Druckschrift 
3 (1488) De Sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

XXIIII

Refert enī Pli. in ſpe. natu. Bos caſtratꝰ macis mitigat̉ in corꝑe in cornibus augmētummagis recipit. in robore magis ꝓficit ꝟtute efficit̉ domitꝰ quietꝰ patiēs laboris. Et illacaſtratio debet fieri ī iuuētute ante triēiū. qꝛcaſtratio poſt tp̄s illud ē nimis ſeua. Sic xp̄spoſt circūciſionē factꝰ eſt adeo mitis pius vtiam dicat amandū in horalogio ſapiētie li. j.c. iiij. Ego ſū frater tuꝰ. ſponſus tuus paratusmiſereri tegere peccata tua. ꝓijcere ea īfundum maris. ſic remittere qͣli nūqͣꝫ fuiſſentIdeo etiā dicit dn̄s Mat. xj. Diſcite a me qꝛmitis ſum humilis corde. Etiā magis ꝓfecitin auginēto gr̄aꝝ. ſicut d̓r Luc̄. ij. Ieſus auteꝫꝓficiebat ſapīa gr̄a aput deū homīes. Ip̄eetiaꝫ factus ē patientior. ad oēm laborē nob̓ſuſtinendū. ẜm illud ad Phil̓. ij. Et factus eſt nobis obediens vſqꝫ ad mortē. mortē auteꝫcrucis. Quinto circūcidi voluit ꝓpter noſtrāſaluationē. videmꝰ enī medici cauteriāt vnūmembrū vt totū corpus ſaluet̉. Sic xp̄s fuitmedicus male habentibꝰ. Matth̓. ix. voluitportare cauteriū circūciſionis vt ſic totuꝫ corus myſticū ſaluaret̉. Ideo dic̄ apl̓s ad Col̓.ij. Circūciſi eſtis circūciſione non manu facta īexpoliatione carnis. ſed circūciſione xp̄i. SedE diceres. qͣre circūciſus eſt xp̄s octauo die. Ratio huiꝰ pōt patere ex p̄dictis. qꝛ tale tēpꝰ fuitimū circūciſioni. Dicūt tn̄ doctoresiebat vt daret̉ intelligi vt in octaua reſurrectiiis ab peccato miſeria boni circūciderēt̉Scd̓m hūc intellectū hic octo dies deſignāt̉octo etates. Quaꝝ pͥma fuit ab adam vſqꝫ adnōe Secūda a noe vſqꝫ ad abraam. Tertia ababraam vſqꝫ ad moyſen. Quarta a moyſe vſad duid. Quinta a dauid vſqꝫ ad chriſtumSexta a xp̄o vſqꝫ ad finem mūdi. Septīa eritvrientiū Octaua reſurgentiū in tunc abliſeria p̄ſcindemur qꝛ tūc abſterget deꝰ omnēchrymam ab oculis ſanctoꝝ. Apoc̄. xxj. Inhac etate ẜm Augꝭ. erit vita ſalus gl̓ia virtuscopia pax honor bonū. Alio octodies deſignant̉ moralit̓ illa ꝯcurrūt ad iuſtificationē peccatoris. Primus dies ē cognitiopeccati qn̄ enī peccat: multa incurrit. qꝛ interiꝰ obtenebrat̉ ẜm Augꝭ. dicētē. Peccatū ēnebra obſcurat̉ ītellectꝰ totꝰ interiorobtenebrat̉. Peccatū ſpoliat oībus gratuitisdonis qd̓ fit demones. Qd̓ figuratū eſt Eſa. caldeos finaliter priuat regno celeſtiParal̓. xxvj. vbi legit̉ Oſias erat leprous dormiuit patribꝰ ſuis ſepelierūt inro regaliū ſepulcroꝝ. in ſepulcris regūnificabat̉ vt ait lyra. moriēs in pecſto ſaltē mortali qd̓ eſt ſpūalis lepra. non recitur in qͥete beatoꝝ qui cum xp̄o regnāt ī eter1. Et ncc̄e ē ante omnia cognoſcere illa

cognitio d̓r pͥmꝰ dies. Scd̓s dies debet peccati ꝯtritio. debet ſeqͥ cognitionē peccatorū.Qn̄ enī cognoſcit pctī vilitatē damnū qd̓infert tūc ſuꝑ illo ꝯterit̉ cōtritio multū valetapud deū. vt habet̉ de pe. di. j. c. mēſurā.enī apud deū tm̄ valet menſura tꝑis. qͣꝫtū contritionis et doloris. Ideo dixit rex EzechiasEſa. xxxviij. Recogitabo tibi oēs ānos meosin amaritudine aīe mee. Tertiꝰ dies eſt ꝓpoſitum malū deſerendi. bonū faciēdi. Iuxta illud Eſa .j. Quieſcite ꝑuerſe agere diſcite bn̄facere. Sic fecit filiꝰ ꝓdigus. Luc̄. xv. ſurgēsa malo ad bonū dixit. Surgam ibo ad premmeū dicam ei. pater peccaui ī celū coraꝫ te.⁊cͣ. Quartus dies ē pudor de peccato. hec ēmaxima ꝑs penitentie. teſte Augꝭ. li. de pnīa. ponit̉ de pe. di. j. c. quē penitet. Subdit. Laborat mens patiēdo erubeſcētiā. qm̄ verecūdia magna ē pena. erubeſcit xp̄o dignus ēmiſcd̓ia. Et dicit ibideꝫ. Qui vos peccaſtis. vos erubeſcatis. erubeſcentia enī ꝑtē habetremiſſionis. Quintꝰ dies eſt timor futuro iudicio etiā cōſtringit a peccatis. ẜm illd̓ Ecc̄i.vij. Memorare nouiſſima tua ineternū nonpeccabis. Memēto iudicij creatoris tui. Etfinale iudiciū timuit glorioſus Hiero. dixit:Siue comedā ſiue bibā ſiue aliud qͥd faciaꝫ. ſꝑmihi videt̉ illa vox in auribus meis inſonare.Surgite mortui venite ad iudiciuꝫ. Sextusdies eſt peccati cōfeſſio multum placet deo ſicut teſtat̉ Hugo de ſan. vic. Nihil inquit deomagis placabile qͣꝫ confeſſio in hoīe ſue culpe.Ideo dixit Ezechias rex Eſa. xxxviij. Ego dixi in dimidio dierū meoꝝ ⁊cͣ. psͣ. xxxj. Dixifitebor aduerſuꝫ me ⁊cͣ. Septimus dies ē ſpesvenie. hec eſt neceſſaria. qꝛ legit̉ Mat. xxvijIudas cōfeſſus fuit peccatū dicens: Peccauitradens ſanguinē iuſtum. ſed hoc non fecit inſpe venie. ideo non ē miſericordiā conſecutusOctauꝰ dies eſt ſatiſfactio. illa tūc fit qn̄ peccator penamiudicis eccl̓ie aut ſacerdotis arbitrio impoſitā factis ſecutꝰ ē. vt habet̉ pe. di.j. in. c. ꝑfect. Confirmat̉ idem ī hac dienon ſolū circūcidit̉ a culpa. ſꝫ ab pena quaꝫdeberet in purgatorio ſuſtinere. Et ad illd̓ denotandū voluit dn̄s infans die octaua circūcidi. Uel aliter. Duo pͥmi dies ſunt dolor depetratiōe peccatoꝝ. deſideriū emēdādi. Alijduo ꝯfitēdi pctā et mala fecimꝰ. faciēdi bona negleximus Alij qͣttuor ſūt oratio. lachrymarū effuſio. corꝑis afflictio. elemoſynarū largitio. Uel per octo dies poſſunt intelligi octo. ſi diligent̓ ꝯſiderent̉ oēm volūtatē peccandia nob̓ circūcidūt. quoꝝ ſeptem Bern̄. enumerat dicēs. Septem ſūt eſſentia homīs ſiꝯſiderau̓it ineternū non peccabit. enumeratea ſic. Materia vilis. operatio turpis. exitus