Druckschrift 
3 (1488) De Sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

AAAVIII

tor regens ſedē imꝑialem in alexandria ciuitare. Hic accepit quadā filiā regis Leoniā de hieruſalē in vxorē. de genuit Appoloniā. genita cuidaꝫ nutrici xp̄iane nobili eſt tradita. ipſam non ſolum in cibis ſꝫ moribus fide alebatxp̄iana. Hec em̄ nymphula appol̓. velut cedrꝰ ceteris ꝟginibꝰ regionis fuit pulcherrime exornata. qꝛ ſicut cedrus ẜm naturales aſpectueſt pulcra ſꝑ retinēs vigorē ſuū. Ita appol. inviſu fuit pulcerrīa ſꝑ retinuit vigorē nitidiſſime caſtitatis. ita vt de ea exponi pōt illd̓ Gen̄.xxiiij. Puella decora nimis ꝟgoqꝫ pulcerrīaincognita viro. greca lingua fuit dicta Honeriopen. qd̓ ſonat pulchrior oībꝰ. quā pulchritudinem ꝯſiderās pr̄ in turri altiſſima decreuit detine̓. Recte ſicut cedrus ꝓpt̓ ſuā pulcritudinem obtinuit locū altiorē. Et qꝛ pulcerrīa fuit vt oīm ocul̓ gͣtioſa amabil̓ videbat̉. Heſterij. Ideo dedit ſibi cuſtodē quendā ſenem collidrianū virū honeſtū. ſcīa ceteris p̄cellentemſub cuiꝰ eruditōe in breui apicē ph̓ie artꝭ edocuit. in rhetorica ſibi in grecia ſil̓eꝫ hūit. Sꝫqꝛ de fide quā acceꝑat a nutrice nimis intentaerat. Sine īpoſſibile eſt place̓ deo. Ad Heb̓.xj. valedixit p̄dictis ſciētijs. qꝛ in ſecularibꝰ ſcientijs vanitas eſt. ptꝫ Hiere. x. vbi d̓r Nolitevias gentiū diſcere. qꝛ leges ppl̓orū vane ſuntIdeo has ſcīas abiecit. volumīa xp̄iane religionis legere cepit. in qͥbꝰ inſtruit̉ fides. qꝛ ſciuit regnū dei in ſimplicitate fidei in ꝯtentōe ſecl̓ariū ſcīaꝝ acqͥrit̉. vt hr̄. xxxvij. di. c. oēꝫ igit̉ eſſet xp̄ianorū inſignita v̓tutibꝰ intra īaīma. extra in corꝑe. ſuggeſſit mgr̄o ſuo vt eamviue̓ ꝑmitte̓t ẜm fidē xp̄ianā. annuēte. b. virgo mēſam ſuā aureā p̄cioſis lapidibꝰ decoratāveſtes aureas margaritꝭ īnumerabilibꝰ decoratas. coronā p̄cioſiſſimā capitis ſui. cinguluꝫ ineſtimabl̓r p̄cioſum alia ornamenta p̄cioſa deſtruxit. pauꝑibus erogauit. deſpecto cultumēbra ſua texit. Quia legerat illd̓ dn̄icū dictuꝫMat. vj. Nolite thezaurizare vob̓ theſaurosin terra vbi fures effodiūt furāt̉. ſꝫ theſaurizate vob̓ theſauros in celo. Etiā tāqͣꝫ prudentiſſima ſciuit illud augꝭ. qd̓ ſcribit ꝯtra fauſtū.qͥd in eternū dei iocundabit̉ viſione iocundiſſima mūdi delectabat̉ deſiderio amore. q. d.ſullo. Et ſil̓r illud qd̓. Hay. dic̄ ſuꝑ Apoc̄.Fruitio tꝑalis leticie. fruitōeꝫ amittit viſioniseterne. Audiētes igit̉ fratres eiꝰ poſt lōga tꝑiscurricula ornamēta abieciſſet matri ea detulerunt. que vidēs eam deſpecto habitu. eam redarguit. Ip̄a reſpōdit. in tuto loco ea de qͥbusme arguis repoſui vt vtar tꝑe congruo. Et aitmatri. Si in dn̄m ih̓m xp̄m credideris cui nonmea ſed ſua reddidi pauꝑibus. in quem et egocredo. immarceſſibili corona coronaberis viteeterne. Audiēs hec mat̓ abſceſſit. ſed deceꝫ no-

biles ꝟgines ei a pr̄e fuerāt adiūcte cecider̄tad pedes eius lachrymātes petētes vt eis eaꝟba repetere dignaret̉. qͥbus repetitis oēs inxp̄m crediderunt. Scd̓o cedrus diu durat ẜmIſi. li. xvij. em̄ pōt a tinea vl̓ a teredine exterminari ſicut alia ligͣ. Idcirco ꝓpter eius durabilitatē ꝑpetuitatē ex cedris fiūt limina inregū palatijs in templis. Ita. b. ꝟ̓go appolonia fuit durabil̓ ꝯſtans in ſuo ꝓpoſito a tineis adulationū blādimētorū potuit emoliri vl̓ corrūpi. ita de ea exponi pōt illd̓ Eſa.xl. Lignū forte imputribile elegit ſibi ſapienſartifex. ſequit̉ in legēda. Egreſſa aūt materad filiā ml̓ritudine ꝟginū laſciuarū adducēſſecū diu̓ſorū muſicorū melodias ſperās natamhis demoliendā blandimentꝭ. Ip̄a aūt ſpreuitQuia timuit illud Iob. xx. Tenēt tympanū etcytharā gaudēt ad ſonitū organi. ducūt ī bonis dies ſuos in pūcto ad inferna deſcendūt alijs ſaltantibꝰ. ip̄a genibꝰ in terra ꝓuolutꝭ manibus in celū erectis orauit dicēs. Domīeih̓u xp̄e libera me in tꝑe in quo laudo nom̄ tuūin tympano cordis mei organis oris. Mr̄ ātvidens redarguit. Cui ait. inuanuꝫ laborasmat̉ vba tua venti ſunt. terrores velut pluuianiens mea fundata eſt ſupra firmā petrā. ē ieſus xp̄s deus meꝰ. Uidēs aūt mr̄ filie duriciāpr̄i detulit decem annos ꝯtra hoſtes armenie belloꝯſumau̓at Et ꝓpt̓ea tūc reueīt Uidēſqꝫ pater filiā vultū macilentā vilibꝰ veſtitamait illi. O vnicū cordis mei ſolaciū an ignoras ih̓m quē deo colis iudei ſuis exceſſibuscrucifixerūt. Cui illa. Si gr̄am dei ſentires.ferre mīme talia auderes. Scire debes ieſus.eſt verꝰ filius dei ſuis ſceleribꝰ ſꝫ ꝓpt̓ delicta noſtra paſſus eſt crucis tormentū. Et heclegerat Eſa. liij. Ip̄e vulneratꝰ eſt ꝓpt̓ ſceleranr̄a. Audiēs hec pat̓ furore incitat̉. In carcerem ip̄am includi iuſſit vt ſic terrore auerteret. Sed pōt dici de ip̄a qd̓ ſcribit. b. Amb̓. deſancta agatha. Btā ꝟgo xp̄i nec terrore concutitur. nec blandimēto ſeducit̉. Mane facto ipſam ꝓduci mādauit manu app̄hendēs veſtimētis exuit ſordidis aureis induit. dyademaqꝫ p̄cioſum capiti impoſuit. ſic indutā in templum iouis deduxit. Que in medio tēpli eētapparuit ei angelus in ſpecie pulcerrimi iuueīſferens ſignū crucis in manu dextra. palmamvirentē in manu ſiniſtra ait. Cōfortare eſtorobuſta ſciens te ſub hoc ſignacl̓o crucꝭ palmavictorie inſigniri. hunc angelū nullus viditniſi ip̄a. Et ait pater ad ip̄am. vnicum ſolaciūcordis mei ſacrifica dijs. reſpōdit. ſacrificiuꝫviuum obtuli me deo meo ih̓u xp̄o cupiens vt tu ceſſes a dementia tua cognito deo verofidem rectā conſideres. hoc dixiſſet cadēsin terrā orabat dicens. O dn̄e ſalus ſpes cie-

H 4