Dominica

venire ad nos vt pater ad filios viſitandos. vt frat̓ adlapſos ſubleuandos. vt medicus ad infirmos viſitandos ⁊ ſanandos. vt ſocius ad tribulatos ꝯſolandos. vtdn̄s ſeruos p̄miandos. Primo .n. dico ꝙ venit ad nosvt pater ad filios viſitandos ꝓpter ſeptem vtilitatesPrimo vt nos filios ſuos in fide generaret ſicut em̄ pater carnalis filios generare naturaliter appetit vt naturam quā nō pōt ſeruare in ſe ſeruet in filijs ſicut chriſtꝰideo in mundū venit vt nos in fide ſpūaliter generarAnte em̄ chriſti aduentū fuit varius error ita vt etianviri magni errarent. ſicut dauid qͥ dixit psͣ. cxviij. Erraui ſicut ouis que perijt. ideo veniens chriſtꝰ errores abſtulit. ⁊ nos filios dei parturiuit. ideo dicit̉ Ioh̓. j. Dedit eis ptātem filios dei fieri his qͥ credūt in noīe eius.Scd̓o vt nos filios dei adoptaret. ſicut .n. pater ad filiorum generationē de ſua ſb̓a tranſfudit. cū hoc tn̄ ſuaꝫnaturam nō minuit. Ita chriſtus vt nos filios faceretdei ſine diuine nature diminutione ſeip̄m nobis deditnam idem manens in deitate apparuit in humanitatiſicut canit̉. Id quod fuit ꝑmanſit ⁊ quod nō erat aſſūpſit. Tercio vt nos locupletaret. ſicut .n. pater intimediligens pueros ſuos ſepe ſibi neceſſaria ſubtrahit vteos nutriat ⁊ paſcat. ſic chriſtꝰ adeo dilexit nos vt pauper appareret in terris vt nos diuites faceret. Iuxta illud apl̓i ad Chorinth̓. viij. Scitis .i. ſcire debetis grāꝫdn̄i noſtri Ieſu xp̄i qui ꝓpter nos egenus factus eſt cūeſſet diues. vt illius inopia diuites eſſemus. De hoc dcit etiā Bern̄. in ſermone. Forte aliquis arbitraret̉ aliqͣfilio dei ſublimia eſſe querenda pallacia. vt cum gloriarex glorie ſuſciꝑet̉ ſꝫ non ꝓpter hoc a regalibꝰ illis ſedibꝰvenit. naꝫ in ſiniſtra eius diuitie ⁊ glorie. in dextera eiꝰdinturnitas vite. hoꝝ oīm eterna in celis affluētia ſupetebat. ſꝫ pauꝑtas nō inueniebat̉ in eis. Porro in terra abundabat ⁊ neſciebat homo p̄ciū eius. Hanc inꝙͣfilius dei ꝯcupiſcēs deſcendit vt eam eligeret ſibi ⁊ nosqͦꝫ ſua egeſtate faceret p̄cioſos. Quarto vt nos informaret. ſicut .n. pater erudit filios. ẜm illud Ecc̄i. vij. Si filij tibi ſint erudi illos ⁊ arces eos a puericia eoꝝ. ſic adnos ideo chriſtus venit vt nos verbis ⁊ exemplis erudiret. ideo dicit̉ Act. j. Cepit ieſus facere ⁊ doce̓. ⁊ apl̓sad Thimo. v. Apparuit benignitas ⁊ humanitas ſaluatoris noſtri dei .ſ. verbo ⁊ exemplo erudiēs. vt abnegantes impietatem .i. idolatria ⁊ ſecularia deſideria. ſobrie .ſ. in nobis et iuſte .ſ. ad ꝓximū. ⁊ pie .ſ. ad deuꝫ. viuamus in hoc ſeculo. Quinto vt filios ſuos caſtigaret.ſicut em̄ pater ex amore filios ſuos corrigit ⁊ caſtigat. iuxta illud Ecc̄i. xxx. Qui diligit filiū aſſiduat illi flagella⁊ verbera vt tollet̉ in nouiſſimo ſuo. ſic ⁊ xp̄s ideo venit vt flagellaret filios malos vicꝫ Ioh̓. v. ꝙ fecit flagellū de funiculis ⁊ eiecit vendentes ⁊ ementes de tēplo.Sexto vt filios ſuos ſub cuſtodia manciparet. ſicut pater cū decedit filios ſuos ſb̓ cuſtodia tutoris ꝯſtituit. ſꝫꝙͣdiutiꝰ cū eis eſt curā eoꝝ gerit. Sic chriſtus cū ꝑ ſuāincarnatōnē eſſet cū filijs ſuis in cura eos habuit. ſicutdixit Ioh̓. xvij. ad patrem. Cū eſſem cū eis ego ſeruabā eos quos dediſti mihi cuſtodiui. qn̄ autē ꝑ mortemabijt ſub tutela p̄latoꝝ dimiſit. quoꝝ vnus fuit beatꝰpetrus ⁊ principalis cui cōmiſit oues ſuas. Ioh̓. vltīo.Paſce oues meas. ideo dicit apl̓s ad Gal̓. iiij. Quantotꝑe heres ꝑuulus eſt. nihil differt a ſeruo cū ſit dn̄s omnium. ſꝫ ſub tutoribus eſt vſqꝫ ad prefinitū tempꝰ a patre. Qd̓ exponit Anſel. dicens. Talis debet eſſe bonusxp̄ianus .i. heres futurus celeſtē patriā ſperando. ꝑuulus ſe humiliando. ſeruus mandata dei cuſtodiēdo. dominus oīm .ſ. tꝑaliū ea ꝯtēnēdo. ſub tutoribꝰ .i. p̄latis.ſe volūtarie ſubijciendo. Septimo vt nos hereditateꝯdonaret. ſicut .n. pater filijs hereditatem acqͥrit et donat. nec pōt eos exhęredare niſi ex certis cauſis. que ponunt̉ in glo. exheredare. c. quintauallis. de iureiura. ethabent̉ originaliter in auten. vt cum. de appel. cogno.

§. cauſas. coll̓. viij. ſic chriſtus ideo venit vt celeſtē hereditatē nobis acquireret ⁊ donaret. Quare dixit apl̓sad Gal̓. iiij. Iam nō eſt ſeruus ſed filius ꝙ ſi filius ⁊ heres ꝑ dn̄m. Scd̓o venit chriſtus vt frater ad lapſos ſb̓leuandos. Ip̄e em̄ frater ⁊ caro noſtra eſt Gen̄. xxxvij.Quare de lapſu primi ꝑentis doluit. ⁊ ad ip̄m cū ſuispoſteris ſubleuare venit. qd̓ phiſologus declarat de elephante dicens. Cū elephas vult pauſare accūbit arbori quā notat venator. ⁊ occulte arborē ꝯcauat ⁊ clam ſedens requiem eius ſpectat. veniens igit̉ elephas ſecurꝰvt prius. arbori ſe incumbit. et cū ruenti .i. cadēti arbore ruit. ſicqꝫ hō nō aderit gemit elephas ⁊ barrit. Tuncvnus elephas curret ⁊ eleuare cupit. ſꝫ cū nequit ploratet barrit. ſicqꝫ multi alij ꝯueniunt. ⁊ cū nō poſſunt ſubleuare ſimul voces emittūt ⁊ tandē veniēs minimꝰ eleuat ip̄m roſtro ſuo. Et exponit hoc ſic Iero. Sic homoprimus .ſ. adaꝫ ꝑ lignū cecidit quē moyſes voluit tollere nō potuit. poſt hunc ꝓph̓e voluerunt nō potueruntip̄oꝝ p̄cibꝰ. venit ad hos dn̄s qͥ cū ſit paruus. qꝛ deushomo factus. ſic releuauit eū recōciliando reum. Tercio venit vt medicus ad infirmos curandos. cū em̄ homines ſani ſunt d̓ medico nō curant neqꝫ em̄ aduocātſi aūt infirmitates ſentiunt medicuꝫ rogant vt ad eoscurandos feſtinet. ſic patres antique legis qui aduertebant ad infirmos vocabant medicū celeſtē. et ꝓ ſanitate petebant quoꝝ vnus fuit dauid. psͣ. vj. dicens. Miſerere mei dn̄e qm̄ infirmus ſum ſana me dn̄e qꝛ peccaui tibi. Aliꝰ fuit Iere. xvij. c. Sana me dn̄e et ſanaborſaluū me fac et ſaluus ero qm̄ laus mea tu es. Alij dixerunt psͣ. xviij. Adiuua nos deꝰ ſalutaris noſter et ꝓpt̓gloriam nominis tui dn̄e libera nos. q. dicerēt. Tu nominaris deus noſter ⁊ medicꝰ. et tu deꝰ noſter. et nospopulus tuus. et ideo liberatio ⁊ ſanitas. ſanatio ꝑtinet ad gloriam nominis tui dn̄e. et ꝓpicius eſto peccatis noſtris ꝓpter nomen tuū .i. ꝓpter tuā bonitatē ⁊ nōnr̄am iuſticiā. ſic clamabant ⁊ ingemebāt infirmi aduētū chriſti. idcirco ꝓuocatus eoꝝ gemitibus ait. Psͣ. xjPropter miſeriā inopū ⁊ gemitu pauperū. nunc exurgam dicit dn̄s. Ex hoc lucet ꝙ ꝓpter pctā hoīm venitchriſtus in mūdū. ideo dicit ſanctꝰ Augꝰ. Nulla cā veniendi deo fuit niſi pctōres ſaluos facere. tollere morbos. auferre vulnera. totū .n. genꝰ humanū ꝑierat exqͥvnus peccauerat in qͦ totū fuerat. iō venit ſine pctō vtom̄s ſaluos faceret ſub pctō. nō .n. de celo traxerūt euꝫnoſtra merita ſꝫ pctā. Quarto venit vt ſocius ad tribulatos ꝯſolandos. ideo aſſil̓at̉ criſolito lapidi p̄cioſo. Dequo dicit Hugo in didaſca. ꝙ in auro poſitus. ⁊ in ſiniſtro latere portatus terrere dicit̉. ⁊ fugare demones.qͥ etiam ꝯtra timores nocturnos iuuat. ⁊ melancoliaꝫeuacuat. Hec veriſſime chriſto ꝯueniūt. an̄ cuius aduentū hoīes in tribulatiōe fuerāt ꝓpter terrores demonum. ꝓpter qd̓ dixit Dauid psͣ. liiij. Timor et tremorvenerunt ſuꝑ me. ſꝫ ille vere criſolitꝰ dn̄s nr̄ Ieſus xp̄oin auro fuit poſitꝰ qn̄ a ſctīs pr̄ibꝰ vt eoꝝ ꝯſolator fuitdilectus. ſicut dauid qͥ ait psͣ. xvij. Diligā te dn̄e fortitudo mea. Et ſicut auruꝫ oīa metalla excellit. ita amorſanctoꝝ patꝝ excellens fuit. ſicqꝫ xp̄s poſitus in dilectionis auro in ſiniſtro late̓ ab eis portabat̉ qn̄ tribulationē ⁊ aduerſitatē ꝓ xp̄o libēt̓ ⁊ patiēt̓ patiebant̉. ſciētesveracit̓ ip̄m vēturū. et ip̄os ꝯſolatuꝝ. iō dicere potuer̄tillud dictū btī Ambro. in li. orationū. Conſolationē ate bōe Ieſu iugit̓ expectamꝰ qͥ mala nr̄a oīa abbreuiasallenias. in gaudiūqꝫ cōmutas. idcirco ip̄e ſic deſideratus ⁊ patienter expectatus venit et demonia fugauitqn̄ ea ab obſeſſis eiecit Math̓. viij. Uel etiā ꝑ demones intelligunt̉ tēpeſtates manifeſte. quas xp̄c fugauitet timores nocturnos .i. tentationes occultas que magis ſunt timende. ⁊ euacuauit melancolias ⁊ triſticiasꝯſolationē infundendo. vt tūc quilibet dicere potuiſſꝫcū dauid psͣ. xcvij. Scd̓m multitudinē doloꝝ meoꝝ in