XXIIII

te qͥbꝰ totum caſtrū diſſipat̉. Sic oculi ſunt tāqͣ feneſtre corꝑis nr̄i vndiqꝫ ⁊ cōtinue obſeſſeab hoſtibꝰ ſcꝫ demonibꝰ niſi ſolicite cuſtodiāt̉ne intrent ſpēs ꝑiculoſe. tēptatiōes venenoſe.ibꝰ deſtruit̉ totū regimē aīe. Aperi ergo feneſtras. vt videas qd̓ ē mortifeꝝ. ẜm illd̓ qd̓ dic̄hiero. ad Euſto. Habeto apertas feneſtras.De qͥbꝰ d̓r Hiere. ix. Mors ītrauit ꝑ feneſtraſnr̄as. nec blandiat̉ ſibi aliqͥs dicēs: Ego ſū armatus virtutibꝰ nec timeo ſagittas hoſtis. Exemplū recipe d̓ hoīe armato de qͦ nō remanet īarmatū niſi oculi. ⁊ tn̄ ſepe a ſubtili ſagittariovulnerat̉ ⁊ necat̉. Sic armatꝰ fuit dauid. de qͦdicit̉. j. Regꝭ. xx. Inueni hoīeꝫ ẜm cor meum.Nūqͥd tu meliꝰ es armatꝰ dauid? certe non. ergo valde cuſtodiēdi ſūt oculi. Quia refert endoxus ī geſtis ph̓oꝝ Ꝙ plurimi ſibi ocl̓os eruerūt vt vite puritatē ſibi ꝯſeruarēt Ideo etiamdn̄s Mat. xviij. dic̄ Si oculꝰ tuꝰ ſcādalizat teerue eū ⁊ ꝓice abſte .i. cuſtodi euꝫ ſeu autē nevideat vanitatē. ẜm psͣ. cxviij. Scd̓o cuſtodiguſtum Nā gule vitiū eē deteſtāduꝫ nat̉a ſuadet. ratio dictat. ſcriptura docet. qꝛ int̓ oīa aīalia magna nulli dedit natura tā ꝑuū guſtū ẜmcorꝑis quātitatē ſic̄ hoī. ⁊ hͦ factū ē ad recordationē tēperātie ⁊ deteſtationē gule Scripturadocet Luc̄. xxj. Cauete ne grauent̉ corꝑa vr̄ain crapula ⁊ ebrietate. Rō hͦ dictat. Corpꝰ enīnoſtrū ē valde rudis ꝯditionis ſic̄ ruſticꝰ qͥ neſcit vti delicijs. Nā ſi ſemel fuerit in hebdomada in cōuiuio. inebriat̉ infatuat̉. ⁊ rebellat. ſicetiā de corpore. Ideo dic̄ ſapiēs Prou̓. xxix.Qui delicate nutrit carnē .i. corpꝰ ſuū qd̓ debuerat rōni ſubiugare tāqͣꝫ dn̄o ſuo. poſtea ſentiet eam cōtumacē ⁊ indomabilē ⁊ laſciuaꝫ. Un̄Amb̓. in quodā ſermone. Ebrius cū abſorbetvinū. abſorbetur a vino. abominabit̉ a deo. deſpicit̉ ab angelis. deridet̉ ab hoībus. deſtituitur a ꝟtutibus. cōfundit̉ a demonibꝰ. cōculcatur ab hoſtibus. Ebrius ꝯfundit naturā. amittit gr̄am. ꝑdit gl̓iam. ⁊ incurrit dānationē eteriam. ergo refrena gulā. ſi vis ſeruare innocentiam. Gen̄. iij. Tertio ſi vis ſeruare innocētiā.ſerua ſenſum tactꝰ. Parētes noſtri fructum viderūt tetigerūt ⁊ guſtauerūt. ⁊ ſic eā ꝑdiderūt⁊de monte dn̄i ceciderūt. ergo innocēter viue etreaſcendas Ideo deꝰ volēs nos attētos reddere dicit ꝑ pͣsͣ. xxiij. Quis aſcēdet ī mōtem dn̄i.bubdit. Innocēs manibꝰ ⁊ mundo corde ⁊cͣ.Exhͦ dicto ptꝫ ꝙ mūdicia cordis ⁊ innocentiaaciūt hominē reaſcēdere in mōtem celeſtis habitationis. Secūdo ꝑdiderūt parentes noſtriinnocentiā ꝓpter ꝑiculoſe ſocietatis cōſortiū.Cua enī habuit conſortiū cum ſerpente qui dixit ad eam. Quare p̄cepit vobis deus ne comederetꝭ de ligno vetito. Rn̄dit illa. ne forte moriamur. Gen̄. iij. Ex illo colloquio prauo ceci-

dit a ſtatu innocētie. ⁊ virum ſuum cadere fec̄.Ideo adam dixit ad dn̄m. Mulier quā dediſti mihi ſociam dedit mihi ⁊ comedi. Et eua inquit: Serpens decepit me. Ecce per prauū ſocium lucratus ē homo pͥmus caput egrū. ⁊ ſicambo innocentiā ꝑdiderūt. Fuge ergo maluꝫcōſortium ⁊ cōſiliū peruerſorū. Quia dicit psͣxvij. Cum ſancto ſanctus eris ⁊ cum ꝑuerſo ꝑuerteris. Adā ⁊ eua ſi cōtempſiſſent ſerpentisꝯſiliū. nō amiſiſſent innocentie dominiū. Id̓onon acquieſcas alioꝝ malo cōſilio. Quia dicitBern̄. Vocat te d̓ ꝯtemptu mūdi magni ꝯſilijangelꝰ; opꝰ ē vt alioꝝ ꝯſilia abſtuleris. qͥs enīfidelior. qͥs enī ſapiētior ē illo. qͥ ſapiētia dei potitur. In qͦ ẜm apoſtolū ad Col̓. ij. ſūt omnestheſauri fapientie ⁊ ſcientie dei abſcōditi. Ipſe enī eſt via veritas ⁊ vita Ioh̓. xiiij. Uia vtait Augꝰ per quā imus. ꝟitas qua dirigimur.vita ad quā ꝑgimus. Tertio ꝑdiderūt īnocentiā ꝓpter p̄uaricationē mādatoꝝ celeſtium. qꝛplꝰ obedierunt ſerpenti qͣꝫ deo. qͥ inhibuit eisdicens. De ligno ſcientie boni et mali ne comedatis. Gen̄. iij. Si vis ergo ſeruare innocentiam. ad vitamqꝫ ingredi. ſerua mandata dei.Matth̓. xix.¶ De circūciſione domini ẜmo primus.Nfans octo dierum circūcidetur in vobis. Gen̄. xvij.Eſt enī cōmune ꝓuerbiū. Ullala cū lupis cumquibꝰ eſſe cupis. Hoc ꝓuerbiū tm̄ innuit Ꝙ qͥlibet hō debet ſe his ꝯformare cū qͥbus viuit.Quia dicit canon. xlj. di. c. Quiſqͥs rebꝰ p̄tereuntibus ſtrictiꝰ vtit̉ qͣꝫ ſeſe habeāt mores eorūcum qͥbus viuit. aut intēꝑans eſt. aut ſuꝑſticioſus. glo. i. inanis gl̓ie cupidus. Idcirco legit̉in libris triū regū. xlj. c. Ꝙ olim ī oriēte fuerūthoīes qͥ hanc doctrinā ⁊ ꝓuerbiū impleuerūtquocunqꝫ venerūt. ſemꝑ ſe hoībus conformauerunt. Si flebant ⁊ ip̄i fleuerūt. ſi ridebant etip̄i riſerunt. Qn̄ etiam ad terras xp̄ianorū veniebāt cum illis cōmunicabant euchariſtie ſacramētū. ⁊ paruulos ſuos more illoꝝ baptizabant. ⁊ cum eis ſe ꝑmiſerunt ſepelire. Cū autēveniſſent ad iudeos ẜm circūciſionem illorumcircūcidebātur ⁊ alia legalia faciebant. ⁊ cerimonias illorum ſeruabant. Myſtice. dei filiꝰveniens in hunc munduꝫ volens ſe per omniahis incolis cōformari. Et quia hic fuit cōſuetudo plorandi cum eis plorauit Sap̄. vij. Primam vocem oībꝰ ſimilē emiſi plorans. Voluitetiā cū eis circūcidi. ⁊ cū eis vlulare ī effuſionep̄cioſiſſimi ſanguinis. cum tamē peccatū originale minime contraxit. pro quibꝰ delendis circumciſio fieret. vt dicit mgr̄. iiij. ſentētiaꝝ. diſ.j. Ideo mirat̉. b. Bern̄. in huiꝰ feſti ẜmone di.qͥO bone ieſu ad qͥd tibi circūciſio vtilis fuit

E 4

A