XLII
ſed oēs occurrūt in virū ꝑfectū. in hac nēo jraſcitur. nemo ledit̉. nemo īuidet. Cupiditas nulla exardeſcit. nullus ibi diaboli metus. inſidiedemonū nulle. Terror gehēne ibi ꝓcul. non eſtmors corꝑis aut aīme ſed īmortal̓ vita. Hec auguſti. In hanc ciuitatē hodie btūs Mat. gl̓oleeqͥtauit p̄cinentibꝰ angel̓. iuxta illud Heſtervi. Sic honorabit̉ quē rex xp̄s voluerit̓ honorare. Ibi aīma ſua ſanctiſſima fuglet varijs veſtita ꝟtutibus. Iuxͣ illud psͣ. xliiij. Aſtitit regina a dextris tuis in veſti. deau. circūami. vari.Ideo oēs incole huiꝰ gl̓oſe ciuitatis exultauerunt in aduentu eꝰ .ſ. cōparis. ibi nunc lucet qͣſinoualux ⁊ p̄ſto eſt omībꝰ qͥ deū ꝯfitent̉. ⁊ ipſum ſedule laudāt ⁊ honorāt. rogemꝰ gͦ dn̄m.¶ Sermo pͥmus de ſancto Gregorio.Go nouiſſimusvigilaui. ⁊ qͣſi qͥ colligit racemos pꝰvindemiatores. Eccī. xxxiij. Mgr̄lib̓. ꝓpͥe. xvj. ait. de qͦdam lapide p̄cioſo geraticon nūcupato. huiꝰ ꝟtus ſic ꝓbat̉. Si corpushoīs melle inūgit̉ ⁊ muſcis exponit̉. ſi lapis ille eſt pn̄s corpꝰ illud intactum remanet. muſcemox fugiēt ⁊ corpus eiꝰ nō corrūpēt. De lapide h̓ d̓r in lapidario ꝙ geſtatꝰ hoīem reddit dilectū ⁊ amabilē atqꝫ gͣtū. Myſtice ꝑ hūc lapidem hūilitas deſignat̉ q̄ eſt ꝟtꝰ mltum p̄cioſa.Eſt ei ẜm augꝭ. ꝟtus ml̓tū p̄cioſa. qꝛ eſt caputoīm v̓tutū. ⁊ obtinet pͥmatū ceterarū tāqͣꝫ ꝯſeruatrix. Hec hūilitas tunc vera ꝓbat̉ ſi aliqͣ gl̓iahoī exhibet̉ ſiue laus ⁊ hmoī exhibitā ꝯtenitlaudē. ſignū ē ꝙ illi adeſt hūilitas. Qꝛ d̓r ī libelloꝑadiſꝰ aīe. Uere hūilis fugit ne ſibi aliqͣ gl̓aexhibeat̉ ſiue laꝰ. ⁊ cū exhibita fu̓it expaueſcit.qd̓ patꝫ de ſan. Grę. qͥ cū vngeret̉ melle laudisegretulit. ⁊ laudē refugit. ⁊ ſic a muſcꝭ adulatōum intactus ꝑmāſit. Iō ep̄o ſtephano qͥ eū inſuis epiſtolis melle laudis ꝑunxit ſic reſcripſitMl̓tū mͥ ⁊ vltraqͣꝫ audire debui īdignꝰ fauorēīyris lr̄is demōſtratis. Et tn̄ ſcriptū ē. nō laudes hoīem qͣꝫdiu viuit. Tn̄ ⁊ ſi audire talia dinꝰ n̄ fui. oratōnibꝰ vr̄is peto vt dignꝰ efficiarxx quo dicto ptꝫ ꝙ verā hūilitatē habuit quāſi nō habuiſſet muſce adulatōis ip̄m corroſiſſētIdeo gratꝰ fuit deo ⁊ multū dilectꝰ ꝓpter hācꝯumilitatē. qꝛ dicit. b. augꝰ. Nihil facit noſ itagtos deo niſi ip̄a humilitaſ q̄ ad ſe traxit clemēiam dei. Ꝙ fuit dilectus deo ptꝫ Eccī. xlv. Dilectus deo ⁊ hoībus cuiꝰ mēoria in bn̄dictōe ē.Et ſua hūilitas ptꝫ in vbis p̄aſſumptis. In qͥbus a duobꝰ laudat̉. Quantū ad pͥmū ab hūilitatis abūdātia ibi. Ego nouiſſimꝰ. Scd̓o a virtutis vigilantia. ibi. vigilaui. De pͥmo eſt ſciendū Arbor ẜm naturales dicta eſt eo ꝙ t̓re radicibus ſolet firmit̓ adherere. vt dicit Iſi. li. xvj.t. y. Et illa arbor q̄ non eſt bn̄ radicata facile a
vento ꝓſternit̉. Sed q̄ ꝓfunde radices terre infigit euelli nō poterit. Moral̓r hō ẜm Ariſto.d̓r arbor eu̓ſa hn̄s radices ſurſum ⁊ ramos dēorſum. Hic ſi nō vult deijci a vento ſuꝑbie ncc̄eeſt vt vald̓ ꝓfunde radicatꝰ ſit in hūilitate IōSen̄. ad Lucillū in epl̓a dicit Ad yma atqꝫ humilitatē redige te mi Lucille. ex qͥbus cade̓ nōpoſſis. In hūili etem̄ via nullus accidit caſusaut ruina. Et ſic̄ arbor q̄ nō eſt radicibꝰ ꝓfūdata raro cernit̉ nimiū eleuata. ſic nullus poteritad altitudinē celi aſcende̓ niſi ſit bn̄ radicatus īhūilitate. Iō dicit Bern̄. in li. de gr̄a hūilitatꝭ.Per hūilitatē aſcende̓ oportet ad ſublimitatē.qꝛ hec eſt via ⁊ nō alia. p̄ter ip̄am qͥ aliter vaditcadit potiꝰ qͣꝫ aſcēdit. Qd̓ ꝓbat̉ de heremita qͦdam q̄ pollebat ml̓tis ꝟtutibꝰ ⁊ tādē elatꝰ cōfidens de ſe. cepit ſibi totū qd̓ fecerat deputare.qd̓ vidēs inimicꝰ diabolꝰ acceſſit in ſpecte pulchre ml̓ieris aberrātis di. qꝛ nox me infelicē etfeſſam dep̄hendit in heremo. iube me h̓ ī angl̓oeſſe ne comedar a beſtijs. ad hͦ ꝯſenſum dedit ille. ⁊ cām erroris inqͥrit. illa aūt blandimēta finxit ⁊ ſuauitatis ẜmone animū inclinat. vt interhec ꝟba riſus ⁊ iocus miſcerent̉. deinde manūad mentū poſtea ad caput ⁊ collū appoīt. ⁊ cōtinuo libidīs fluctibus cepit eſtuare. ⁊ irruit ineiꝰ amplexus. Illa aūt vlulatū dire vocꝭ emittens int̓ eius manꝰ velut vmbra biſparuit. cuꝫfetore ⁊ irriſiōe ip̄m deſerēs. Tūc ml̓titudo demonū in aere ad hͦ ſpectaculū ꝯgregata dixit.O infelix qͥ te vſqꝫ ad celum extollebas quō dimerſus es vſqꝫ in infernū. Diſce miſer qͥ ſe exaltat humiliabit̉. Ille aūt velut amēs effectusdeceptōnis ſue pudorē nō ferens deſperās tradidit ſe immūdicie ⁊ iniqͥtati. ⁊ fugit cōſpectuꝫſctōꝝ hoīm ne poſſit de p̄cipitio reuocari. Idcirco btīſſimꝰ Gre. valde ꝓfunde fixit radicemhūilitatis. Cuius hūilitas ptꝫ in vita ⁊ doctrīaIn vita cū dicit. Ego nouiſſimꝰ. In doctrīa qͣſi qͥ colligit racemos poſt vin. In vita hūit hūilitatem. Prīo in ꝟbo qꝛ ſe ẜuum ẜuorū nomīauit. ſequēs apl̓m qͥ dicit. ij. Coꝝ. iiij. Non enimnoſmetip̄os p̄dicamꝰ .ſ. laudādo. ſed ih̓m xp̄mdn̄m. Nos aūt ẜuos vr̄os ꝑ ih̓m. Iō. b. Gre.patriarche alexādrino eulogio qͥ eū in epl̓a papam generalē nomīauerat ſic ſcripſit. In prefatōne inqͥt epl̓e quam ad me direxiſtis ſuꝑbe appellatōis ꝟbū vniu̓ſalē papā me dicētes ſcribe̓curaſtis. qd̓ peto vr̄a dulciſſima ſctītas nō faciat vltra. qꝛ vob̓ ſubtrahit̉ qd̓ alteri pluſqͣꝫ ratōexigat p̄betur. Ego em̄ ꝟbis ꝓſperari nō q̄ro.ſed moribꝰ. nec honorē eſſe reputo in qͦ fr̄es honorem ſuū perdere cogͦſco. Idē eulogius patriarcha ſcripſit ſibi in lr̄is ſuis hoc ꝟbum ſic̄iuſſiſtis. Cui reſcripſit. Ur̄a mihi caritas loqͥtur dicens ſic̄ iuſſiſtis. qd̓ vbū iuſſionis petoa meo auditu remoueri. qꝛ ſcio qͥ ſum ⁊ qͥ eſtis.
B
C