VDETMō

gͣuantia ⁊ depͥmētia a ſe deponūt vt agiles fiāt.⁊ ſolūmō neceſſaria ſecū ſumūt. Sic. b. iacobuſtāqͣꝫ ꝑegrinꝰ. volēs ire ad celeſtē hierl̓m omnēterrenā ſb̓am domi dimiſit apd̓ pr̄em Matth̓.iiij. cū dn̄s eū vocauit cū fratre ſuo cariſſimo iohanne ad ſtatū ꝑegrinatōis ſtatī oīa dimiſitꝭ .ſ.nauem rete ⁊ pr̄em. ⁊ ſecutꝰ eſt ih̓m. Quod tractans Chry. ſuꝑ Mat. dicit. Tria ſunt q̄ relinquere dn̄t qͥ ad xp̄m voluerīt ire .ſ. actꝰ carnaleſq̄ ꝑ retia ſignāt̉. ſeculū ⁊ res mūdiales q̄ ꝑ nauē⁊ parētes qͥ ꝑ pr̄em notant̉. Reliq̄rūt gͦ naueꝫvt fierēt eccl̓aſtice nauis gub̓natores. Reliquerūt retia vt iam nō afferēt piſces ad ciuitatē terrenā. ſꝫ hoīes ad celeſtē patriā. Reliq̄rūt vnuꝫcarnalē pr̄em. vt ſpūales pr̄es oīm fierent. HecChryẜ. Ecce verꝰ ꝑegrinꝰ. qͥ oīa reliqͥt. ⁊ nihilqd̓ ip̄m aggͣuaret ſecū ſumpſit Iacob. Geneſiſxxviij. ⁊. xxxiij. qͥ tranſiens ꝑegre in meſopotamiā ad laban. oīa dimiſit pr̄em ⁊ mr̄em. nec habuit aīal nec famulū. ſed in baculo iordanē trāſiuit ⁊ volēs reqͥeſcere lectū nō habuit. ſed lapidem ſupponēs capiti. ſic dormiuit. Ita. b. Iacobus reliqͥt pr̄em. nec portauit aurū vl̓ argentum. ſꝫ in ſolo baculo trāſiuit pn̄tē md̓m. Namaudiuit a xp̄o Mat. x. Nolite poſſide̓ aurumnec argentū. neqꝫ pecuniā in zonis vr̄is. Nosem̄ oēs in hͦ mūdo ſumꝰ ꝑegrini. Qꝛ dic̄ Chryſuꝑ Mat. Uia ē ꝑ quā oēs tranſeūt qͥ naſcunt̉via ⁊ ꝑegrinatio eſt qͥ intelligūt ꝙ a deo exiuerūt. ⁊ ad deū feſtinēt. hec ille. Et apl̓s ad heb̓xiij. Nō habemꝰ h̓ manentē ciuitatē. ſꝫ futuraꝫinquiramꝰ. Iō exemplo. b. Iacobi. qͥ de nulloſollicitꝰ erat. niſi de neceſſarijs ad victum. aliaoīa relinquēdo. ⁊ nos ſuꝑflua reijcere debemꝰne gͣuemur in via. ẜm cōſiliū apoſtoli. Deponētes oē pondus. ad Heb̓. xij. Et ſolū neceſſarijsꝯtenti eſſe. Iuxͣ illud. j. Timo. vj. Habētes alimenta ⁊ qͥbꝰ tegamur his ꝯtenti ſimꝰ. Qꝛ dicitb. augꝰ. in li. ſolilo. Ualde rarū eſt vt qͥ diuitiaſpoſſident ad reqͥeꝫ tendāt. qͥ rebus terrenis ſe īplicant. ⁊ eis amore ſe ſociāt. qͥ in rerū tꝑaliumamore defigunt̉. in deo nullatenꝰ delectant̉. nemo pōt amplecti gl̓am dei ⁊ diuitias ſiml̓ ⁊ fel̓.Hec ille. Iō petiuit etiā rex Salomō Prouer.xxxj. Diuitias ⁊ pauꝑtates ne dederis mihi. tātum victui mes tribue neceſſaria. Scd̓o ſicut roſa ꝑtrāſit ſpinas vndiqꝫ aculeis caſtigata. Itab. Iaco. ſtatū pn̄tis miſerie vbi ſunt diu̓ſe pūcture trāſiuit baculo vigoroſe caſtigatiōis iugiter corpꝰ ſuū p̄dicatōibꝰ ſuis. vigilijs. ieiunijs.macerauit. Ita vt dicere poſſet cū apl̓o .j. Cor.ix. Caſtigo corpꝰ meū. ⁊ in ẜuitutē iteꝝ redigoHic ſctūs Iaco. attēdit dictū Iſidori. Abſtinētia vitā ꝓlogat. caſtitatē ꝯẜuat. deū placat. demōes expugt. intellectū illumīat. vitia domat.cor ip̄m amore dei inflāmat. Et hͦ ꝯtra multosqͥ libēt̓ vellēt cū apl̓o coronari. ſꝫ nolūt ſecuꝫ ca

ſtigari. volētes ſꝑ viuē in crapl̓a ⁊ raro ieiuna.re. Sꝫ dicit poeta. Dulcia ſunt caſtra. ſꝫ ſic nonitur ad aſtra. Caſtigatꝰ eſt etiā. b. Iaco. varijspenis. aliqn̄ flagellatꝰ. vt ptꝫ Act. v. cum alijsapoſtol̓. de qͥbꝰ d̓r. Ibāt apoſtoli gaudētes Interdū carceratꝰ. vt hr̄ ibidē. Et iecerūt manꝰ ineos ⁊ poſuerūt in cuſtodia publica. Qd̓ eſt contra ml̓tos qͥ pati nolūt libēt̓ adu̓ſa ⁊ penas corpales. ⁊ ſi eis euenerint caſtigatōnes triſtāt̉. cūpotiꝰ deberēt gaude̓. ẜm illud Augꝭ. Gaudeatxp̄ianꝰ in adu̓ſis. qꝛ h̓ ꝓbat̉ an ſit iuſtꝰ aut peccator. Cōtriſtat̉ ſane quē flagella corrigere nōpn̄t. Timeat ſuppliciū futurū qͥ pͥus iudicis cōtempſit remedium. Gaudeat pctōr cū in iſto ſeculo ꝯtriſtat̉. vt poſt ſeculū cū xp̄o remuneret̉.hec ille. Tertō rōſa trāſit ꝑ ſpinas ab eiſqꝫ patitur. ⁊ tandē ſuffocat̉. Ita. b. Iacobꝰ tranſiuit ꝑpūcturas pn̄tis mūdi in bacl̓o paſſiōis doloroſe. qd̓ p̄dixit ſibi ⁊ fratri ſuo ioh̓i xp̄s Mat. xxCalice meū .i. paſſionem amarā bibetis. Sic̄ p̄ẜtim ptꝫ de Iacobo qͥ ab herode ⁊ a iudeis punitus fuit. ꝙ tandē ip̄m gladio ſuffocauit Act̉.xij. Occidit aūt Iacobū fratrem ioh̓is gladio.Et hͦ quo ad pͥmū. Quantū ad ſcd̓m de trāſitumortalitatis cōmendat̉ cū d̓r. Trāſiui iordanēUbi ſciendū ẜm Iſi. li. xiij. ꝙ iordanis ē fluuiqͥ naſcit̉ ſub libano in oriēte. ⁊ tādē ꝑ ml̓tos circūitus iuxͣ iericho in mare mortuū fluit. qd̓ ip̄ꝫabſorbet penitꝰ ⁊ ꝯſumit. Hic fluuiꝰ ſignificatmd̓ꝫ ⁊ hoīes in eo ꝯtētos. qꝛ recte fic̄ ille fluuiſꝑ trāſit. ſic md̓s ꝯtinue trāſit. Iuxͣ illd̓. j. Ioh̓.ij. Trāſit mūdus .i. hoīes mūdani ⁊ ꝯcupīa eiꝰqꝛ omēs hoīes fluunt in mortē. q̄ eſt tāqͣꝫ maremortuū nihil viue̓ ꝑmittēs. Iō d̓r. ij. Re. xiiij.Omēs morimur ⁊ qͣſi aqͣ dilabimur. Cui dictoꝯſonat psͣ. xxxviij. Quis eſt hō qͥ viuet ⁊ nō videbit mortē. q. d. nullus. Qꝛ ẜm apl̓m ad heb̓.ix. Statutū eſt oībꝰ hoībꝰ ſel̓ mori. Iō mēdaxfuit diabolus qͥ dixit ad pͥmos ꝑentes. Neq̄qͣꝫmoriemī. Gen̄. iij. Dixiſſꝫ qͥdē veꝝ. ſi illi in innocentia ꝑſtitiſſent. ẜm qd̓ d̓r in cano. de ꝯſecͣ.di. iiij. c. placuit. vbi d̓r. Quicūqꝫ dixerit adā pͥmū hoīeꝫ mortalē factū ita vt ſiue peccaret ſiuen̄ moreret̉ in corꝑe. n̄ peccati merito ſꝫ neceſſitate nature. anathema ſit. Eſt etiā h̓ trāſitꝰ mortꝭvil̓ ⁊ velox. qꝛ oēs in puluerē redigunt̉. Iuxͣ illud Gen̄. iij. Cinis es ⁊ in cinereꝫ reu̓teris. Eſtvelox. qꝛ d̓r Iob. xiiij. Breues dies hoīs ſunt.Et iuxͣ dictū Chry. ſuꝑ Mat. Tā breues dieshoīs ſunt ꝙ vix aliqͥs in tota vita ſua poſſet ſead mortē diſpone̓. Eſt tn̄ ſciendū ꝙ trāſitus iuſtorū ml̓tū differt a trāſitū vel a morte maloruꝫEt ſpēalit̓ in tribus. Prīo qꝛ tranſitꝰ ſanctoraeſt dulcis. qꝛ h̓ gemuerūt. Recte ſic̄ refert Pli.in ſpe. na. ⁊ Soli. in li. de mira. mūdi. Cignusdū viuit gemit iugit̓ ⁊ triſtat̉. Cū aūt moriturameniſſime cātat ⁊ letat̉. Sic iuſti in morte leta

E

f