XXIIII
Refert enī Pli. in ſpe. natu. Bos caſtratꝰ macis mitigat̉ in corꝑe ⁊ in cornibus augmētummagis recipit. in robore magis ꝓficit ⁊ ꝟtute⁊ efficit̉ domitꝰ quietꝰ ⁊ patiēs laboris. Et illacaſtratio debet fieri ī iuuētute ante triēiū. qꝛcaſtratio poſt tp̄s illud ē nimis ſeua. Sic xp̄spoſt circūciſionē factꝰ eſt adeo mitis ⁊ pius vtiam dicat ꝑ amandū in horalogio ſapiētie li. j.c. iiij. Ego ſū frater tuꝰ. ſponſus tuus paratusmiſereri ⁊ tegere peccata tua. ⁊ ꝓijcere ea ī ꝓfundum maris. ⁊ ſic remittere qͣli nūqͣꝫ fuiſſentIdeo etiā dicit dn̄s Mat. xj. Diſcite a me qꝛmitis ſum ⁊ humilis corde. Etiā magis ꝓfecitin auginēto gr̄aꝝ. ſicut d̓r Luc̄. ij. Ieſus auteꝫꝓficiebat ſapīa ⁊ gr̄a aput deū ⁊ homīes. Ip̄eetiaꝫ factus ē patientior. ad oēm laborē ꝓ nob̓ſuſtinendū. ẜm illud ad Phil̓. ij. Et factus eſtꝓ nobis obediens vſqꝫ ad mortē. mortē auteꝫcrucis. Quinto circūcidi voluit ꝓpter noſtrāſaluationē. videmꝰ enī ꝙ medici cauteriāt vnūmembrū vt totū corpus ſaluet̉. Sic xp̄s qͥ fuitmedicus male habentibꝰ. Matth̓. ix. voluitportare cauteriū circūciſionis vt ſic totuꝫ corus myſticū ſaluaret̉. Ideo dic̄ apl̓s ad Col̓.ij. Circūciſi eſtis circūciſione non manu facta īexpoliatione carnis. ſed circūciſione xp̄i. SedE diceres. qͣre circūciſus eſt xp̄s octauo die. Ratio huiꝰ pōt patere ex p̄dictis. qꝛ tale tēpꝰ fuitimū circūciſioni. Dicūt tn̄ doctores ꝙ hͦiebat vt daret̉ intelligi vt in octaua reſurrectiiis ab oī peccato ⁊ miſeria boni circūciderēt̉Scd̓m hūc intellectū hic ꝑ octo dies deſignāt̉octo etates. Quaꝝ pͥma fuit ab adam vſqꝫ adnōe Secūda a noe vſqꝫ ad abraam. Tertia ababraam vſqꝫ ad moyſen. Quarta a moyſe vſad duid. Quinta a dauid vſqꝫ ad chriſtumSexta a xp̄o vſqꝫ ad finem mūdi. Septīa eritvrientiū Octaua reſurgentiū in qͣ tunc ab oīliſeria p̄ſcindemur qꝛ tūc abſterget deꝰ omnēchrymam ab oculis ſanctoꝝ. Apoc̄. xxj. Inhac etate ẜm Augꝭ. erit vita ſalus gl̓ia virtuscopia pax honor ⁊ oē bonū. Alio mō h̓ ꝑ octodies deſignant̉ moralit̓ illa q̄ ꝯcurrūt ad iuſtificationē peccatoris. Primus dies ē cognitiopeccati qn̄ enī peccat hō: multa incurrit. qꝛ interiꝰ obtenebrat̉ ẜm Augꝭ. dicētē. Peccatū ēnebra qͣ obſcurat̉ ītellectꝰ ⁊ totꝰ hō interiorobtenebrat̉. Peccatū ſpoliat oībus gratuitisdonis qd̓ fit ꝑ demones. Qd̓ figuratū eſt Eſa.ꝑ caldeos ⁊ finaliter priuat regno celeſtiParal̓. xxvj. vbi legit̉ ꝙ Oſias qͥ erat leprous dormiuit cū patribꝰ ſuis ⁊ ſepelierūt eū inro regaliū ſepulcroꝝ. ⁊ nō in ſepulcris regūnificabat̉ vt ait lyra. Ꝙ moriēs in pecſto ſaltē mortali qd̓ eſt ſpūalis lepra. non recitur in qͥete beatoꝝ qui cum xp̄o regnāt ī eter1. Et hͦ ncc̄e ē ante omnia cognoſcere ⁊ illa
cognitio d̓r pͥmꝰ dies. Scd̓s dies debet eē peccati ꝯtritio. q̄ debet ſeqͥ cognitionē peccatorū.Qn̄ enī hō cognoſcit pctī vilitatē ⁊ damnū qd̓infert tūc ſuꝑ illo ꝯterit̉ q̄ cōtritio multū valetapud deū. vt habet̉ de pe. di. j. c. mēſurā. Nōenī apud deū tm̄ valet menſura tꝑis. qͣꝫtū contritionis et doloris. Ideo dixit rex EzechiasEſa. xxxviij. Recogitabo tibi oēs ānos meosin amaritudine aīe mee. Tertiꝰ dies eſt ꝓpoſitum malū deſerendi. ⁊ bonū faciēdi. Iuxta illud Eſa .j. Quieſcite ꝑuerſe agere diſcite bn̄facere. Sic fecit filiꝰ ꝓdigus. Luc̄. xv. qͥ ſurgēsa malo ad bonū dixit. Surgam ⁊ ibo ad premmeū ⁊ dicam ei. pater peccaui ī celū ⁊ coraꝫ te.⁊cͣ. Quartus dies ē pudor de peccato. ⁊ hec ēmaxima ꝑs penitentie. teſte Augꝭ. li. de pnīa.⁊ ponit̉ de pe. di. j. c. quē penitet. Subdit. Laborat mens patiēdo erubeſcētiā. ⁊ qm̄ verecūdia magna ē pena. qͥ erubeſcit ꝓ xp̄o dignus ēmiſcd̓ia. Et dicit ibideꝫ. Qui ꝑ vos peccaſtis.ꝑ vos erubeſcatis. erubeſcentia enī ꝑtē habetremiſſionis. Quintꝰ dies eſt timor d̓ futuro iudicio qͥ etiā cōſtringit a peccatis. ẜm illd̓ Ecc̄i.vij. Memorare nouiſſima tua ⁊ ineternū nonpeccabis. Memēto iudicij creatoris tui. Et hͦfinale iudiciū timuit glorioſus Hiero. qͥ dixit:Siue comedā ſiue bibā ſiue aliud qͥd faciaꝫ. ſꝑmihi videt̉ illa vox in auribus meis inſonare.Surgite mortui ⁊ venite ad iudiciuꝫ. Sextusdies eſt peccati cōfeſſio q̄ multum placet deo ſicut teſtat̉ Hugo de ſan. vic. Nihil inquit deomagis placabile qͣꝫ confeſſio in hoīe ſue culpe.Ideo dixit Ezechias rex Eſa. xxxviij. Ego dixi in dimidio dierū meoꝝ ⁊cͣ. psͣ. xxxj. Dixi cōfitebor aduerſuꝫ me ⁊cͣ. Septimus dies ē ſpesvenie. hec eſt neceſſaria. qꝛ legit̉ Mat. xxvijIudas cōfeſſus fuit peccatū dicens: Peccauitradens ſanguinē iuſtum. ſed hoc non fecit inſpe venie. ideo non ē miſericordiā conſecutusOctauꝰ dies eſt ſatiſfactio. ⁊ illa tūc fit qn̄ peccator penamiudicis eccl̓ie aut ſacerdotis arbitrio impoſitā factis ſecutꝰ ē. vt habet̉ d̓ pe. di.j. in. c. ꝑfect. Confirmat̉ hͦ idem ⁊ ī hac die hōnon ſolū circūcidit̉ a culpa. ſꝫ ab oī pena quaꝫdeberet in purgatorio ſuſtinere. Et ad illd̓ denotandū voluit dn̄s infans die octaua circūcidi. Uel aliter. Duo pͥmi dies ſunt dolor de ꝑpetratiōe peccatoꝝ. ⁊ deſideriū emēdādi. Alijduo ꝯfitēdi pctā et mala q̄ fecimꝰ. ⁊ faciēdi bona q̄ negleximus Alij qͣttuor ſūt oratio. lachrymarū effuſio. corꝑis afflictio. elemoſynarū largitio. Uel per octo dies poſſunt intelligi octo.q̄ ſi diligent̓ ꝯſiderent̉ oēm volūtatē peccandia nob̓ circūcidūt. quoꝝ ſeptem Bern̄. enumerat dicēs. Septem ſūt d̓ eſſentia homīs q̄ ſi hōꝯſiderau̓it ineternū non peccabit. ⁊ enumeratea ſic. Materia vilis. operatio turpis. exitus