LXXXVIII

cōtinua. Et ſubdit. Si gaudiū fit in celo de qͦlibet peccatore ꝯuerſo. ml̓to magis putanduꝫ ꝓtante ꝟginis exultatōe. p̄ẜtim qꝛ eius celebritas laus ⁊ fauus eſt ſaluatōis. Un̄ credimus ꝙnon hunc diē tm̄ hymnū dicant in ſuꝑnis. veꝝetiā continuū eterne io cūditatis ⁊ leticie. et veneratōis obſequiū. eū colūt omī tripudio amoris ⁊ gaudij. Et hoc ad ſecundū.Sermo pͥmus de ſancto Bartholomeo apl̓o.Onathas expoliIauit ſe tunica ⁊ dedit eā dauid. j. Regūxviij. Solinus in li. de mira. mūdi. Aues inqͥtq̄ plumas a ſe abijciūt vel ill̓ ſe expoliāt. quodāmodo renouant̉. Quia Pli. in ſpe. natu. ꝓbatde aqͥla que in ſenectute patit̉ gͣuedineꝫ in alisita ꝙ volare non pōt. ideo q̄rit fontē aqͣ ſcaturientis. Deinde aſcendit in aera inqͣꝫtum poteſt.donec ex calore aeris. ⁊ labore volatus fortiusincaleſcat. ⁊ tunc poris aꝑtis ⁊ pennis relaxatis. ſubito deſcendēs in fontē ruit. in qͦ plumisdepoſitis renouat̉. Spūal̓r ꝑ aquilā intelligūtur hoīes ſancti. qꝛ recte ſicut aqula inter aliasaues eſt velut regina. ſic aīe ſanctorū hominuꝫhn̄t ſe vt regine. vt ꝓbat. b. Gregꝰ. ſuꝑ illd̓ Cātico. vj. Sexaginta ſunt regine dicēs. Quid ꝑreginas niſi ſanctorū aīme deſignant̉. que duꝫcorꝑa ſua prudent̓ regūt ⁊ alijs p̄ſunt. regnumeternū ſibi acqͥrunt. Et ſubdit. Sunt em̄ nōnulli in ſancta eccl̓a qͥ carnem ſuā ꝓpter deum affligunt. vitia vincūt. demones velut tyrannos ſibi ſubijciunt. oēs motus ſuos vt nō inordinatecurrant ſapient̓ regunt. alijs p̄dicāt hͦ quod ip̄ifaciūt. ml̓tos a faucibus demonū gladio impugnantes abſtrahūt. Quid hmōi aīe niſi regineexiſtūt. q̄ dum regem ſuū xp̄m valde diligunt.ex amoris mixtione regi oēs filios .i. fideles populos gignunt. Hec ſunt ꝟba Gre. Talis regina fuit aīma. b. Bartholomei. que corpꝰ ita rexit. vt ſe ꝓpter deū affligeret. qꝛ centies in die⁊ totiēs in nocte genua flectebat. ⁊ corpori ſuovim faciebat. vt dicere potuiſſet cuꝫ apl̓o. Caſtigo corpus meū. ⁊ in ẜuitutem regigo j. Corin. ix. Uicit etiā demones quos in oratōe ſuaſuccēdit. alijs homībus p̄dicauit. ⁊ rete ſue predicatōins cepit. Sicut de his dicit. bea. abbasTheodorus in ẜ. de. b. Bartho. Aue inqͥt bartho. beatorū ter beate qͥ es diuine lucis ſplēdorſancte eccl̓e piſcator rōnabiliū piſciū. dulcꝭ fructus viuide palmitis. vulnerator diaboli mundum ſuo latrocinio vulnerātis. hec TheodorꝰIta igit̉. b. bartho. plumas abiecit diuitiarum⁊ ſe ill̓ ſpoliauit more aqͥle. qn̄ de reliqͥt regnumſuū terrenū ⁊ ad xp̄m qͥ eſt fons vite volauit. īquo ſe velut aqͥla renouauit. ita vt de ip̄o dicipoſſunt ꝟba p̄libata. Ionathas expoliauit ſetuica ſua. hͦ eſt diuitijs q̄ hoīem tegūt ⁊ veſtiūt.

In qͥbus. be. apl̓us a duobꝰ cōmendat̉. Prīoab eminenti liberalitate. ibi. Ionathas expoliauit ſe. Scd̓o a feruenti charitate. ibi. Et dediteā dauid. De pͥmo eſt notandū. ẜm phiſologū⁊ alios naturales. Serpēs ſeneſcens plurimisdiebꝰ abſtinet ſe a cibo. vt ſic pell̓ eius citius acarne relaxet̉. deinde guſtata herba qͣdaꝫ amara ꝑ quam ꝓuocat̉ ad vomitū. humorem euomit virulentū. qͥ fuit cauſa infirmitatis. caudaꝫ⁊ cutē rigidā mollificat. in qͣ ſe balneat ⁊ humectat. ⁊ ſic anguſtā rimam alicuius petre querēſin eam intrat ⁊ qͣdam violentia trāſiēs ꝑ eam.a pelle antiqua ſe expoliat ⁊ enudat. ⁊ pꝰ ea tumulū fugit ⁊ ſoli ſe exponit ⁊ nouaꝫ cutē ad ſeſumit. Eundē modū renouatōnis ponit etiamAri. xiiij. li. de aīmalibus. Spūal̓r ꝑ ſerpenteꝫbeatus apl̓s Bartho. aꝑte deſignat. Quia dominꝰ dixit ad eū quemadmodū ad alios apl̓oſEcce ego mitto vos ſicut oues in medio luporum. eſtote ergo prudentes ſicut ſerpentes ⁊cͣ.Mat. x. Primo igit̉ cōꝑat̉ ẜpenti. Quia ẜmAri. li. vij. aīaliū. Serpetes multū diligunt vinum. Iō venant̉ cū vino ⁊ ſepe vino capiunt̉.Sil̓r diligūt lac valde. ⁊ ſequunt̉ odorem eius⁊ ideo ſi alicuiꝰ ventrē ſubintrauerint extrahipoſſunt lactis odore. vt dicit idē. v. diaſcorideſIta. b. Bartho. dilexit vinū diuinitatis. ẜm illud Eccī. xxxj. Uinū eſt exultatio aīe et cordismoderate potatū. Et ſil̓r vinū ſue auſtere p̄dicatōis qn̄ de penis inferni intonuit dn̄s Ibūthi in ignē eternū. Mat. xxv. Et p̄ oībꝰ tn̄ dilexit lac ſui dulciſſimi ẜmonis. Quia de ip̄o dicitur Can̄. iiij. Fauus diſtillans labia tua mel etlac ſub lingua tua. Iō ſecutꝰ eſt odorē huiꝰ lactis doctrine melliflue. Et ſic xp̄o eſt venatus.Quia legit̉ de ip̄o qd̓ licet eſt apocriphū. eſt tn̄rōni nō ꝯtrariū ꝙ Philippꝰ rex ſyrie qͥ fuit pr̄b. Bartho. valde ꝑitꝰ erat in ſcīa aſtrologica.qͥ ſel̓ intuens aſtra vidit int̓ cetera ꝙ mūdus ꝑvnū hoīem eſſꝫ renouandus. qd̓ retulit pͥncipibus ſuis ⁊ militibꝰ qͥ illud tāqꝫ acceptōe dignūin rei memoriā ſcripto cōmendarūt. Mortuoaūt Philippo rege Bartho. tāqͣꝫ verꝰ heres eiin reg ſucceſſit. illudqꝫ vſqꝫ ad tꝑa xp̄i in iudeap̄dicantꝭ ſtrenue gub̓nauit. Cū aūt bar. a mercatoribꝰ didiciſſet ꝙ xp̄s in iudea p̄dicar et ⁊ ſigna face̓t. cogitauit. Uere iſte eſt deqͦ pat̓ tuuſdixit ꝑ quē md̓s eſt renouādꝰ. ⁊ ſic aſſūpto exercitu ꝯcito curſu veīt in bethaniā in qͣ ⁊ inuenit ih̓m p̄dicātē. Hūc gͦ cū inſpexiſſꝫ vidit quēdam ſplēdorē igneū de facie eiꝰ ꝓcedētē. qͦ mediāte eiuſdē p̄dicatōe melliflua mixto vino acute correctōis tractꝰ fuit ad xp̄ꝫ. ⁊ ab eo acceptꝰ⁊ remiſſo exercitu. regͦ renūciauit. ⁊ xp̄o āno etatis ſue. xxix. adherebat. Hec nō ſcribo aſſertiue ſꝫ dūtaxat exēplatiue. Sꝫ illd̓ ē ꝯtra ml̓toſſeculares qͥ nec vino ſue auſtere p̄dicatōis. nec

S 4

C

B