GALLLA
canit eccleſia. Flos fulſit Urſula germanie regis. Et etiā ſuas cōſodales. de qͥbus canit̉. Hiſunt flores venuſtatis quos ſpirās ver ⁊ eſtascharitatis ꝓduxerūt hodie. Ideo nobis reſpectu earū venit magna fertilitas ad ferēdos fructus virtutū. ingenſqꝫ trāquillitas beatitudinū celeſtiū. ideo glorianter dicere poſſumꝰ hecꝟba thematis. Flores apparuerūt in terra noſtra. In qͥbus verbis electe ꝟgines a duobuscōmedant̉. Primo ab ornatu ꝟginali. ibi Flores apparuerūt. Scd̓o ab exitu finali. ibi. tempus putationis aduenit. Circa qd̓ notandū dicunt naturales ꝙ naturaliter flores habēt varias p̄rogatiuas p̄ alijs rebus. ob quas he iocūdiſſime ꝟgines Urſula cuꝫ ſodalibꝰ ſuis floribus comparant̉. Primo qͥdam flores ſūt pulcherrimi ornati colore nigro ⁊ albo. ſicut floreſfabarū ſunt nigri. flores liliorū ſūt albi ⁊ flaueiFlores auteꝫ roſe colore rubeo ſunt decorati.Et ceteri flaueo colore ſic̄ flores ſolſequij ⁊ violarū. ⁊ iſti colores naturales ita palchri ſūt ꝙnullꝰ color artificialis pōt illis cōꝑari. ẜm teſtimoniū xp̄i. qui Matth̓. vj. dicit. Dico vob̓ ꝙSalomon in om̄i gl̓i ſua non ē cooꝑtꝰ ſic̄ vnuꝫex iſtis .ſ. lilijs ⁊ floribus. qꝛ Salomon habuitveſtes alienas. flores aūt ꝓprias. Ille habuitab arte factas. iſti a natura exortas. q̄ precellitoēm artē. Ita ad inſtar floꝝ iſte ſancte ꝟginesfuerūt albe ī ꝟginali puritate qua celeſti regiamabiles fuerūt. ẜm ꝙ canit̉. O ſācte ꝟginesdeo amabiles. Fuerūt nigre ī vera hūilitate ſine qͣ ꝟginitas parū lucet. qꝛ ꝟ̓ginitas habet ſeſicut lumē ardēs qd̓ ſi inclinat̉ clarius lucet. ſicut teſtat̉ Fontinꝰ in deſcriptione vniuerſi dicens: Candela qͥdē ardēs parū inclinata deorſum pulchriꝰ exardeſcit. qꝛ vnctuoſitas redit q̄ꝑ ardorem luminis conſūpta fuit. ſic ꝟginitasinclinata ad hūilitatē in celeſti lumīe diuinoqꝫamore ſincerius inflāmat̉. qꝛ dic̄ Richardꝰ deſan. vic. Sola qͥdē humilitas mēteꝫ accēdit. diuinoqꝫ lumīe celeſtiqꝫ deſiderio īflāmat ⁊ amore. Qd̓ patuit in iſtis ſacratiſſimis ꝟginibus q̄ex hūilitate ita fuerūt inflāmate in diuino amore ꝙ in eis lumē ꝟginitatis nullo modo potuitextingui neꝙ blādicijs neqꝫ terrore. Iſtos flores debemꝰ nos oēs ab iſtis nobiliſſimis virginibꝰ colllgere ſcꝫ florē ꝟginitatꝭ ſeu caſtitatꝭ. etflorē hūilitatis. qꝛ dic̄ Bern̄. ſuꝑmiſſus ē. Siꝟgo es ⁊ hūilis qͥſqͥs es magnꝰ es. Si autē nōpoſſumꝰ earū ꝟginitatē ſequi. ſtudeamꝰ earūhūilitatē imitari. qꝛ ẜm eūdē Bern̄. vbi ſupralaudabilis ꝟtus virginitas. ſꝫ magis hūilitasneceſſaria. Illa ꝯſulit̉ iſta p̄cipit̉. ad illam īuitaris. ad iſta cōgerꝭ. de illa d̓r qͥ p̄t caꝑe capiat.de iſta d̓r niſi efficiat̉ qͥs vt ꝑuulꝰ nō ītrabit ī regnū celoꝝ. illa enī remunerat̉ iſta exigit̉. Pōtdeniqꝫ hō ſine virginitate ſaluari. non pōt ſine
humilitate Un̄ ſine humilitate. deo marie ꝟginitas nō tm̄ placuiſſet ꝙ eiꝰ digna fuiſſet. ſuꝑquē enī inqͥt reqͥeſcit ſpūs meꝰ niſi ſuꝑ qͥetem ⁊humilē. Suꝑ humilē dixit nō ſuꝑ ꝟ̓gineꝫ. hecBern̄. Fuerūt itaqꝫ iſte nobiliſſime ꝟgines rubee ex rubore verecūdie ⁊ timoris. Quia dicitBern̄. ſuꝑmiſſus ē. Solēt ꝟgines q̄ vere virgines ſūt. ſꝑ eē pauide ⁊ verecūde ⁊ nūqͣꝫ eē ſecure. ſciētes ſe ī vaſis fictilibꝰ theſauꝝ p̄cioſū portare. ⁊ nimis arduū eē viue̓ int̓ hoīes ⁊ āgelos⁊ ī t̓ris more celeſtiū ꝯuerſari. Sꝫ heu hūc florem rubeū verecūdie nūc ꝟgines mūdi abiecerūt. Nā illd̓ qd̓ nephas ē in ꝟginibꝰ. ī phas excuſabilit̓ ꝯuertūt. qꝛ vbi ſūt publica ſpectacula ⁊ choree. ibi citiꝰ qͣꝫ ī eccl̓ia inueniūt̉. ibiqꝫ exaltāt voces ſuas inuerecūde chorizantibꝰ p̄cinendo. Nō aūt ſic iſte ſctē ꝟgines vrſula cū ceteris. ſic̄ iā de iſtis canit̉. ꝑ monaſteria fundentes lachrymas trahūt ſuſpiria. cōmēdāt aīasſanctis ⁊ redeūt Idcirco audiāt. iſte īuerecūdep̄cētrices exēplū Apiarij. Un̄: qͥdaꝫ comes inꝯuiuio brabrātie trāſiēs ꝑ villā vbi laſciue virgines habebāt choreā int̓ quas vna facie pulchra. cū mira vocis ſuauitate p̄cinuiſſet. ⁊ eaꝫcomes ꝑ horā intuitꝰ fuiſſet. cū familia ꝑtranſiuit. nō loge veniētibꝰ. clamor validꝰ ī villa fuitauditꝰ comes igit̉ directꝭ nūcijs cognouit p̄dictā p̄cētricē ſubita morte obijſſe. Fuerūt deniqꝫ iſte ſacrate ꝟgines flauee ex ꝟtute ꝯſtantie.Nō enī fuerūt incōſtātes ⁊ vagabūde. Qꝛ dic̄beatꝰ Augꝰ in libro ad ſacras ꝟ̓gines. Dn̄icaꝟgo debet pͥmitus publicos vitare aſpectus ⁊platearum frequentiam declinare. et in domopoſita lanificio inſiſtere vel lectioni diuine. Sꝫdiceres. nōne fuerūt incōſtantes. quia dicit̉ inlegēda ꝙ interdū currebātꝭ. modo diſcurrebātinterdum bellabant. modo fugam ſimulabantAd hoc dicēdū. ꝙ beatiſſima Urſula que fuitductrix earū. hec eas facere ꝑmittebat. qꝛ ex hͦad maius bonuꝫ eas alliciebat. ⁊ eas ꝑ hͦ ad fidem trahebat. ex hoc ip̄e etiam ibāt d̓ ꝟtute inꝟtutem. Scd̓o flores habēt p̄rogatiuā hāc. ꝙfugāt ranas ⁊ bufonesˡ ⁊ precipue flores vineeDe qͥbus dicit Pli. in ſpecu. natū. Odor florētis vinee cōtrariatur omni veneno. flores enīfugant colubros. ⁊ bufones eius fragantiā ſuſtinere non valent. Iſtam etiā p̄rogatiuam habēt noſtre floridiſſime virgines. qꝛ legit̉ ī librotriū regū. c. xlv. In terris iudoꝝ ſūt horribiliſſime paludes ⁊ aque ſtagnales in qͥbꝰ vltra oīaincōmoda īauditas maximaꝝ ranaꝝ coaxationes patiunt̉. peregrini aūt ciſmarini d̓ coloniavbi iacent oſſa ſanctaꝝ virginū. ſumūt terramd̓ cimiterio ⁊ hāc ponūt in hoſpitijs eoꝝ ⁊ portant in terras eorū. ⁊ cū de tali terra ſumpta d̓cimiterio. xj. miliū ꝟginuꝫ in paludes proiecerint. mox omnes rane rauce fiunt ⁊ fugāt̉. ⁊ ſic
Z 4
c
B
D