LXXIX
his premiſſis. In quibus a duobus cōmēdat̉.Primo ab eminētia dignitatis. Secūdo ab excellentia ſanctitatis. Circa quod notandū Gl̓aeſt triplex quantū ad ꝓpoſitū. temporal̓. ſpūalis ⁊ eternalis. harū poſuit dn̄s quālibet ſuperbeatū Donatū. Dico pͥmo ꝙ poſuit ſuꝑ ipſumgl̓am temꝑalem. ⁊ hec fuit quadruplex. Prīafuit alta pontificalis potētia. qua fuit ornatusglorioſe. ⁊ bn̄ dicit̉ alta. quia excedit omniū retū potentiā. vt dicit̉ in can̄. xxvj. di. c. deinde.Sicut auri fulgor p̄ualet mētallo plumbo. ſicpontificalis dignitas p̄ualet regum diadematiSed tamē de hac gl̓a ſe nō extollebat. Quia legit illud dictum ſapientꝭ. Rectorē te poſuerūt.noli extolli. eſto in illis quaſi vnꝰ ex ip̄is. curaꝫillorū habe. vt leteris ꝓpter illos. vt ornamentum accipias gratie coronā. Eccī .xxxij. Sꝫ tales heu nunc nō ſunt ſacerdotes qual̓ fuit beaCtus Donatus. qͥ hoc donum cū magno timoreaccepit. ſed letanter nūc ad potentias aſcendūt⁊ in eis ſuꝑbi exiſtunt. De quibus dicit hiero.ſuꝑ Ezech̓. libro. ij. Grandis dignitas ſacerdotum. ſed grandis ruina ſi letant̉ ad glorie aſcēſum. ſed timeamꝰ lapſum. non ſolum ꝓ noſtrꝭdelictis reddemus ratōnem. ſed ꝓ omniū peccatis quorū vtimur bonis. ⁊ nequaqͣꝫ ſumꝰ deeorū ſalute ſolliciti. Hec ille. Tl̓es ſunt mō domini ſeculares qͥ in alta ſua potētia gloriant̉. ſimiles leoni. De quo dicit Iſido. li. xij. ꝙ vald̓glorioſus in potētia ſua incedit vt rex. ⁊ dum acanibus agitat̉ ſe nō abſcondit. ſed in campuꝫvadit ſe p̄parans. Cum aūt vana potentia nonaduertit foueā paratam in eā ruit. de qua cumexire nō poſſit colla cathenis ſubmittit. Et ſequit̉ ꝙ gloriatio ſua ſibi obfuit. Ita dū illi viuunt glorioſi apparent. ſed tandē ad foueā gehennalem cadūt. non ſolum cathenis ferreis.ſed ignibus colla ſubmittūt. Tunc verificabit̉in eis illud Sap̄. vj. Potentes potent̓ tormētapatientur. Dic mihi. vbi eſt vana potētia Iulij qui ſolus pͥmū imperiū obtinuit. a qͦ omnes ceſares ſunt vocati. Cito perijt a romaniſqꝫ gladio interijt. vt legit̉ in cronicis. Ubi eſtampla potētia Alexandri magni. qui dominator mūdi vocabat̉. velocit̉ vt fenū exaruit Nāduodeciꝫ annis regnauit. vt habet̉ .j. Mach̓.j. Et de ip̄o ⁊ de cōſimilibus dici poteſt. Ceciderunt in ꝓfundum vt lapides. quis ſcit ſi dat̉eis requies. Ideo cōſulit dn̄s ꝑ hieremiā prohētam eiuſdē. ix. Non gloriet̉ fortis in fortitudine ſua. Secūda gloria fuit ſapiētia qua fuitp̄ditus ſanctus Donatus. vt dicere potuit illd̓Sap. vij. Sapientiā ſine fictōne didici a deo ⁊ſine cōuitio. ⁊ honeſtatē eius nō abſcondo Ipſe em̄ didicit ſapientiā cum Iuliano imꝑatore.Ideo dicit. Sapiētiā didici .ſ. a deo. Quia dicitir Rccī .j. Omīs ſapiētia a dn̄o deo eſt. et cuꝫ
illo fuit ſem. ⁊ eſt an̄ euū. Illā autem ſapiētiam⁊ ſcientiā cōmunicauit ꝑ p̄dicatōꝫ. quia nouerat dictum ſapiētis. Sapiētia abſcōdita ⁊ theſaurus abſconditꝰ que vtilitas in vtriſqꝫ. quaſi diceret nulla. Eccī. xlj. Sed ſic nō faciūt moderni ſapiētes. qui ſapiētiā ſuā nō cōmunicantſed de ip̄a quaſi de ꝑ ſe gloriant̉. Contra quosdicit apl̓us .j. Chorꝭ. iiij. Quid habes quod nōaccepiſti? Quid gloriaris qͣſi nō acceꝑīs. Et tales antiqui philoſophi fuerūt qui de ſua ſapīagl̓aꝫ queſierūt. dicēte apoſtolo ad Ro. j. Dixerunt ſe eſſe ſapiētes. ſtulti facti ſunt ⁊ euanuer̄tin cogitatōnibꝰ ſuis. Vbi eſt nunc ſapientia ſalomonis totalit̓ euanuit. Sicut legit̉ ꝙ cuidaꝫdiſcipulo apparuit dicēs ꝙ nihil ampliꝰ ſciretniſi penā ſentiret. qꝛ ẜm ſententiā ſapiētis Nōeſt ſapiētia nec ſcientia apud inferos. Ecc̄s. ix.Nō gloriet̉ ſapiēs in ſapientia ſua. Tertia gl̓afuit rerū opulētia qua erat dotatꝰ. qꝛ pat̓ ſuuscredit̉ fuiſſe diues romanꝰ quē iulianꝰ auarusvt diuitias ſuas ſumeret interfecit. Iſte autembtūs Bonatus filius eiꝰ relinquēs diuitias adaretinā fugit ciuitatē. qꝛ didicerat in ſchol̓ ⁊ legerat illud dictū ſapiētis Catōnis. Deſpice diuitias ſi vis eſſe beatꝰ. Sed btūs ille donatuspaucos habet in illo imitatores. ſed gloriant̉ īopulētia ſua. Iuxta illud psͣ. xlviij. In multitudine diuitiarū ſuarū gl̓ant̉. qualis fuit Ezechias rex hierl̓m qͥ nuncijs regis babylonis adſe venientibꝰ in magͣ gl̓a oſtēdit oēs thezauroſſuos gl̓ando. Sed quid ex hͦ euenit. venit ideꝫrex babylonie beridach ⁊ abſtulit oēm thezaurum Ezechie ⁊ filiū ſuū vinctū ꝑduxit in babylonem. vt impleret̉ ꝓphetia Eſaie qui dixit adezechiā. Ecce dies veniūt ⁊ auferunt̉ omīa q̄ īdomo tua ſunt. iiij. Regū. xx. Quid etiā ꝓfuitdiuiti epuloni qui tot diuitias habuit. quottidie comedit ſplendide in aureis ⁊ argēteis vaſis. ⁊ in nullo ſibi ꝓfuerūt niſi ꝙ in inferno ſepultus eſt. Lu. xvj. Mortuꝰ eſt aūt diues ⁊ ſepultus eſt in inferno. Quid ꝓfuit Salomoni qͥcollegit aurū qͣſi auricalcū. ⁊ vt plumbuꝫ cōpleuit argentū. niſi ꝙ fuerūt ſibi he diuitie cā luxurie ⁊ idolatrie. Quia d̓r Ecci. xlvij. ꝙ h̓ inclīauit femora ſua mulieribꝰ. ⁊ dedit maculā ī gl̓aꝫſuā. Iō de diuitijs nō eſt gl̓andū. ẜm illd̓ Hiere. ix. Non gl̓et̉ diues in diuitijs. Quarta gl̓afuit in exteriori apparētia. qͣ veſtibꝰ pontificalibus fuit decent̓ ornatꝰ. ita vt dici pōt illud psͣ.viij. Gl̓a ⁊ ho. coro. eū dn̄e. ſed in illa potētianō eſt gloriatus. Quia ſciuit ſpūmſanctū dicētem. In veſtitu ne glorieris vnqͣꝫ. Ecci. ix. Cōtra qd̓ ml̓ti fecerūt ⁊ faciūt ⁊ gl̓ati ſunt d̓ veſteexteriori. Sicut refert Uin. li. x. in ſpe. hiẜ. deNerone qͥ vnā veſtē nūqͣꝫ bis induebat. etiamidē aureis retibꝰ piſcabat̉. Sꝫ qͥd ꝓfuit ei illaaurea piſcatio. qͥ nūc apd̓ inferos in auro lique
D