ICTMO

oratō aūt fiebat ſine intermiſſiōe ad dominumab eccl̓a. Et addit Glō. Nico. de ly. Vt chriſtꝰſuū vicariū ẜuaret adhuc in vita. eū de carcerelib̓auit. qꝛ nō poterāt ip̄m ſubleuare oꝑbꝰ. iōadiuuabāt clamoribꝰ ⁊ oratōnibꝰ. Et tā diu ſecum clamabāt quouſqꝫ veniret xp̄s qͥ ē paruelephas ꝓpter ſuā humilitatem. Quia vt dicitapl̓s ad Phil̓. ij. Humiliauit ſemetip̄m formāẜui accipiēs. Hic ore ſuo. hͦ eſt mīſterio āgelicoqͥ expͥmunt voluntatē domī. recte ſicut os exhibet voluntatē mentis. ſic ip̄m de carcere ſubleuauit. Ip̄e em̄ ꝓmiſit ꝑ psͣ. xc. dicens. Clamauit ad me ⁊ ego ex. e. cū ip̄o ſum in tri. e. e. ⁊. gͦ.eum. Quia ip̄m liberādo glorificauit ſuꝑ omēſreges ⁊ pͥncipes. ita vt de ip̄o exponi pōt illudSap̄. Glorificabit dominus ſanctū ſuū .ſ. Petrum in cōſpectu regū ⁊ dedit illi coronam. Adquā nos ꝑducat ieſus in ſecula bn̄dictꝰ.¶ Sermo tertius de eadem feſtiuitate.ANgeluſ dominiaſtitit ⁊ lumen refulſit in habitaculocarceris ⁊cͣ. Act̉. xij. Dyoniſiꝰ in ierarchia angelica dicit. Ignis eſt corpꝰ ſenfibl̓elonge excellentiꝰ ⁊ ſubtilius alijs oībus rebuscorꝑalibꝰ ⁊ nature ſpūali ꝓximū. ac ꝑ hͦ effectūſuum diſſimiliꝰ cūctis alijs demōſtrat. Ignisem̄ eſt in oībus ⁊ ꝑ oīa ſe dare cōſueuit. ⁊ ab oībus nō remouet̉. Iō caldei vidētes ignis excellentiā ip̄m adorabāt ꝓ deo. qꝛ idola alioꝝ gentiliū cum eo cōbuſſerūt. ⁊ ſic ignē ſummū deuꝫcrediderūt. vt dicit Rob̓tus Hol. ſuꝑ li. Sap̄.Nolētes aūt adorare coegerūt et cū eis pugnāinierunt. ita ſi ignis ab aliquo vinceret̉ illiꝰ culturam ꝑmitterēt. Si ꝟo ignis vinceret. colendos tales ſꝑ obligarēt. Canopei aūt in egyptoidolū belli colentes. cū hoc audiſſent coronamauream capiti idoli ſui depoſuerūt. ⁊ ſuꝑ illd̓quoddā vas teſteū aquā plenū locarūt ⁊ illudmultis foramībus ꝑforauerūt. ⁊ cera foramīaobdurauerūt. Veniētes aūt caldei ad iſtd̓ idolum examinandū. appoſuerūt ignē ⁊ ſtatī in foramībus cera liquefacta deſcēdit aqua. ⁊ ignēextinxit. ⁊ ſic canopei ſunt cuꝫ idol̓ ſuis ꝑmiſſi.Spūal̓r ꝑ ignem deſignat̉ charitas. hec eſt excellentiſſima ⁊ ſumma ꝟtutū. ⁊ ſicut ignis ſemper aſcendēs. ẜm illud augꝭ. lib̓. de laude charitatis. Charitas eſt actio rectitudīs oculos ſemper hn̄s ad deū. ſcrutiniū aīmaꝝ. ſocietas fidelium. actio nō frigida nec fugax. hec ille Ubi eīhec charitas fuerit ibi oīa idola peccatorū comburunt̉. Quia ẜm qd̓ dicit ꝓſper de vita ꝯtē.Charitas eſt vitā ꝟtutū. mors vitiorū. Sic̄ em̄fluit cera a facie ignis. ſic vitia a facie charitatꝭIō. be. augꝰ. in ſol̓. orat dicēs. O ignis qͥ ſꝑ ardes. ⁊ nūqͣꝫ extingueris. o amor qͥ ſꝑ ferues etnūqͣꝫ tēpeſcis. accēde me. accende inqͣꝫ me totū.

vt totū diligam te ſolū. Qm̄ minꝰ amat qͥ tecuꝫaliqͥd amat. hec augꝰ. Canopei aūt ſunt demones cōſiderātes ꝙ charitas oīa idola comburitvitiorū. occulte pordinant vt aqua voluptatishanc extinguat charitatē. Sicut ptꝫ in ſalomone. iij. Re. iij. qui accēſus erat charitate. ꝙ dilexit dn̄m. ⁊ ambulauit in p̄ceptis pr̄is ſui. ſꝫ diabolus ſuꝑfudit aqͣs voluptatis. ꝙ ip̄e adamauit ml̓eres alienigenas. ⁊ idola eis erexit ī monte oliueti. ⁊ cū eis idolatrauit. vt hr̄. iij. Re. xj.Ꝙ aūt ignis charitatis illumīat peccatorē. ⁊ facit ip̄m ſurge a peccato cōburēdo vitia. on̄dūtꝟba p̄libata. quo ad myſticū ſenſuꝫ cū dic̄. Angelus domī aſtitit. ⁊ lumē refulſit .ſ. charitatisin habitaculo carceris .ſ. cordis. Et diuiditur īduo. Primo oſtendit̉ qͦt ſunt neceſſaria peccatori vt reſurgat. Secūdo quot requirant̉ ꝙ ingr̄a ꝑmaneat. Pro doctrina morali eſt notādūAri. in li. de plantis ait. Arbor habet in ſe potentiam ſeminalem. ⁊ hanc non pōt ꝓducere īactū. niſi ab extrinſeco adiuuet̉. ⁊ hͦ eſt a tempibus anni. Indiget em̄ veris temꝑatōe ad eiusemiſſionē. qꝛ tunc tꝑis nō eſt vehemēs frigusꝯgelans vel calor vehement̓ ſemē adurēs. Indiget etiā ſole vt calor ingrediēs ſegreget hūorem ſeminalē a radice. Quia d̓r. ij. phiſi. Hō generat hoīem ⁊ ſol. Indiget etiā hyeme vt hūorſeminalis cōgreget̉ ad radices. ⁊ poſt exit ⁊ arborem viuificat ⁊ ad ꝓducendū fructꝰ excitat.Spūal̓r ꝑ arboreꝫ hō deſigͣt̉. ẜm ꝙ dic̄ abbasAgaton in vitaſpatrū. Hō ſimil̓ eſt arbori. cuiꝰlabor folia interior cuſtodia fructꝰ. Hec arborſi arida facta eſt ꝑ peccatū ⁊ mortua non pōt reſurgere ⁊ viuificari. niſi affuerint q̄ ad arboremmaterialē exigunt̉. Primo indiget vere. hͦ eſtgͣtia dei. Et hͦ tangit̉ in ꝟbis thematis. Ange.domī aſti. Per que notat̉ diuine gratie p̄uētiofine qua peccator nō pōt exire de carcere pctōꝝſicut nec planta de terra fine auxilio veris ⁊ tepore calidorū. Quia dicit ſaluator in euāgelioIoh̓. xv. Sine me .i. ſine gratia mea nihil poteſtis facere .i. nullū bonū. Id̓o dicit Fortunat̉in omel̓. Omīs hō qd̓ ſibi bonū cōſpexerit euenire totū hͦ aſcribat clementie diuine gr̄e. Pōtqͥdem ꝑ ſe hō cadere in peccatū. ꝑ ſe aūt nequaqꝫ pōt reſurgere. qd̓ declarat Chryẜ. ſuꝑ matin exēplo dicēs. Stās ſuꝑ puteū aūt foueā. liberum hꝫ arbitriū incidēdi vel foris manēdi. ſi ātvolūtarie inciderit. exire nullo mō poterit. niſiab aliquo extrinſeco adiuuet̉. Ita hō an̄qꝫ peccat ſtat ſuꝑ foueā. ⁊ pōt peccare vl̓ dimitte ⁊ ſequi ratiōeꝫ q̄ ſꝑ ad optīa dep̄cat̉ .i. inclinat ẜmAri. Cū aūt inciderit exire nō poterit. niſi gͣtiadei mediāte. Iuxta illud Chry. in ome. Nos qͥdem hoīes anqͣꝫ peccamꝰ libeꝝ habēꝰ arbitriū.ſi volumꝰ illud ſequi an diaboli volūtatē. Qd̓ſi obligauerimus nos oꝑibus eiꝰ. iam nr̄a volū

A

B