in li. apū. c. xxix. Anno dn̄i M.cxc. Cum fames valida totū vere mūduꝫ occupaſſet.multos hoīes occidiſſet. heremita qͥdaꝫ ſctūs in beluacēſi dioceſi humano generi in multꝭ lacrimis ꝯpaſſus.dn̄m freq̄ntiꝰ arguebat cur ppl̓m ſuū tanta aduerſiōeꝯtēneret. irremediabilit̓ flagellaret. vir vna nocte miro cordis eſtū ante ꝯſpectū iuſti iudicis iteraret. apparuit ei vir etate grādeuꝰ dicēs. Surge miſſaꝫinchoa. ſalus ppl̓i ego ſum. cui ille. dies eſt. celebrare lꝫ. Et ille. oꝑtꝫ ne deſeras ille tremefactꝰ renitiandens ſurrexit. ſe p̄ꝑans miſſam inchoauit. vir aūt .