LXVII

Nam illa facies que prius floruit vt roſa. ī paſſione facta eſt ſanguinoſa. Et pro ip̄o rege ſuoperire corporaliter feſtinauit. ẜm ꝙ legitur ī legenda vbi dixit. Chriſtus ſeip̄m ꝓ nobis tradidit in mortem. ⁊ ego pro ip̄o mori non dubito. quia me ſuo ſignaculo conſignauit. Et nosexemplo ſuo huius apis ſagaciſſime margare.ſanctiſſime. querere nobis debmus regem magnum chriſtū ⁊ diligere ip̄m. Ad qd̓ facienduꝫmonet nos Augꝰ dicens: Elige tibi illum amicum p̄ omnibus amicis tuis regem chriſtū quicū omnia ſubtracta ſūt tibi ſoli fidem ſeruabit.in die ſepulture cuꝫ amici tui recedent a te. illete nō relinquet. ſed tuebit̉ te a rugientibꝰ preparatis ad eſcam. ⁊ ꝑducet ad ignotaꝫ regionēad plateas celeſtis hieruſalē vbi collocabit tecum angelis ante faciem ſue maieſtatis. vbi eſtcumulus felicitatis. ſuꝑeminēs gl̓ia. ſuꝑabundans leticia ⁊ omnia bona. hec ille. Secundoapes ꝟginee aerem mundū ⁊ ſere num diligūtquia tunc plus de rore inueniūt. tempora autēpluuioſa eas impediūt. Odores etiam fetidos⁊ ceteros fumos maxime fiagiunt et odiūt. ſedin rebus odoriferis iocundātur. Ita beata virgo margareta ſerenitatem interne conſcientiedilexit. Iuxta illud psͣ. xliiij. Omnis gl̓ia eiusfilie regis ab intus. Quia ſciuit ꝙ cōſciētia bona ẜm Hugo. lib̓. j. de anima. eſt titulꝰ regiuis.templū Salomonis. ager benedictiōis. ortusdelitiarū. gaudium angelorū. aureum reclinatorium. thalamus regis. aula dei. habitaculuꝫſpūſſancti. liber ſignatus in die indicij aperiendus. hec ille. Ideo odiuit loca fetida peccatoꝝẜm illud psͣ. xxv. Odiui eccleſiam malignātiū⁊ cum impijs non ſedebo. Si enī ſedere voluiſſet cum impio prefecto olibrio. bene habuiſſetin eius domo. ẜm ꝙ dixit tortor. Crede margareta p̄fecto. ⁊ bene tibi erit ſuꝑ omnes puellasſed noluit. fugiens more ꝟginearuꝫ apum malorum ⁊ fetentium cōſortium peccatoruꝫ. Ita⁊ nos curare debemus de ſerenitate interiorisconſcientie. Quia ẜm ſapientē. Secura mensquaſi iuge cōuiuiū. Prou̓. xv. Etſi illam habemus de vituperio curare non debemus. ſicutdicit Augꝰ. Et habetur. xj. q. iij. c. Quid obeſthomini ꝙ de illa tabula eum vult delere humana ignorantia. ſi de libro viuentium eum nō delet iniqua cōſcientia. Tertio apes virginee diligunt ſonum naturalem ſiue dulcem. ſiue etiāinſtrumentalē. Ideo dicit Ariſto. in li. de animalibꝰ. Quādo apes de alueario volauerint. ſirector apum voluerit eas reuocare. debet canillenas dulces cantare ⁊ ſuauē ſonū facere. quibus citiꝰ attrahūt̉. Sic beata margareta apisvirginea multum dilexit dulcem ſonuꝫ eloquiorum dei. Quod ptꝫ quando nutrix ſibi expoſuit. quare deus pati voluiſſet. ⁊ crucifixus eēt

Ideo potuit dicere illud psͣ. cxviij. Ꝙ dulciafaucibus meis eloquia tua domīe ſuꝑ melorimeo. Ideo cuꝫ dulci cantu angelorū ad celeſtealueare introducta eſt feliciſſime ⁊ attente. Etquia fuit non mixta concubitu olibrij. ideo ẜmnaturā apum magnū ſpiritualiū filiorū examēcōſtituit. Quia vna die quinqꝫ milia viroꝝ domino generauit. mulietibꝰ ⁊ ꝑuulis exceptꝭ itavt de ip̄a poſſet dici illud Eſa. ꝓph̓e. ix. Multiplicaſti gentes. ſed non magnificaſti leticiamNam quādo per ipſam crediderunt. olibriꝰ nōeſt effectus letus ſed iratus. Quare iuſſit tortorem vt ip̄am decollaret. Et tm̄ de pͥmo. Secūdo cōmendat̉ beata margareta a ꝑſone ⁊ vitehoneſtate. cum dicitur: Ueneranda. Ubi ē ſciendū Ari. iiij. Ethic̄. dic̄ ꝙ ſolus bonus ⁊ virtuoſus honorādus ē. quia prauus honore nōeſt dignus. ⁊ ponit rationē ibidem dicēs: Honorē premiū virtutis. ideo homo ſi bene ⁊ virtuoſe viuit eſt dignus honore. Sinautē dignꝰvituperio. quia per ſolam virtuteꝫ ad honorēꝑuenitur. Ideo dicit Augꝰ lib̓. xv. de ciui. deiꝙ ratio ⁊ voluntas oſtendit. ꝙ nemo poſſit adhonorē ꝑuenire niſi pͥus vixerit ꝟtuoſe. Duopͥncipes aliquādo elegerūt .ſ. ꝟ̓tuteꝫ ⁊ honorē⁊ illis templū ſolēne ꝯſtruxerūt in quo altariaerexerūt. ꝟtutis in ingreſſu templi. ⁊ altare honoris retro in eccleſia poſuerūt. ⁊ oīs qui volebat accedere ad altare honoris. oportuit eumprius altare ꝟtutis p̄terire. Myſtice btā ꝟgomargareta ē merito venerāda. qꝛ ꝑ multas virtutes h̓ trāſiuit ẜm ꝙ ſancta mater eccl̓ia cātādo ꝓteſtatur dicens: Ibat de ꝟtute in ꝟtuteꝫ⁊cͣ. Habuit enī ꝟginitatem q̄ p̄cipua eſt de numero ꝟtutum q̄ valde delectabilis eſt apd̓ deūTeſte Euſebio in ſermone. O qͣꝫdelectabile ⁊iocūdum eſt apud xp̄m ⁊ beatiſſima amenitasdum quis ꝓtulerit corporis venuſtatem ⁊ originalis mūdicie non amiſerit puritateꝫ. Ideopus p̄mittitur hoc ꝟbum ꝟgo. deinde venerāda. qꝛ antiquitus virgines ſunt honorate a paganis. Legit̉ enī in geſtis romanoꝝ quādo ceſar ꝑtranſiuit aliqua viam oportuit ꝙ oēs ſibicedebant. p̄ter ſolas ꝟgines qͥbus ip̄e ſolis ceſſit in hoc ip̄as venerādo. Refert valeriꝰ in policra. ꝙ Laertiꝰ pͥnceps dū ciuitatē Bias expugnauit. oēs ī ea occidit ſolas ꝟgines abire permiſit. Idē legit̉ Nume. xiij. ⁊ Iudic̄. vlt̓. Qn̄aliqua ciuitas fuit expugnata alijs occiſis ſoleꝟgines libere ſunt dimiſſe. Et hoc fuit priuilegiū tam diuitū qͣꝫ paupeꝝ. Quia dicit Ariſto.viij. Pol̓. Honor virtuoſo ſine faſtidio impenditur. licꝫ de humiliori mundi vitā oriat̉. Id̓onos etiam cum eccl̓ia debemus noſtrā ꝟginemmargaretā venerari. Et hͦ quo ad ſcd̓ꝫ Ꝙͣtumad tertium notandū. ẜm naturales in li. gē:marum legit̉ ꝙ nō inuenit̉ aliqua gēma q̄ ē ita

O5

E

C

D