Sermo

vt ſolū regnū celorū obtineret. Fuit etiaꝫ in labore mitis. cuſtodiēdo nutricis ſue oues. poſtſuſtinendo tortores. Vt bn̄ poſſet dicere illudpsͣ. lxxxvij. Ego enī in laboribꝰ ſum a iuuētutemea. Et hoc fecit vt poſſideret requiē opulētāDe qͣ dicit dn̄s Eſa. xxxij. Sedit populꝰ meꝰin pulchritudine pacis. ⁊ in tabernaculis fiducie in requie opulenta. Fuit etiaꝫ in dolore. vtpatꝫ in corpore lacerato. vt dicere poſſet illudpsͣ. lxviij. Ego ſum pauꝑ et dolens. ſalus tuadeus ſuſcepit me. Et hoc fecit vt gaudiū haberet. de quo dicit Eſa. lij. Gaudiū ⁊ leticiaꝫ habebunt. ⁊ fugiet dolor ⁊ gemitꝰ. Fuit etiaꝫ hodie demū occiſa. vt vita eterna frueret̉. Et nōfuit mirū ꝙ tāto p̄cio regnū celorū emit. Quiachriſtus eaꝫ multo p̄cio prius chariori cōparauit ſicut ⁊ omnes hoīes. ẜm ꝙ innuūt v̓ba hec⁊ emit eam. Nā humanitatē accepit ꝓ ea. Iuxta illud Eſa. lx. Erit tibi dominꝰ deus tuus īlucē ſempiternā: ⁊ deus tuus in gloriā. Scd̓odedit aīam ꝓ ip̄a. iuxta illud Eſa. xij. Reliquidomū meā dimiſi hereditatē Dedi dilectā animā meā in manꝰ inimicoꝝ. Et hͨ teſtatur Ioh̓.xv. Filius hoīs venit dare aīam ſuam in redēptionem ꝓ multis. Suꝑ quo dicit Origꝭ. Animā ſuam dedit in morteꝫ. vt in ip̄m credentes.⁊ ſequi volentes. ab eterua liberatet morte. Ettantum de illo.¶ Sermo ſecūdus de eadem ꝟgine.Irgovenerandain magna ſtans cōſtantia. ita canit̉ ī hodierno officio. Plinius in ſpe. natu. ſic inquit.Muſcatum ē nux cuiuſdaꝫ arboris in india ⁊nobiliſſima. Et habet has ꝟtutes. Quia naribus applicata cerebrū confortat. faciē diſcoloratam valde colorat. in ciboqꝫ modice ſumptacapiti iuuamē p̄ſtat. ſꝫ exceſſus eiuſdē doloreꝫaccumulat. qꝛ eſt penetratiue nature. Spiritualiter. per hāc arborem nobiliſſimā intelligiturchriſtꝰ qui ē hec arbor. quā vidit quedaꝫ incluſa in tēpore cōſecrationis ſuccidere de calice īaltari. Hec pͥmo flores cādidiſſimos ꝓtulit qͦscapita hominum volatiliū ſubito decerperūt.Secūdo ꝓtulit virides. Tertio autem roſeosꝓcreauit. vt in miraculis inuenitur Ab hac arbore veniunt flores ꝟginei quorum vnꝰ principalis fuit beata margareta que bene dicit̉ venire a chriſto. Nam ꝟginitatꝭ florem ab ip̄o habuit. quem ſine ip̄o nullus poteſt habere. ẜm illud ſapiētꝭ. Non poſſum eſſe cōtinens niſi deꝰdederit. Sap̄. viij. Hic flos fuit cādidus ꝑ virginitatē. Ideo dicit̉ a margarita q̄ ẜm Iſi. omniū gēmarū eſt candidiſſima. Fuit etiā viridisin ꝟtutū operatione. ẜm ꝙ de ip̄a canit̉. Ibatde virtute in virtutem ⁊cͣ. Tertio facta ē roſeaper ſanguinis effuſionē quē intantū effudit vt

riui in terraꝫ fluxerunt. Sed ꝑ muſcatū intelligitur ſua caſtitas que in ipſa cerebrū mentalisintelligētie cōfortauit. Quia dicit Fontinꝰ indeſcriptiōe vniuerſi. ꝙ virgines qͣꝫdiu ꝟgīesſunt tenerior ē in eis intellectꝰ. Qd̓ ptꝫ in ipſaquia aſtutiā diaboli intellexit. ⁊ caput eius cōtriuit. Iuxta illud Geij. iij. Ip̄a cōteret caputtuum. ⁊ tu inſidiaberꝭ calcaneo eius. Ip̄a etiācaſtitas faciē eiꝰ peroptime colorauit. vt canit̉Erat enī nimiū formoſa in vultū ſcꝫ floruit vtroſa. Quia ẜm Saluſtium in iugurtino bello.Caſti hoīes diu effigiē p̄ferunt iuuētutis. Sicbtā margareta recte in ꝟbis p̄miſſis dicit̉. virgo venerāda. In qͥbus verbis tria tangūtur.Primo mentis ⁊ corporis ꝟginitas. Secūdotāgitur ꝑſone ⁊ vite honorabilitas Tertio paſſionis ſtabilitas. Primo cōmēdatur beata virgo margareta ꝓpter mentis corporiſqꝫ ꝟgini/tatem. cum dicitur. Uirgo. Pro quo ſcienduꝫApes ẜm Amb̓. in hexamerō. corporis ꝟginalis habent integritatē. Nullo enī cōcubitu miſcentur. nec libidine reſoluūtur. nec partꝰ quatiunt̉ doloribus. Et tamē maximū filiorū examen conſtituūt. Nam cuꝫ alie volucres vix inanno ſingulos ꝓcreent fructus apes geminoscreant. ⁊ duplici ceteris fecūditate p̄ponderātSpūaliter. ꝑ apes ꝟgines pure mente ⁊ corpore deſignant̉. que lꝫ non cōmiſcent̉ cōcubitu.tamē fructū maximū ſpiritualiū fructuū generant. ꝓpter qd̓ ⁊ fructum cēteſimū dicunt̉ ferre. De numero illaꝝ fuit beata margareta q̄ naturas apiū ſagaciſſime eſt ſecuta. Dicūt enimnaturales cū Amb̓. in hexa. ꝙ apes eligūt ſibiregē magnitudine ⁊ ſpecie magis inſignem. etſi rex p̄cipuus fuerit in manſuetudine eū clariorem habēt. Itaqꝫ regē electū diligunt affectunaturali ⁊ ſūma defenſione defendunt Et proeo perire paruū putāt. Ita beata margarethaſpreuit olibriū p̄fectum ⁊ elegit regem regū dominū dominantiū qui ẜm psͣ .xlvij. Magnusdominus ⁊ laudabilis nimis in ciuitate dei nōſtri in monte ſancto eius. Qui eſt ſpecioſus forma p̄ filijs hoīuꝫ psͣ. xliiij. Qui ē clariſſimus īmāſuetudine. ẜm ꝙ docuit Matth̓. xj. Diſcite a qꝛ me mitis ſum ⁊ humilis corde. Ideo refert Theotinꝰ in legēda. ꝙ p̄fectus olibrius qͥſiuit. quem deū colis. vel quē adoras. Reſpodit deū omnipotentē inuoco. ⁊ ieſū xp̄m filiuꝫeius qͥ meam ꝟginitateꝫ cuſtodiuit īmaculata⁊ illeſam. Et potuit bene dicere illud qd̓ canit̉de virginibus. Regnum mūdi ⁊ omnem ornatum ſeculi contempſi propter amorem dominimei ieſu chriſti. Pro ip̄o etiam pugnauit ꝯtradiabolū ⁊ olibriū. a quibus multa ſuſtinuit obpropria ⁊ cōfuſionē. vt dicere poſſit ad xp̄m fegem ſuū. illd̓ psͣ. xlviij. Quoniā ꝓpter te ſuſtinui obprobriū. operuit cōfuſio faciem mealū.

B