Sermo
a clamoribꝰ earū liberant̉. Et ſi hoc facit terraſolū tactu corporū eorū ſanctificata. quāto magis ip̄e ſuo flore v̓ginali fugant a nobis om̄iavenenoſa. Fugant tamē p̄cipue iſte ſancte virgines a ſuis ſeruitoribꝰ bufones infernales. qͥin fine nō ꝑmittūt ītemptatos neqꝫ iuſtos. Refert Cirillus in epiſtola ad Augꝭ. de venerabili viro Euſebio. qui veniēte hora exitus ſui cōmunione ſanctiſſimi domini nr̄i ieſu xp̄i ſe muniuit. ⁊ inſuꝑ beato Hieronymo ſe cōmēdauitqui dum ſic iaceret. die qua moriturꝰ erat. perhoras duas. ante beate anime exitum. tam terribiles actus cepit peragere. ꝙ circūſtātes monachi pauore ꝑterriti. velut amētes in terra iacebant. nam quādoqꝫ trāſuerſis oculis ⁊ manibus ſimul iunctis. facie terribili. voceqꝫ dira qͣſi ſe mouēs clamabat. nō faciam mentiris mentiris. poſt hec ad terram faciē firmabat ⁊ quātum poterat clamat. adiuuate me fratres ne peream. qd̓ monachi audiētes ⁊ vidētes lachrymantes ⁊ tremētes euꝫ interrogauerunt. quidobeſt pater? ad quos ille. nō inquit videtis demonū agmina qͥ me debellare cupiūt. ⁊ illi. qͥdte facturū volebāt cū dicebas. nō faciam. ⁊ illeconant̉ nanqꝫ me decipere vt diuini noīs blaſphemus inueniar. ideo hoc me nō facere acclamabam. Tūc illi. quare faciē abſcōdebas ī terra? ⁊ ille. ne eorū aſpectū cernerē qͥ tam turpis⁊ terribilis ⁊ horribilis eſt. ꝙ omnes pene quein mūdo ſunt reſpectu eorū viſionis nihil ſuntO ſi tm̄ virū non miſerūt intemptatū. qͥd tuncerit de nobis peccatoribꝰ. ad quos heu venietinfinita demonū multitudo q̄rens nos auertere a via veritatis. Ideo cōſulo omnibꝰ o dilectiſſimi. ꝙ refugiū habeamꝰ nunc ad iſtas ꝟgines ſacratiſſimas. eis fideliter ſeruiēdo Ip̄e reuera in hac magna neceſſitate nō deſerūt ſuosſeruitores ⁊ famulatrices. ſꝫ ſuccurrūt celeresadiutrices. ad qd̓ ꝓbandū narrat Iacobꝰ Ianuen̄. ꝙ religioſus qͥdam has ꝟgines ī magnadeuotione habuit. diu eis fideliter ſeruiendo.quadā die dū grauiter infirmaret̉. ⁊ in magnaeſſet neceſſitate et anguſtia. vidit quandā ꝟginem pulcherrimā ſibi aſſiſtētē. ⁊ ſi ſe cognoſceret inquiſiuit. ille autē adhuc pulcherrimā virginis viſionē admirās eam ſeſe noſcere neqͣqͣꝫfatebat̉. tunc illa cōfortās eū ait: ego ſum vnavirginū erga quas habes tāte deuotionis affectum. ⁊ inde mercedē accipias ſi amore noſtro⁊ honore vndecies milies dn̄icā orationē dixeris. in hora mortis tue in ꝓtectionē contra demones ⁊ in ſolatiū nos habebis. hec cuꝫ dixiſſet ab eo diſparuit. Ip̄e autē de hac iocūda viſione cōfortatꝰ. quāto citiꝰ potuit hec impleuitqͥbus cōpletis. vocauit abbatē ⁊ inungi ſe fecitqͥ cū inungeret̉ ſubito clamauit vt ſurgeret. etvenientibꝰ ſacris ꝟginibus locuꝫ daret. quem
cū abbas interrogaret qͥd hͦ eēt. ille ꝓmiſſionēꝟginis enarrauit. qd̓ audiētes cūcti receſſerūt⁊ cū paulopoſt rediſſēt. ip̄m migraſſe ad dn̄m īuenerūt. ⁊ ſane credendū ē hunc hoīem nō habuiſſe demonū tēptatationes. quomodo enimibi adeſſe potuerūt demones. vbi tot ⁊ tāte fuerunt ſacrate ꝟgines. Et vere felix ⁊ letus erithuius hominis obitꝰ. qui his ſanctis ꝟginibꝰſedulus fuerit ⁊ deuotus Tertio flores ſunt inhoc pͥuilegiati a natura. qͣꝫuis īterduꝫ a porciscalcantur. tamē a medicis colligunt̉. ⁊ in apothecis ponūt̉. vt de eis ſalubres fiāt medicineSic̄ ꝓbat. Pli. in ſpe. natu. li. ij. de floribꝰ roſarum. qͥ ſua ꝟtute multis lāguoribꝰ ſuccurruntIdē de floribꝰ violaꝝ qͥ ſi cōtriti fuerint ⁊ poſiti ſuꝑ calidū apoſtema multū ꝓſunt vt dic̄ Petrus de creſ. lib̓. vj. Sic iſti ſpledidiſſimi flores⁊ cādide margarite ſūt hodie a porcinis hominibus ꝯculcate. ſicut canit eccl̓ia Date porcismargarite. lupis oues nō inuite. Sed xp̄s medicus animaꝝ noſtraꝝ ſuccidit eas per enſes ⁊gladios crudeliū tyrannorū. in apothecā gaudioꝝ Et hoc atteſtat̉ ſancta eccl̓ia q̄ canit. Iſtiflores hodie de t̓ra ſucciſi. cōplātati lilijs floꝝparadiſi. Ex his floribꝰ beatiſſimis. fec̄ nobisxp̄s ſuauiſſimas medicinas. ip̄aꝝ enī ꝟginitatem dat nobis qͣſi dulce electuariū. ꝯtra malaꝫluxurie humiditatē. q. d. hodie xp̄s. Reſpiciteīmundi peccatores ⁊ luxurioſi. has mundiſſimas ꝟgines. q̄ ſūt nobis poſite qͣſi ſpeculū puritatis. quatenꝰ exēplo eaꝝ. diuinitatꝭ oꝑa faciatis ⁊ oꝑa luxurie dimittatꝭ Que inqua operaluxurie vt ait Gregꝰ ī mora. ſi ſemel mētē occupauerint alicuiꝰ. vix eū bona deſideria cogitare ꝑmittūt. Etiā xp̄s ip̄aꝝ ꝟginū hūilitatē ꝓponit nob̓ qͣſi emplaſtrū ꝯtra ſuꝑbie tumore.q. d. videte ꝟgines iſtas de nobili ſtipite mūdigenitas. q̄ tn̄ hnmilitatē tenuerunt vt exemploip̄aꝝ ſuꝑbiam malignā fugiatis. qꝛ ſcriptū eſt.qͥ ſe exaltauerit humiliabitur.¶ Sermo ſcd̓s de vndecim milibꝰ ꝟginumTerat̉ regi VirCnes ſpecioſe. Heſter. ij. Dicunt naturales ꝙ vnicornis ē aīal tāte fortitudīs vt nll̓a venātiū arte capiat̉ Sꝫ qꝛ ī ꝟginali pulchritudīegl̓iat̉ ⁊ delectat̉ naturalit̓. iō ſcientes hoc venatores eligunt puellas pulcherrimas ⁊ has locant circa vias vbi illd̓ trāſire ꝯſueuit. Illa atad quā venerit ſinū ſuuꝫ aperit. in qͦ vnicornisdepoſita oī ferocitate. caput deponit. ſicqꝫ ſoporatꝰ leuit̓ capit̉ vt dicit Iſi. li. xij. Myſticeꝑ vnicornē aīal forte. xp̄s ītelligit̉. Qꝛ ẜm pͣs.Eſt fortis ⁊ potens in p̄lio. Ip̄e enī eſt Dauidfortis qͥ robuſtuꝫ goliad diabolum ꝓſtrauit. jͣ.Regꝭ. xvij. et populū ſuuꝫ a poteſtate diaboliliberauit. Hic ī ꝟginali puritate ml̓tū delectat̉
A