CIA
diſperſio eorū. vt patet in legenda. Uicit etiaꝫeos poſt mortē ſicut patuit ſermone ſupra p̄cedente. Refert Cirillꝰ in epl̓a ad Augꝭ. ꝙ grecorum qͥdam hereticus quadaꝫ die cū ſacerdoteqͦdā in hieroſolymitana eccl̓ia diſputabat. cunqꝫ ſacerdos ob ſue partꝭ defenſionē autoritatēqͣndā Hieronymi allegaret vt greci ratiōes deſtrueret. temerarie peſtifer grecꝰ ore. glorioſiſſimū Hieronymū totiꝰ veritatis lumē fuiſſe mētitū nō erubuit voce fari. Ac qꝛ voce talē nequiciā ꝑpetrauit vocē deinceps amiſit. Hereticusqͥdam alius arreone Hieronymi imagineꝫ cernens vtinam te cū viuebas meis manibus tenuiſſem. ⁊ meo gladio iugulaſſem. hoc aūt cuꝫdixit euaginās gladiū tota vi ip̄m gutturi imaginis infixit quouſqꝫ res innotuit. moxqꝫ ex ꝑcuſſoris gladio tāqͣꝫ ex hoīs corpore ſanguinisvnda ꝓfluxit. Eadē inſuꝑ hora qua hoc factūē. in atrio exiſtēti iudici glorioſus Hieronymꝰcū gladio gutturi infixo apparēs ꝓ cōfoſſionehmōi vindictā poſtulauit narrās ſibi facta. hecdicens abijt. ſtupefactꝰ iudex cū ceteris qͥ aſtabāt ad eccl̓iaꝫ ꝓperans hereticū manu gladiūimaginis gutturi infixū tenentē reperit. qui ꝓtinus vt eū vidit capi eum iuſſit. Captꝰ ē itaqꝫhereticꝰ in ſua ꝑmanens duricia ob aliud nō ſedolere niſi qꝛ viuū nō teneret Hieronymū garriens a multitudine ppl̓i lapidibꝰ ⁊ enſibꝰ iugulat̉. Glorioſus deniqꝫ Hiero. nō ſolū vicit hereticos ſꝫ ⁊ demones hūani generis inimicos ītm̄. vt in eiꝰ pn̄tia nequaqͣꝫ audeant apparereſeu ꝑmanere. ſicut de hoc refert idē Ciriilus inepl̓a p̄fata d̓ venerabili Euſe. qͥ ꝑ duas horasante beate aīe exitū qn̄qꝫ trāſuerſis ocl̓is ⁊ manibus ſimul iūctis facie terribili voceqꝫ dira qͣſi ſe mouens clamabat. Nō faciā nō faciā. mētiris mentiris. poſt hec faciē in terraꝫ firmās clamabat. Adiuuate me frēs ne pereā. hec videntes eū interrogauerūt Quid habes pater? Adqͦs ille. Non videtis demonū agmina qͥ me debellare cupiunt? Et illi: Quid te facturū volebas cū dicebas? Nō faciā nō faciam ⁊cͣ. ait: illiconant̉ vt diuini noīs blaſphemꝰ īueniar. ideome hoc nō facere acclamaui. Tunc illi. Quarefaciē tuā pr̄ abſcōdebas in terrā? ne inqͥt eoruꝫaſpectū cernerē quoniā tā terribilis ē ⁊ turpisꝙ oēs pene que in mūdo ſunt reſpectu eiꝰ nihilſūt ad extremā horā. tūc venerabili Euſe. Hieronymꝰ apparuit eū benigne ꝯfortans. in cuiꝰaduentu oīs illa demonū turba timore ꝑterrita ab eo velut fumꝰ euanuit nō potētes eiꝰ preſentiā ſuſtinere. ſicut teſtat̉ Cirillꝰ ad Augꝭ. dicens. Mira res anguſtine vt multiplicibꝰ ptꝫexēplis. Tantꝰ a cōſpectu glorioſi Hieronymidiabolis timor ineſt. vt etiā picture nō audeātappropinqͣre. Nā ſi a demone obſeſſo illa p̄cioſa demonſtraret̉ imago. ab eodeꝫ ꝯtinuo effu-
gat̉. hec ille. Et hoc ꝓbat ī exēplo dicēs. Sanctimoniales pene oīuꝫ mulierum pulcherrimaetate iuuēcula beato Hieronymo deuotiſſimaī cenōibo dominaꝝ multa vixit ſanctitate. illiꝰantiquꝰ ſerpēs inuidēs oꝑbꝰ vt eā a ſctō ꝓpoſito reuocaret. cuiuſdā iuueniſ nobiliſſimi aīuꝫin eiꝰ ꝯcupiſcētiā intātū excitauit. ita ꝙ nō poſſet die noctūqꝫ aliud niſi quō poſſit eaꝫ attinge̓cogitare. Auxilio igit̉ ꝓprio deſperās d̓ eo qd̓vellet obtinere quedā īueniēs magū ⁊ magnaei ꝓmittit ſi qd̓ optat expertꝰ fuerit. tūc ꝯuocauit magꝰ demonē ⁊ nocte media ad ſanctā deſtinauit monialē. Ad cellā igit̉ accedēs trāſirevltra Hieronymi imaginē ī cella depictā timore neqͥt. negligēs ſibi cōmiſſū explere opꝰ deſperās ad mittēte reuertit̉. ſe nō poſſe ꝑficere ītētuapud monialē pādit ꝓpter Hieronymi imaginem in cellula depicta. magus eū deridens dimiſit. Aliūqꝫ vocatū demonē mittit ad huiuſmodi opera facienda. cui accidit ſic̄ pͥmo. Perhorā forte manēs coactꝰ excelſa cepit voce clamare. ſine me hinc Hieronyme hūc vlteriꝰ nōreuertar. ad hͦ ſtupefacta mulier q̄ oratiōibꝰ incella inſiſtebat inqͥt. Quis illas fūdit p̄ces velvoceſ? nō ceſſante diabolo ſic clamare. excitateilliꝰ cenobij moniales ꝑcuſſe grādi timore ad illā currūt cellā cruce dn̄i p̄eunte. ac ſi vt fore illuſpiritū neqͣꝫ ſciūt. eundēqꝫ cōiurāt vt debeat ītimare qͣ de cauſa venerat. Narrās igit̉ ſeriemrei ſeqꝫ miſerū pādēs ⁊ catenis vinctū igneis aHieronymo. rogat eas vt ſuis mereāt̉ p̄cibusabeūdi ſibi gr̄aꝫ inuenire. ac vbi hec monialesaudiunt deo ⁊ gl̓ioſo Hieronymo laudes reddunt. ſimpliciter poſtulātes vt demoneꝫ huncnullatenꝰ reuerſurū de cenebio effugaret. Uixfinitis verbis diabolus magnis ſtercoribꝰ d̓ loco recedens magum adijt. eumqꝫ magnis verberibus flagellauit. vt per multa horaruꝫ ſpacia de eo aliquod ſignum vitale paulominꝰ appareret. Uidens ille ſuas artes ſibi nihil valere. refugiū habuit ad btm̄ Hieronymū dicensGlorioſe Hieronyme ſubueni mihi miſero promitto enī ſi tuis hac hora adiutꝰ fuero auxilijsꝑnitie tā horribili nō ſuccūbā. deinde cūctꝭ exutus flagitijs a tuis obſequijs nō recedam Hisfinitis velut fumꝰ ſpūs neqꝫ euanuit. ꝑ angelūiacens ꝟberibus caſtigatus in tm̄ ſui corporisinops ꝙ niſi alieno auxilio potuit ſe mouere.Mox idē accepta penitētia anteqͣꝫ d̓ lecto ſurgeret cōbuſtis cūctis codicibꝰ magicꝭ venditiſqꝫ oībus que habebat pauꝑibꝰ erogauit. annofinito ad pnīaꝫ ꝑagendam in quadam ſpelunca clauſa in heremo ibi per quadriēniū glorioſe ſtetit. Tertio oliua eſt quo ad fructuꝫ rubeapͥmo ſed poſt vireſcit deinde nigreſcit. Sic ſanctus doctor Hieronymꝰ fuit rubeus per charitatē. viridis ꝑ virginitatē. niger ꝑ humilitateꝫ
V5
F
F