IDeFMo
mitiſſimus in populo ſuo apparuit ⁊ deo dilectus ⁊ hominibꝰ orat nūc ꝓ eccleſia ſancta. Etſubdit. Hic certe dux noſtre fidei ad ſe currentes ad celi cōtrahit arcem. Et illud ꝓbat Cirillus hieroſolymitanꝰ ep̄s ī epl̓a ad beatū Augꝭrefert enī Ꝙ in ſuperioribꝰ partibus egypti indeſerto qͥdam degebat monachus Helias nomine antiquiſſimus. magna vite ſanctitate radians. qui in vita beati Hieronymi ei familiaris valde extitit. Hic die quodā incumbēs orationibꝰ ſomno repentino adueniēte aliquantūobdormiuit. ⁊ ecce in viſione in quodā palatiomire ⁊ ineffabilis pulchritudinis ⁊ a mortalibus nunqͣꝫ viſuꝫ vt ſibi videbat̉ aſſumptꝰ eratCūqꝫ ꝑ horaꝫ ꝑ palatiū huc atqꝫ illuc gradiēseius admiraret pulchritudinē. vidit quoddaꝫp̄parari tribunal a qͥbuſdaꝫ nimie pulchritudinis iuuenibꝰ. ſtratis tapetis ⁊ veſtibꝰ auro gēmis ⁊ multiplici artificij varietate decoratis.circūquaqꝫ parieti inuolutꝭ. in quo poſtmodūrex cum maximo decoratu. magnaqꝫ ſocietatevirorū ſole lucidiorū ſe poſuit vt iudicia exerceret. Int̓ hec ciuſdā p̄ſulis aīa catenis igneisvincta a demōibꝰ apportata maieſtati regie p̄ſentat̉. que priuſqͣꝫ de aliquo interrogaret̉ cepit diris vocibꝰ infernalibus ſe manſionibꝰ digniſſimaꝫ acclamare. hanc inter ceteras maxīeaſſignans cauſaꝫ pͥncipaleꝫ. quoniā vanis mūdi intēta cōuiuijs ⁊ veſtibꝰ ⁊ hmōi ſtultiſſimisvanitatibꝰ ⁊ voluptatibꝰ delectata eēt. Quibꝰfinitis lata eſt ꝑ iudicē ſententia vt penis infernalibꝰ traderet̉ donec corpori iuncta duplicespenas ſuſtineret. mox illū ſecuꝫ ferēs omnis illa neqͣꝫ ſpirituū turba inde cuꝫ diris clamoribꝰreceſſit. Deniqꝫ alterius cuiuſdaꝫ anima dictiTheodonij ſenatoris an̄ maieſtatē multꝭ aſtantibꝰ neqͣꝫ ſpiritibꝰ eam grauiſſime accuſantibꝰ īmedium ponebat̉. Cunqꝫ a diabolis ī lōgū accuſatio traheret̉ ⁊ nullus ex aduerſo reſpōderet. vir qͥdaꝫ ſepties ſole ſplēdidior. ⁊ vt ſibi videbat̉ ceteris aſtātibus eminētior. ad regis ſedens dexterā in pedibꝰ ſe erexit. Quo qͥdē ſurgente rex manu ꝓpria ſilētiū a cunctis ſieri imꝑauit. tunc qͥ ſteterat omnibꝰ ſe opponēs accuſantibꝰ. hunc ſuū fideliſſimū ⁊ deuotiſſimū aſſeruit ⁊ ſibi cōtinue exhibuiſſe reuerentiā ſpecialem. eiſdē mox loquendi audaciā abſtulit ⁊in taciturnitatē reuocauit. Poſtmoduꝫ is flexit genua ante regem huic ſuo fideliſſimo veniam in eternā requiē ſolita pietate ⁊ diuina infinita clementia elargiri impetrauit. Ita cum ꝓcōmiſſis ī mūdo flagitijs repugnaret. ſuis p̄cibus vt voluit eſt adeptꝰ. tūc illa nephandorūſpirituū multitudo vlulans de illo ꝓtinꝰ ſe remouit. Interuallo āt facto hore vniꝰ. iuuenisqͥdam pulcherrimꝰ cōcito gradu de palatio veniēs ad hūc accedēs ſe fore dixit vnū ex ſanctꝭ
⁊ inquit. O petre patrone romanoꝝ te precorcoram deo impetra ne Hieronymi filij dn̄i preces fuſe ꝓ theodonij anima reſpuāt̉. At petrꝰrogauit dominū vt ita fieret Ad hec rex: Quicqͥd inquit a filio meo Hieronymo Petrꝰ poſtulat certe fiat. His oībus ſic finitꝭ a ſomno moxmonachus excitat̉ laudes deo reddens ⁊ gl̓ioſo Hieronymo. ⁊ diē qua illa viderat p̄notāseodē poſtmodū ītellexit die ep̄m Nithiocenū⁊ theodoniū ſenatorem ex hoc ſeculo migraſſeQuare ptꝫ hec vana ſomnia nō fuiſſe. Refertiidem Cirillus in epl̓a p̄enarrata. ꝙ qͥdam p̄ſb̓rc ardinalis Andreas noīe glorioſi Hieronymidecuotiſſimꝰ cultor in romana eccleſia multꝭ circūſ tantibꝰ expirauit. iam exequijs inſiſtentibꝰaſſi ſſtente ſūmo pontifice cuꝫ pene toto clero ⁊populo romanoꝝ qͥ ad eundē andreā aduenerat honoranduꝫ. dū emiſiſſet vlulatꝰ ⁊ crebrisgemit ibꝰ in feretro cūctis ſtupentibusⁱ ⁊ velutamentibꝰ effectis. tanqͣꝫ ſi a ſomni dormitiōe excitaret̉ ruirabiliter exurrexit. Cunqꝫ a romanopōtifice dde eccl̓ia maiori beati Petri apl̓i vniu̓ſo populoo clauſiſqꝫ foribꝰ interrogaret̉ intulitiſta verba. dū ſtarē diuino examine iudicādus⁊ ꝓpter veſtiū ⁊ ciboruꝫ quibꝰ hactenus vſuseram nimiā ſuꝑfluitatē tartari cruciatibꝰ dānarer. ſubito iuuenis qͥdaꝫ ſole ſplēdidior niueqꝫcādidior quē fuiſſe glorioſū Hieronymuꝫ ad ſeinuicē referentibꝰ qͥ aſtabāt intellexi. p̄ſidentiindici flexis genibꝰ animā meo corpori iteꝝ iungi porrectis p̄cibꝰ impetrauit. qͥbus finitis verbis in ictu oculi vt cernitis aīa corꝑi eſt cōiuncta. quare omnes deū ⁊ glorioſū Hieronymuꝫlaudauerūt. Ecce ꝙ hec ſpecioſiſſima oliua eſtſuoruꝫ famulorū recōciliatiua. Secūdo oliua ēſignū victorie aſſecute Ideo refert Pli. in ſpe.natu. lib̓. xv. ꝙ victores apud atheniēſes quōdam oliua coronabant̉. Sed greci tandē ſuosvictores oleaſtro coronari iudicabāt. Quid ꝑhoc denotat̉. certe nihil aliud niſi ꝙ glorioſusdoctor Hieronymꝰ eſt victoriā cōtra demones⁊ mundū plene aſſecutꝰ ⁊ iam regnat victor inſuꝑabilis. Ideo dicit beatꝰ Euſebiꝰ in epl̓a ſepe dicta. Cantet qͥlibet noſtrū canticuꝫ nominidomini ſonorū. iubilet vocibꝰ mater eccleſia inhymnis ⁊ ꝯfeſſionibꝰ. plaudet hodie plebs catholica. vndiqꝫ iocundet̉ chriſtiana contio. hodie certe obtinuit Hieronymus qd̓ tāto eſtua/bat deſiderio. hodie deuictis hoſtibꝰ obtinuittriumphū. certe oībus expletis laboribꝰ requiem̄ poſſidet ſine fine. Et infra ſubdit. Iā victorde ſuis hoſtibꝰ triūphauit cū qͥbus ſcuto timoris domini viriliter dimicauit. iam denariū recepit̉ ꝓ quo tanto labore in vinea ſancte eccl̓ielaborauit. hec ille. Uicit enī beatiſſimꝰ doctorHieronymꝰ adhuc viuēs ſuos hoſtes ⁊ ſanctematris eccleſie ꝑfidos hereticos. quia ipſe fuit
B
C