tercia Aduentus

ideo conuenit vt in corporibꝰ celeſtibꝰ etiam renouatismaior erit lux. ⁊ hoc tenet̉. ſi qͥs inſtaret ꝯͣ hoc ſic lux coroꝝ celeſtium ampliꝰ ad vſum hominis nō eſt. Iuxͣ illud Eſa. lx. Non erit tibi ampliꝰ ſol ad lucendum ꝑ diem̄ videt̉ ergo ꝙ non augmētabit̉ lux corpoꝝ celeſtiuꝫAd hoc dicit ꝙͣuis corꝑa celeſtia poſt iudiciuꝫ nō ſuntin vſu neceſſitatis erūt tn̄ in vſu leticie ⁊ delectationis.Quarto ⁊ vltimo querit̉ qͥd fiet poſt diem iudicij animalibꝰ brutis vegetabilibꝰ ⁊ plantis. Rn̄det̉ ꝙ animalia bruta vegetabilia deſinūt ẜm ſe ſtatui corruptionistradunt̉. ideo poſt iudicium futurum non manebuntquia ſtatui incorruptionis qui tunc erit non conueniunt. ſi quis obijceret. videt̉ ꝙ nō deſtruent̉. quia ſuntde ꝑfectione vniuerſi. ergo ſine eis vniuerſum eſſet imꝑfectum. Ad hoc dicit̉ ꝙ animalia bruta ⁊ vegetabilianon ſunt de ꝑfectione vniuerſi ſimpliciter ẜm ſubſtantiam ſꝫ ẜm ſtatum pn̄tem.¶ Tominica tercia Aduentus ſmo.Olite ante tempus iudicare quoaduſqꝫ adueniat dn̄s. j. ad Chorin.iiij. Amb̓. in expoſitione dicit. Aluear eſt ꝓprius locus apiaſtri in quo fuerint apes eum diligunt⁊ ei tantam reuerentiaꝫ exhibent. vt vlle de ſuis domibus exire audeant ipſo viſo totus animat̉ exercitus. iōqꝫ deperdito triſtat̉. ⁊ ad alium diuoluit̉. Spūaliter dicendo licet aliqui hanc dominicam terciaꝫ attribuantaduētui xp̄i in mortem cuiuſlibet hominis. quia tn̄ aduentus eiꝰ in mentē p̄cedit. pͥus vtiqꝫ in mentē venitꝙͣ in mortem. idcirco pͥus de aduentu xp̄i in mentē aliqua breuit̓ ꝑtractabo. Per aluear em̄ anima hominisboni ⁊ fidelis. etiaꝫ ꝑ apiaſtrum xp̄c deſignat̉. Et ſicutaluear eſt ꝓprius locus apiaſtri. ſic anima deuoti hominis ꝓprius locus xp̄i. Sicut teſtat̉ be. Aug. li. ſoliloqͥo.ca. cxxxj. dicens. Ecce domine deus meus omnipotēsinueni locū vbi habitas. qꝛ ī anima quā creaſti ad imaginem ⁊ ſimilitudinem tuam que te ſolum querit ⁊ deſiderat. Ego erraui ſicut qͥ perijt querens exterius te qͥes interius. laboraui multum. querēs extra me ⁊ tu habitas in me. ſic tn̄ te deſidero ꝙ circūiui ⁊ ꝑambulaui vicos ⁊ plateas ciuitatis huiꝰ mundi querens te ⁊ nō inueni. qꝛ male querebā foris quod erat intus. Hec Augū. ⁊ ſicut apiaſter dum eſt in alueari ab aꝑibꝰ diligiturſic xp̄c qͥ eſt ex vera dilectione in anima habitat ab hominibꝰ amat̉. Quia dicit Hugo ī ſolilo. de arra anime.Quid tibi ꝑ dilectōꝫ datum eſt. q. d. ꝙ xp̄c ꝑ ſuaꝫ grāꝫdedit ſe tibi animaꝫ tuam inhabitans. nec melius necdecentius ꝙͣ ꝑ dilectionem rependi pōt. ideo dicat q̄libet deuota anima cum Dauid psͣ. xvij. Diligam te domine fortitudo mea ⁊cͣ. Item ſicut apes apiaſtro magnam reuerentiam exhibent ita ꝙ nō audent de domibus ſuis exire. ſic etiam exiſtente xp̄o in anima homīsvelut in ſuo alueari dꝫ ei magnam reuerentiaꝫ exhibere vt mereat̉ eum apud ſe tenere. qꝛ dicit be. Aug. Felixanima queritam ſuaꝫ ſtuduerit ita gubernare vt xp̄mhoſpitem ⁊ habitatorem mereat̉ acciꝑe. Econtra felixilla conſcientia tota lacrimaꝝ lugenda que ſe ita malisoꝑbꝰ cruentauit vt in ea xp̄c non reqͥeſceret. Item ſic̄apes viſo apiaſtro animāt̉ ⁊ letant̉ ipſoqꝫ deperdito acalium diuolāt. ſic anime deuote in pn̄tia xp̄i animant̉⁊ letant̉. Sicut de hoc dicit Remigiꝰ ſuꝑ Math̓. O ꝙͣineſtimabile gaudium in ſe ꝯcipit cor humanum ꝑ xp̄iintra ſe dulciſſimum. feliciſſimūqꝫ aduentum. ſꝫ ſi xp̄mꝑdiderit ꝑ pctm̄ diuertit̉ ad dyabolū. ⁊ ſic non hꝫ in qͦdelectet̉ iuxͣ illud Boe. li. de trini. Cōſtat qꝛ anima peccati obnoxa in nullo eoꝝ que dei ſunt aut q̄ ad beataꝫvitam ꝑtinent poterit delectari. Attamē ne ipſa deſperet de ipſius readuentū ꝓmittit Apl̓us eius aduentū

.F.⁊ ꝯſolat̉ animam dicens. Nolite ante tempus iudicare. q. d. nolite iudicare temerarie dicentes ꝙ xp̄c in animaꝫ non reueniet quoaduſqꝫ ex ſua benignitate venietdn̄s. ſi em̄ animam int̓dum exigentibꝰ culpis dimittettn̄ per pnīam his purgatis ad eam iterato ſe diuertit.In quibꝰ verbis nos ad duo hortat̉. Primo ⁊ principaliter.Ad iudicij temerarij vitationem. ¶ Nolite iudicare.ibi. Nolite ante tempus iudicare. Ubi nota ſol materialis ꝑ ſuaꝫ abſentiaꝫ circa nos facit tenebras atꝫ noctem in quibꝰ non poſſumꝰ ꝑfecte de coloribꝰ iudicarenon em̄ tunc eſt aptum tempus inter nigrum ⁊ albuꝫdiſcernendum. quod em̄ eſt albū poſſet iudicari nigru⁊ econtra. ideo ortus ſolis ad hoc faciendum eſt ſalubriter expectandus. Spūaliter ꝑ ſolem intellige xp̄m quidicit̉ ſol iuſticie. In cuiꝰ abſentia nihil aliud eſt in anima noſtra niſi nox peccati ⁊ tenebra ignorātie. ſicut em̄lampas illuminat eccleſiam. ſic xp̄c intellectum nr̄m ⁊animaꝫ. Ideo dicit Hugo de clauſtro anime. Xp̄c hꝫſe ſicut lampas in medio eccleſie .i. anime ad illuminandum. idcirco abſqꝫ xp̄o nō poſſumus apte inter pctm̄⁊ pctm̄ iudicare. iuxͣ illud Ioh̓. xv. Sine me nihil poteſtis facere. ideo in hoc tꝑe de qͥnqꝫ principalit̓ nō eſt indicandū .ſ. de dubijs exceſſibꝰ pctōꝝ.De ꝓſperis ſucceſſibꝰ damnandoꝝ.De vicijs impunitis reproboꝝDe aduerſis euentibꝰ ſaluandoſibꝰ pctōꝝ. qꝛ dicit canon de dubijs benigna int̓pretatio eſt facienda. xxxiij. di. c. Habuiſſe. Et Ioh̓. Criẜ. exͣde regū. iur̄. Nolite iudicare hoc inqͥt loco nihil aliudnobis inhiberi eſtimo niſi vt ea facta que dubium eſt qͦanimo fiant in peioreꝫ ꝑtem int̓pretent̉. ſꝫ ſunt heu nonulli omnia facta hoīm ad peiorem ꝑtem int̓pretantesdantes intelligere ꝙ tale iudicium temerarium ex corruptōe ſuoꝝ cordium ꝓceuit qꝛ iudicant alium ẜm qd̓ſentiūt in ſeipſis. Et ponit exemplum Anẜ. li. ſil̓itudi.ix. c. xxxvij. Metallum inqͥt qn̄ fundit̉ qͣlem in modulo reꝑit talem formam ſibi aſſumit. ſic qͥ formam ſui cordis hn̄t difformatam. qͥcqͥd inciderit totum inueniturdeformatum ⁊ corruptum. ſic etiaꝫ in vaſe corrupto totum quod infundit̉ corruptuꝫ inuenit̉. Et addit. ꝙ tales ſimiles ſunt infirmis quibꝰ cibꝰ qn̄qꝫ ſapidus ⁊ bonus videt̉ amarus. ⁊ hoc nō eſt ex vicio cibi ſꝫ ex corruptione palati. ſic ⁊ iudicium malum nō ex vicio ꝓximiſꝫ ex corruptione iudicantis ꝓcedit. Et ponit alias ſimilitudines. Baculus inqͥt in aqua poſitꝰ videt̉ ꝯfractꝰin reflectōne vmbre ⁊ turres ⁊ montes iuxta aquas vident̉ tranſuerſi. Eodem mō cordi tranſuerſo ⁊ viciatoomnia vident̉ tranſuerſa ⁊ viciata. ſemꝑ em̄ credit latro ꝙ omnes ſint ſibi ſimiles. Iuxͣ illud Criẜ. Omnishomo ẜm ſe alteꝝ iudicat qd̓ tn̄ non eſt faciendū. quiadicit be. Amb̓. Suꝑ beati īmaculati. ⁊ hr̄. iij. q. vij. Iudicet ille de alteriꝰ errore qͥ non hꝫ in ſe quod ꝯdemnet.i. quod dignum ſit ꝯdemnatōne ẜm Glo. Et ſubdit.Iudicet ille qͥ agit eadem q̄ putauerit in alio puniēdacum de alio iudicat in ſe ſnīam ferat. Ex qͦ patꝫ ꝙ malinō dn̄t de pctīs alioꝝ iudicare. ſꝫ deberēt facere exemplo ſenis. de qͦ legit̉ ī vitaſpa. li. iiij. c. xxv. ¶ Quidā frat̓in Sathij inuentus eſt culpabilis. ⁊ miſerūt alij ad abbatem vt veniret qui ſurgens venit. tollenſqꝫ ſportaꝫvetuſtam impleuit illam arena. ⁊ portauit ſecum illi occurrerūt ei dicentes. qͥd eſt hoc pr̄. dicit. pctā mea q̄ p̄tꝰme curr̄t. ⁊ nō video. ⁊ veni hodie aliena iudicare pctāIlli āt hoc audiētes nihil locuti ſunt fratri. ſꝫ ignoſcebāt ei ſic. ⁊ ſi nos pctā nr̄a attēderimꝰ aliena nūꝙͣ iudicaremꝰ. Et dico notāt̉ ꝙ ī dubijs exceſſibꝰ nōͣ eſt iudi-