LVI

ſui corporis. ſcꝫ ſacramētū. cuꝫ dicit. Caro meac vere ē cibus. ⁊ ſanguis mens vere ē potꝰ. Circa qd̓ eſt notādū. ꝙ ſub vtraqꝫ ſpecie huius ſacramenti totus xp̄s realiter ⁊ vere cōtinet̉. Teſte. b. Amb̓. li. de officijs. In illo ſacr̄o totꝰ chriſtus eſt. Illud habet̉ de ſumma trini. ⁊ fide catho. c. firmiſſime. ibi dicit̉. Sacerdos ⁊ ſacrificiū xp̄s ieſus cuius caro ⁊ ſanguis ī ſacramētoaltaris ſub ſpeciebꝰ panis ⁊ vini veraciter cōtinet̉. Idem habetur ex ore chriſti ad deuotuꝫamandū in horalogio. ſap̄. lib̓. ij. c. iiij. Certiſſime ⁊ veraciter ⁊ abſqꝫ omni dubitatione ī hocſacramēto cōtineor deꝰ ⁊ homo. cuꝫ corpore ⁊aīa. carne ⁊ ſanguine. ſicut prodij ex vtero matris. ⁊ in cruce pependi ac ſedeo ad dexterā patris. Sed quare corpus meū in ſacramēto ꝯtineatur nll̓a lingua valet explicare. neqꝫ ſenſusaliquis ꝑcipere. nec ratio humana valet cōprehēdere. ſed ſoli fidei cōuenit hoc ſcire. Ex quodicto patꝫ ꝙ ſub vtraqꝫ ſpecie ſacr̄i ſit xp̄i diuinitas. aīa. corpus. ⁊ ſanguis integraliter. ſꝫ tn̄aliter ⁊ aliter. Quia ſub ſpecie panis ē totū corpus xp̄i ex vi ſacr̄i tanqͣꝫ terminꝰ ꝯſecrationiseo ꝙ ſolū in corpꝰ xp̄i ſubſtātia panis ꝟtit̉. aīavo xp̄i ⁊ ſanguīs ſūt ibi ex naturali comitātiadiuinitas ꝟo abſolute ꝯſiderata. eſt ibi de ꝑ ſerone ſue īmenſitatꝭ Similiter ſub ſpeciebꝰ vinieſttm̄ ſanguis xp̄i ex vi ſacramēti directe tāqͣꝫterminꝰ ꝑ ſe rōne cōſecrationis. corpus vero ⁊anima ⁊ deitas ſanguini vnita ſunt ibi ex realivel naturali cōcomitātia. Ex his iam dictꝭ pōteliminari error deteſtabilis quorūdā hęreticorū qui dei ꝟtutem iuxta modū rerū naturaliuꝫmetientes. in tantaꝫ auſi ſunt ꝓſilire inſaniamvt dicere non verent̉ in altari poſt conſecrationem nō eſſe corpus xp̄i qḋ traxit de ꝟginę. necnguine quē ꝓ nob̓ fudit in cruce. nec ſubſtanmpanis ⁊ vini in ſubſtātiā carnis ⁊ ſanguinis ꝯuerti. De quoꝝ numero fuit Berengariꝰe cuius reuocatiōe. ⁊ eius erroris abiuratiōefacta eſt cōuocatio corā papa Nico. ⁊ cētum ⁊xiij. ep̄is. vt habet̉ de ꝯſe. diſ. ij. c. Ego berēgarius. Sꝫ hūc errorē magiſter Uicleſf d̓ angliarcuocauit aſſerēs xp̄m non eē in ſacramēto reſiter ⁊ vere ī ꝓpria ꝑſonā corꝑali. Contra qd̓dixit xp̄s Ioh̓. vj. Caro mea vere ē cibꝰ. q. d.Cibus angeloꝝ quē cernitis in altari poſt conſecratione e vere caro mea. quā traxi de ꝟginepotꝰ eſt vere ſanguis. quem ꝓ vobis fudi intruce. Natura enī fortificat fidem noſtraꝫ in ſacramēto hoc. Naꝫ in hybernia eſt lacꝰ in quemquicūqꝫ palus figit̉ exteriꝰ ſuper aquā ē ferrūn aqua lapis. Idem in tuſcia eſt fons qͥcquidipi ꝓucit̉ fit lapis. Vnde fridericus imperatorexperiri volens īmiſit cirote cā cuꝫ annulo qd̓ſolum cōuertebat̉ in lapidem. Etſi pōt hoc naͣtura facere. multomagꝭ creator naturaꝝ cōuer

tere pōt panem in corpus ſuum ⁊ vinū ī ſanguinem ꝟtute verboꝝ. Tunc ſubditur. Qui manducat meam carnē ⁊ bibit meū ſanguinē. in memanet ⁊ ego in eo. Ex his verbis ⁊ alijs ī hocca. Ioh̓. vj. poſitis vbi dicitur. Niſi manducaueritis carnē filij hominis ⁊ biberitis eius ſanguinē. non habebitꝭ vitā in vobis. quidā heretici ꝑnicioſi traxerūt occaſionem ſui erroris dicentes: Populū laicalē debere ſub duplici ſpecie cōmunicare. nō intelligētes hͦ eſſe dictuꝫ deſpūali manducatione. ſcꝫ q̄ in charitate ē ⁊ in fide. māducat ſpūaliter. Iuxta illud Augꝰ. Crede ⁊ manducaſti. Et alexander de halis in ſcripto ſuo ſuꝑ illud Ioh̓. vj. dicit ꝙ ſolꝰ ſacerdoscōicat ſanguini. reliqui vero nō cōſecrātes corpori. Idem dicit Lyra in gloſa ꝙ non eſt intelligendū ꝙ hoc ſacramentū ſub vtraqꝫ ſpecie fidelibus ſit exhibendum. ſed tm̄ modo a ſacerdote celebrante eſt ſumendum. Licet enim populus in primitiua eccleſia ſub vtraqꝫ ſpecie cōmunicaret. qd̓ pꝰ ea prouide ordinatū ē. vt nōcōicet ſub ſpecte vini propt̓ periculū effuſiōis.Qd̓ aūt talis cōicatio laicalis eſt illlcita ſub duplici ſpē probatur. quia ē cōtra ſcripturā. figuram ⁊ naturā Quo ad primū probat̉ Ioh̓. vjvbi d̓r. Hic eſt panis de celo deſcendens. ſi qͥsex ip̄o māducauerit nō moriet̉. Et ibidē. Hic ēpanis qui de celo deſcēdit. qͥ manducat hūc panem viuet ineternū. Itē ibidē. Panis quē egodabo caro mea eſt ꝓ mundi vita. Ecce heretice ꝑnitioſe ꝙ dn̄s tm̄ dicit de pane. ⁊ non de vino. ꝑ hoc innuēs manducationē eucha. ſufficere ſub vna ſpecie tm̄ ꝓ vita eterna capeſcendaIteꝫ habet̉ Luc̄. xv. ꝙ pater occidit filio ꝓdigo reuertenti ab errore vitulū ſaginatuꝫ. ꝑ qd̓xp̄s ſignat̉. gr̄a pinguedinis. vbi nulla ſit mentio de bibitiōe. Item ꝓbat̉ Mat. xiiij. Mar.vj. Luc̄. ix. Ioh. vj. ꝙ dn̄s ſatiauit qͥnqꝫ miliahoīuꝫ de qͥnqꝫ panibus. vbi tamē nulla fit mentio de vino. Qd̓ tn̄ heretici non ꝑpendūt ſumētes ꝓ ſe ꝟba dn̄i. Ioh̓. vj. Niſi manducaueritꝭcarnem filij hominis ⁊cͣ. ad defendendū ſuū errorem. Sed illud qd̓ ſequit̉ nolūt reſpicere. qn̄dominꝰ dixit Ioh̓. vj. Spūs eſt qui viuificat.⁊ ſpūalis ſenſus vitam cōfert. q. d. Dicta meaoportet ſpūaliter intelligere. quia caro nihil ꝓdeſt. q. d. ſi ẜm ſenſum corporalē intelligeretisnihil vobis ꝓderint ſed nocebunt. Et ſequituribidem Ioh̓. vj. Verba que ego locutus ſū vobis ſcꝫ de māducatiōe carnis mee ⁊ ſanguinis.ſpūs ⁊ vita ſūt. id ē. ſpūalia ⁊ vitalia. Idem legitur de duobus diſcipulis euntibꝰ in EmausLuc̄. vltꝭ. quibus ſolum tradidit corpus ſuumQuo ad ſcd̓m ꝓbatur in figuris que ſunt quattuor ẜm magiſtrū in li. iiij. ſen. diſ. viij .ſ. ſacrificiū melchiſędech Agnus paſcalis. manna. ſanguis ⁊ aqua que de latere chriſti profluxerint

M 3

E