SermoI
adiecit. Ite papiā ⁊ de cenobio ſancti petri qd̓d̓r aureū celū interrogate. ⁊ ibi miſcd̓iam habebitis quā optatis. Qui cū eū de nomīe interrogaſſent. ego ſum īqͥt Augꝰ. quondā hyponen̄.epūs. ſtatimqꝫ ab ocul̓ eorū euanuit. Illi auteꝫpapiā ꝑgentes cum ad dictū monaſteriū veniſſent. ⁊ ibi corpus. b. augꝭ. qͥeſcere didiciſſent. ceperūt omēs voces leuare ⁊ vnanimiter clamare. Sācte auguſtine adiuua nos. ad quorū clamorem monachi ⁊ ciues excitati. ad tam grādeſpectaculū cōfluebant. Et ecce ex neruoꝝ diſtēſione ſanguis ml̓tus effluere cepit. ita vt ab introitu cenobij vſqꝫ ad tumbaꝫ ſancti augꝭ. totaterra videbat̉ ſanguīe aſꝑſa. Cū aūt ad ſepulchrū. b. augꝭ. veniſſent ſunt ſanati ⁊ reſtituti integre ſanitati. ac ſi nulla leſio in eoꝝ corporibꝰextitiſſet. recte ſicut videmus de ſole ꝙ floſcl̓osreſtituit ad ſtatū pͥſtinū. ac ſi ꝑ frigus nūqͣꝫ deperijſſent. Et hoc qͣꝫtum ad ſecundū.Sermo ſecūdūs de eodem.Int lumbi veſtrip̄cincti ⁊ lucerne ardētes in manibꝰ veſtris. ⁊ vos ſil̓es homībus expectātibus dn̄mſuū qn̄ reu̓tat̉ a nuptijs. Lu. xij. Mgr̄ li. vij. ꝓpͥeta. dicit ꝙ circa varias infirmitates prudenſmedicꝰ indiget maxīa circūſpectōne ⁊ cautela.qꝛ nichil magis impedit ſalutē infirmorū qͣꝫ igͦrantia ⁊ negligētia medicorū. Nam diu̓ſi morbi diu̓ſas hn̄t cauſas ex qͥbus oriunt̉. Aliqͥ em̄ex cā calida qui ſūt medēdi ꝑ frigida. vt aquāroſaceā vel ꝑtiſinā. Aliqͥ ex cā frigida ⁊ illi ſūtmedēdi ꝑ calida. vt ſi ſtomachꝰ eſt infrigidatꝰapplicādū eſt zinzib̓. cariophili. galganū. cituarium. ⁊ ſic de alijs. Spūal̓r ꝑ infirmitateꝫ autmorbū intelligit̉ peccatū qd̓ in firmā facit aīaꝫ⁊ debilē ad bn̄ oꝑandum qd̓ coguit dauid rexcū dixit psͣ. vj. Miẜere mei dn̄e qm̄ infirmusſum .ſ. in aīa. ſana me egrotū ⁊ peccatorē dn̄e.qm̄ ꝯturbata ſunt oīa oſſa mea. hͦ ē robur aīmemee. Et horū peecatorū aliqͣ oriunt̉ ex calido.vt luxuria q̄ generat̉ in iuuenibus qͥ ſunt calid̓nature. ſicut ptꝫ in. b. augꝭ. qͥ in ſua adoleſcētiafuit lub̓cus ⁊ filiū genuit Deodatū noīe. Aliqͣaūt peccata ſurgūt ex frigido vt ſunt illa q̄ extincta charitate cōmittunt̉. vt ſuꝑbia ⁊ auaricia ⁊cͣ. Iō oportet ſpūalem medicū eſſe cautuꝫvt ꝯtraria cōtrarijs curet. ⁊ hͦ p̄cipit̉ in. c. qͦdāꝙ ſꝑ ſacerdos dꝫ iniungere pnīam ꝯtrariā peccato. vt luxurioſo iniūgat carnis maceratōemſuꝑbo oratōꝫ humilē. auaro elemoſynaꝝ largitionē. accidioſo ꝑegrinatōꝫ. guloſo abſtinētiāIdcirco etiā prudētiſſimꝰ medicꝰ nr̄aꝝ aīmaꝫieſus vidēs cōmunit̓ mūdanos eſſe ad luxuriāinclinatos apponit medicinā ꝯtrariā .ſ. lūborūp̄cinctōeꝫ. cū dicit in ꝟbis ꝓpoſitis. Sint lūbive. p̄cin ⁊cͣ. In qͥbus docet nos expectare fina
le iudiciū ꝑ tria. Primo ꝑ corꝑis maceratōꝫ ⁊caſtitatē. ibi. Sint lum. ve. p̄cin. Scd̓o ꝑ p̄miorum honeſtatē. ibi. Et lucerne ardētes. Tertōꝑ ꝓborum ẜuorū qͣlitatem. ibi. Et vos ſimilesPrimo ſciendū ẜm Ari. Auicē. ⁊ Solinū. aīalia q̄ ſunt incōtinentia ⁊ incaſta vitā abbreuiātſicut hͦ declarat de paſſere qͥ eſt valde libidinoſus. iō non diu viuit. Sed aīalia caſta econtrahn̄t vitā diuturnā. ſicut ptꝫ de elephāte. ſic̄ dic̄Ari. ꝙ nullum aīal ita diu viuit ſicut elephas.⁊ hͦ ꝓpter ſui ꝯtinentiā. Idem patꝫ de fenice qͥſe nō miſcet ꝑ coituꝫ. ideo viuit ad annos. ccc.vel qͥngentos. Moral̓r ꝑ aīalia incaſta intelligūtur hoīes incaſti. ⁊ ip̄i ſpoliāt ſe vita eternavt ſunt hoīes exͣ coniugiū fornicātes. de qͥbusdicit apl̓us .j. Chorꝭ. vj. Nolite errare neqꝫ fornicarij neqꝫ adulteri regnū dei poſſidebunt ⁊cͣſed vt dicit ad Heb̓. xiij. Fornicatores ⁊ adulteros iudicabit .i. ꝯdemnabit dn̄s. qd̓ ꝓbat Uicen. in ſpe. hiſto xxvj. li. c. xxj. de papa Bn̄dicto qͥ a p̄mordio pontificatꝰ fuit in ſceno luxurie ꝯuerſatus. iō poſt mortē apparuit cuidā iuxta molendinā equo inſidēti in ſpecie animaliſmōſtruoſi hn̄s caudā ⁊ aures aſini. ſꝫ cet̓a mēbra erāt vrſi. Cūqꝫ ille fugā iniret clamauit mōſtrum illo mō. Uir noli expaueſce̓. ſcito me hominem fuiſſe ſicut tu. ſed qꝛ luxurioſe ⁊ beſtialiter vixi poſt mortē ſpeciem beſtie portarem.rui. Ad quē ille. Quis na fuiſti: Ego fui ille ſolo nomīe Bn̄dictus. qͥ ſꝑ ſedem apoſtolicā indigne obtinui. Cui ille. Quā habes retributōꝫnunc vſqꝫ in finē iudicij? Rn̄dit. Per ſqualentia loca ſulphurea ⁊ ferida ⁊ buliētia raptim ꝑtrahor. poſt extremū iudicium ꝑpetuo infernotorq̄bor. Sed ꝑ aīalia caſta intelligūt̉ hoīes caſti. ⁊ iſti habebūt vitā in patria diuturnā. quiad̓r in autētico de lenonibus. l. ſancimꝰ. coll̓. iij.Sola caſtitas ⁊ mūdicia placabil̓ eſt deo. Cuiregule ꝯſonat Iſi. dicens. Caſtitas hoīeꝫ celoiungit ⁊ angelorū ciuem facit. Idcirco dn̄s generalit̓ omēs hortat̉ ad caſtitatē dicens. Sintlūbi vr̄i p̄cincti. q. d. ſi vultis in regnū introireneceſſe eſt lūbos veſtros ꝑ ꝯtinentiā vos p̄cingere. ſuꝑ quo ꝟbo dicit. b. Gregꝰ. in ome. Lubos p̄cingimus cū carnis luxuriā ꝑ ꝯtinētiamcoartamus. Eſt tn̄ notandū ꝙ duplex ē cinctorium Primū eſt ꝯtinentia a ſuꝑfluitate voluptatū. de quo p̄cipue loquit̉ hic dn̄s cū dicit̉.Sint lūbi ve. p̄cin. Quo cinctorio p̄cinctꝰ fuitb. augꝰ. qͥ vt refert Poſſidoniꝰ poſt ſuā cōuerſionem nūqͣꝫ cū ml̓ere ſolus loqͥ volebat. niſi ſecretum aliqd̓ intereſſet. Nec vnqͣꝫ aliquā feminarum nec etiā germanā ſororē. aut fratris ſuifilias q̄ deo parit̓ ẜuiebant ſecū habitare ꝑmiſit. Sed dicebat. ꝙ ⁊ ſi forte vel neptibꝰ nullamali ſuſpitio poſſit oriri. tn̄ qꝛ tales ꝑſone ſinealijs ſibi neceſſarijs eſſe nō poſſunt. Ꝙ etiā hac
L
B
-