.I..prima Aduentus.

Anẜ. li. iij. c. lxiij. ꝯꝑat̉ fabe que ẜm mgr̄m li. xvij. ꝓpriehumorē groſſum hꝫ ⁊ inflatōeꝫ gignit. ſtomachū ledit.ſomnia vana ⁊ terribilia inducit. Sic tꝑalis ꝓſꝑitas inducit inflatōꝫ ſuꝑbie. voracitatē gule. ꝑ quam ad lrāmſtomachꝰ ledit̉. Iō dicit Sen̄. xxxvij. epl̓a. Inqͥeta felicitas ipſa ſe exagitat. mouet cerebꝝ nō in vno genere ſꝫin multꝭ inficit. aliqͦs in potentia. alios in luxuria. hosinflat. hos inflamat. hos mollit. hos reſoluit. Ecce qͣnta vicia cauſat. Iō legit̉. ij. Paral̓. xxxiij. Manaſſes inregia ptāte ꝯſtitutꝰ erat hō peſſimꝰ naͣꝫ obẜuabat ſomnia. ſectabat̉ auguria. hēbat ſecū magos ⁊ incātatores⁊ multa mala fecit coram dn̄o. De hoc q̄re. jͣ. plura. dn̄iZra. iij. in aduentu. ẜ. j. F. H. Scd̓o ꝓſꝑitas eſt abijcien̄da. qꝛ damnat. qꝛ dic̄ Anẜ. li. ix. c. lviij. Proſꝑitas tꝑal̓eſt ſignū ꝑditionis ⁊ aduerſitas eſt ſignū ſaluatōis. Etſubdit. Qui em̄ in hoc md̓o ꝓſꝑant̉ ſimiles ſunt infirmis deſꝑatis volūtati ſue a medicis derelictis nihil qd̓expetūt denegat̉. de qͥbꝰ etiam dic̄ bea. Greg. Deſꝑatisegris medici qͥcqͥd popoſcerīt dari p̄cipiūt. Et qͥ reduci pn̄t ad ſalutem q̄ appetūt dari ꝯͣdicūt. Sic dicit an ẜ.Octōres qͥbꝰ ꝓſꝑa abudant̓ affluūt de et̓na ſalute deſꝑati ſunt. ſꝫ qͥ ſunt ſaluādi aduerſitatibꝰ coercent̉. Un̄dic̄ Greg. Mactādus vitulus liber ad paſcua dimittit̉ẜuādus iugo p̄mit̉. Et btūs Hiero. Miꝝ eſt inqͥt ꝙſub pedibꝰ damnatoꝝ nō ſuccreſcit luna in ſolacium ſꝫmagis miꝝ eſt ꝙ in eternū ſaluādis omnes lapides noſurgūt in offendiculum. hec ille. O igit̉ felix eſt ille qͥ dicere hꝫ illud Ozee. xiij. Conſolatio .ſ. humana abſcodita eſt ab oculis mei ¶ Sꝫ vere nimiū btūs p̄dicat̉ qͥ aduerſitatibꝰ quatit̉ ꝓpt̓ qͣtuor. qꝛ a deo viſitat̉. in animapurgat̉. a pctīs p̄ẜuat̉. ⁊ in celū eleuat̉. ¶ Primo qꝛ tūc adeo viſitat̉. qꝛ dic̄ Dauid psͣ. xxxiij. Iuxta eſt dn̄s his qͥribulato ſunt corde. ⁊ ꝑs. xc. Cū ip̄o ſum ī tribulatiōe.Suꝑ qͦ dic̄ Bern̄. Quātucūqꝫ ſeuiat tribulatio nō putes te derelictū. Sꝫ memineris ſcpͥtū. Cuꝫ ipſo ſum intribulatōe. In ſignū illiꝰ vidit Nabuch̓. in fornace ardente cum tribꝰ pueris qͣrtū ſil̓em filio hoīs Dan̄. iij. iōinqͥt Rern̄. Da mihi ſꝑ inqͥt tribulatōꝫ vt ſꝑ poſſis eēmecū Scd̓o in aīa purgat̉ Malach̓. iij. Sedebit ꝯflās⁊ emudās argentū. ⁊ purgabit filios leui. Et be. GregQd̓ flagellum gͣno. qd̓ lima ferro. qd̓ fornax auro. hoctribulatio facit viro iuſto. Iō dixit xp̄c Ioh̓. xvj. Oēmpalmitē in me nō ferentē fructū purgabit eū Tercio apctīs p̄ẜuat̉. Eſt em̄ qͣſi mirra a putrefactōe cuſtodiēs.hec paulū cuſtodiuit ne ſuꝑbiret. ij. Chor̄. xij. Ne magnitudo reuelationū extollat me datꝰ eſt mihi ſtimulꝰcarnis. angelus ſathane vt me colaphiſet. Quarto ī celum eleuat̉ Math̓. v. Beati qͥ ꝑſecutōꝫ patiunt̉ ꝓpteriuſticiam. qm̄ ipſoꝝ eſt regnū celoꝝ. Iō dic̄ Amandusin hora. ſap̄. li. j. c. xiij. Tribulatio eſt nutrix humilitatꝭdoctrix patie. cuſtos v̓ginitatꝭ. ⁊ ꝯꝑatrix et̓ne felicitatEt hoc ꝓbat be. Greg. li. iiij. dyalo. de qͦdam viro nomīe ẜuulus quem lōga diſſoluerat egritudo. ita ꝙ ſtare nō poterat. nec in lecto ſurgē vel iacere valebat. gr̄atn̄ ſꝑ in doloribꝰ ſuis ſtudebat agere. necnō hymnis etdei laudibꝰ die nocteqꝫ vacabat. ſꝫ cum tp̄us remuneratōis adueniebat vt de tāta patīa remunerari debuiſſetdolor mēbroꝝ ad vitalia redijt. ⁊ anima eius pauco intuallo facto celos ꝑpetuo ꝯſcendet Scd̓o debemꝰ abijcere folia inſtabilitatꝭ animoꝝ. ⁊ folia ſuꝑfluitatis v̓borum. ⁊ hoc exemplo arboꝝ. Dic̄ em̄ Plinius in ſpe. naQueqꝫ arbores celeriter ⁊ total̓r abijciūt folia tꝑe autūnali. Moral̓r ꝑ arbores hoīes figurāt̉. iuxͣ illud Math̓.viij. Uideo hoīes vt arbores. ꝑ folia v̓o intelligit̉ inſtabilitas aīoꝝ ꝓpt̓ duo. Primo ꝓpt̓ leuitatem. qꝛ ſic̄ foliuꝫleue eſt ⁊ facile a vento rapit̉ Iob. xiij. ꝯͣ folium qd̓ a veto rapit̉. Sic etiaꝫ homo inſtabilis animi leuis eſt ī credendo Eccͣi. xix. Qui cito credit leuis ē corde. Contreqd̓. j. Ioh̓. iiij. Utrūqꝫ vicium eſt omnibꝰ credere ⁊ nulli Scd̓o ꝓpt̓ mobilitatē. qꝛ ſic̄ foliū ad oēm ventum mo

uet̉ ⁊ inſtabile inuenit̉. ſic homo inſtabilis animi eſt mobilis in ſuis oꝑbꝰ veniente vento temptatōis. qꝛ nō ꝑdurat in oꝑe incepto ſꝫ facilit̓ vnum dimittit ⁊ aliud incipit. iuxͣ illud Iaco. j. Uir duplex animo iuconſtans ēin omnibꝰ vijs ſuis. qꝛ ẜm Glo. nec vult ẜuire deo necmūdo ſꝫ pctō. Cōtra qd̓ dr̄. iij. Reg. xviij. Uſqꝫ qͦ claudicatis in duas ꝑtes. ſi .i. qꝛ dn̄s eſt deꝰ ſeqͥmini eum. ⁊Math. vj. dic̄ dn̄s. Nemo pōt duobꝰ dn̄is ẜuire. ideoinſtabilitas eſt abijcienda. qꝛ dic̄ Boe. in de diſci. ſcola.tractatu. ij. c. ij. Quid in opuſculo lucidiꝰ ꝯſtantia .i. ſtabilitate. q. d. nihil. Quid incōſtātia neqͥꝰ. pͥma parit. ſecunda parta diſſoluit. ꝓcedit pͥma. retrocedit ſcd̓a. prima colligit. ſcd̓a collecta diſſoluit. Scd̓o ꝑ folia intelligit̉ v̓boſitas v̓boꝝ q̄ ad inſtar arboꝝ eſt abijciēda. Primo qꝛ gr̄am dei aufert. Un̄ bern̄. Leuis res ẜmo ſꝫ grauit̓ vulnerat. aufert etiaꝫ grām homini Eccͣi. xx. Sapiens in v̓bis amabilem ſe facit. gr̄a aūt fatuoꝝ effundat̉Et ꝓuer. x. Os ſtulti ꝯfuſio in ꝓximū. Et ecci. v. Honor ⁊ gl̓ia ſenſati in ẜmone. līgua imprudētis ſb̓uerſioilliꝰ. Scd̓o ſuꝑfluitas v̓boꝝ eſt abijcienda. qꝛ multꝭ nocet. Primo nocet ſibi. ſic̄ teſtat̉ iuuenal̓. li. viij. Garrulꝰipſe nocet ſibi duꝫ ꝓdeſſe videt̉. Alio mō nocet ꝓximoiō ꝯꝑat̉ gladio in pͣsͣ. lxiij. Acuerūt vt gladium līguasſuas. Iō be. Aug. in libello de ammonitōe ad mr̄em. c.vj. dic̄. Hortor te vt in locutōne ſis ꝯtinens vt aſſiduecū psͣ. decantes. Dixi cuſtodiam vias meas. vt nō delinquam in līgua mea. Sꝫ vt Aug. in libello de ꝯflictuvicioꝝ ⁊ virtutū. c. xxj. ſcribit. Sic multiloquꝰ dic̄: Nōreus tenebit̉ qͥ plura qͥdem ſꝫ bona loquit̉. ſꝫ potiꝰ ille q̄rara ⁊ mala dicere approbat̉. Ad qd̓ rn̄det diſcreta Taciturnitas. Uerum inqͥt eſt qd̓ dicꝭ. ſꝫ dum multa mala approbare vident̉ ſepe ꝯtingit vt a bonis locutō inchoata ad aliqd̓ prauum deriuet̉. Hocipſum ſacra ſcriptura ꝓnunciante Prouer. x. In multiloquio pctm̄ n̄deerit. qͥ aūt moderat̉ labia ſua prudentiſſimꝰ aut fortꝭeſt. qꝛ int̓ minima v̓ba ſepe in criminoſa declinat̉ ſꝫ nūquid declinari poterīt inutilia atꝫ ocioſa de qͥbꝰ rō eritin futuro reddēda. q. d. ſic. Tenendus gͦ modus eſt inloq̄ndo ⁊ ab ipſis nōnunꝙͣ vtilibꝰ v̓bis parcendum ſic̄psͣ. legit̉ feciſſe. dic̄ em̄. Humiliatꝰ ſum ⁊ ſilui a bonis.Tercio abijcere debemꝰ pellem male ꝯſuetudinis ⁊ pelem pͣue ſocietatꝭ exemploſerpentis. nam ꝑ pellem intelligit̉ mala ꝯſuetudo. Sicut em̄ ſerpens tegit̉ pelle. ſichomo mala ꝯſuetudine. Uide gͦ qͣliter ſerpens abijcitpellem. Dicit em̄ Auicē. ⁊ Pli. in ſpe. na. ⁊ Phiſologusu. ix. Iſid̓. li. xij. Qn̄ ſe ſentit ſenio gͣuatuꝫ pluribꝰ diebꝰabſtinet a cibo. vt ſic pellem eius facilit̓ relaxet. deindeguſtata qͣdam herba amara ꝓuocatur ad vomitum. ⁊euomit humorem violentum qͥ erat cā ſue infirmitatꝭ.Tandem vt cutem rugatam corrumpat ⁊ ab ea ſe abſoluat querit artam rimam in petra. ⁊ ꝑ eam intrat perviolentiam detrahens cutem ſe denudat. ⁊ tandem ſeſoli exponens deſiccat ⁊ nouum corium reparat. hoc exponens Anẜ. li. ij. c. xij. Exemplo ſerpentis debemꝰ vitam nr̄am innouare. Primo ieiunando non tm̄ a cibisſed etiam a vicijs. Quia dicit Augꝰ. contra Fauſtum.Non ſufficit ad ſalutem ieiunaſſe te a cibo niſi etiaꝫ ieiunaueris a delicto. quia id eſt pͥncipale ieiunij. ꝙ homo ſe abſtineat a peccato. vt dr̄ de ꝯſe. di. v. c. ieiuniumSecundo amaram herbam contritionis guſtando. venenum peccati ꝑ confeſſionem euomendo. aqua lacrimaꝝ vel doctrine nos abluendo in arto foramine exuuias veteris hominis .i. male ꝯſuetudinis abijciendovel deponendo. deinde ad calorem ſolis .i. ad amoremxp̄i deſiccando vt nouū corium .i. bonam ꝯſuetudineꝫvel nouū hoīem qͥ ẜm deum creatꝰ eſt induamꝰ. Quiadicit canō. Conſuetudines q̄ grauamen eccleſijs inducere dinoſcūt̉ nr̄a nos decet ꝯſideratōe remittere. exͣ deꝯſue. c. ꝯſuetudīes. Et dic̄ idē Greg. ī regiſt. ſꝫ Glo. ponit. ꝙ hoc intelligit̉ de oneroſa ꝯſuetudine ⁊ q̄ multuꝫ