LXXIII
aliquē virū reſpicere voluit vt dulcedine ſoliꝰdn̄i frueretur. Ideo de ip̄a poteſt exponi illudEzech̓. xxxvj. Terra illa inculta facta ē quaſiortus voluptatis. Quia in ſtatu culpe fuit terrenis affectibꝰ ⁊ carnalibꝰ voluptatibꝰ occupata. Sꝫ in ſtatu gr̄e facta eſt ortus voluptatis īquo creuit flos viue p̄dicatiōis. qꝛ ꝯſtātiſſimeverbū dn̄i p̄dicauit. Flos olei miſericordie. qꝛxp̄m pauꝑem vnguēto vnxit. Luc̄. xvij. Sil̓iter flos rōſe martyrū. ⁊ lꝫ non ꝑ ſanguinis effuſionē. tn̄ in mente ꝑ dilecti cōpaſſionē .ſ. xp̄i. qꝛaīaꝫ ip̄ius marie magda. ꝑtrāſiuit gladiꝰ doloris. Ita vt etiaꝫ de ea pōt dici illud Luc̄. ij. Etuā ip̄iꝰ aīaꝫ ꝑtranſibit̉ gladiꝰ. ſcꝫ cōpaſſionisQꝛ dic̄ Orig. in omel̓. ꝙ ſpūs marie magdale.erat tā in corde xp̄i qͣꝫ in corꝑe ſuo. Creuit vnain hoc orto flos lilij ꝟginū nō carnalis ſꝫ ſpūalis. qꝛ amorē ſuū nō ad angelos ſpargēdo diuidere voluit. ſꝫ toto corde ⁊ integritatis amoread ſponſū velociter anhelauit. Creuit flos violarū humiliū. qꝛ etiaꝫ hūiliter retro pedes dn̄icos ſe ꝓſtrauit. Creuit ⁊ demuꝫ flos ſpice oīuꝫꝑfectionū. quia optimā ꝑtē elegit q̄ nō auferet̉ab ea Luc̄. x.¶ De eadem ſermo tertius.Ogabat ieſu quidam phariſeꝰ vt māducaret cū illo. itaſcribit̉ Luc̄. vij. Albertꝰ in. iiij. ſue ſūme dicitꝙ ventꝰ aquilonis eſt fortiſſimi flatꝰ eradicāsarbores. ⁊ edificia fortia deijciēſ. etiā abſcinditpluuias ⁊ claudit poros terre. Cuiꝰ ratio ē. qꝛaquilo ē frigidus multū: ⁊ generat̉ in loco multum frigido ⁊ inhabitabili. qꝛ ibi nemo ꝓpterfrigiditatē pōt habitare. Sed econtra ventusmeridionalis ē calidus. ⁊ pluuiaꝝ multiplicatiuus. qꝛ aperit poros terre. ſic ꝙ materia pōteleuari: ⁊ in pluuiā ꝯuerti. ⁊ ſic pōt terrā fecundare. vt dicit Auic̄. in li. de elemētis. Spūalit̓ꝑ aquilonē intelligit̉ diabolꝰ. de qͦ d̓r Hiere .j.Ab aquilone pandet̉ omne malū. Quia omnemalū peccati ab ip̄o ꝓcedit. h̓ eſt fortiſſime nature. Iuxta illud Iob. xlj. Non ē ptās ſuꝑ terram que cōꝑetur ei. qꝛ fortis eſt nec vllū timetergo qn̄ flat cōtra hoīes qͥ ei non reſiſtūt. illosdeijcit in locum luxurie vel peccati. Sicut fecitregi dauid quem ꝓiecit in ſtercus adulterij. vthabet̉. ij. Regꝭ. xj. Similiter ſalomō quē iecitin amorē alienarū mulierū. iij. Regꝭ. xj. Idemfecit marie magdalene quā ꝓiecit in ꝓfunduꝫluxurie ⁊ aliorū peccatoꝝ vt cōuenienter dicipotuiſſet illud pͣsͣ. lxviij. Infixus ſum in limoꝓfundi ⁊ non eſt ſubſtantia. Recte ſicut arborqn̄ a vento deijcitur que pͥus florida fuit indiſpoſita fit ⁊ marceſſit. Abſcindit etiaꝫ diabolpluuias lachrymaꝝ. qꝛ vbi eſt in mēte peccatūcriminale homo nō pōt flere ꝓ delictis. qn̄ aūt
flat auſter hoc eſt gratia ſpūſſancti tunc multiplicāt̉ pluuie lachrymarū. Quia dicit Leo papa in ẜmone Ab ip̄o ſpūſancto ſunt lachrymepenitētiū. Qd̓ patuit in dauid: qui afflatꝰ ſpūſancto vberrime fleuit ꝓ peccatis. Iuxta illudpsͣ vj. Lauabo ꝑ ſingulas noctes lectū meuꝫ.lachrymis meis ſtratu meum rigabo. Ideo dicit alibi. Flauit ſpūs eius ⁊ fluent aque. Ideꝫptꝫ de maria magdalena q̄ in peceato fuit tamfrigida. ꝙ flere non potuit. qn̄ autē in eā flauitgratia ſpūſſancti vberrimas lachrymas effuditIdeo canit eccl̓ia hodie dicēs: Flauit auſter ⁊fugauit aqͥloneꝫ qn̄ lauit cor marie penitentisimbre ſpūſſancti. et hoc ptꝫ in euangelio hodierno. In quo quidē pͥncipaliter qͣttuor deſcribunt̉. Primo xp̄i a phariſeo īuitatio. ibi. Rogabat ieſuꝫ. Scd̓o peccati a maria deploratio.ibi. ecce ml̓ier. Tertio phariſei ꝯtra xp̄m murmuratio. ibi. videns autē. Quarto mulierꝭ penitentis excuſatio. ibi. reſpōdēs ieſus. De primo eſt notandū ꝙ ſapiētes homīes medicos fideles ⁊ magiſtros ꝯſueuerūt multiplicit̓ honorare. iam eis reuerēter inclinādo ⁊ ſalutādo eta via corā eis declinādo: ⁊ qn̄qꝫ ip̄os ad mēſasinuitādo. Quia p̄cipit̉ hoc a ſpūſancto ꝑ os ſapientis Ecc̄i. xxxviij. Honora medicuꝫ ꝓpterneceſſitatem corꝑis tui. etenī illuꝫ creauit altiſſimus. Ita refert Ioſephꝰ de ſeip̄o in cronicisꝙ quodā tꝑe Ueſpaſianꝰ accepta licētia a Thiberio in Iudeaꝫ q̄ romano rebellauerat imꝑioeſt ꝓuectus ad quādā ciuitatē nomīe Ionapāin qua Ioſephꝰ erat pͥnceps. ⁊ illā pͥmitꝰ eſt aggreſſus. quā cuꝫ lucratꝰ eſſet. venit ad ip̄m Ioſephus dicēs: Imꝑator romanꝰ interijt ⁊ ſenatus te in imꝑatorem elegit. Et cuꝫ ſic loqueret̉venerūt legati romanorū ipſūqꝫ ī imperiū ſublimatuꝫ aſſerunt. ⁊ eum romam deducūt. ⁊ illereliquit Titū filiū ſuū in obſidione hieruſaleꝫ.Audiens autē Titus patrē ſublimatū in infirmitatē cecidit. qui cum curatꝰ eſſet ꝑ Ioſephūip̄m inuitauit ⁊ in ſuam amiciciā recepit. ⁊ oēsꝓpter ip̄m honorauit qͥ cum eo venerunt. Itaetiā fecit pͥnceps ille phariſeoꝝ Simon. quemxp̄s ſummꝰ medicus a lepra curauit. Ideo volens facere ſibi retributionē ⁊ honorem ipſuminuitauit. ẜm qd̓ dicit euāgelium. Rogabat ieſum qͥdam phariſeus ſcꝫ Simon leproſus. quilicꝫ fuerat mūdatus tamē vt ait Hiero. adhucretinuit nomen vt diceret̉ leproſus. hic ꝓpterbeneficia ſibi exhibita rogabat ieſum vt māducaret cum illo. ⁊ ille ingreſſus domuꝫ phariſeidiſcubuit. Querit hic glo. quare hic dominusrogari voluit cuꝫ tamē ad Zacheū ſeip̄m inuitauit dicens Luc̄. xix. Zachee feſtinas deſcende. Reſpōdet̉ ꝙ fideles medici ceteris paribꝰpotius infirmos viſitant qͣꝫ ſanos. qꝛ nō ē opvalentibꝰ medicus ſed male habentibꝰ. Mat.
P 4
A
B
C