Druckschrift 
1 (1487) Pars hiemalis de tempore
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica

ledit que eſt penitus extirpanda. vt ꝓbat̉. viij. di. c. mala.. xij. q. ij. bone rei. Scd̓o pellem intellige pͣuam ſocietatem reproboꝝ. iuxͣ illud Abacuc. iij. Turbabunt̉pelles terre madiā .i. impij damnabunt̉. Ab illis debemꝰ nos ſeꝑare. eos a nobis ſpūalit̓ abijcere .ſ. eos nonimitando. Quia dicūt naͣles. ſerpens ꝓpt̓ inimicicias qͣſ hoīe hꝫ ab eo ſe ſeꝑat ſub ſpinis in deẜto latitat. ſicetiam dꝫ ſe bonus prudens a malis ſeꝑare. qꝛ dic̄ psͣ.Cum ꝑuerſo ꝑuer. dic̄ Cip̄. xxiiij. q. j. c. didicimusInuenimꝰ inqͥt in tali facinore ſoluꝫ duces auctores ſꝫ etiam ꝑticipes eoꝝ penis deſtinari niſi a ꝯmunione maloꝝ ſe ſeꝑauerint. De eadem dominica.Ora eſt iaꝫ nos de ſōnoſurgere. ad Ro. xiij. Conſtantinꝰ lib̓. de me. docꝫ hoīes ꝓfunde dormiētes ſuntA duro clamore ſꝫ leuit̓ excitandi. Et ponit rōeꝫ dicēsCum qͥs a ſomno quē cepit ſb̓ito terrore fuerit excitatꝰ. impoſteꝝ ex hoc int̓dum poſſet qͥs veſanꝰ fieri. dic̄ ſponſus Can̄. ij. Adiuro vos filie hierl̓m ne ſuſcitetꝭ .ſ. clamore nec euigilare faciatꝭ dilectam qͦuſqꝫipſa velit. Moralit̓ hoīes dormientes intelligunt̉ ip̄ipctōres. qꝛ ſic̄ dormiētes nihil laborāt. ſic pctōres nihimeritorium oꝑant̉ ad ſalutem Psͣ. lxxij. In labore hominū ſunt. Et ſeqͥt̉. Id̓o tenuit eos ſuꝑbia ⁊cͣ. I.inquā auſterit̓ a ſomno pctī inclamatōes ꝯfeſſoexcitandi ſunt ꝯſilium veniam querūt. Quia legit̉in vitaſpa. li. iiij. frat̓ qͥdam impugnabat̉ a ſpū fornicatōis. venit ad ſenem retulit cogitatiōes ſuas. Illeaūt qꝛ expers erat indignatꝰ ē. miſerabilē dixit indignū monachi hītu. ſꝫ in hoc male fecit inſipient̓. qꝛdr̄. ij. q. iiij. c. qͣnto. ſicut in ꝯtumacia ꝑſiſtentibꝰ ſeueroſnos eſſe ꝯuenit. ſic humilibꝰ penitētibꝰ locū venie negare debemꝰ. Audiens inſuꝑ ille deſꝑans reliqͥtpriam cellam rediēs ad mundū. ſꝫ iuxͣ dei diſpoſitōꝫ occurrit ei Appollo. videns triſtem dixit. Que ētue triſticie. At ille. Cogitatōes inqͥt fornicatōis inqͥetant me. ꝯfeſſus ſum illi ſeni. ẜm v̓bum eiꝰ eſt mihi ſpes ſalutis. Deſꝑans ad ſeculum redeo. Cui ille.Noli mirari fili. nec deſperes de teipſo. Nam ego abhis temptatōibꝰ valde inqͥetor. ne deficias. ſꝫ da mihiqd̓ peto. Reuertere ad cellam tuam. Ille aūt audiensleuem ſalubrē ammonitōꝫ. reuerſus eſt in cellam ſuā.Ecce quem pͥus ſuam duram increpatōꝫ correctōꝫin deſꝑatiōeꝫ duxerat ille mite ꝯſolans exhortans acſpem reuocauit. btūs apl̓s more pij pr̄is dormiētesin pctīs leuit̓ excitat ſeip̄m includendo dicit. Horaeſt iam nos de ſomno ſurgere. In qͥbꝰ v̓bis duo tāgit.Primo ſomni diuerſitatem. ibi hora eſt. Scd̓o ſurgediBneceſſitatem. ibi. de ſomno ſurgere. Circa hoc notāduꝫPli. in ſpe. natur. li. j. c. vj. dic̄. apes in nocte qͥeſcuntvſqꝫ ad mane donec vna omnes excitet ganno aut tribus bombis ac buccina. tūc vniuerſe ſurgūt ad labores ꝑuolant ſi dies mitis fuerit. Moralit. apes intellige hoīes pctōres. Eſa. viij. Sibilabit dn̄s api. q. d.īmundū pctōrem inſpiratōꝫ ad ſe vocat. Iſti inquaꝫpctōres in nocte antiq̄ legis quieuerūt in pctīs. iux illd̓psͣ. Dormitauerūt ſomnū ſuum quieuerunt inqͥt vſqꝫad mane. qd̓ intelligit̉ vno tp̄s incarnatōnis xp̄i.iuxͣ illud Iſa. xxj. Uenit mane. q. d. Tempus incarnationis appropinqͣt. Alio mane intelligit̉ initiumfidei Exo. xvj. Mane ſaturabimini panibꝰ. Terciomane intelligit̉ illuminatō ſpūſſancti Can̄. vij. Maneſurgamꝰ ad vineam. q. d. ſpū ſancto illuminati ſanctoꝝfultiamur exemplis. In hoc igit̉ mane incarnatōnis fidei illuminatōis ſpūs ſancti vna apis quam intelligit̉ .ſ. paulus excitauit omnes buccina oris ſui ad la-

bores ſpūales cum ait. Hora eſt iaꝫ nos de ſomno ſurgere. Ideo nos ad ſimilitudinem apum ſurgere debemꝰ bonū oꝑari dum tp̄us habemꝰ. Ubi nota. dicitnotant̉̓ ſurgere debemꝰ a ſomno qͥntuplex eſt ſomnꝰdiſceſſionis irremediabilis. reqͥetionis tolerabilis. ꝯtēplatōis optabilis. pigricie deteſtabilis. neqͥcie culpabil̓Primꝰ igit̉ ſomnꝰ eſt diſceſſionis irremediabilis. Et deillo dic̄ Iob. xxvij. Diues dormierit nihil ſecū affertaꝑiet oculos ſuos nihil inueniet. De hoc dic̄ xp̄c Lozarꝰ amicꝰ nr̄ dormit Ioh̓. xj. Et ſomnꝰ dr̄ mors merito ſomno ꝯꝑat̉ ꝓpt̓ tria. Primo ꝓpt̓ qͥetis ſuauitatē.ſcd̓o ꝓpt̓ dormientꝭ firmitatē. tercio ꝓpt̓ eiuſdem mutabilitatem. Primo igit̉ mors ſanctoꝝ pͥncipalit̓ ꝯꝑat̉ ſō ꝓpt̓ quietꝭ ſuauitatē. qꝛ ſicut dormiens nulloꝝ laborum meminit ſꝫ ſuauit̉ quieſcit. ſic ſancti boni hoīesſomnū mortis a laboribꝰ reqͥem capiūt Apoc̄. xiiij. Am iaꝫ dic̄ ſpūs vt reqͥeſcant a laboribꝰ ſuis. Et de btōStephano. Act. vij. dr̄. in dn̄o obdormiuit. Et ſicutſomnꝰ mortis bonis eſt ſuauis. ſic amarꝰ eſt malis. ſicutteſtat̉ Criẜ. ſuꝑ Math̓. Morte imꝑioꝝ nihil doloriſiꝰ.Sꝫ ecōtra morte bonoꝝ nihil dulciꝰ. quilibet bonꝰcum decedit dicere pōt illud psͣ. iiij. In pace in idip̄mdormiam reqͥeſcam. Scd̓o ꝓpt̓ dormientꝭ firmitateꝫ.Sicut em̄ homo dormit nulliꝰ aduerſarij potentiaꝫꝑtimeſcit. ſic ſancti ſomnū mortis de oīm aduerſariorum manibꝰ eruunt̉. et̓ne ſecuritatꝭ fiducia ꝑfruunt̉iuxͣ illud Sen̄. Mors oīm maloꝝ remediū eſt. Cui ꝯſonat Catho. Mors bona ſi non eſt finis tn̄ illa maloꝝ ē.Ideo dicit ſap̄. Melior eſt dies mortis die natiuitatisEccͣs. vij. Cuiꝰ eſt. qꝛ mors eſt egreſſio a miſeria. natiuitas v̓o ingreſſus ad miſeriaꝫ. Quem ingreſſum deflet papa innoc̄. in li. de vili. hu. ꝯditꝭ. li. j. c. j. Quis detinqͥt oculis meis fontem lacrimaꝝ vt defleam humane ꝯditionis ingreſſum. culpabilem ꝯuerſatōis ꝓgreſſum humane diſſolutionis egreſſum miſerabilem. Intellige hoc vltimū ad malos. Idcirco melior eſt egreſſus a miſeria ꝙͣ ingreſſus. Ideo dic̄ Greg. Quid eſt vita mortalis niſi viā. qͣlis ſit frēs mei demētia ꝑpendite in via laſſare nolle finiri. Tercio ꝓpt̓ dormientis mutabilitatem. qꝛ exteriꝰ videt̉ mortūᵈ qui maxime viuitinteriꝰ. Sic ſancti lꝫ mortui ſunt ẜm carnem. viuent tn̄ẜm aīam. iuxͣ illud psͣ. cxxvj. Cum dederit dilectꝭ ſuisſomnum. ecce hereditas dn̄i ⁊cͣ. Et dic̄ notant̉ ſomnus diſceſſionis eſt irremediabilis. qꝛ mederi non pōtſeu euitari. Quia. ij. Reg. xiiij. omnes morimur. ſic̄ aqͣin terram dilabimur. Io dic̄ Sen̄. in li. de remedijs fortuito. Morieris inquit. rn̄det ſibipſi. Hac ꝯditioneintraui vt exirem. Gentium nūquit lex eſt vt moriarꝭ.Et rn̄det. Peregrinatio ē vita multū ambulauerisdemū redeūdū eſt vt morierꝭ. Stultū inqͥt eſt time̓ qd̓vitari pōt. effugit etiā diſtulit. Eſt tn̄ notan ꝯͣ timorē huiꝰ mortis tria ſunt ſolatia. Primū qꝛ ip̄anr̄m hoſte̓ familiarē occidit .ſ. corpꝰ. de dic̄ Aug. li. ſolil̓. c. vl. Caro hīto ſꝑ me duce̓ vult ad pctm̄. mecūvult coronari. ſꝫ mecū decertare. nullū peiorē patiorhoſtē ꝙͣ corpꝰ in hīto. Eſt em̄ qͣſi leo ſubuerſor in domo mea vndiqꝫ me morſu peſtifero dilanians. Eccc abiſto hoſte mors nos liberat. Scd̓m ē finē īponit ꝑegrinatōi laborioſe amaritudībꝰ plene de Boe. li. ij.de ꝯſo. ꝓſa. iiij. ꝙͣmultꝭ amaritudībꝰ hūane felicitatisdulcēdo ē reſpſa. Terciū ē ſeq̄ntꝭ vite īmortalitas. dedic̄ Tulliꝰ. eſt lugēda mors eo īmortalitas ſeqͣt̉Scd̓o ſōnꝰ eſt reqͥetōis tolerabil̓. de dic̄ dn̄s Math̓.xxvj. Dormite nūc reqͥeſcite. vn̄ aūt cauſet̉ iſte ſomnꝰdic̄ Ariſt. in de ſom. vig. Sōnꝰ cauſat̉ ex euaporatiōecibi potꝰ vadit ad cerebꝝ infrigidata deſcēdit fac̄ſōnū. Quare pꝰ cibi ſumptōꝫ fiūt fortes ſōni. ſōnꝰ ētolerabil̓. qꝛ ē reqͥes data ē aīalibꝰ ẜm ariſto. vbi ſupͣ.de illo etiā dr̄. iiij. ethi. Reqͥes ludꝰ nccͣia ſt̓ ī vita hūana. Sunt tn̄ circa hūc qͥnqꝫ rep̄hēſibilia. Primū eſt ni­ C