Druckschrift 
3 (1488) De Sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ADETMO

go celeſti thalamo inuehit̉. hodie ſacra aīmata arca que ītra ſe ſuū tulit artificē. in templomanufacto reponit̉. hodie ſacratiſſima colūbainnocens ſimplex euolans ex arca .i. ex corꝑequod deū ſuſcepit. requiem pedibus ſuis adinuenit. Et infra ſubdit. Decebat dei ſacrariūfontem indefoſſum. agrū inaratū. vineam nonirrigatā. oliuam fructiferā terre gremio non teneri. Decuit matrē a filio ſublimari. vt ad ip̄maſcendat. ſicut ad ip̄am deſcenderat. vt que inpartu ẜuabat v̓ginitatem. poſt mortē corpꝰvideret corruptōꝫ. que creatorē portauit ī ſinu. in diuinis tabernacul̓ cōmoret̉. quam pater deſponſauit in ſponſam in celeſtibus thalamis conſeruet̉. a matre que ſunt filij poſſideātur. hec ille. Et figuratū fuit pulchre. ij. Re.vj. Ubi legitur rex dauid fecit tabernaculūiuxta domū ſuā retentione arce. deind̓ deſcēdit ip̄e electis iſrael tulerūt arcā de domoaminadab poſuit ſuꝑ plauſtrū nouū. quā tetigiſſet oza ꝑcuſſus fuit a domino. deindeportauerat arcā in locum ſuū. Dauid p̄cedēte cithara cantoribus electis ex iſrahel. Perarcam electiſſima ꝟgo maria apte deſignatur.ip̄a reuera eſt arca diluuij in qua ſoluꝫ octoaīe ſaluate ſunt. Gen̄. vij. Sed in qua omēsſaluant̉ ſalui fiunt. qꝛ dudū ml̓ti peccatores indiluuio peccatorū perijſſent. ſi in hac ſalutifera arca incluſi fuiſſent. Ideo dicit Ignaciusin epl̓a ad beatā ꝟ̓ginem. Impoſſibile eſt ſaluari aliquē peccatore. niſi tuum o ꝟgo auxiliū fanoreꝫ. quia qͦs ip̄e deus non pōt ſaluareſuam iuſticiā veritatē. hos ip̄a ſaluat ſuammiſericordiā infinitā. ẜm Anẜ. in ẜmōe qd̓ inuenio ꝓbatum in exemplo. Refert mgr̄ Alexander epūs in epiſtol̓ ſuis ſuꝑ illud verbumpsͣ. lxxxiiij. Miẜicordia veritas obuiauer̄tſibi. qͥdam ſtudens degens bononie vanitatibus ſecularibus eſſet deditus. talē vidit viſionem. videbat̉ em̄ ſibi in cāpo magͦ ꝯſiſteret ibidem tempeſtas ingens ſuꝑ ip̄m deſcenderet. qui fugeret a facie tempeſtatis ad quādam domū ꝑuenit. quā cuꝫ clauſam inueniſſetpoſtulauit ſe ibidem recipi pulſans ad hoſtiū. intus erat reſpondit. Ego ſum iuſticia quehabito. hec domus mea eſt. qꝛ aūt tu iuſtꝰes mecū habitare vales. ad cuius ꝟbuꝫ iſteplurimū merens abſceſſit. aliā vltra illaꝫ conſpiciens domū. veīt ad ip̄am. pulſans ad hoſtiū ſe ibidem recipi poſtulabat. ſed que intuserat hoſpita reſpōdit. Ego ſum veritas quehabito. hec eſt domꝰ mea. te aūt hoſpitē nonrecipio. qꝛ veritas liberat eum. veritateꝫ amat. Indeqꝫ recedēs. deẜtam domū vltraillā ꝓſpexit. ad quā veniēs ſe ſil̓r ꝯtra tēpeſtatem recipi flagitauit. deintus erat reſpondit.Ego ſum pax que habito. non eſt aūt pax im

pijs. ſꝫ tm̄ hoībus bone volūtatis. Ueruꝫ egoqͥdem cogito cogitatōes pacis afflictōnisvtile cōſiliū do tibi. vltra me ſoror mea habitat miſeris conſiliū p̄ſtat. ad hāc accede. ꝯſiliūeius monita cōple. aūt acceſſiſſet que interat rn̄dit. Ego ſum miſcd̓ia hic habito. Siaūt ab eminēti tempeſtate ſaluari vis. vade adMariā illuminantē. q. d. Ip̄a eſt arca p̄ſeruabit te ab impetu tēpeſtatis. qꝛ ſic̄ arca noemūdos qͣꝫ immūdos recepit. ſic maria nullumdeſpicit. dicit Bern̄. in ẜmōe. Peccatoremqͣꝫtucūqꝫ fetidū maria deſpicꝭ ſi ad te ſuſpirauerit. tuumqꝫ interuentū penitēti corde flagtauerit. tu illū a deſperatōibus baratri pia ma retrahis. ſeutētiā diſtricti iudicis rapis. donec miſerū peccatorē ſaluēs. filio tuo recōcilies. hec ille. Igit̉ bn̄dicta arca in cuius vtero fuit bn̄dictus fructus. eſt fedus ſempiternū interdeū homīem. qꝛ propulit demōes hanc inimiciciā fecerūt. Qd̓ figuratū eſt. j. Re. iiij. vbilegit̉. veniſſet arca dn̄i in caſtra timueruntphiliſtei dicētes. Ue nob̓. ve nob̓. qͥs nos ſaluabit de manu ſublimiū deorū iſtorū. Sic maria venit in caſtra dn̄i. timuerūt demōes. ẜmEuſebiuꝫ in. magis terrent̉ marie p̄conioſummo ſupplicio quocūqꝫ. Hec eſt arcabtiſſima in qua fuit vrna aurea diuīe ſapīe. māna celeſte ih̓s xp̄s. tabule ſolū veteris teſtamentiſed noui. qꝛ eſt vtriuſqꝫ teſtamenti ꝯẜuatrix.Recte ſic̄ in arca fuit vrna aurea. māna. tabule teſtamēti. Huic arce bn̄dicte fecit rex dauidſcꝫ xp̄s tab̓naculum. eſt locū ſublimē ſuꝑ omnes angelos. iuxta domū ſuā. .i. ſuū ſoliuꝫ. Iuxͣillud psͣ. xliiij. Aſtitit regina a dextris tuis ⁊c̄.deinde aſcendit electis iſrl̓. i. angel̓ oībuſanctis vident faciē dei. qꝛ dicit Hildefonſuſtoletanꝰ epūs. Non fuit archangelus. ptāsneqꝫ ꝟtus. neqꝫ pͥncipatus. neqꝫ domīatōes. nl̓li throni. nulliqꝫ ſancti electi dei quin mr̄i dn̄ioccurrere feſtinauerūt. Et ſic tulerunt arcā dedomo aminadab qui interp̄tat̉ ppl̓us. quia deppl̓o mortali aſſumpſit poſuit ī plauſtronouo. eſt corꝑe glorificato. Et portauerūt arcam hāc gl̓oſam in locū ſuū. de quo dicit augꝰ.in ẜde aſſum. Thronū dei thalamū dn̄i. tabernaculum xp̄i templū ſpūſſancti. dignū eſt ibieſſe vbi xp̄s eſt. Tam p̄cioſuꝫ theſaurū digneſt celuꝫ qͣꝫ terrā ẜuare. Precedebat aūt dauidſcꝫ xp̄s cithara ſue humanitatis. cātoribſanctis angel̓. qꝛ vt ait Hiero. in. hod̓. de afObuiā venerūt dei genitrici. vſqꝫ ad thronūſibi an̄ mūdi ꝯſtitutōꝫ p̄paratū laudibꝰ caticis ſpūalibus honorifice deduxerūt. IbidemNulli dubiū eſt illā oēm celeſtē hierl̓m tunc exultaſſe ineffabili leticia iocundā tam ineffabilicharitate omni gͣtulatōe iubilaſſe. qm̄ feſtiuiꝰtas hec nob̓ reuoluit̉ annua. ill̓ omībꝰ facta ē

F

E