ISermo

flebilis. ſtatꝰ inſtabilis. mors triſtabilis. diſſolutio miſerabilis. ⁊ dānatio deteſtabilis. Etoctauū pōt eſſe ꝯſideratio gl̓ie ineffabilis. Vlaliter ⁊ meliꝰ qͦ ad ꝓpoſituꝫ ẜm Nico. de Ly.glo. ſuꝑ v̓ba thematꝭ. Per dies myſtice anndeſignat̉. ẜm illud Ezech̓. iiij. diē ꝓ anno deditibi Debet igit̉ infans octo dierū ſpūaliter circūcidi. hͦ eſt a turpibꝰ reſtringi ⁊ inhoneſtis. qꝛtūc incipit habere vſum rōnis. Quia dic̄ Ari.ij. Ethi. Ꝙ nō parū facit ad virtuteꝫ a puericiaaſuefieri ad ꝟtutis oꝑa. Hanc doctrinā de circūciſione pueroꝝ ſpūali. poteſt quis ẜm placitum ꝓlongare.Sermo ſecūdus de eodem.Ircūcidet̉ ex vobis omne maſculinū Gen̄. xvij. Dicūtnaturales. A vite ꝓcedūt q̄dam plante infructuoſe ⁊ innaturales. et pͥncipaliter a radice vitis. ⁊ tales plante degeneres ſūt. ⁊ non fructificant. ſed vitē onerāt ⁊ fructū impediūt ⁊ retardant. Nam humorē attrahūt qui debuit trāſire ad fructū ip̄m nutriēdo. ⁊ augmētādo. Id̓odebent citiꝰ a radice extirpari ⁊ incidi. ne diutius creſcētes diminuāt fructū. Myſtice. ꝑ vitēadam noſter ⁊ pͥmus parens deſignat̉ que deus plātauit ⁊ ad paradiſū voluptatis in ortuꝫamenū collocauit. vt botros virtutū ⁊ vinumdilectionis ferret. ẜm hoc qd̓ memorauit legiſlator moyſes Gen̄. ij. di. Plātauit autē dn̄s deus paradiſū voluptatis a pͥncipio ⁊ poſuit ī eohominē quē formauerat vt operaret̉ .ſ. fructūbonū. Sed a radice huiꝰ vitis ꝓceſſerunt degeneres plāte originaliū peccatoꝝ. q̄ ī omnes poſteros ſuos ſunt ꝓpagate ⁊ trāſfuſe Dicūt enīſācti doctores. Licꝫ trāſgreſſio ab Eua īcepitque habuit ſua colloquia cū ſerpente. Gen̄. iij.tamē cauſa originalis peccati ip̄a non fuit ſedadā. qui ſi non peccaſſet. originale in poſterostrāſfuſum nō fuiſſet. ideo dicit apl̓s ad Ro. v.Per vnū hoīem .ſ. adā. peccatū intrauit ī mundū. Et he plāte originaliū peccatoꝝ īpediebātfructū bonoꝝ opeꝝ ⁊ retardabant hoīes a regno celoꝝ qꝛ ꝑ qͥnqꝫ milia annoꝝ ⁊ ducētos ⁊xxxiiij. annos nullus potuit ītrare in regnū celoꝝ. Ideo ncc̄e fuit vt tales plāte originaliumeradicarent̉ ⁊ circūciderent̉. qꝛ nō fuerūt plātate a deo. ſꝫ a diabolo. Id̓o dixit xp̄s. Mat.xv. Oīs plātatio quā nō plātauit pater meꝰ celeſtis eradicabit̉. ⁊ hec eradicatio facta ē ꝑ circūciſionē q̄ data fuit ad culpā delendaꝫ. Et qꝛvir cōmiſit culpam. ideo data fuit circūciſio viris ⁊ non feminis. ſic̄ innuūt ꝟba p̄libata. Circūcidet̉ ex vobis oē maſculinū. In qͥbꝰ duo tāgunt̉. Primo circūciſionis ncc̄itas. ibi. circūcidetur ex vob̓. Scd̓o illiꝰ abilitas. ibi. oē maſculinū. De pͥmo ſciendum Pe. de creſ. li. v. dicit

Quedā ſūt arbores vt pirus vel pomus q̄tra..hūt infirmitatē quādā quā d̓r cauſare ſerpens⁊ arefacit oēs ramos qͦs attingit Et cognoſcit̉in arbore hͦ mō. qꝛ cortex aret ⁊ nigreſcit. Sedhāc infirmitatē volēs repellere. ncc̄e ē vt cultello pacuto corticē nigreſcētē ⁊ arentē p̄ſcindat.vt de ea nihil remaneat. ⁊ poſtea fimo cū ceſpite foramē alligabit. ⁊ ſaluabit̉ arbor. Moraliter. ꝑ arborē gens iudaica recte ſignat̉ q̄ originē a radice .ſ. adā traxit. a quo infirmitatē ꝯtagioſam. ſcꝫ peecatū originale habuit. De quad̓r. xv. q. j. c. qd̓ aūt. Fomes carnis d̓r anīe infirmitas q̄ accidit aīe ex carnis corruptiōe. Etilla infirmitas intm̄ arefecit ramos. hoc eſt filios iudeorū. vt oēs d̓ regno dei p̄ſcinderēt̉. ẜmillud Gen̄. xvij. Maſculꝰ cuiꝰ p̄pucij caro circūciſa non fuerit ꝑibit d̓ populo meo. vt ꝓbatmagiſter in. iiij. di. j. Qui ante octauū diē moriebant̉ anteqͣꝫ fiebat circūciſio. hos omnes conſtabat perire ſicut ſentit̉ de paruulis ante baptiſmū defunctis. Et ꝓbat hoc magiſter ꝑ dictum venerabilis Bede dicētis. Qui nūc pereuāgeliū ſuum terribiliter ⁊ ſalubriter clamatIoh̓. iij. Niſi qͥs renatꝰ fuerit ex aqͣ ⁊ ſpūſctōnon intrabit in regnū dei. Ip̄e dudū clamauitꝑ legem diuinā aīa cuiꝰ p̄putij caro ⁊cͣ. Idcirco ſumme necceſſariū fuit vt hec infirmitas originalis culpe p̄ſcinderet̉ ī cortice. hͦ ē in extremitate mēbri. qꝛ in illa ꝑte magis apparuit. teſte mgr̄o in. iiij. diſ. vbi ſupra di. In carne p̄pucij iuſſa eſt fieri circūciſio. qꝛ ī remediū originalis culpe īſtituta ē quā a parētibꝰ trahimꝰ q̄iꝑte illa magꝭ dn̄at̉. Et qꝛ in ꝑte illa pͥmꝰ hō primo culpā īobediētie ſenſit. decuit vt ibi ſignūobediētie acciꝑet. hec mgr̄. Et hec circūciſio fiebat cultro nō ferreo aut calibeo. ſꝫ lapideo vthr̄ Gen̄. xvij. Et hͦ facto infantes ab infirmitate original̓ peccati ſanabāt̉. Sicut ꝓbat Augꝰī epl̓a ad valerium ⁊ Iulianū. ⁊ allegat̉ a magiſtro vbi sͣ dicēs: Ex qͦ inſtituta ē nūc circūciſio ī ppl̓o dei q̄ erat tūc ſignaculū fidei iuſticiead purgationē. valebat magnis ⁊ ꝑuulis originalis veteriſqꝫ pctī. ſic̄ baptiſmꝰ ex illo tēꝑevalere īcepit ad īnouationē hoīs ex qͦ ē inſtitutus. Idē dic̄ Beda. ſuꝑ euā. Idem ſalutiferecuratiōis auxiliū circūciſio ī lege ꝯtra originalis pctī vulnꝰ agebat. qd̓ baptiſmꝰ agere reuelāte tꝑe gr̄e ꝯſueuit. excepto ꝙ ianua regni celeſtꝭ nodū intrare poterāt. Tn in ſinu abrae pꝰmortē btā reqͥe cōſolati ſuꝑne pacis ingreſſumſpe felici expectabāt. Sꝫ diceres. Quare circūciſio fuit nccͣia. d̓r ad ſalutē ⁊ abſqꝫ ea tūc nullꝰſaluabat̉. ſic̄ nūc ſine baptiſmo. Quid tūc d̓ vris qͥ fuerūt an̄ circūciſionē. qd̓ remediū illi cōtra pctm̄ habuerūt. Ad hoc rn̄det magiſter iniiij. di. j. Quāuis qͥdam dicūt ſacrificiū ⁊ obſationes eis valuiſſe ad remiſſioneꝫ pctōꝝ meli-

A

B