CV

affuit eis p̄ſidiū martyris inuocanti Nā nocteſequēti dū oēs foris placita qͥete pauſarent. ⁊hi ſolū miſeri qͥd requies eēt neſcirēt. Primuꝫqͣſiſonꝰ tintinnabuli ī auribꝰ eoꝝ inſonuit. deinde lux cūctꝭ miranda ī carce̓ refulſit. ⁊ ſubitovinculū qͦ oēs īcluſi tenebāt̉ velut arcꝰ ſe incuruauit. ⁊ mox oēs pedes ſuos a neruo extraxerūt. Cōfortati igit̉ clamabant. Dn̄e deꝰ nr̄ ieſuxp̄e aſſis nob̓ ẜuis tuis ī te ꝯfidentibꝰ ꝑ meritaſancti Uenceſ. qui ꝓ tui honore noīs ab impiorū manibꝰ eſt interemptꝰ. Mox affuit virtusxp̄i ⁊ vniuſcuiuſqꝫ torques cecidit ꝯfracta decollo ad terrā. ⁊ exeuntes de carce̓ nullo obſtaculo retinēte ambulātes ꝑ gyrū. dei mirabilia⁊ ſancti Uēceſ. enarrabāt. Ex qͣ qͥdē narratione gl̓ia martyrꝭ vndiqꝫ ē dilatata. q̄ etiā gētibꝰminime latuit. Idcirco ꝯtigit quēdā paganū īcarce̓ detineri. qͥ ſciens mititateꝫ ſancti Uēceſ.ex relatū illoꝝ dixit: Si deus ſancti Uenceſ. ⁊xp̄ianoꝝ me ab hac miſeria ſua bonitate liberabit. credā in xp̄m ieſū ⁊ baptiſma ſuſcipiā. vixille ꝟba cōpleuerat ⁊ ecce oīa vincula ferrea ceciderūt. Quem cuſtodes plures meritis beatiUenceſ. liberatū cōp̄hendētes. repetit/ vinculis ligauerūt. Sꝫ totiēs iterato fracto vinculocōpūcti dimiſerūt libeꝝ. ⁊ ille vota mox adimpleuit. Aliud exēplū legit̉ ꝙ qͥdā pͥnceps quendam ī carcerē miſit. ⁊ ille frequentibꝰ ſuſpirijsdn̄m dep̄cans ait: Dn̄e deꝰ ꝑ merita ſancti Uēceſ. adiuua me. qͣdā igit̉ nocte ꝯtigit vt int̓ anguſtias obdormiuit. Statim igit̉ exꝑgefactusexͣ ciuitatē ī media platea ſtetit. ⁊ neqꝫ erant cōpedes in pedibꝰ eiꝰ neqꝫ torques ī collo neqꝫ catene ī manibꝰ. ⁊ egreſſus ad vicariū ſuū narrauit ꝙ dei ꝟtute ſit mirabiliter liberatꝰ Uicariꝰautē agnita dei ꝟtute ⁊ potētia. b. Uenceſ. reūdonauit libertati. Quarto. b. Uenceſ. habuitobediētiā. q̄ etiā neceſſaria ē pͥncipi vt ip̄e obediat ſuis ſuꝑioribꝰ. ſic̄ vult ſibi obediri a ſuis īferioribꝰ vt dic̄ leo pa. ij. q. vj. Qui ſcit. Et vtdeo pͥncipalit̓ obediat. qꝛ dic̄. b. Augꝰ. li. ij. cōfeſ. ⁊ hr̄. viij. di. Que cōtra mores. Sic̄ inqͥt inptātibꝰ ſocietatis hūane maior ptās minori adobediēdū p̄ponit̉. ita deꝰ oībꝰ hoībꝰ. Qd̓ ꝑpēdens. b. Venceſ. cum eēt ſub ptāte aue ſue ſctēludibille ei hūiliter obediuit. Cōſtitutꝰ auteꝫ īpͥncipē deo fuit ſubditꝰ ⁊ obediēs. cū oīa ꝯtemneret ꝓpter eū ſicut canit eccl̓ia. Humilis ī gloria fuit. pauꝑ in diuitijs. mūdi refutās gaudiacaſtus ī delitijs. Ideo recte ē alter Abraam. dequo legit̉ Gen̄. xiij. ꝙ poſſeſſio eius erat multanimis. tn̄ his oībus dimiſſis mandato dei obediuit. ⁊ de terra ſua egreſſus fuit. ⁊ poſtea mādato ſuo obediens filiuꝫ ſuum īmolari voluit.Gen̄. xxij. Ita. b. Uenceſ. tāqͣꝫ pͥnceps abūdāsmulta habuit. oīa tn̄ ſeculi deſideria dimiſit vtimpleret illud psͣ. Diuitie ſi affluant nolite cor

apponere. ⁊ poſtea volūtarie corpꝰ ſuū ꝑ martyriū deo obediēter īmolauit. vt adimpleret illud ꝓph̓e. Immola deo ſacrificiū laudis. Quīto beatus Uenceſ. habuit iuſticiā q̄ etiaꝫ neceſſaria eſt pͥncipi. qꝛ ẜm ſapientē Prou̓. xv. Quiſequit̉ iuſticiā diligit̉ a deo. Eſt etiam iuſticiamalos punire ⁊ diligere bonos. Hanc habuitbeatꝰ Venceſ. ⁊ auſteriter correxit malos idolatras dicēs: O inſenſati hoīes ⁊ filij ſcelerꝭ ſemen chanaan ⁊ non iuda qͥs vos faſcinauit nōobedire veritati vos nō queritis ea que ſūt ſalutis. Sinite ẜuos xp̄i fideles. idolis vr̄is nonſeruiāt. hactenꝰ ꝓhibuiſtis me xp̄o ẜuire. fideleſqꝫ oēs de t̓ra expuli s. Non erit ita ampliꝰſed dn̄o deo libere ſeruie̓mꝰ vt dicit Iacobꝰ ianuenẜ. Sed bonos diligebat eis neceſſaria largiter miniſtrando. ita vt de eo exponi pōt illd̓psͣ. cxj. Diſperſit dedit pauperibꝰ. Infirmitates eoꝝ ſupportando vt adimpleret illud apl̓i.Alter alterius onera portate. ſic adimplebitislegē xp̄i ad Gal̓. vj. qꝛ multotiēs infirmis pauperibus lingna in proprijs humeris portauit.Hec qͥnqꝫ debet habere quilibet pͥnceps vl̓ rector vniuerſitatis. Sicut ꝓbat Augꝰ ſermonede dedicatione eccl̓ie loquēs ad pͥncipes dicēsEſtote proni ad miſericordiam ⁊ nolite eſſe faciles ad rapinam. facultas veſtra nō ſit violenta. dignitas veſtra nō ſit ſuꝑba. ptās vr̄a nō ſitiniuſta. hec ille. Sed qꝛ. b. Venceſ. hec rēnuit.id̓o xp̄s ip̄m dn̄ꝫ domꝰ ſue ꝯſtituit. ⁊ nūc pͥncipem oīs poſſeſſionis ſue ī celeſti regno vbi tanqꝫ pͥnceps potens reſidet omniaqꝫ bona domini feliciter poſſidet. ⁊ quomodo illud ꝓmeruitvide in legenda.¶ De dedicatione templi ſermo.Apientia edificauit ſibi domum ⁊ excidit in ea colūnasſeptem. Prou̓. x. Dicunt naturales. mūda animalia deſiderāt inhabitare loca pulchra. ſicutpatet de ouibus aꝑibus ⁊ columbis q̄ libentiꝰhabitant in locis pulchris qͣꝫ īmundis. QuarePetrꝰ de creſcen. lib̓. ix. conſulit ꝙ loca ſeu ſtabula ouium ſepius debēt mūdari. quia fimusnon ſolum lanā ſed ⁊ vngulas corrumpit ⁊ ſcabioſas facit. Ideꝫ ī eodem ait ꝙ locus colūbarū debet ſepiꝰ purgari ⁊ vndiqꝫ decorari. namin pulchro loco ſicut ⁊ hoīes auidius cōmorantur. De apibꝰ dicit Ariſto. li. x. animaliū. ꝙ mirabiles faciūt ſibi cellulas in quibus mella cōponunt. Myſtice per hec animalia inelligiturdominꝰ noſter ieſus xp̄s qui ſeip̄m agno cōparat. Hiere. xj. Ego qͣſi agnꝰ māſuetꝰ qͥ portaturad victimam. Et Eſa. liij. dicit de ipſo. Sicutouis ad occiſionē ductus ē. ⁊ quaſi agnus coram tondente ſe non aperuit os ſuuꝫ. ⁊ Can̄. ijcōꝑat̉ turturi dicēs ſpōſa Vox turturꝭ audita

X 4

A

B

E