Druckschrift 
3 (1488) De Sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ASermo

cōfeſſor timuit reciꝑe. ſed vt abbati confiteret̉iniunxit. abbate igit̉ abſente. infirmus interimeſt defunctꝰ. cum autē ille eſſet reuerſus ſederet in lecto volens ſe diſcalciare. vidit illū mortuū gradus dormitorij aſcēdentē. ceciditante abbatē rogans humiliter vt ſuā ꝯfeſſionēaudiret. cum cōfiteret̉ tanta vtebat̉ abundātia lachrymarū vt abbas ad lachrymas moueretur. fleuit intantū vt manica cuculle valdehumectaret̉. quo facto rogauit abbatē vt ſeoraret. quia ī magnis eſſet penis. ab eo diſparuit in inſtanti. Secūdo debemꝰ eis ſubuenireꝓpter boni ꝓprij conſiderationē. quia quicqͥdboni eis impendimꝰ ex pietate. hoc totū p̄mittimus nobis ad p̄mium aſſequendū. Qd̓ teſt atur beatus Amb̓. li. de offi. dicens: Omne qd̓defunctis cauſa pietatis impēdit̉. ad noſtrumtandē meritū trāſmutat̉. illud poſt morteꝫ incentuplo recipiemus duplicatū. Qd̓ ꝓbat in ſimili Auicen. in natu. iij. li. mineraliū dicēs: Cialiqua plumbea maſſa terre īmergit̉ trāſactisaliquot annis creuiſſe ſignāter inuenitur. Naꝫetiam ẜm Euenū lib̓. de eūtibus in natura. plūbea tecta ex imbre creſcūt. Sic ſi purgandisanimalibꝰ que ſunt ſubtus terram aliqͥda chriſtifidelibus deſtinat̉. per qd̓ earū ſuppliciū minorat̉. tandē poſt mortem centuplū inuenituraugmētuꝫ. Teſte Orige. de ritu eccl̓aꝝ. Quidnunc homo cōſolationis ſupplitio tranſmitiitanimarū ſine dubio idip̄m centuplū recipi et infuturū. quia opera illorū ſequūtur illos Apocͣxiiij. dicit̉. ij. Mach̓. ij. Sancta ſalubriseſt cogitatio defunctis exorare vt a peccatisſoluent̉. Salubre inquā non ſolum eis ſꝫ nobis. quia in ſinū noſtrum oratio noſtra cōuertetur. vt ait psͣ. Tertio debemꝰ liberare animasꝓpter debiti rationē. Ratione enī debiti tenemur eis ſubuenire. ex enī iubemur inimicosdiligere eis benefacere. Matth̓. v. Diligiteinimicos veſtros benefacite his qui vos oderunt. multo magis tenemur hoc facere amicis parētibus noſtris qui nos genuerunt labore magno nutrierūt. quo eis ſatiſfacere nonpoſſumus. ẜm illud Ariſto. ix. Ethi. Dijs parētibus magiſtris poteſt reddi equiualēsSed heu quidam īter nos faciūt ſicut pulli degeneres pellicani. Refert enī Soli. in li. de mirabi. regionū. Pullos pellicani naturalit̓ oditſerpens. Cum autē paſtū mater exit. ſerpēsaſcendit arborē hos occidit. veniēs autē mater mortuos inueniens in pectore ſe vulnerat ſuꝑ pullos ſanguinē ſpargit ſuſcitat hos amorte. ex effuſione aūt ſanguinis mater debilitatur. qua ꝓpter pulli cibo exire cogunt̉. Etqͥdam pulli naturali affectu matrē debilitataꝫpaſcūt. alij autē degeneres matre nihil curātqd̓ ip̄a diligēter aduertens receptis viribus fi

lios ſe paſcētes refouet. alios autē tanqͣꝫ ingratos eijcit expellit. Sic ſpūaliter parentes noſtri vixerunt magnā curam de nobis habuerunt. qꝛ ẜm Ariſto. viij. Ethi. ſunt nobis cauſa eſſendi generādo. cauſa nutriēdi educādo. cauſa diſcipline informādo. Et hoc aliqͥ prudentes filij animaduertūt multa bona faciūtpoſt obitū parentū ſuorū. tum miſſas ſaluteeorū ordinando. tum elemoſynas pauperibuslargiendo. tum orationes deuotas faciēdo.corpus ieiunijs affligēdo. tum lachrymas effundendo. ita vt de illis poteſt dici illud psͣ. ixOculi eiꝰ in pauperē reſpiciūt ſcꝫ in purgatorio degenteꝫ animā reſpiciūt. Sed ecōtra quidam filij filie ignobiles poſt mortē parentūſuorū amicorū minime curant. ſed bona ab eisrelicta inutiliter dilapidant. ideo de illis petūtvindictam vt teſtat̉ Guido in tertio opuſculoſermonū. Clamāt ſuꝑ nos hi qui ſūt in purgatorio eo ſuorū nulla fit mentio in hoc ſeculo.petētes vindictā fieri de his ſunt ſub celo Sꝫ bonis filijs benefactoribꝰ īterpellāt. vt aitRichardus. Ip̄i iam purgatorio eiecti. celeſti aſſunt gaudio. miro modo interpellāt prohis eis alijs defunctis ſubuenerūt indo. Quarto debemꝰ eis bn̄facere ꝓpter p̄mijretributionē. Scimus nanqꝫ ſi filiꝰ regis eſſet īcarcere poſitꝰ eēt aliquis extraneꝰ ſperaretab ip̄o pͥmiū poſſet. ip̄m ſuis petitionibꝰ autetiā pecunijs liberaret vt ab eo maius p̄miumacciperet laboris ſui recōpenſam. Myſticeautem in purgatorio ſūt filij ſūmi regis expectant hereditateꝫ eiꝰ qͣꝫuis nūc ſuſtinent penaꝫpurgatorij. cum autē purgati fuerint ad celumſubleuant̉. vt eternalit̓ ad regiā mēſaꝫ ſumantcibū. Sic̄ figuratū ē. iiij. Regꝭ. xxv. ī fine vbi legit̉ euilmerodach ſubleuauit caput Ioachiregꝭ iuda de carcere. dans ei veſtes meliorescomedit ſꝑ panē ī ꝯſpectu eiꝰ cūctis diebꝰ viteeiꝰ. Per euilmerodach. xp̄s intelligit̉ ſubleuauit caput regꝭ iuda. ē aīaꝝ in fine vite ſuepͥncipalit̓ ip̄ꝫ ſūt ꝯfeſſe vera pnīaꝫ ꝯtritiōeꝫet induit illos veſtibꝰ regijs. ẜm illud Eſa. lij.Induent̉ veſtimētis gl̓ie. tūc dicent illud qd̓dixit btā agnes. Induit me dn̄s ciclade auroꝯtexta īmēſis monilibꝰ ornauit me. ſic tūccomedent paneꝫ de mēſa dn̄i. De quo diciturLuc̄. xiiij. Beatus manducat panē in regnotuo. Et ibi fuerint faciunt ꝓcul dubio ſuis liberatoribꝰ recōpenſam. Sic̄ hoc refert Uincen. ī ſpe. hiſto. li. xxviij. angelus duxit ani Thūdali in domū mirabiliter ornataꝫ cuiꝰparietes ex auro argento erant ex omni genere lapidum precioſorū. vbi vidit ſedile aureum cum gēmis ſerico oībꝰ ornatū ornamentis. vidit regē nomīe Tharmachū in ipſa ſeſe veſtitū mirabilibꝰ veſtimētis. viditqꝫ venire

C