Sermo

cum ꝑ paſſionē viciſſet diabolū et cognouit vtaſcēderet ad patrē. vocauit ſuos filios. qͥbꝰ ante dixit. Filioli adhuc vobiſcum modicū ſum.Ioh̓. xiij. Qui etiam erāt nobiles moribꝰ. ⁊ diuiſit eis regnū eccl̓ie vt p̄eſſent populo ſuo. etnō dedit dūtaxat ptāteꝫ ſuꝑ populū vt eos infide erudirent. ſed etiā ſuꝑ demonia vt infirmitates curarent. vt habet̉ Marc̄. vltꝭ. ⁊Mat.x. vbi legit̉. Cōuocatꝭ ieſus. xij. diſcipulis ſuisdedit illis ptāteꝫ ſpirituū īmundoꝝ vt eijcerētillos ⁊ curarēt oēs lāguores. Ecce qͣꝫ potentesſunt effecti. qͥ prius erant hoſpites ⁊ peregriniIdeo bene ꝑ filios Iacob figurāt̉. qͥ veneruntaduene in terrā egypti. ⁊ facti ſūt diuites ⁊ domeſtici. ⁊ nimiū multiplicati. ẜm ꝙ dic̄ Chry.ſuꝑ Matth̓. j. c. dicēs: Iacob genuit Iudam⁊ fratres eius. Et xp̄s verꝰ Iacob genuit duodecim apl̓os in ſpūſancto. non in carne. in ꝟbonō in ſanguine. Nā ſicut ille cuꝫ filijs ſuis duodecim deſcendit in egyptum vt multiplicarēt̉.ſic chriſtus cuꝫ duodecim ſuis apoſtolis deſcēdit in mūdū ſicut res ipſa teſtatur. Et ſubdit.Sicut ille deſcēdit vt medullam egypti māducaret. ſic chriſtꝰ cum apoſtolis ſuis intrauit mūdum vt medullā huiꝰ mūdi ſibi acqͥreret. Medulla huiꝰ mūdi ſancti homīes ſunt. Sicut enīin arbore qͣꝫdiu medulla ſana fuerit. ſemꝑ floret. cū autē ꝯſumpta fuerit paulatim marceſcēdo ſiccat̉. Sic ⁊ qͣꝫdiu ſunt homines fideles inmundo. ſtat iſte mūdus. Nam ſicut egredientibus filijs iſrael de egypto exterminata eſt egyptus. ſic ⁊ ſancti cū de iſto mūdo defecerint caſurus ē mūdus iſte. hec ille. Ex illo dicto habetur qͣꝫ ꝓficui fuerūt huic mūdo ſancti apoſtoliꝑ quos fideles vndiqꝫ ſūt collecti. ⁊ ad fideꝫ ꝑducti. ꝑ quos ẜuat̉ anima. Et hoc quo ad primū. Ꝙtum ad ſecūdū affirmat̉ ꝙ apoſtoli ſūtciues ſanctorū ⁊ domeſtici dei. Circa qd̓ notādum quādo aliqua ciuitas vel regnum habetpͥncipem apud regem domeſticum. qui cum rege egreditur. ⁊ eſt ſibi multum ſpecialis. Si ciuitas illa vel regnū hꝫ negocia ardua ad expediendū. accedit pͥnceps eius ⁊ vſqꝫ ad regē ꝑducit. ⁊ cauſam eius efficaciter ⁊ faciliter obtinebit. qd̓ ptꝫ Gen̄. xlvij. ꝙ ioſeph qͥ fuit de genere ⁊ ciuitate patris ſui iacob. quādo pater .ſ.Iacob cū filijs venit in egyptū acceſſit Ioſeph⁊ ſtatuit patrem ante regem Pharaonē. Et ille gauiſus ad modū tradidit ei quicqͥd Ioſephdare demādauit. Moraliter. ꝑ ciuitatē intelligitur mūdus. de quo ſapiēs Ecc̄s. ix. Paruaciuitas ⁊ pauci viri in ea. et bn̄ pauci. qꝛ pauciſunt qͥ viriliter vicijs reſiſtūt. ẜm illud psͣ. xiij.Omnes declinauerūt ſimul inutiles facti ſuntHec ciuitas ſcꝫ mūdus apud ſummū regeꝫ ſcꝫchriſtū: habet non ſolū vnū regem vel pͥncipemſꝫ duodecim pͥncipes glorioſos ſcꝫ petrū pau-

lum iohannē andreā ⁊cͣ. qͥ ſunt figurati per. xijpͥncipes Numeri. vij. Et electi erant per filiosiſrael ⁊ inſtruxerūt eos de mandatis. vt curaꝫeorum haberēt. Ita ip̄i facti ſunt ſuꝑ omnes qͥviſuri ſunt deū. vt curā eorū habeant. ⁊ cū eiscoram deo cōpareant. ⁊ ꝓ eis intercedāt. Id̓odicit Gregꝰ in omel̓. Ibi petrꝰ cum iudea conuerſa quā poſt ſe traxit apparebit. ibi paulꝰ cōuerſū vt ita dixerim mūdū ducet Ibi andreaspoſt ſe achaiaꝫ Ibi iohānes aziā. Thomas īdiam in cōſpectu ſūmi iudicis cōuerſaꝫ ducet.hec ille. In quo dicto claret ꝙ qͥlibet apoſtolorū ꝓ populo a ſe ꝯuerſo reſpōdebit. ⁊ non ſolūꝓ illis. ſed etiā ꝓ omni populo terre intercedētqꝛ ſunt pͥncipes cōſtituti ſuꝑ oēm terrā. Et merito pͥncipes ppl̓i intercedent. ꝓut legit̉ Mat.xv. ꝙ q̄dā mulier chananea a finibꝰ tiri ⁊ ſydonis egreſſa clamabat poſt ieſū dicēs. Dn̄e miſerere mei. filia mea male a demonio vexat̉. Illeaūt nō reſpondebat ei ꝟbum. nec eā exaudiuitDiſcipuli aūt miſerti ip̄iꝰ accedētes ad ieſū rogabāt ꝓ ea dicētes. Dn̄e dimitte eā. qꝛ clamatpoſt nos Etſi ip̄i hoc fecerūt exiſtentes adhuin terris quāto magis faciūt iam ciuibꝰ ſociatīcelicis. ⁊ domeſtici exiſtūt dei. Ideo inſtāte neceſſitate ad ip̄os cōfugere debemꝰ. Quia vt dicit Amb̓. in li. p̄fa. Ingruente metu tribulationis ⁊ anguſtie. tutū ē ſub vmbra apl̓oꝝ ꝯfure. Vt ſic a dolore tribulatiōis afflictiōiſnidāne ꝓtegamur. ⁊ hoc quo ad ſcd̓m.¶ Sermo ſecūdus de eodem feſto.Legi Vos vt eatis ⁊ fructum afferatis Ioh̓. xv. Dicūtnaturales ⁊ p̄ſerttm̄ martianuſ. ꝙ ſol qui ē rexplanetarū in medio inter eos incedens. bis ſenos radios a ſe emittit. ex qͥbus inferiora ⁊ ſuperiora illuſtrant̉. Spūaliter. per ſolem qui ērex planetarum. intelligit̉ chriſtus rex non ſolum ſtellarū ſed omniū creaturarū. tam ſuperiorū qͣꝫ inferiorū. vt habet̉ de ſumma trinita. etfide catho. c. firmiter. Hic emiſit a ſe bis ſenosradios. hoc eſt duodecim apl̓os qui bn̄ radijscōꝑantur. qꝛ ſic̄ radius ſolis lōge lateqꝫ diffiundit̉. Sic fides apoſtolorum per vniuerſuꝫ mūdum eſt diffuſa. ẜm illud psͣ. xviij. In omnemterram exiuit ſonus eorū. Etiam quādo ſol radios emittit homines infirmi melius habent. ⁊dormientes excitantur. Sicut videmus in aurora. Et hoc teſtatur baſilius ſuꝑ illud Mat.v. Vos eſtis lux mūdi dicēs: Ueniēte auroreluce. infirmorū dolores alleuiātur. homines aſomno excitātur. aues garriūt. beſtie ad latibula ſua fugiūt Sic adueniēte fide apoſtoloꝝ mūdus fuit edificatus in credendo. fecundatus inbonis operibus. alleuiatus a peccatis. excitatus a negligentijs. animatꝰ ad cōtemplationeꝫ

P

A