ISermo
pulchritudo lucet ex diu̓ſitate ſeu diſtinctioneprudentie. Quia ẜm Amb̓. d̓r ꝟgo prudentiſſima. qd̓ ptꝫ ex ꝓprietate iuſticie ⁊ ſuauitate pudicicie Ita vt d̓ ip̄a exponi pōt illd̓ Gen̄. xxiiij.puella decora nimis. ꝟgoqꝫ pulcherrima ⁊ incognita viro. Id̓o xp̄s ſpōſus cōꝑat eā lilio dicēs: Sicut liliū īter ſpinas ⁊cͣ. In qͥbꝰ ꝟbis. b.Agnes a tribꝰ cōmēdat̉. Primo a ꝟginali candidatiōe. ibi. ſicut liliū. Scd̓o a miſerabili paſſione. ibi. inter ſpinas. Tertio a ſpeciali dilectione. ibi. ſic amica mea inter filias. Circa pͥmumnotāduꝫ multe ſūt lilij ꝓprietates ẜm qͣs beataAgnes lilio cōꝑat̉. Primo liliū ſic̄ refert Pli.in ſpe. natu. ſedat ira ⁊ diſcordiā vniu̓ſaꝫ. cuiꝰratio eſt. qꝛ liliū hꝫ dulcē exalationē q̄ dū ꝑ reſpiratione inbibit̉. eſtus mox caloris ſuffocat̉nam liliū ẜm Auic̄. cūctas extinguit colericaspaſſiones. q̄ qͥdem eſt fons ire et ſanguinis. vtait Gal̓. Ita btā Agnes ꝑ ſua dulcia verba etbenigna ſedauit iram p̄fecti romani. ita vt prius qui eam expoliari iuſſit. ⁊ ad lupanar duci.poſtea ſuaui oratiōe ⁊ filij ſui ſuſcitatiōe ip̄amdimittere voluit. ⁊ mitigatꝰ fuit. ẜm illd̓ Ecc̄i.vj. Verbū dulce multiplicat amicos ⁊ mitigatinimicos. Idē etiam ptꝫ de filio p̄fecti qͥ tanqͣꝫleo furiens ad ip̄am in locū turpitudinis intrauit. Poſtqͣꝫ autē fuit ab ea ſuſcitatus mitigatꝰeſt. ⁊ xp̄m publice p̄dicauit. vt dic̄ Amb̓. Idēmanifeſtuꝫ eſt in paganis qͥ circa ſcpulcrū ſancte Agnetis ſanctā emerētianaꝫ ex iracūdia lapidabāt. quos mitigauit ꝑ coactionem. Quiadicit Ariſto. x. Ethi. Multi plus obediūt coactioni qͣꝫ ſermoni. Item ꝑ choruſcationes. ⁊ꝑ fulgura iram eoꝝ ſedauit vt decetero veniētes ad ſepulcrū eius non leſerūt. ⁊ p̄cipue hoccādidiſſimū liliū beata Agnes mitigauit iramiudicis irati erga peccatores Sicut de hͦ ptꝫ inmiraculis ſancte Marie: de quodā iudice nomine ſtephano qͥ erat rome: ⁊ vnū ortū btē Agnetis violenter abſtulit. ꝓpter qd̓ dānatiōi adiudicatus fuit. Et ip̄a īmemor huius violentiecum ſancto ꝓiecto ⁊ beate ꝟgini marie ꝓ ipſointerceſſit ⁊ iram mitigauit. Ideo figurata eſtꝑ abigail prudentiſſimā que virū ſuū ſtultumnabal erga dauid regeꝫ recōciliauit. ⁊ iram eiſedauit. j. Regꝭ. xxv. Secūdo liliū habet ꝟtutem cōbuſtionis corporis ſanatiuam. ẜm Petrū de creſcē. li. vj. c. lxiij. qui dicit. folia lilij decocta ⁊ poſita ad locū cōbuſtiōis: ſanant. Idēdicit Ioh̓es meſue in pͥma practica. Membraigne vſta liliū ſupra poſitū optime ſanat. Cuiꝰratio eſt. quia ẜm Galienū liliū maturatiuū ēvlcerū. apoſtematū ⁊ tumorū. Idē facit radixeius ſi trita cum oleo apponat̉. Ita beata Agnes ſanare pōt ignem cōbuſtionis male concupiſcētie carnalis q̄ heu viget in omnibꝰ. Teſtebeato Iohāne. j. Ioh̓. ij. Totus mūdus in ma
ligno. id ē. in malo igne cōcupiſcētie poſitꝰ eſtIſtuꝫ ignē in ſeipſa extinxit. qͣꝫuis enī eſſet ẜmAmb̓. tm̄ tredecim annoruꝫ. que quidem etasmagis eſt laſciua. et ad concupiſcētiam inclinata. tamen fertur ſic dixiſſe iuueni ip̄am in cōiugum petenti. Diſcede a me fomes peccati. nutrimentum facinoris. pabulū mortis diſcede ame. quia iam ab alio amatore p̄uenta ſum. qumihi ſatis meliora obtulit ornamēta. vt ptꝫ inlegenda. Ideo pōt dicere cuꝫ Sara illd̓ Tob̓.iij. Tu ſcis domine ꝙ nunqͣꝫ cōcupiui viruꝫ etmundā ſeruaui animā meā ab omni cōcupiſcētia. Iſtam etiaꝫ cōcupiſcētie cōbuſtionē ſedauit in alijs. ſicut refert Ianuēſis de quodaꝫ viro paulino qͥ ſi eccleſia ſancte Agētis fungebat̉ſacerdotij officio. hic cepit miro carnis ardoretēptationeqꝫ vexari. Sꝫ cum deum offenderenollet. a ſūmo pontifice licētiam cōtrahēdi matrimoniū petijt. Cuius autem bonitateꝫ ⁊ ſimplicitatē papa cōſiderās. annulū ei cū ſmaragdo dedit ⁊ iuſſit vt imagini formoſe beate Agnetis que in ſua eccleſia depicta erat ex ꝑte ſuapreciperet: vt ſe permitteret deſpōſari. Cunqꝫhͦ ſacerdos huic imagini īperaretꝭ. illa cōtinuoannulo digituꝫ porrigens. ⁊ illo ſuſcepto digitum retrahebat. Et extunc omnē maluꝫ eſtum⁊ tēptationē carnis a ſacerdote fugauit. ⁊ ammodo illaꝫ diabolicā incenſionē minime ſenſitQuis hoc fecit certe hoc mitigatiuū liliuꝫ celeſte qd̓ iam erat plantatū in ortuꝫ celeſtis paradiſi. qd̓ abſtraxit ab eo omneꝫ ardorē a diabolo īmiſſum: vel a ꝓpria carne excitatū. Recteſicut ait Dionyſiꝰ. liliū ſuꝑ vulnus aduſtū pſitum extrahit ardorē mitigatqꝫ dolorem. Idcirco omnes ſenes ⁊ iuuenes vidue et ꝟginesviri ⁊ mulieres qͥ in maligna cōcupiſcētia ſūt īflāmate ꝑ deſideriū. q̄rere debent hoc celi liliūbeatā Agnetē: ⁊ ſeſe illi cuꝫ fide ⁊ dilectiōe deſponſare. ẜm illud Ozee. ij. Deſponſabo te mihi in fide. ⁊ extunc cōbuſtio illa ceſſabit vt patuit in p̄fato ſacerdote. Tertio liliū habet ꝟtutem mūdificatiuā. quia faciē mūdificat. vt dic̄Petrꝰ de creſcē. vbi ſupra. ⁊ fit hoc mō. accipetuberoſitates radicis lilij ⁊ deſicca. puluereminde fac. poſtea tēpera cū aqua roſacea ⁊ deſicca. quo facto ter vl̓ qͣter puluerē ſolū cuꝫ aqͣ roſacea ꝯfectam duc ſuꝑ faciē ⁊ fugabit ꝯtractionē rugaꝝ abluēdo ⁊ faciē dealbādo. Idē dic̄Diony. Hāc ꝟtutē habet btā Agnes. liliū celeſtis ꝑadiſi. qꝛ oēs eam inuocātes mūdat ⁊ dealbat a nigredine mentaliuꝫ facinorū. De quadicit Hiere. Thren̄. iiij. Denigrate ſunt faciēseoꝝ ſuꝑ carbones ⁊ non ſunt cogniti in plateisEt non ſolū mūdat maculā mentalē. ſꝫ etiā corporalē. Ad qd̓ ꝓbandum. refert Amb̓. ꝙ puella quedā noīe Conſtantia Conſtantini magnifilia totaliter in facie erat leproſa. ⁊ grauiſſime
B
D
C