SermoI
em peccatoꝝ. vt ptꝫ in legēda. Dicūt medici ꝙroſa cū floribꝰ eſt multū vtil̓ ⁊ ꝟtuoſa. Nā pannus lineus tīctus in aqͣ eius. ⁊ circa caput ligatus omnē dolorē aufert. ⁊ bonū ſomnū adducͣ.Ita. b. doro. tanqͣꝫ nobil̓ rōſa ⁊ ꝟtuoſa. qd̓ teſtando eccl̓a canit Aue gēma ꝟtuoſa Doroth̓.vnans rōſa mūdi via patēs gloſa. Ip̄a em̄ tollit omnē dolorē inferni quē homīes ꝓ pctīs deberēt ſuſtinere. ſi ſtuduerit ſibi deuote ſeruire.qꝛ an̄ ſuā decollatōeꝫ rogauit ſponſum ſuū di.Peto dn̄e. vt oēs qͥ deuote meā memoriā peragent. in fine ſue vite remiſſionē oīm peccatoꝝobtineant. Et ſuꝑ illo eſt exaudita. ⁊ hͦ commemorans eccl̓a canit. Dū ſub enſe p̄ſtolat̉ mortꝰictum. dep̄cat̉ ꝓhis a qͥbus venerat̉ ſue necismemoria. Et ſeqͥt̉. Cōpleta tunc oratōne exauditur in agone dn̄i ꝓmiſſiōe. Quia dixit Uenielecta ſponſa mea. q̄ petiſti īpetraſti. Mō dic̄Bern̄. in ẜmōe. Tolle ꝓpͥam volūtatē ⁊ pctm̄.⁊ nō erit infernꝰ. ⁊ qꝛ ip̄a petijt remitti peccatūſuis fidelibus famul̓ ⁊ famulabꝰ. iō inferni nōſentiūt paſſionē ac dolorē. qͥ nō dat̉ niſi mortalibus moriētibꝰ in pctīs. Et hͦ erit ſuis deẜuiētibus magnū gaudiū. nulla lingua poterit expͥmi cū iuſti ſe gehenne inſpexerint incendia euaſiſſe. Iō etiā ablato illo timore ac dolore īferniſancta ꝟgo doro. fecit homī bonū p̄miū mortꝭ.ita vt d̓ ea pōt dici illud Hay. ſuꝑ Apoc̄. O qͣꝫgaudēs erit eius obitꝰ qͥ btē dorothee dū viueret ſedulus ⁊ deuote ẜuierit. Ip̄a figurata ē ꝑIahel vxorē abner. de qͣ legit̉ Iudi. iiij. Cū zizara fugit a facie Barach. venit ad tentoriumIabel q̄ aperuit vtrem lactꝭ ⁊ dedit ei bibe̓ ⁊ cepit obdormire. Ita. b. Boro. ad ſe ꝑ deuotōeꝫvenientibꝰ apperit lac puriſſime ⁊ cādidiſſimeꝟginitatis ⁊ facit eos in dn̄o dormire. Ita tūcqͥlibet pōt dicere cū psͣ. iiij. In pace in id. dor.Referūt etiā naturales. Ꝙ viola q̄ eſt natural̓flos nobil̓ ⁊ formoſꝰ. cōtuſa cū vino ⁊ ſuꝑ vulnus in panno poſita. dolorē mitigat. Succuseius in vulnꝰ miſſus putredinē expellit. ⁊ carnem immūdā creſcere nō ſinit. Et cū aceto mixta ſuꝑ caput poſita. dolorē ſedat ⁊ melācoliāexpellit. Ita. b. doro. de qͣ canit chorꝰ clericoꝝnobil̓ ⁊ formoſa dorothea generoſa. poſita ſuper vulnus peccati ip̄m vt dictū eſt potent̓ expellit. ⁊ aīam mūdā facit Qd̓ patuit de duabꝰſororibus ſuis criſten ⁊ caliſten. q̄ vulnꝰ pctōrūacceꝑant in eo ꝙ metu mortis a xp̄o receſſer̄t ⁊ydol̓ immolauerūt. ⁊ q̄libꝫ potuit dice̓ cuꝫ psͣ.xxxvijj. Putruerūt ⁊ cor. ſunt cica. mee. a fa. ī.mee. Sꝫ cū veniſſent ad hāc nobilē violā btāmdoro. dolor vulneꝝ ē mitigatꝰ. qꝛ ad xp̄m ꝑ verā viā redier̄t. ⁊ ſic a futuro dolore inferni ſūtlib̓ate. ¶ Sermo de ſancta Appollonia ꝟgīe.Maſi cedrus ex
altata ſum in libano. Ita ſcribitur Ecci. xxi.Egidius ſuꝑ li. ari. de lōgi. ⁊ breui. vite. diciIn alta regione hoīes tādiu manēt ſicut in alimontibus. ⁊ ratō eſt. qꝛ infirmitas interdū puenit ex corrupto aere ſiue vēto. Sꝫ dic̄ Alexſuꝑ pͥmum Mete. In altis vehemēter monri.bus nullus cernit̉ vnqͣꝫ vētꝰ. Et ꝓbat hͦ dicēs.Sparſerūt em̄ antiqͥtus cineres ph̓i in altꝭ mōtibus. ſicut in monte macedonie olīpo qͥ eſt excelſus nimis ad experiendū hunc effectū. reuoluto anni circulo cineres reꝑierūt immotos nl̓loqꝫ vento diſꝑſos. Et illa eſt cā ꝙ ꝓpt̓ altitudiuem loci nullꝰ vapor aſcendit. nec mat̓ia vaporū. Miſtice ꝑ altā regionē intelligit̉ ip̄a vginitas q̄ eſt tam alta ꝙ pauci ad eā ꝑtingūt vl̓aſcendūt. oīs hō qͥ in ea morat̉ diu. etiā corꝑalēhꝫ ſanitatem. Sic̄ teſtat̉ amb̓. in li. de ꝟgītate.Caſta inqͥt corꝑa ſolū ſunt ſanitatis ſuſceptiuaCui cōſonat Amandꝰ li. de ꝟgi. Pura caſtitaſvitā ꝓlongat. ſanitatē ꝯẜuat. corpꝰ optime diſponit. illuſtratqꝫ intellectū. ⁊ hͦ ꝓbat in lib̓. demiſeria mūdi. Ꝙ in india ſunt ꝟgines q̄ ſe veneri penitꝰ abdixerūt. Nam apd̓ eas nemo naſcit̉nec deficit. qꝛ ille locꝰ ē addictꝰ pudicicie. ⁊ qͣꝫuis ml̓ti vndiqꝫ gentiliū illuc veniāt. nullus tn̄admittit̉ niſi que caſtitas fidei ⁊ innocētie meritum ꝯſeqͣt̉. Nam qͥ reꝰ eſt vl̓ leuis culpe obnoxius licet ſummoꝑe ad ip̄am ingreſſuꝫ fac̄. diuinitus ſb̓mouet̉. Ita ꝑ īmenſuꝫ ſpaciū ſeculorūdicta eſt gēs eterna ceſſantibꝰ puerperijs. Exodocet ꝙ ꝟgines diu retinēt florē iuuentutꝭ Sicfactū eſt de btā appolonia ꝟgīe gl̓oſa q̄ ꝓpt̓ ſuācaſtitatē ad longeuā ꝑueīt etatē. Sic̄ legit̉ in legenda. Tꝑibus decij erat q̄dā āmirāda ꝟgo lōge etatis appolo. caſtitatis ſobrietatis atqꝫ mūdicie floribꝰ redimita tāqͣꝫ colūna fortiſſima inſa ſpū dn̄i ꝯfirmata. Iō ſeip̄aꝫ cōꝑat cedro. cꝰlignum eſt imputreſcibl̓e dicens. Quaſi ce. exal.In qͥbus ꝟbis a duobꝰ cōmendat̉. Prīo ꝓpteterne ꝟtutis varietatē. ibi. qͣſi cedrus. Secundo ꝓpt̓ eterne ſalutis ſublimitatē. ibi. exal. ſuꝫ.Circa qd̓ notandū. Natural̓r loquēdo tunc cedrus int̓ alias arbores varijs ꝟtutibꝰ decorata eſt ditiſſime a natura. propter quas eſt rara.Prio cedrꝰ ē qͣſi filia decēt̓ decorata a natura.qꝛ p̄ ceteris arboribꝰ ip̄am decentiꝰ adornauitita vt dicit Rabanꝰ ſuꝑ Can̄. iij. Cedrus ē omniū arborū regīa ⁊ dn̄a. ⁊ ꝓpter hͦ locauit ip̄aꝫin loco alto in mōte libani. ẜm illud psͣ. ciij. Cedri libāi qͣs plantauit illic paſſeres nidificabūt.Moral̓r ſicut cedrus tāqꝫ arbor nobiliſſima ꝓducit̉ a natura. ita. b. Appo. inter alias ꝟgineseſt nata de ſtirpe nobiliſſima. qd̓ ſic patꝫ. b. katherina eſt de ſtirpe regia. Sācta doro. de ſtirpe ſenatoria Btā Marga. deſcēdit de ſtirpe ⁊ꝓgenie patriarchali. ſed btā Appol̓. imꝑiali.Pat̓ em̄ eius dictꝰ Euſebiꝰ fuit grecorū imꝑa E
E
A
B