Sermo

mundi nihil ſunt ⁊ adducunt ad nihilum. ipſaautē petiuit aliqͥd vt dic̄ euāgel̓. Et dicit ioh̓esChry. ſuꝑ Mat. Non dicimus qꝛ recte petithec mulier. ſꝫ hͦ dicimꝰ qꝛ nō terrena ſꝫ celeſtiafilijs ſuis optabat Non enī ſicut cetere matresq̄ corpora natoꝝ ſuoꝝ amāt. aīas autem condēnant. deſiderāt illos valere ī hoc ſeculo vt oſtēdant ꝙ corporū ſunt parentes non animaꝝ Etſubdit. Eſtimo autē ꝙ hi fratres cuꝫ audiſſentdominū de paſſione ⁊ reſurrectione ſua loquētem ceperūt dicere eū eſſe regem vt fideles. Ecce rex celeſtis ibit ad regna tartarea vt regemmortis deſtruat. cum autē victoria fuerit cōſūmata qͥd aliud reſtat niſi vt regni gl̓ia ſubſeqͣtur. Ergo qͥd faciemus fratres. quomodo poſſumꝰ regni ip̄ius eſſe ꝑticipes. ſcimꝰ qꝛ inuidꝰnon ē. qui enī ſeip̄ꝫ donauit hoībus quō regniſui ſocietatē non donabit. Petētis negligētiarep̄hendit̉ vbi dantis miſericordia nō dubitatur. Ideo ſubmiſerūt matrē que ſi rep̄henſibilis inueniret̉ citiꝰ veniā mēret̉. ip̄e enī ſexꝰ muliebris excuſat errorē. hec ille. Sed diceres. tn̄dictū eſt ſupra ꝙ diſcipuli ꝑ ſe ad ip̄m acceſſiſſent. hic aūt d̓r ꝙ matrē ſubmiſiſſent. ergo contrarietas. Ad hoc reſpōdet Augꝰ in li. de concordia euangelioꝝ ꝙ mater ex cōſilio filioꝝ acceſſit. ⁊ volūtatē ip̄oꝝ ad ip̄m detulit. Et dicitregula iuris exͣ d̓ regū. iu. li. vj. c. qui fac̄. Quialiqͥd ꝑ aliū ſacit. idē eſt ac ſi faceret ꝑ ſeipſum.Ideo dicit Marcꝰ eos ad xp̄m acceſſiſſe qͣꝫqͣꝫmater in veritate acceſſit ⁊ nō ip̄i. timebāt enīne alios diſcipulos ſcādalizarent. Tum qꝛ permatrē citius impetrarēt. Tū ne notam ambitionis incurrerēt. Ideo acceſſit mater dicēs illi:Dic vt ſedeāt hi duo filij mei. id ē. vt collaterales. ⁊ maiores ſint. vnus ad dexterā tuā ⁊ aliad ſiniſtrā tuam in regno tuo. hic dic̄ glo. Bonum deſideriū ſed incōſiderata petitio. ⁊ ideonon ꝓpoſitū. non voluntas culpat̉. ſed ignorātia. Si impetrare non debet. ſimplicitas. tn̄ nōmeretur ꝯfundi. Quia omnis mater deſideratfilijs ſuis tria. ſcꝫ quietem diuitias ⁊ honoremqd̓ patet in rebecca. Gen̄. xxvij. Que diligēterlaborauit vt filius eiꝰ Iacob pͥmogenita obtineret. Idem patet de berſabee. iij. Regꝭ. j. vbiſic legitur ſeneſcēte dauid filius eius adoniasſurrexit viuent e patre dicēs. Ecce regnabo pꝰpatrē. Qd̓ audiens mater Salomonis p̄dictaacceſſit ad regem dauid. ⁊ ꝓcidit ante ip̄m reuerētiā ſibi exhibendo. Cui rex: Quid vis inquit. Ad quē illa. Domīe mi rex Tu iuraſti mihi ꝑ dominū deū tuū. ꝙ Salomon filius tuusregnaret poſt te. ⁊ ipſe ſederet in ſolio tuo. Etnūc regnat adonias te ignorāte. ad te tamē adhuc reſpiciūt oculi omniū ex iſrael ⁊ eligere poterꝭ quē voluerꝭ qͥ regnet poſt te. ⁊ ſic Salomōpetitionibꝰ mr̄is regnauit poſt pr̄eꝫ. Ita fec̄ h̓

fidelis mater filioꝝ zebedei q̄ petiuit eis requiēcū dixit. Dic vt hi duo filij mei. Honorē cū addidit. vnꝰ ad dextrā ⁊cͣ. Diuitias cū ſubiūgit.in regno tuo. Et qͣꝫuis xp̄s petitionē ip̄ius ꝓtūc nō exaudiuerit tn̄ poſt mortē filioꝝ exaudiuit. Nā ꝑ ſinīſtrā vita pn̄s. ꝑ dextrā vita et̓nadeſignat̉. Sedēt igit̉ a ſiniſtris dei qꝛ eoꝝ corpora in pn̄ti vita multā habēt gl̓iam ⁊ honorēQꝛ de ſancto Iacobo exponitur illud Eſa. xjIp̄m gētes dep̄cabūt̉ ⁊ erit ſepulchrū eiꝰ glorioſum. Cuiꝰ nāqꝫ ſancti corpus ⁊ ſepulchrū itafrequentiꝰ viſitat̉ ⁊ deuotiꝰ honorat̉ ſic̄ ſanctiIacobi. qͥ ſuis ꝑegrinis ⁊ corpꝰ ip̄iꝰ viſitātibꝰtam ſedule ſubuenit ⁊ ſuccurrit. Sicut de hocrefert Hugo de ſanc. vic. ꝙ cuidā ꝑegrino adſanctū iacobū pergēti diabolꝰ in ſpecie ip̄iꝰ apparuit. ⁊ de p̄ſentis vite miſeria plurima cōmemorās. felicē ſe eſſe ſi ob amorē ⁊ honorē ip̄iusſe necaret. Et ille mox gladiū arripuit ⁊ protinus ſe occidit. ⁊ cum ille in cuiꝰ domo hoſpitatus fuerat ſuſpectꝰ haberet̉ ⁊ mori plurimū formidaret. cōtinuo qͥ mortuꝰ fuerat ſurrexit aſſerens ꝙ dū demō qͥ mortē ſuaſerat ad ſuppliciūip̄m duxiſſet. Beatꝰ iacobꝰ mox cucurrit ⁊ ereptū ad thronuꝫ iudicis deduxit. ⁊ accuſantibꝰdemonibꝰ vt vite reſtitueret̉ obtinuit. hec ille.Sedēt etiā nūc a dextris dei. qꝛ aīe eoꝝ in celobeatificant̉. ita vt qͥlibet illorū dicere pōt illudpsͣ. cxxxj. Hec requies mea in ſeculū ſeculi. hichabitabo qm̄ elegi eā. Etiā plus dn̄s eis tribuit qͣꝫ mater petijt. Rogauit vt vnꝰ ad dexteraꝫ⁊ aliꝰ ad ſiniſtrā ſederet. Id̓o eoꝝ corpora tātagl̓ia illuſtrāt̉. Et aīe eoꝝ ī dextera dn̄i. diuinoꝑfruūt̉ honore ⁊ viſione. ⁊ hoc quo ad pͥmumꝘͣtum ad ſcd̓m eſt notandū. Dicit cōmētatorli. de imp̄ſſione aeris ꝙ ſerenitatē multā diurni aeris multa tenebroſitas ⁊ caligo noctis comitat̉. Et rationē ponit Fontinꝰ in deſcriptione vniuerſi. quia diei ſerene ⁊ calide nox ſuccedit frigida ex natura qd̓ quidem frigꝰ eſt cauſa noctis tenebroſe. Sic ſpūaliter poſt ſerenitatem ꝓſperitatis ⁊ honoris huiꝰ mundi vt frequēter ſequunt̉ tenebre noctis ⁊ caligo ſempiterna. Quia dic̄ Orig. Tā diu diabolꝰ hoīeꝫ illaqueat qͣꝫdiu ī honoris appetitu tēptat. qd̓ patuit de Salomone de quo legit̉. iij. Regꝭ. x. itam magnam ꝓſperitatem habuit ꝙ argentuꝫtempore ip̄ius in tāta erat abūdantia in quatalapides. ⁊ tantuꝫ honorē habuit vt oēs regesa lōginquis ꝑtibꝰ venirent. ⁊ regina ſaba videre eius honorē. Sed illa ꝓſperitas ⁊ honor excellens intantū cor eius penetrauit ꝙ idolatraeſt effectus ſequens deos alienos ꝓpter amorem mulierum. vt habetur. iij. Regꝭ. xj. Et nūcfortaſſis hunc honoreꝫ ſecute ſunt te nebre ſempiterne. Ideo petiuit beatus Augꝰ li. viij. confeſſionū dicenſ: Peto domine omnis honoris

C