LXXIIII

cur labiorum meorum inſtantia nulla compunctione moueris. Ex quo enī deuotioneꝫ in mehabere cepiſti. ꝓ te dominū ſemper inſtāter exoraui. Surge igitur ⁊ penite neqꝫ enim ego todeſerā donec deo fueris recōciliatus. Ille igit̉mox in ſe infundi tātā gr̄am ſenſit. ꝙ ſecl̓o abrenūciās. religionē ītroiuit. ⁊ ꝑfectiſſime vite fuit. In cuiꝰ morte viſa ē maria magda. iuxͣ feretru cū angelis aſtitiſſe. ⁊ eiꝰ aīam qͣſi colūbamcandidā cū laudibus in celū ſuſtuliſſe.¶ De ſancto Iacobo ſermo pͥmus.Cceſſit ad ieſummater ſiliorum Zebedei cum filijs ſuis⁊ petens aliquid ab eo. Matth̓. xx. Dicūt naA turales ꝙ arbores que nō mouētur per ventūnon faciūt fructum qui ad mēſas poſſunt portari dominoꝝ honorabiliter. Quia ẜm Pli. inſpe. naturali. Arbores non mote vento. illo anno reddunt̉ penitꝰ infecunde. Sed eo anno qͦmulti ꝑflauerint vēti fertilitas multa arborescomitatur. Cuius ratio eſt. quia ventis quātiunt̉. per quā cōcuſſionem fertiles redduntur.Moraliter per arbores intelligunt̉ homines.Iuxta illud Innocētij li. j. de vilitate conditionis hūane. vbi dicit: Homo eſt quedā arboreuerſa. cuius radices ſunt crines. truncus ē caput cum collo. ſtipes pectus cuꝫ aluo. rami ſūtpalme cum tibijs. frondes digiti ſunt cum articulis. hec ille. Marc̄. viij. Uideo homines vtarbores. hec arbor nō facit fructū eterni regnimeritoriū niſi quātiat̉ vento tribulatiōis ⁊ paſſionis. Scd̓ꝫ qd̓ dic̄ beatꝰ Augꝰ. Nequaqꝫ adregnū celorū ꝑuenire ſe iudicet. qui hic ī arenatribulata turbidine non cōditur tribulatrionenec mēbra xp̄i ſe iudicent qui caput ſuū ſpiniscoratum in paſſionibꝰ non ſequūtur. Cui conſonat Act̉. xiiij. Per ml̓tas tribulatiōes oportet nos intrare in regnum celoruꝫ. Qd̓ figurat̉Exo. j. vbi legit̉ ꝙ filij iſrael anteqͣꝫ intrarēt interram ꝓmiſſionis multipliciter fuerunt tribulati a pharaone in egypto Et hoc non ꝯſiderabant glorioſi apoſtoli ⁊ pͥncipes terre Iacobꝰ⁊ Iohānes. ſed adhuc carnales petebant ꝓ regno anteqͣꝫ paterētur ⁊ ventis tribulationū qͣteretur. Ideo reſponſuꝫ eſt eis. Neſcitis quidpetatis. Poteſtis bibere calicem ⁊cͣ. quaſi diceret. Per calicem paſſionis ꝑuenitis ad gaudium celeſtꝭ regionis. Et hoc dicit euāgeliū. Inquo pͥncipaliter tria deſcribūtur. Primo indiſcreta petitionis propoſitio. ibi. Acceſſit ad ieſum. Secundo illius digna reprehēſio. ibi. neſcitis. Tertio quibus regnum celoruꝫ paraturoſtenſio. ibi. ſedere autem. De primo eſt notandum ẜm Ariſto j. de animalibꝰ. Duplicia ſūtanimalia. aliqua diligunt ſocietatē. vt ſunt cerui ⁊ oues. De ceruis dicit Iſid̓. li. xij. quando

tranſeūt flumina ſimul ſolent ire ⁊ natare. ⁊ vtſimul maneāt fortiores antecedūt ⁊ debilioreshumeris eorum ſe imponūt. De ouibus dicitAriſto. viij. li. de animalibꝰ. Si remāſerit vnaſola ⁊ fuerit imp̄gnata facto tonitrū abhorretforſitan p̄ timore. ideo bonum eſt vt in vnū cōgregent̉. Ecōtra ſunt animalia que ſocietatemnon diligunt ſicut ſunt aqͥle. q̄ ſolitarie eſſe volunt ⁊ regnare vt regine. Ita etiā moraliter diſcipuli chriſti fuerunt duplices. Aliqui diligebant ſocietatem ⁊ tāqͣꝫ oues timoroſe ſimul manebant. quales fuerunt illi. de quibꝰ euangeliūdicit audiētes. x. indignati ſūt de duobꝰ fratribus. Illi etiam poſt paſſionē chriſti erant congregati ꝓpter mētum iudeoꝝ. vt habet̉ Ioh̓.xx. Alij autē vt Iacobꝰ ⁊ Iohānes velut aqͥleſocietatem fugiebāt. Et bene cōꝑātur aquilisqꝛ ſicut aquile altius ceterꝭ auibus volāt ⁊ maiorem ſonum faciūt in volatū. ſic illi duo diſcipuli Iacobꝰ ⁊ Iohānes altius volauerunt indoctrina Sicut canit̉ de Iohāne. Volat auisſine meta. Et d̓ Iacobo dicit Beda ſuꝑ Iohānem. ꝙ tam alte intonuit ꝙ ſi aliquātuluꝫ altiꝰintonuiſſet. totus mūdus eum capere non potuiſſet. Ideo dicit̉ filiꝰ tonitrui rōne ſonoroſep̄dicatiōis qͣ malos terrebat. pigros excitabatomnes altitudine ſua in admirationē cōuertebat. ideo dicit̉ Iacobꝰ maior. Idcirco etiā more aquilaꝝ volebant ſoli cum xp̄o regnare. neccūalijs hr̄e ſocietatē. qd̓ ptꝫ ex illo qd̓ Mar. xlegit̉ ꝙ Ioh̓es ⁊ Iacobus filij zebedei acceſſerunt ad ieſum dicētes. Magiſter volumꝰ qd̓cunqꝫ petierimus facias nob̓. qͥbus dixit. quidvultis vt faciaꝫ vobis; ⁊ dixerūt. da nobis vtvnus ad dexterā tuam. ⁊ alius ad ſiniſtrā tuaꝫſedeamꝰ in gl̓ia tua. qꝛ audierūt pauloante ꝙvellet pati ⁊ tertia die reſurgere ⁊ ipſum eredebant poſt mortē regnaturū hic Ideo cupiētesp̄ ceteris ei eſſe collaterales informauerunt depetitione matrē vt ꝓ eis intercederet. Ideo dicit euangeliū. Acceſſit ad ieſū mater filiorū zebedei cum filijs ſuis. ⁊ hec fuit maria ſalomē q̄vt ait Chry. reliquit virū zebedeū ꝓpter amorem caſtitatis. Et cū acceſſiſſet ad eum pͥus adorauit anteqͣꝫ petitioneꝫ ꝓpoſuit. Quia morisapud antiquos erat ꝙ quando aliqͥs ad perſonam nobilem venit ꝓ aliquibꝰ petēdis. pͥus eīreuerentiā exhibuit cadens in terraꝫ. ſicut legitur. j. Regꝭ. xxv. Ꝙ prudēs abigail veniēs adregem dauid petitura pro Nabal viro ſuo anteqꝫ ꝓpoſuit petitioneꝫ ſurrexit ⁊ adorauit ꝓna in terra dicens. Ecce famula tua ſit in ancillam vt lauet pedes ſeruoꝝ dn̄i mei. Quo factoꝓpoſuit petitionē. Ita fecit h̓ mat̓ filioꝝ zebedei q̄ ip̄m prius hūiliter adorauit. vt ipſam citius exaudiret ⁊ poſtea petiuit. Ideo ſequitur⁊ petēs aliqͥd ab eo. Sed qꝛ diuitie ⁊ honores

B