ſecunda Aduentus.C.

¶ Dominica ſecunda aduentus ſermo primus.Uecūqꝫ ſcripta ſunt adnoſtram doctrinam ſcripta ſunt vt ꝑ patienN TIſdlatione ſoripturaꝝ ſpem habeamꝰma. xv. Doct. palludius in libro ſuo de agriculOtura dicit. Si quis vult puteum fodere vt ſciat in quoloco poſſit aquam inuenire iſtum modū tenere debet.Mane ante ortū ſolis his locis appropinquare debet.in quibus aqua eſt querenda. ⁊ equaliter verſus ſolemdepreſſe iacens in terra ſpectare debet orientem. et in qͦloco criſpum ſubtilis nebule aerem ſurgere viderit ⁊ velut rorem ſpargere ſigno aliquo vel vicine arboris debet p̄notare. Nam cōſtat ſiccis locis vbi hoc fiat aquālatere MMoraliter ꝑ puteū intellige ſacram ſcripturam.iuxta illud Ioh̓. iiij. Puteus altus eſt. Eſt enim ſacraſcriptura alta reſpectu eterni premij. Et hoc teſtat̉ beatus Grego. ſuꝑ Ezech̓. Sacra inquit ſcriptura oſtendit altitudinē in ꝓmiſſione premioꝝ. oſtendit horribilem aſpectum in terroribꝰ ſupplicioꝝ. ſed ꝑ aquaꝫ intelige ſapientiā. De qua Ecc̄i. xv. Aqua ſapientie ſalutaris potauit illum. modo ad ꝓpoſitum. Quicunqꝫ vultfodere puteum ſacre ſcripture vt inueniat aquā ſapientie debꝫ iacere in terra humilitatis. ⁊ reſpicere ad orientem ꝑ quem chriſtus intelligit̉. Iuxta illud Zacha. vjEcce vir oriens nomen eius. quia debet humiliter ſapientiam ſacre ſcripture ⁊ eius myſteria ꝑſcrutari a xp̄o⁊ poſtulare vt habet̉ Iacobi .j. Si quis indiget ſapientia poſtulet a deo qui dat omnibꝰ affluēter. vnde in terra humilitatis iacens. ⁊ ad orientē chriſtum cōſpiciensſubtilem nebule vaporem conſpicit qui ſe velut roremſpargit. quia qui humili mente a chriſto ſapientiam petit. Primo hanc ſubtilis ⁊ tenuis vaporis ꝯſideratōneꝑcipit. qd̓ poſt paulatim excreſcēs velut ros deſuꝑ veniens copioſius ⁊ largius ſe infundit. qꝛ vbi humilitasibi eſt ſapiētia Prouer. xj. qꝛ humilitas eſt debita diſpoſitio ad ſapientiam. qꝛ ẜm Paſcaſium ip̄a eſt aqua ſemper fluens ad ima. psͣ. xviij. Sapientiam preſtans paruulis. Et de hac ſcriptura hoc verbum preaſſumptumeſt. Quecunqꝫ ſcripta ſunt. In quo innuit̉ quadruplexvtilitas nobis ex ſcriptura ꝓueniēs ⁊ ꝓcedens.Intelligentie claritas.Suſtinentie ſoliditas.Interne leticie ſuauitas.Obtinende glorie ſecuritas. ibi.Quecūqꝫ ſcripta ſunt. vt ꝑ patīaꝫ ⁊ ꝯſolationē ſpem haXbeamus. De primo ſciendū. ſpeculum clarū ⁊ bene potitum demonſtrat nobis et dat intelligere maculas facieꝝ. qꝛ dicit Hugo in didaſc. libro. iiij. Quanto aliqd̓corpus mundius ⁊ purius fuerit. tātomagis in ip̄o macula apparebit. qd̓ pōt intelligi de ſpecl̓o puro. Specilū claru ſacrā ſcripturam ſignificat. iuxta illud Grego.Sacra ſcriptura mentis oculis qͣſi quoddā ſpeculū opponit̉ vt interna noſtra facies in ip̄a videat̉. ibi .n. fedaibi ⁊ pulcra nr̄a cognoſcimus. ibi ſentimꝰ quantū ꝓficimus. ⁊ a ꝓfectu ꝙͣ longe diſtamus. Hec Gregor. Etin ſpeculo oīa que ante ip̄m ſunt repreſentant̉. ſic in ſacra ſcriptura oīa nobis neceſſaria ad ſciendū ꝯſcribuntur. ſunt .n. ſcripta. facilitas mādatoꝝ ad oꝑandū. exēplaritas ſanctoꝝ ad imitādū. prauitas pctoꝝ ad erubeſcēdū. iocunditas gaudioꝝ ad acqͥrendū. eternitas toL mētoꝝ ad declinandū. Primo dico ꝙ in facͣ ſcriptura ēleuitas mandatoꝝ ad oꝑandū. Conſuetudo eſt ciuiuꝫciuitatū vt ſtatuant aliqͣ mādata ẜm que incole debētſe regere nec ea excedere. qꝛ dicit Areſto. vj. polit̓. Nōfacile eſt ciuitatē ꝑmanere ſine legibꝰ ⁊ ꝯſuetudinibꝰ cōpoſitā. Si aūt exceſſerint hoīes in ciuitate cōmorantesmandata ⁊ ſtatuta ſuꝑioꝝ ẜm hoc ꝙ delinquunt puniunt illos. et de cōmunitate exterminant̉. ẜm illud Are

ſto. x. ethi. Oportet bonos ꝓuocari ad virtutes ꝑ premia. malos v̓o ꝑ penas inſanabiles totaliter extermīari. ſic etiā chriſtus dominus in ciuitate huius mūdi dedit precepta ꝑ miniſtꝝ ſuū Moyſen. Numeri. xv. dicens ad filios iſrael vt faciant ſibi fimbrias ꝑ quattuorangulos pallioꝝ ponentes in eis vittas iacinctinas qͦscū viderint recordarent̉ omniū mandatoꝝ dei. Et promiſit premiū ſeruantibꝰ mandatū duplex. Primū ē ter Zre facilis ꝓmiſſionis ingreſſio et eius pacifica poſſeſſioDeutro .iiij. Quid ꝑ terrā promiſſionis q̄ fluebat lacteet melle aliud intelligitur niſi terra viuentiuꝫ que fluitlacte puriſſime humanitatis. et melle ſuauiſſime chriſtideitatis in hanc intrant faciliter om̄es qui ſeruant mādata dei. Iuxta illud ꝓuerb̓. vij. Serua mandata meaet viues. Gloſa. vita gratie in preſenti. ⁊ glorie in futuro. Secundū eſt reꝝ multiplicatio. Deutro. xj. Si man 2Idata mea cuſtodieritis dabo vobis pluuias. et temporibꝰ ſuis terra germinet ſemen ſuū. pomis arbores implebunt̉. paneꝫ comedetis in ſaturitate. auferaꝫ inimicos de finibus veſtris. Quinqꝫ ex vobis ꝑſequunt̉ centum. ⁊ centū deceꝫ milia. et hoc fit ad literam. mandatadei cuſtodienti. Sed moraliter ſic exponit Lyra. Dabovobis pluuias .i. doctrinas ſalutiferas. Deutero. .xxij.Cōcreſcat in pluuia doctrina veſtra. et he doctrine dātur temporibus ſuis. qꝛ eſt tempus loquendi. ⁊ eſt tp̄stacendi Ecc̄i. iij. Hoc eſt vnū premiū illi qui ſeruat p̄cepta dei. Aliud tangit̉ ibi. ⁊ germinet terra ſemen ſuūhoc eſt corpus humanū excitat̉ ꝑ opus meritoriū. Terciū tangit̉. et pomis arbores implebunt̉ .i. vires animeinteriores bonis actibus interioribꝰ applicabūt̉. Quartū innuit̉ ibi. panē comedetis in ſaturitate intellige panē euchariſtie qͥ dat hic plenitudinē gratie ⁊ poſtea glorie. Hec lyra. Et ſicut duplex ꝓmiſit tꝑale premiū ſeruantibꝰ mādata. ſic et duplex nō ſeruātibꝰ mādata deiſequitur ſupplicium. Primū fuit de terra ꝓmiſſioniseiectio. Deutro .iiij. vbi mandata nō ſeruātibꝰ cōminatur eiectionē de terra illa. ⁊ captiuitatem in aliena terravt dijs ſeruirēt alienis. Scd̓m malū ⁊ ſuppliciū eſt reꝝtꝑalium minutio: qd̓ patet Deūt̓. xxviij. vbi dr̄. Si nōcuſtodieris mādata dei maledictꝰ eris in ciuitate. maledictus in agro. maledictū horreū tuū. ⁊ maledicte reliquie tue. armēta bonū tuoꝝ. et greges ouiū tuaꝝ. Id̓omerito in ſacra ſcriptura ē leuitas mandatoꝝ ad oꝑandū. Iuxta illud Math̓. xj. Onus meū leue. Scd̓o ſcriptura eſt exemplaritas ſanctoꝝ ad imitāduꝫ. Dicit em̄. FAmbro. in exame. ꝙ apes tꝑe veris ⁊ eſtatis flores capiunt ⁊ ceras de floribꝰ faciūt. ⁊ in ꝯuehendis floribusqn̄qꝫ inter eas rixe fiūt. ſed iniecto pulueris aut feni tota diſcutit̉. ꝑ tp̄s veris aūt eſtatis intelligit̉ vita gratiein preſenti. ꝑ flores v̓o exempla ſanctoꝝ. de quibꝰ Canticoꝝ. ij. Flores apparuerūt in terra noſtra. ſicut igiturapes tꝑe veris colligūt flores ad mel oꝑanduꝫ. ſic noscolligere debemus exēpla ſanctoꝝ ad imitandū. et hociubet ſapiens Catho dicēs. Multoꝝ diſce exēpla quefacta ſequaris. Que fugias vita nobis eſt aliena magiſtra. Et rōnē ponit Greg. li. xxiiij. Moral̓. c. v. Qui ſanctoꝝ viroꝝ exēpla reſpicit eoꝝ cōꝑatione penſans iniquū ſe eſſe dep̄hendit. ideo dicit ibidem. c. xv. Boni inhac vita ſctōꝝ patꝝ exemplis paſcunt̉ qͥbꝰ refici indigemus donec pn̄tis mortalitatis vmbras tranſeamusvt ſic ſꝑ honeſtate ambulemus. Hec ille. Vt aūt ſciamus q̄ ſint flores exēploꝝ ſanctoꝝ patrū. quatenus eacolligere valeamus ad imitādū. Uenerabilis thomasbrabantinꝰ in li. qͥ intitulat̉ bonū vniuerſale. vel Apiarius in vnū colligit valde pulcre. xxiiij. c. In via inquitvirtutis iuſticie Noe ſaluatus eſt. fide abraaꝫ. in timore Yſaac. in ꝓpagatione Iacob. in innocētia Ioſeph. inmāſuetudine Moyſes. in obediētia Ioſue. in leuitateSamuel. in hūilitate dauid. Helyas in zelo. Ioſias inoīmoda ꝑfectione. Iob in patiētia. Daniel ī abſtinētia