CA

Pharaonis. ideo clamauerūt ad dn̄m qui dixit motus pietate vidi afflictionē populi mei qͥeſt in egypto ⁊ clamorē eiꝰ exaudiui ⁊ ſciēs dolorem deſcendā ⁊ liberē eum de manibꝰ egyptioꝝ ⁊ deducā de terra egypti in terrā bonam ⁊ſpecioſaꝫ q̄ fluit lacte ⁊ melle. Myſtice ẜm ſenſum oīs ſacre ſcripture nulla ē doloroſior penaqͣꝫ captiuitas ī purgatorio. anime enī ibi exiſtētes dicere poſſunt illud Thren̄. j. O vos oēs qͥtrāſitis ꝑ viam attēdite ⁊ vidēte ſi ē dolor ſimilis ſicut dolor meus. in mūdo nō eſt dolor ſicutdolor noſter. qͣſi dicerēt. nō pōt tātꝰ dolor in tota terra eſſe. qꝛ ſcimꝰ ꝙ captiuꝰ qui patit̉ in terra ꝓpria ⁊ in carcere qͥ eſt ī terra ⁊ in pn̄tia parentū nō tātū dolet quātū in terra aliena infraterrā ⁊ in pn̄tia alioꝝ. cū poſſit interdū ab amicis viſitari eo citiꝰ liberari nec a vermibꝰ moleſtari. modo ex illo penā grauiſſimā aīaꝝ poſſumus ꝑpēdere. qꝛ capte ſūt ī terra aliena. ẜm illud pͣsͣ. cxxxvj. Int̓rogauerūt nos qͥ captiuosduxerūt nos. ⁊ nō ſolū ī t̓ra aliena. ſꝫ etiā ſubtꝰterrā. vt habet̉ Eſa. xiiij. Cui locꝰ purgatorij ēvicinꝰ. etiā patiūt̉ in pn̄tia demonū ẜm illd̓ psͣBiabolꝰ ſtet a dextris eiꝰ. Ideo de hac grauicaptiuitate clamat q̄libet illaꝝ ad ſuū amicū dicens ſicut ponit Amādus ī hora. ſapiētie. li. ij.c. ij. O amicoruꝫ oīuꝫ dulciſſime mihi ſuccuremiſere̓ anime mee. memēto iucarcerati nec diutius ꝑmittas me affligi ī carcere caliginoſo. qꝛderelicta ſū ab hͦ mūdo. nō eſt inquit qui fidelitatem oſtēdat. non ē qͥ manū porrigat egenti. ⁊hoc eſt etiaꝫ qd̓ petūt verba thematis. Intēdeaīe mee ⁊ libera. Pro qͥbus eſt ſcienduꝫ ꝙ aīabus defunctoꝝ ſuccurrere debemus ꝓpter qͥnqꝫ. Primo ꝓpter nature ſil̓itudinem. qꝛ ſcimꝰꝙ ſimilitudo ē cauſa dilectionis. ⁊ hoc teſtaturAriſto. viij. Ethi. dicens: Simile diligit ſibi ſimile. Cui alludit ſapiēs Ecc̄i. xiij. Omne aīaldiligit ſibi ſimile. ſic omnis homo ꝓximuꝫ ſibiEt ſi aīalia ſibi ſimilia vidēt aliqd̓ in anguſtiaꝯſtitutū celeriter occurrūt ⁊ auxilia ferūt quātum poſſunt. Sic̄ hic ſcribit Albertꝰ in li. reruꝫde elephantibꝰ quorū eſt natura quādo volūtpauſare in die vel ī nocte ſolent incūbere ī magno arboris ligno eo ꝙ carēt iuncturis mēbrorum. venator autē hoc ſciens truncū arboris īparte cauat ⁊ reſecat. veniēs autē elephas more cōſueto ſe illuc volens inclinare cum arborecadit. ⁊ ſi homo nō aderit tūc gemit ſiue barritQd̓ audiētes alij elephātes ꝯcurrūt ad clamorem eius ⁊ cupiūt ſubleuare. illi autē nō poſſūtvoces emittere vt cōſueuerūt quouſqꝫ veneritminor elephas cuiꝰ roſtro eleuat̉. Myſtice qͥdꝑ elephantē niſi humana aīa intelligit̉. quia ſicut elephas eſt animal magnū ⁊ magne reputationis apud hoīes vt nōnūqͣꝫ ꝓpter ip̄m capiēduꝫ hoīes periculo ſe exponūt. Sic aīa ē tā ma

gna ⁊ apd̓ deū tante reputatiōis ꝙ ꝓ ea ī periculum mortis ſe dedit chriſtꝰ filiꝰ dei. Sicut d̓hoc dicit Bern̄. in li. medita. c. iij. Sublime eſtanime p̄cium q̄ nō niſi ſanguine xp̄i redimi potuit. Nam filiꝰ dei cum eēt in ſinu patris a regalibus ſedibus ꝓ ea deſcendit vt eā a poteſtatediaboli liberaret. ⁊ īfra Totꝰ iſte mūdꝰ ad vnius anime p̄ciū eſtimari nō poteſt. non enī ꝓ toto mūdo deus aīam ſuam dare voluit quā proaīa humana dedit. Et dicit Pliniꝰ in ſpecū. natu. ꝙ inter elephantē ⁊ draconem ꝑpetua ē dimicatio. qꝛ vnus īuidet alteri ꝓpter magnitudinem viriū ⁊ corporis quātitatē. Ita īter animam ⁊ draconē infernalē magna ē pugna. ẜmAugꝭ. in li. ſoli. c. xv. quia ille draco nihil aliuddeſiderat niſi vt animā ꝑdat. Nā cōtra eā multas dirigit ſagittas. q̄ ſunt ira luxuria inuidiaſuꝑbia auaricia ⁊ accidia. qͥbus anima vulneratur. ẜm Bern̄. in lib̓. medi. c. xij. Ideo bn̄ elephāti cōꝑatur. Iſte igit̉ anime ſolet pauſare īarbore hoc eſt in corpore de terra formato qd̓bene arbori comꝑatur. quia dicit Agaton ī vitaſpa. Homo eſt ſimilis arbori corporali cuiuslabor folia. interior cuſtodia fructꝰ. Hec arborcorporis multotiēs ē cauſa ruine aīe. Sicut teſtat̉ Augꝰ li. ſolilo. c. vlt̓. loquens in ꝑſona aīedicens: Nullū peiorē patior hoſtē qͣꝫ corpꝰ in qͦhabito. eſt enī quaſi leo ſubuerſor ī domo meavndiqꝫ me peſtifero morſu dilaniās ⁊ ꝯſumēsqd̓ ꝑpendens venator. hͦ eſt mors incidit arborem. qꝛ ſecuris eiꝰ iam dudū ad arborē poſita ēMatth̓. iij. Ideo cadente arbore hoc ē corpore cadit cuꝫ eo anima. ⁊ ſi habet aliquid adhucpurgandū tunc cadit in foueam purgatorij. dequa ꝑ ſe ſurgere minime poteſt. qꝛ eſt extra ſtatum merendi. Eſt enī aīa ẜm psͣ. ſpūs vadens⁊ non rediens. vadit enim in penas ex grauedine peccatorū. ⁊ non redit niſi auxilio xp̄ifideliū ⁊ bonorū operū. Id̓o hodie clamāt ⁊ ꝑ multa annorū curricula clamauerūt ꝓ auxilio nr̄ovocādo nos dn̄os. ẜm psͣ. De ꝓfundis clamaui ad te domīe. domine exaudi vocem meam.Fiant aures tue intēdentes in vocē ⁊cͣ. Idcirco cū nobis ſimiles ſunt in natura. nō ſimꝰ īmitiores animalibꝰ irrationabilibꝰ q̄ ſuccurrūt ſibi ſimilibus. ſuccurramꝰ eis de penis eas iuuādo. qꝛ ẜm beatū Amb̓. Nihil eſt tam piū qͣꝫ naturā iuuare. Et ſi nō poſſumꝰ tam cito liberaredebemus cū eis more elephātū flere ⁊ ip̄is cōdolere. ẜm illud apoſtoli ad Roma. xij. Fletecū flētibꝰ. donec veniat xp̄s qui fuit minimusꝑ humilitatē ⁊ liberet eas ꝑ ſuā miſericordiaꝫa tali cruciatu. Sic fec̄ qͥdam abbas qui cōdoluit cuidam defuncto vt ſecum vberrime fleretRefert Uincu. in ſpe. hiſto. li. xxv. c. xxxv. ꝙqͥdā famulꝰ celarij beniuolus infirmatꝰ cuidaꝫeſt cōfeſſus. cū autē quoddā dixiſſet peccatuꝫ.

B