Druckschrift 
3 (1488) De Sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

erant ſcripta elegerat. Iſte ſel̓ aut bis arripuitchartulā ꝯtinētē nomē gl̓oſiſſimi apl̓i mathie. ille indigͣtus ait. Si nullū apl̓oꝝ magnoꝝ ſorte merui. nec illū locum iude tenet patronohr̄e volo. Poſt aliqd̓ igit̉ tꝑs dictꝰ milesſalutis paſſionis xp̄i loca viſitare diſponeretiam in mari ſocijs aliqͣꝫtū ꝓfectus eſſꝫ. nauiſſubito implebat̉ ex piſcibꝰ vt omēs in ea erātdeſperarēt. igit̉ ſors reū .ſ. militē ꝓderet. eiectꝰ de naui marinis fluctibꝰ ſuꝑ nudā tabulāexponit̉. Qui ꝓximꝰ eſſet morti vidit quendam ſplēdida veſte indutū interrogauit eumcur marinis fluctibꝰ es immerſus? Cui ille. propter culpā meā factum eſt. Ait ille. Velleſ neilli obſequiū honorē impendere te de ill̓ pericul̓ liberaret? Rn̄dit miles. qͣꝫdiu viuerē ſibi fideliter tanqͣꝫ dn̄o ẜuirem. Tunc ait. Ego ſumapl̓s mathias quem patrono hr̄e cōtepſiſti.nunc aūt bonū tibi malo reddam. extenditmanum ſuā ip̄m de ꝑiculo mortis liberauit. ſubito in ciuitatē illū tranſportauit p̄cipiensvt ibi ſocios ſuos expectaret. pꝰ multos dieshuc veniētes ip̄m cognouerūt. Ille aūt ſanctūMathiā in magna reuerētia habuit omībꝰſanctis ei omībꝰ diebꝰ vite ẜuiebat. Quantūad ſecūdū cōmendat̉. b. mathias a vite ſūmafectōne. Scd̓m naturales illud aīal plꝰ eſt commendabile qd̓ hꝫ plures ꝟtutes ꝑfectiōis. Sic̄refert Iſi. li. xij. de oue qd̓ eſt aīal mite humi. qꝛ vberatū reclamat Eſt etiā amabile. qꝛamat ſocietatē gregis ſolū incedere formidatvt dicit Pli. in ſpe. natu. Omne em̄ qd̓ eſt inaīali eſt totū vtile ad ꝓfectū. Caro em̄ ad cibum. pell̓ ad variū vſum. pilus ad indumētuꝫfimꝰ ad terrā impinguandaꝫ. vngula cornuaad medicandū. Et hec ꝑfectio in paucꝭ vel null̓aīalibꝰ reꝑit̉. ideo ouis merito alijs collaudatur. Sic b. Mathi. alijs eſt ml̓tū cōmēdabil̓ꝓpter ml̓tarū ꝟtutū ꝑfectōꝫ. Prīo em̄ eſt mitꝭ.qꝛ in iniuria ſe vindicat. ſꝫ patient̓ tollerat. bonū malo donat. vt ptꝫ in milite ſupradicto. Ideo dicit Hugo de ſan. vic. Mites ſuntleones ad patiētes. improbos cedūt. Etiā fuitvere humil̓. qd̓ ptꝫ ex noīe. qꝛ mathias interp̄tat̉ paruus ſeu humil̓. Et dicit amb̓. humilitas eſt triplex. Prīa eſt applicatōis qͥs dicit̉hūilitatꝰ. Secūda ꝯſideratōnis ꝓcedit ex cognitōne ſuijp̄ius. Tertia deuotōis ꝓcedit excognitōe creatorꝭ. Primā habuit. b. mathiasmartyriū ſuſtinēdo. valde patient̓ ſicut ouisſuſtinuit reclamādo. vt verificet̉ illud Eſa.liij. Sicut ouis ad occiſionē ductꝰ eſt aperuit os ſuū. qꝛ ſicut in certꝭ codicibꝰ legit̉. patibulū crucis humilit̓ ſuſtinuiſſe. tali martyrio coronatꝰ celos aſcēdiſſe. Secūdā habuit humilitatē ſe deſpiciēdo. vt dicere poſſet cum psͣ.lxxxiij. Elegi abiectꝰ eſſe in domo dei mei Ter-

tiam habuit manifeſte in deum hunc amandoẜm iliud psͣ. xvij. Diligā te dn̄e fortitudo meaEt ꝓpter hāc triplicē humilitatē amatꝰ eſt a patre filio ſpūſancto. A pr̄e qͥdē. qꝛ ille dilexihūiles. ẜm illud Mat. xviij. eſt voluntaspr̄is mei in cel̓ eſt ꝑeat vnꝰ ex puſill̓iſtisin me credūt. Et bt̄m Mat. amauit ptꝫ ex ſibi ſecreta ſua reuelauit. Ad oſtendenduꝫlegit̉ inaliqͥbus eccleſijs euāgeliū Matth̓. xiConfiteor tibi dn̄e pr̄ celi terre qꝛ abſcondiſtihec a ſapientibꝰ reuelaſti ea paruuliſ. Filiusamauit ip̄m. qꝛ apoſtoli ſtatuiſſent duoselectōe. xp̄s p̄elegit. qꝛ ip̄e ſe deſpexit effugiens ex hūilitate apl̓atus dignitatē. d̓r in cano. In ſcripturis. viij. q. j. Locꝰ regimīs negā.dus eſt deſiderantibꝰ offerēdus fugientibusSpūſſanctꝰ ip̄m etiā dilexit. qꝛ in die pentecoſtes ſuꝑ reqͥeuit. ẜm illud Eſa. vl. Suꝑ quēreqͥeſcit ſpūs meus niſi ſuꝑ humilē. Scd̓o eiuſꝑfectio patuit ī nimia dilectōe. qꝛ recte ſic̄ ouishoībus amabil̓ eſt ꝓpter vtilitatis ꝑfectōnemita. b. mat. dilectꝰ fuit dn̄o multū amabil̓. qd̓ptꝫ in pluribꝰ ſignis on̄dit ſibi. Prīo qꝛ fecit cōtribulē ſuū. qꝛ de tribu iuda. ſolēt hoīes ſunt de eadem t̓ra inuicē ſe dilige̓. ſic̄ ptꝫ ī petro Andrea Philippo fuerunt de ciuitatebethſaida. ſpēalem dilectōꝫ ad ſe habueruntSecūdo fecit ſuū ſecretariū qn̄ fecit ſuuꝫdiſcipulū. qꝛ fuit vnꝰ de duodecim diſcipulis.Et hodie electus in apl̓m electōe ſpēali quibusxp̄s apoſtol̓ ſecreta ſua narrauit. Ioh̓. xv. Iaꝫ dicā vos ẜuos ⁊cͣ. Tertio fecit ip̄m cōmilitem ſuū qꝛ qͥdam volūt ſit crucifixus. ſicxp̄o in eodē equo ſedit. qd̓ fuit ſibi magnus honor. ẜm illud Heſter. vj. quē rex honorarecupit debet poni ſuꝑ equū eſt de ſella regis.Alij em̄ ſuꝑ equū regis ſederūt penas maririj tulerūt. Sed ſuꝑ illo eſt de ſella regꝭ. iſuꝑ quē nullus eqͥtauit niſi ſolus rex. Mathias aūt vt aiūt qͥdam ſedit ſuꝑ equū fuit chriſti regis. qꝛ crucifixerūt. ẜm illd̓ Sap̄. xviijSimili pena ẜuus dn̄o paſſus eſt af. figuratꝰ eſt mardocheū iudeū quē rex aſueriuſſit poni ſuꝑ equū ſuū ſuꝑ quem nēo eqͥtauit̉niſi ip̄e. p̄cepit duci ciuitatē. Heſter. vj.Et ſicut hr̄ Heſter. viij. Mardocheus fulgebat in palatio regis varijs veſtibꝰ oīs ciuitaſexultauit. Et iudeis noua lux oriri viſa eſt Itaxp̄s vera beatitudo eſt oīm electorū. iuſſit poni beatū mat. ſuꝑ equū ſuū .ſ. crucem. ẜm illudMat. xvj. Si qͥs vult venire poſt me tollet crucem ſuā ſeqͣt̉ me. p̄cepit angel̓ vt ip̄m ducerent ad ciuitatē hanc gl̓oſam. De dicit augͥꝰ.li. de ꝯtem. xp̄i. c. xxvj. O qͣꝫ gl̓oſa dicta ſūt dete ciuitas dei. fundaris em̄ exultatōe vniuſe lerre. nec eſt in te ſenectꝰ nec ſenectutꝭ miſeria vroem̄ in te clauduſ. neqꝫ gibboſus. neqꝫ deformit

D

E